Αποχή από τις εκλογές: διαμαρτυρία ή παραίτηση;

του Γιάννη Τσιλιμίγκρα
καθηγητή - ιστορικού
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.

Πολύς λόγος έγινε πάνω στο ζήτημα της πρωτοφανούς αποχής στις Ευρωεκλογές. Αν συνυπολογίσει κανείς τον αριθμό των λευκών και των άκυρων ψηφοδελτίων, το ποσοστό της συνειδητής αποχής άγγιξε το 50% σε ένα λαό κατεξοχήν πολιτικοποιημένο, ο οποίος εκφράζει τη δυσαρέσκεια και την απαξίωση του προς τα πολιτικά κόμματα στο σύνολό τους.

Τα αίτια του φαινομένου είναι προφανή. Είναι πασιφανής μία δυσαρμονία ανάμεσα στις επιδιώξεις της κοινωνίας από τη μία και τις επιλογές των κομμάτων από την άλλη. Οι πολίτες νιώθουν κουρασμένοι και απογοητευμένοι. Το πολιτικό σκηνικό παραμένει σχεδόν αμετάβλητο και το διαπλεκόμενο κατεστημένο αλώβητο. Στον πολιτικό ορίζοντα δεν διαφαίνεται κάποιο ενθαρρυντικό μήνυμα για ποιοτική αλλαγή προς το καλύτερο.

Η κυβέρνηση εμμένει σταθερά στην επιβολή αναιμικών «μεταρρυθμίσεων» χωρίς να προβαίνει σε ουσιαστικό διάλογο με τα ενδιαφερόμενα ή θιγόμενα μέρη, τα οποία στην πλειονότητά τους αντιδρούν σπασμωδικά, μια και ο συνδικαλισμός στην χώρα μας κομματοκρατείται, άρα είναι ελεγχόμενος από τους μηχανισμούς εξουσίας. Η αντιπολίτευση δεν αρθρώνει πειστικό λόγο. Ούτε έχει να αντιπροτείνει μία ρεαλιστική και συνάμα ευοίωνη προοπτική. Το κλονισμένο πολιτικό σύστημα της οικογενειοκρατίας και των επιγόνων, που από παιδιά προετοιμάστηκαν για να γίνουν επαγγελματίες πολιτικοί, η διογκούμενη διαφθορά και η διαπλοκή απομακρύνουν τους πολίτες από την κάλπη.

Ο Έλληνας αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι διάγει σε ένα πολιτικό σύστημα, το οποίο τον υποβιβάζει από Πολίτη σε χειροκροτητή – ψηφοφόρο. Αντιλαμβάνεται όλο και περισσότερο το ότι μέσω της εκλογικής διαδικασίας δήθεν «ο κυρίαρχος λαός αποφασίζει» αποτελεί το αποκορύφωμα μίας «εθνικής αυταπάτης», όπως έχει εύστοχα γράψει ο καθηγητής Π.Παπαγαρυφάλλου. Παρά το πελατειακό δέλεαρ των προσωπικών υποσχέσεων και εκδουλεύσεων, τις θεωρίες περί χαμένης ψήφου, όλο και περισσότεροι Έλληνες απέχουν από την εκλογική διαδικασία, είτε αποδοκιμάζουν το πολιτικό μας σύστημα με το λευκό, είτε το χλευάζουν με δηκτικά σχόλια πάνω σε ψηφοδέλτια καθιστώντας τα άκυρα.

Ωστόσο, θα είναι τραγικό, να φτάσουμε στα επίπεδα αποχής των ΗΠΑ, όπου προσέρχεται στις κάλπες περίπου το 25% όσων έχουν δικαίωμα ψήφου και η εκλογή Προέδρου απηχεί τη βούληση μόλις του 13% των Αμερικανών πολιτών. Η αποχή από το δικαίωμα της ψήφου δεν αποτελεί τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο αντίδρασης. Είναι βεβιασμένη και για αυτό λανθασμένη επιλογή, καθώς δηλώνει περισσότερο παραίτηση παρά διάθεση για ενεργό διαμαρτυρία.

Στο εκλογικό σύστημα που υφίσταται, τα ποσοστά των άκυρων και των λευκών ψηφοδελτίων απλώς καταγράφονται. Δεν στερούν, όμως, κοινοβουλευτική δύναμη από τα πολιτικά κόμματα, καθώς αυτή υπολογίζεται επί των εγκύρων ψηφοδελτίων. Κατά αυτόν τον τρόπο ενισχύονται οι «πληγές» του συστήματος και νικητές στην εκλογική αναμέτρηση αναδεικνύονται ξανά ο κομματισμός, οι πελατειακές σχέσεις, οι «διασημότητες» (celebrities) και η οικογενειοκρατία που ανενόχλητα λαφυραγωγούν τα οφέλη της εξουσίας.

Λαθρομετανάστες και βαρβαρότητα

του Γιάννη Τσιλιμίγκρα
καθηγητή - ιστορικού
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.

Με αφορμή τα επεισόδια που προκαλούν οι μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας. Τα οποία πυκνώνουν επικίνδυνα και γίνονται περισσότερο βίαια. Η βαρβαρότητα σε πλήρη έξαρση. Επιθέσεις εναντίον αστυνομικών, προπηλακισμοί πολιτών που διάλεξαν λάθος εποχή να γεννηθούν Έλληνες, επιθέσεις σε ανυποψίαστους τουρίστες και βανδαλισμοί. Εκατοντάδες μετανάστες να αναποδογυρίζουν αυτοκίνητα και μηχανάκια, σπάνε τζαμαρίες καταστημάτων, τηλεφωνικούς θαλάμους, στάσεις λεωφορείων και πετούν κάδους απορριμμάτων στη μέση του δρόμου. Χιλιάδες αλλοδαποί, χωρίς χαρτιά, στέγη και τροφή, έχουν καταλάβει το ιστορικό κέντρο της πρωτεύουσας. Οι Αθηναίοι βλέπουν αβοήθητοι να κινδυνεύουν οι περιουσίες τους, η σωματική τους ακεραιότητα αλλά και η υγεία τους μια και ο κίνδυνος επιδημιών είναι σοβαρός.

Πού είναι ο αρμόδιος υπουργός, ο κ. Παυλόπουλος, να επιλύσει το πρόβλημα; Ή μήπως έχει παρανοήσει το ρόλο του και θεωρεί πως το μόνο που οφείλει να πράττει είναι να ευχαριστεί τους μετανάστες που διάλεξαν την Ελλάδα και να τους προτρέπει να μας γονιμοποιούν πολιτιστικά και όχι μόνο. Βεβαίως, ορθά θα παρατηρήσει κάποιος πως όταν ο κ. Παυλόπουλος έκανε τέτοιου είδους δηλώσεις κανείς από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ ή την λεγόμενη Aριστερά δεν αντέδρασε. Αντιθέτως, σαν παπαγαλάκια απαξίωναν σαν ακραία τη μεταναστευτική πολιτική του Σαρκοζί και του Μπερλουσκόνι στα ΜΜΕ.

Αυτά τα κόμματα θεωρούν (μαζί και οι «Οικολόγοι») πως το μεταναστευτικό θα λυθεί, όταν ... θα λυθεί το πρόβλημα της φτώχειας στις υπανάπτυκτες περιοχές του πλανήτη (δηλ. μετά τα επόμενα 100 χρόνια) και πως μέχρι τότε η Ελλάδα οφείλει να ακολουθήσει πολιτική ενσωμάτωσης για τους νόμιμους μετανάστες και νομιμοποίησης για τους λαθραίους. Όμως, το πρόβλημα είναι φλέγον και χρειάζεται λύση άμεσα.

Δεν είδα ακόμα κανέναν ευρωβουλευτή, πλην του κ. Καρατζαφέρη, να θέτει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το ζήτημα των 150.000 παρανόμων μεταναστών ετησίως, τους οποίους αδειάζει συστηματικά η Τουρκία το Αιγαίο. Η Τουρκία δεν εφαρμόζει το υπογραφέν από το 2001 πρωτόκολλο επανεισδοχής και δέχεται πίσω ελάχιστους (3500 ετησίως) και μόνο Τούρκους πολίτες, τους οποίους θεωρεί τρομοκράτες. Γιατί η Ελλάδα δεν μπλοκάρει με βέτο κάθε οικονομική βοήθεια της ΕΕ προς την Τουρκία, αλλά αντίθετα σε κάθε λογική προωθεί την πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ;

Η Ευρώπη, από την πλευρά της, έχει εξασφαλίσει τα νώτα της έναντι του ελληνικού προβλήματος με τον κανονισμό «Δουβλίνο 2», που επιβάλλει την επιστροφή των παράνομων μεταναστών στη χώρα της ΕΕ στην οποία πρωτοεισήλθαν, δηλ. την Ελλάδα. Γι αυτό και δεν μπορούν όσοι εισέρχονται στην Ελλάδα να κατευθυνθούν στην υπόλοιπη ΕΕ. Πού είναι η αντίδραση της Ελληνικής Πολιτείας, έστω σε αυτό; Ή μας αρκεί το 1,5 εκατομμύριο ευρώ ετησίως που παρέχει η ΕΕ για να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης;

Οι μεγαλοδημοσιογράφοι, καλοπληρωμένοι υπάλληλοι πλουτοκρατών που πιθανότατα θησαυρίζουν άμεσα ή έμμεσα από τη λαθρομετανάστευση, έχουν καταστεί μία οργουελική αστυνομία σκέψης, που στιγματίζει σαν «ρατσιστή» και «φασίστα» όποιον τολμά να έχει διαφορετική άποψη για το μεταναστευτικό. Αυτή η (μη) πολιτική σε συνδυασμό με τον ευνουχισμό της Ελληνικής Αστυνομίας οδήγησε στα γκέτο του ιστορικού κέντρου, στον Άγιο Παντελεήμονα, τον Ασπρόπυργο, το λιμάνι της Πάτρας, την κατάληψη του παλαιού Εφετείου και την αποθράσυνση των φανατικών μουσουλμάνων με τα έκτροπα γύρω από την Ομόνοια.

Προσοχή! Δεν είναι ρατσισμός η ορθολογική διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος με τρόπο που να ωφελούνται και η Ελλάδα και οι νόμιμοι μετανάστες. Αντιθέτως, η ανεξέλεγκτη μετανάστευση οδηγεί στην ξενοφοβία, τα γκέτο, την εκμετάλλευση, το έγκλημα και τη σύγκρουση. Ο κ. Παυλόπουλος και οι υπόλοιποι αμπελοφιλόσοφοι της θολοκουλτούρας, ας φιλοξενήσουν σπίτια τους όσους μετανάστες επιθυμούν να γονιμοποιούν τους ίδιους και τις οικογένειες τους. Με δικά τους έξοδα. Να μην επιβαρύνουν τον ελληνικό λαό. Οι υπόλοιποι, αφού δεν τους αρέσει η Ελλάδα σε σημείο που εξεγείρονται, ας επιστρέψουν στα «δημοκρατικά» κράτη τους που σέβονται (;) τις θρησκευτικές και πολιτικές ελευθερίες. Εμάς δε θα μας λείψουν. Αντιθέτως, θα αισθανθούμε ανακούφιση και ασφάλεια. Άλλωστε, ο ίδιος ο εκπρόσωπος των μεταναστών δήλωσε πρόσφατα σε εκπομπή του κ. Χαρδαβέλλα πως «οι μετανάστες δεν θέλουν άλλους μετανάστες». Οι μετανάστες είναι οι πρώτοι που ζητούν να απελαθούν άμεσα και δια βίου όσοι παρανομούν σε βάρος της χώρας που τους φιλοξενεί.

Ως Έλληνες πολίτες έχουμε το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να απαιτήσουμε τη θεσμοθέτηση συγκεκριμένης μεταναστευτικής πολιτικής μετά από δημόσια και διαφανή συζήτηση, η οποία θα επικυρωθεί με δημοψήφισμα από τον κυρίαρχο (;) Ελληνικό λαό. Προτείνουμε: Μετανάστες μόνο εφόσον υπάρχουν κενές θέσεις εργασίας που δεν μπορούν να καλυφθούν από Έλληνες, με νόμιμες διακρατικές συμβάσεις, με εξασφαλισμένη κατοικία, μισθούς, παροχές, και ασφάλιση στα ίδια επίπεδα με τους γηγενείς.

Τα κόμματα εξουσίας, η λεγόμενη Αριστερά αλλά και ο διάττων αστέρας των «Οικολόγων» εξακολουθούν να παπαγαλίζουν τα ίδια φληναφήματα για το μεταναστευτικό. Όσοι πολίτες διαφωνούν (το 73% σύμφωνα με δημοσκόπηση του Μαρτίου στο «Πρώτο Θέμα»), ας τους τιμωρήσουν στην κάλπη των ευρωεκλογών και ας συσπειρωθούν γύρω από τον ΛΑ.Ο.Σ. Διαφορετικά θα στείλουν το μήνυμα πως δεν τους απασχολεί και τόσο το μεταναστευτικό.

Όσο καθυστερεί η ελληνική Πολιτεία, το πρόβλημα θα οξύνεται, η κατάσταση θα γίνεται περισσότερο έκρυθμη, τα επεισόδια θα πυκνώνουν, οι συγκρούσεις θα είναι αγριότερες και τα μέτρα που θα πρέπει να ληφθούν σκληρότερα.