ιστορικού - συγγραφέα
πολιτευτή Εύβοιας του ΛΑ.Ο.Σ.
Διαβάζοντας την συνέντευξη του υπουργού Άμυνας κ. Παπακώστα, στην τελευταία κυριακάτικη «Σημερινή», χρειάστηκα αρκετή ώρα κατόπιν για να συνειδητοποιήσω πως δεν αποτελούσαν όνειρο θερινής νυκτός (εν μέσω κατακαλόκαιρου) τα όσα απίστευτα δήλωνε, αλλά ζωντανό, ολοζώντανο εφιάλτη. Προσωπικά, στα 15 χρόνια που εργάζομαι ως αμυντικός αναλυτής, στα πλέον έγκυρα περιοδικά άμυνας (όπως το παλαιότερο στον ελλαδικό χώρο και εξαιρετικά έγκυρο «Αμυντική Επιθεώρηση»), ουδέποτε θυμάμαι υπουργό Άμυνας, παγκοσμίως, να καλεί τους στρατιώτες ανοιχτά σε απειθαρχία. Πόσο μάλλον αν δεν τους αρέσουν τα συνθήματα που εκφράζουν το ΑΚΕΛ και την ΕΔΟΝ.
Δηλώνει ο αξιότιμος υπουργός πως το μίσος δεν ωφελεί. Του θυμίζω Κολοκοτρώνη και Μακρυγιάννη: «Άσβεστο μίσος έτρεφον τούτοι, οι πρόμαχοι της ελευθερίας, προς τους Τούρκους» γράφει η κατάθεση της εποχής. Και βεβαίως, καθείς αντιλαμβάνεται πως το μίσος δεν στρέφεται κατά του τουρκικού λαού, αλλά κατά του Τούρκου ως κατακτητικής εξουσίας.
Επειδή όμως ο Κολοκοτρώνης δεν ταιριάζει στο κλίμα επαναπροσέγγισης (που υπάρχει μόνο στη φαντασία του προέδρου Χριστόφια και τους λοιπούς κόκκινους συντρόφους), παραπέμπω τον υπουργό κ. Παπακώστα λίγο πιο «αριστερά», στον Τσε Γκεβάρα: «Λαός που δεν μαθαίνει να μισεί τον κατακτητή του, δεν μπορεί να διεκδικήσει την απελευθέρωσή του από αυτόν!» Μήπως και ο Τσε είναι εθνικιστής, σύντροφοι;
Το καλύτερο όμως ο αξιότιμος υπουργός Άμυνας το αμολάει αλλού: «Το σύνθημα «Ελλάς-Ελλάς» δεν οδηγεί πουθενά». Κι όμως κύριε Παπακώστα. Με αυτό το σύνθημα στα χείλη βάδισαν κάποιοι στην αγχόνη της αποικιοκρατίας. Δεν βάδισαν στο «πουθενά», όπως απαξιωτικά, κατ’ ουσίαν για την ίδια την Ελλάδα, λέτε. Με αυτό το σύνθημα φωτεινό οδηγό μιλούμε σήμερα στην Κύπρο (και εσείς μαζί) ελληνικά και δεν έχουμε εκγιουσουφακιστεί. Με αυτό το σύνθημα για όραμα πορεύτηκε ο Κυπριακός Ελληνισμός ανά τους αιώνες και αντέχει ακόμη. Για τις αντοχές της ηγεσίας του δεν παίρνω όρκο...
Και βεβαίως αξιότιμε κ. υπουργέ, όλοι κατανοούν πως τα περί Ελλάδος συνθήματα δεν αφορούν την συνθηκολογημένη, ξεχαρβαλωμένη Ελλάδα του Καραμανλή και της Μπακογιάννη, αλλά την Ελλάδα ως αιώνια Ιδέα και Φως. Την Ελλάδα που παλεύει και δημιουργεί, έστω και στο τωρινό της κατάντημα, που προκαλεί όμως απέχθεια και αλλεργία στους τουρκολιγούρηδες Πηλιογούσηδες, αυτούς που μέχρι πρόσφατα προσκυνούσαν όχι τον Παρθενώνα, αλλά το Κρεμλίνο, αυτούς που τώρα δηλώνουν δημοκράτες, αλλά θαύμαζαν μέχρι προχθές «προοδευτικά» καθεστώτα τύπου Τσαουσέσκου και Χότζα.
Αξιότιμε κ. υπουργέ, η Ελλάδα ως Ιδέα άντεξε πολύ ισχυρότερους. Επιβιώνει στη Μεγαλόνησο πάνω από 30 αιώνες. Δεν θα εξοβελιστεί από τη συνείδηση των Ελλήνων της Κύπρου επειδή υποστέλλεται η γαλανόλευκη από το ΡΙΚ, ούτε επειδή ποινικοποιούνται στον στρατό τα ελληνόψυχα συνθήματα. Λογαριάσατε λάθος! Και είναι κρίμα, που εσείς, ένας φτασμένος υπουργός, που μάλιστα πολέμησε για την πατρίδα, δίνετε το δικαίωμα να σας κάνω παρατηρήσεις εγώ, με τα μισά σας χρόνια, που δεν πρόλαβα να πολεμήσω και που τυγχάνω απλά ένα στέλεχος ενός μικρού ελλαδικού κόμματος.
Και κάτι τελευταίο, αξιότιμε κ. υπουργέ: Δηλώνετε πως υπηρετήσατε στην ΕΟΚΑ. Και φυσικά, μπράβο σας! Μπορείτε να φανταστείτε τον αρχηγό Γρίβα-Διγενή να διατάσσει (για οποιονδήποτε λόγο) απειθαρχία σε ανώτερο; Θλιβερές, και μάλλον μοναδικές στα διεθνή χρονικά, πρωτοτυπίες. Σε χώρα ημικατεχόμενη και τουρκοπατημένη.
Θα αντέξουμε. Όσο στη συνείδηση του κάθε δημοκράτη πατριώτη, από την Μακεδονία μέχρι το Παραλίμνι, ζει, έστω λαθραία, ο Ελληνισμός ως ενιαίο όλον και Ιδέα, είναι σίγουρο πως θα αντέξουμε...
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 8ης Αυγούστου 2009 της εφημερίδας
