Πατησίων γωνία

του Δημήτρη Παπαγεωργίου
από τις φυλακές Κορυδαλλού




Νεκρός από τα πυρά ληστών έπεσε ιδιοκτήτης πρακτορείου ΠΡΟΠΟ στα Πατήσια.
Συνδέσεις
■Χωρίς Κορδόνια


Στον θάλαμό μου, στις φυλακές του Κορυδαλλού, ζουν 18 κρατούμενοι. 18 άτομα με τα οποία μοιράζομαι κάθε λεπτό της κάθε ημέρας, τους τελευταίους δύο μήνες και κάτι παραπάνω. 18 άτομα με τα οποία γνωρίζεσαι και μαθαίνεις αναγκαστικά όλη την ζωή τους, προκειμένου να περάσει η κάθε ημέρα. Προσωπικά, αισθάνομαι τυχερός που βιώνω αυτή την εμπειρία, καθώς έρχομαι σε επαφή με εντελώς διαφορετικούς κόσμους. Αλλά αυτή είναι μία άλλη υπόθεση.

Εν προκειμένω, θα ασχοληθώ με την αντίδραση ενός από αυτούς, του Αχμέντ από την Συρία, στο άκουσμα της βομβιστικής επίθεσης στα Πατήσια: «Ποιος πάει και μένει στα Πατήσια πια;» Ο Αχμέντ μένει στον Κολωνό, για τον οποίο ισχυρίζεται ότι καμία σχέση δεν έχει με τα Πατήσια από πλευράς εγκληματικότητας. Γι’ αυτόν, το ζήτημα είναι οι Πακιστανοί και οι Βορειοαφρικανοί, που έχουν μετατρέψει την περιοχή σε ζούγκλα. Όταν το επόμενο πρωί συζητούσαμε τόσο για την βόμβα, όσο και για την δολοφονία του ιδιοκτήτη πρακτορείου ΠΡΟΠΟ από τους όποιας εθνικότητας ληστές, επανέλαβε την άποψη του για την κατάσταση στα Πατήσια.

Μία άποψη με ιδιαίτερη σημασία, καθώς επιβεβαιώνει όλους αυτούς που επί τόσα χρόνια φωνάζουν για την υποβάθμιση και την γκετοποίηση περιοχών της Αθήνας. Όλους αυτούς που επί τόσους μήνες, ενώ φώναζαν στην Πολιτεία για βοήθεια και την παρακαλούσαν να σκύψει στο πρόβλημα τους, αντιμετωπίστηκαν ως παρίες και περιθωριακοί από το σύστημα και ειδικότερα από τα αριστεροκρατούμενα ΜΜΕ, τα οποία τους αντιμετώπισαν ως εγκληματίες. Το περίεργο είναι ότι το ίδιο αυτό κύκλωμα σήμερα αναρωτιέται, γιατί η κατάσταση έχει φτάσει εκεί που έφτασε σε αυτές τις περιοχές, με καθημερινές ληστείες, δολοφονίες και μύρια όσα.

Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για «στρουθοκαμηλισμό». Να πει ότι οι άνθρωποι αυτοί χώνουν το κεφάλι τους στο χώμα, για να μη δουν το τι πραγματικά συμβαίνει γύρω τους. Αυτή όμως δεν είναι η αλήθεια. Οι άνθρωποι αυτοί κρύβονται πίσω από δάκτυλό τους. Γνωρίζουν πολύ καλά τι συμβαίνει. Και φροντίζουν να αποφεύγουν τις «νάρκες», ζώντας σε «ασφαλείς» περιοχές. Απλά αρνούνται να παραδεχθούν το τι συμβαίνει, γιατί αυτό θα καθιστούσε «άκυρη» την ιδεοληψία τους. Γι’ αυτό και αναγκάζονται να κάνουν τους ... χαζούς όταν ασχολούνται με το ζήτημα της εγκληματικότητας.

Είναι ο «ελέφαντας μέσα στο δωμάτιο», τον οποίο όλοι βλέπουν, αλλά για τον οποίο κανείς δεν συζητά. Και «ελέφαντας» είναι το αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων της τελευταίας εικοσαετίας στο μεταναστευτικό. Οι «ιθύνοντες» και οι «γνώστες» στα ΜΜΕ μιλούν για τον ρόλο της αστυνομίας, για την φτώχεια, για τα κοινωνικά προβλήματα. Τα πάντα θέτονται στο τραπέζι, εκτός από το μεταναστευτικό. Ακόμη προσπαθώ να καταλάβω, γιατί το συγκεκριμένο ζήτημα είναι κάποιο είδος «ταμπού», ένα «τοτέμ» που κανείς δεν επιτρέπεται ν’ αγγίξει. Κι αν το κάνει, δεν είναι «σφαιρικός» ή «ανοικτόμυαλος», αλλά «ρατσιστής και ακροδεξιός» και άρα εν δυνάμει έγκλειστος στον Κορυδαλλό, όπως ο γράφων.

Είναι μια τρομακτική κατάσταση. Ο «αντιρατσισμός» που εκφράζουν ως πολιτική ορθότητα οι τηλεοπτικοί ταγοί του έθνους, έχει πάρει την μορφή θρησκείας, την οποία όποιος δεν αποδέχεται, πρέπει να υφίσταται τα μαρτύρια της «ιεράς εξέτασης». Ως λυδία λίθος για όλα τα προβλήματα, για «πάσα νόσον και μαλακίαν», παρουσιάζεται μία αξιοπερίεργη έννοια. Η «ανεκτικότητα» ή αγγλιστί «tolerance». Σε απλά ελληνικά τώρα: σύμφωνα με την κρατούσα άποψη, όποιος κάνει την πάπια σε ό,τι συμβαίνει γύρω του, στην γειτονιά του, είναι de facto καλός άνθρωπος, ενώ όποιος τολμήσει να διαμαρτυρηθεί είναι μετενσάρκωση του Νέρωνα, έτοιμου να πετάξει στα λιοντάρια όποιον δεν ... γουστάρει.

Ως κοινωνικό φαινόμενο είναι απλό. Οι «ελίτ» του Παλαιού Ψυχικού, της Κηφισιάς και των τηλεοπτικών πλατό, αντιμετωπίζουν με θυμηδία και αηδία τα «λούμπεν» στοιχεία που στις φτωχογειτονιές τους τολμούν να θέλουν να υψώσουν τον λόγο. «Όλος ο κόσμος φοβάται» λένε στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ όσοι Έλληνες ερωτούνται. «Δεν τολμάμε να βγούμε απ’ το σπίτι μας» λένε άλλοι. Και οι δημοσιογράφοι αναρωτιούνται, τι κάνει η αστυνομία. Μα τι να πρωτοκάνει η αστυνομία; Και να τους πιάσει, τι να τους κάνει; Πού να τους βάλει; Κάθε αστυνομικό τμήμα είναι γεμάτο. Και στις φυλακές; Πόσους να χωρέσουν; Αλλά οι περισσότεροι πολιτικοί και δημοσιογράφοι συνεχίζουν να ασχολούνται με άλλα αντί άλλων.

Ακούγαμε τόσον καιρό, ότι τα ζητήματα «ασφαλείας» στο εξωτερικό ανέβαζαν και κατέβαζαν κυβερνήσεις. Σιγά-σιγά θα μπούμε και σ’ αυτήν την κατάσταση και στην Ελλάδα. Τη στιγμή που φοβάσαι για τη ζωή σου, όλα τα άλλα έρχονται δεύτερα. Ήδη αντιλαμβανόμενα το γεγονός τα κόμματα της Αριστεράς, κατηγορούν το ΛΑ.Ο.Σ. για εμπόριο φόβου. Όμως, δεν κάνει το ΛΑ.Ο.Σ. τις ληστείες, δεν βάζει το ΛΑ.Ο.Σ. τις βόμβες ούτε και έχει το ΛΑ.Ο.Σ. την ευθύνη του υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη». Αντιθέτως, αντιμετωπίζει το ζήτημα ρεαλιστικά.

Η ΝΔ από την πλευρά της, έχει μεγάλα βήματα να κάνει για να αποτινάξει την κληρονομιά του κ. Προκόπη Παυλόπουλου και των συν αυτώ. Πρέπει όμως να πούμε ότι η επίσκεψη του κ. Σαμαρά στο Α.Τ. Πατησίων ήταν μια κίνηση προς την σωστή κατεύθυνση.

Μεγαλύτερος ίσως εχθρός της ασφάλειας του πολίτη, είναι ο ίδιος ο υπουργός, υπεύθυνος για την προστασία του. Ο κ. Χρυσοχοΐδης φαίνεται ότι αντί να προσπαθεί να λύσει τα προβλήματα που ταλανίζουν τον ελληνικό λαό, προσπαθεί να υλοποιήσει πολιτικές φαντασιώσεις του, σκεπτόμενος ίσως ένα χολιγουντιανό σενάριο για τη ζωή του. Κι εν τω μεταξύ, οι άνθρωποι στην Αθήνα πέφτουν σαν τις μύγες.

Τα «πρεζάκια» της Ευρώπης και οι «Πυρήνες»

του Δημήτρη Παπαγεωργίου
από τις φυλακές Κορυδαλλού






Σύσσωμο το ελληνικό κατεστημένο ξέσπασε σε πανηγυρισμούς ανήμερα της 25ης Μαρτίου, με αφορμή την δήλωση του Γιώργου Παπανδρέου, ότι οι κεφαλές της Ευρώπης συμφώνησαν να μας χορηγήσουν έναν ακόμη γύρο δανείων. Με αναστεναγμούς ανακούφισης, οι οικονομικοί δήθεν αναλυτές, σχολίασαν την απόφαση του κ. Τρισέ να «αποδεχθεί» τα ομόλογα (υποβαθμισμένα) των ελληνικών τραπεζών.

Σαν πρεζάκια στην πλατεία Βάθης, που έμαθαν ότι ο έμπορος θα ερχόταν σε λίγο να τους δώσει τη δόση τους και δεν θα χρειαζόταν να υποφέρουν άλλο. Γιατί αυτής της κατάστασης είναι ανάλογη η λύση που δόθηκε στο «Greek Crisis», όπως ονομάζουν τα διεθνή ΜΜΕ την κατάσταση στην χώρα μας. Ένα άλλοτε περήφανο έθνος να πανηγυρίζει, επειδή του επιτρέπουν να δανεισθεί για να επιβιώσει το επόμενο εξάμηνο.

Να επιβιώσει όμως, όχι ως έθνος, αλλά ως χρεοκοπημένο σύστημα. Να επιβιώσει με κόστος δυσβάσταχτο το εσωτερικό μέτωπο. Να επιβιώσει απομυζώντας την πλειοψηφία του. Περιθωριοποιώντας τα παραγωγικά του κομμάτια. Αυτά όμως έχουν ήδη υπεραναλυθεί. Δεν έχει νόημα να τα συζητήσουμε περαιτέρω. Προσωπικά πολύ πιο επίκαιρη θεώρησα την προκήρυξη των «Πυρήνων» σχετικά με τις βομβιστικές τους επιθέσεις.


Ο ιντελιγκεντσισμός τους
Γιατί; Μα γιατί αφορούσε ένα ζήτημα που «καίει» τον ελληνικό λαό. Το μεταναστευτικό. Το οποίο θα ήταν χρήσιμο κάποια στιγμή, να αντιπαραβάλλουμε με το μεταναστευτικό σε επίπεδο καθημερινότητας. Μέχρις στιγμής φαίνονται ως διαφορετικό θέμα, τουλάχιστον στα μάτια των «αναλυτών». Αυτοί το βιώνουν απ’ έξω. Όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους «Πυρήνες». Δεν μπορούν να κατανοήσουν το σύμπλεγμα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κάτοικος του Αγίου Παντελεήμονος, των Πατησίων, της Κυψέλης. Με ύφος κοινωνιολόγου, μας πληροφορούν ότι έχουν δημιουργηθεί διάφορα «γκέτο». Δεν προσπαθούν όμως να ερμηνεύσουν το τι σημαίνει η καθημερινότητα του να ζεις σ’ ένα γκέτο ως «μειοψηφικός Έλληνας». Και πως αν οι περισσότεροι από αυτούς είχαν την οικονομική δυνατότητα να ξεφύγουν θα το έκαναν.

Ολόκληρο το κείμενο της προκήρυξης, αν και ενδιαφέρον, βρίθει από έναν αέρα «ιντελιγκεντσισμού» που αντιμετωπίζει συγκεκριμένες καταστάσεις ως «φαινόμενα». Αποστασιοποιημένες απόψεις, σαν να πηγαίνεις για διάγνωση σ’ έναν γιατρό. Από αυτή την άποψη, οι «Πυρήνες» έχουν κάνει ένα βήμα παραπάνω από τις υπόλοιπες τρομοκρατικές οργανώσεις προς την απομόνωση της «επαναστατικής ελίτ». Μια κατάσταση που προοιωνίζει την εσωτερική τους κατάρρευση. Οι πλέον τίμιοι και ειλικρινείς από όλους αυτούς που την αποτελούν το μόνο που έχουν να αναμένουν – και το ξέρουν – είναι ένα ένδοξο τέλος. Επέλεξαν μόνοι τους να αποκοπούν από την κοινωνία και όχι το «σύστημα». Η δε ίδια ποιότητα της «αποστασιοποίησής» τους φανερώνει τους ιδεολογικούς δεσμούς του με την μεγαλοαστική ελίτ της διανόησης του συγχρόνου συστήματος που θέλει να μετασχηματίσει την κοινωνία.

Η «ανάγνωσή» τους, του μεταναστευτικού φαινομένου ξεκινά με την αποδοχή των συνθηκών της «παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας». Πέραν αυτών όμως, αποδεικνύουν ότι είναι πιο σωστοί στην ιεράρχηση των προβλημάτων, από ό,τι τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Παρ’ όλο που την αντικοινωνικότητά τους την αποδέχονται οι ίδιοι στην προκήρυξή τους. Αυτό μας βοηθά να καταλάβουμε το βάθος της αντικοινωνικότητας των ΜΜΕ.

Σε προσωπικό τώρα επίπεδο, αισθάνομαι μία «αγαλλίαση», καθώς ως πρόσωπο δέχομαι την πολεμική όχι μόνον του κράτους, που με κρατά φυλακισμένο, όχι μόνο των δυνάμεων καταστολής που με συνέλαβαν και έκαναν τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να εξυπηρετήσουν τους παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ που επιθυμούσαν την φυλάκισή μου, όχι μόνο των καθεστωτικών ΜΜΕ που έγραφαν ιστορίες για αγρίους (βλ. «Ελευθεροτυπία»), αλλά και των «επαναστατικών ομάδων» που σπεύδουν να αποδεχθούν τα λεγόμενα όλων των παραπάνω. Εγώ από την πλευρά μου, θα τους παρακαλέσω να χρησιμοποιήσουν όση «επιρροή» έχουν, για να δημοσιεύουν τα κείμενά μου και άλλες εφημερίδες εκτός του «Ελεύθερου Κόσμου» και της «Ελεύθερης Ώρας», όπως αυτές που δημοσιεύουν και την δική τους προκήρυξη. Αν θέλουν δε, θα τα στέλνω και στο Indymedia.

Σαν άνθρωπος, δεν αποδέχομαι τον ατομικισμό. Είμαι κοινωνικό ον. Όπως και οι περισσότεροι από τους εθνικιστές. Έτσι η δική μας ρήξη με το σύστημα δεν δημιουργείται μέσω της «ελίτ», αλλά της καλλιέργειας μίας βαθύτατα συλλογικής και ουσιαστικά πρακτικής συνείδησης αντίστασης.

Μια παρακαταθήκη για το μέλλον

του Δημήτρη Παπαγεωργίου
από τις φυλακές Κορυδαλλού








Κανείς δεν μπορεί πια ν’ αρνηθεί την πολιτική πονηριά των στελεχών του ΠΑΣΟΚ, ανάμεσα στον κυκεώνα της οικονομικής κρίσης και την πορνολαγνεία να φέρνουν στην βουλή το νομοσχέδιο για την ιθαγένεια. Στα βουβά, με την αλαλία των ΜΜΕ να προδίδει την σύμπλευσή τους με την εξουσία.

Την ίδια στιγμή, οι μόνοι που τολμούν να ορθώσουν τη φωνή τους προσάγονται, δέχονται επιθέσεις από παρακρατικούς μηχανισμούς, στοχοποιούνται ή - όπως στην δική μου περίπτωση - βρίσκονται στη φυλακή. Είναι αποφασισμένοι να κάνουν οτιδήποτε χρειασθεί για να ικανοποιήσουν τους αφέντες τους. Αυτούς που ονειρεύονται έναν κόσμο γκρίζο, δίχως διακριτά έθνη, δίχως ήθη και έθιμα, χωρίς θρησκεία. Είναι μαριονέτες, που κινούνται όπως τις προστάζουν.

Δεν μπορούν όμως να πείσουν τους Έλληνες και αντικατοπτρίζεται ο φόβος στις μεθόδους τους. Ξέρουν ότι στηρίζονται σε πήλινα πόδια. Ότι είναι καθισμένοι πάνω σε πυριτιδαποθήκη. Την Τετάρτη, στις 7 το απόγευμα, στο Σύνταγμα, δίνεται η δυνατότητα σε όλους να αποτελέσουν μία σπίθα. Μία σπίθα που θα τους κάνει να καταλάβουν ότι υπάρχουν Έλληνες που αντιστέκονται. Έλληνες, που εκεί στο Σύνταγμα θα δράσουν ως εμπροσθοφυλακή ολόκληρου του ελληνικού λαού. Δυστυχώς, εγώ δεν θα μπορέσω να είμαι εκεί σωματικά, θα είμαι όμως πνευματικά, ψυχικά με όλη μου τη δύναμη. Και θα φωνάζω δίπλα σας.

Το σημαντικότερο όμως της αυριανής ημέρας δεν είναι το τι θα γίνει αύριο. Είναι το ότι θα τεκμηριωθεί ότι ένα κομμάτι του λαού αντιτίθεται. Θα αφήσουμε μία παρακαταθήκη για το μέλλον. Ό,τι και αν ψηφιστεί στη βουλή θα έχει υπονομευθεί. Στο Σύνταγμα, την Τετάρτη ξεκινά η αληθινή αντίσταση. Γι’ αυτό πρέπει να δώσουμε όλοι το παρών. Γιατί θα σπείρουμε τον σπόρο για το μέλλον.

Το κουφάρι του αριστερού ολοκληρωτισμού

γράφει ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Έχει περάσει ήδη ένας μήνας και μερικές ημέρες από τον εγκλεισμό μου στην φυλακή. Ο καιρός ίσως δεν είναι πολύς. Σίγουρα, στην οικογένειά μου φαίνεται περισσότερος. Αυτό που με τρομάζει, προσωπικά όμως, δεν είναι η διάρκεια της δικής μου κράτησης. Είναι μία οσμή. Η οσμή που φέρνει αναδυόμενο, το κουφάρι ενός ολοκληρωτισμού, που σκοπό έχει να συνθλίψει οποιονδήποτε θέλει να αντισταθεί στην ισοπέδωση όλων αυτών που θεωρούμε «δικά μας».
Μέχρις στιγμής, έχουμε τα πρώτα σημάδια αυτής της διαδικασίας. Τους ανθρώπους, τους φέροντες κάποιον τίτλο Υπουργούς, συμβουλάτορες κλπ., που από τηλεοράσεως καταγγέλλουν και απειλούν όσους έχουν αντίθετη άποψη, χαρακτηρίζοντάς τους ως «αντικοινωνικούς». Και δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν τα μέσα που έχουν στην διάθεσή τους για να εφαρμόζουν ό,τι επιτάσσει η ιδεοληψία τους. Δυστυχώς, η ζωή δεν είναι δίκαιη. Και εάν αυτά τα μέσα αύριο ή μεθαύριο δεν είναι αρκετά, δεν θα διστάσουν να πάρουν και άλλα.

Η εξουσία κάθεται πάνω σε μία πυριτιδαποθήκη
Έμαθα για τα γεγονότα της περασμένης Τετάρτης στον Άγιο Παντελεήμονα, όταν οι αστυνομικές δυνάμεις προσήγαγαν κάποιες δεκάδες Ελλήνων πατριωτών, που δεν έκαναν τίποτε άλλο παρά να επιχειρήσουν να διαμαρτυρηθούν για το υπάρχον κοινωνικό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης και της υποβάθμισης της περιοχής τους. Μάλιστα, συνεχίζουν να κρατούν - ως όμηρο; - τον εκδότη της εφημερίδος «Στόχος».
Τέτοιου είδους γεγονότα έχουμε και άλλα. Και απ' ό,τι φαίνεται θα έχουμε ακόμη περισσότερα στο μέλλον. Η χώρα, με αφορμή την οικονομική κρίση, περνάει σε μία φάση ταχύτατης αναδιαμόρφωσης. Κοινωνικής, οικονομικής ,πολιτιστικής, ακόμη και πληθυσμιακής. Και αυτή η αναδιαμόρφωση την ευθυγραμμίζει πλήρως, με την «Νέα Τάξη», όπως αυτή γίνεται αντιληπτή από τους πολιτικούς επιγόνους του «εκσυγχρονισμού» του πολύ κ. Σημίτη.
Δεν είχαν λογαριάσει όμως σωστά τις δεξαμενές αντίστασης του ελληνικού λαού. Ακόμη και δεμένος χειροπόδαρα με τραπεζικά δάνεια, σκλαβωμένος στις απαιτήσεις μίας επίπλαστης ευδαιμονίας, ο Έλληνας δεν κατέβασε κεφάλι και σώβρακα, αποδεχόμενος τους σχεδιασμούς τους. Το αποδεικνύουν δημοσκοπήσεις και οι πολλές αντιδράσεις. Ένας κάθετος άξονας διαπερνά την βάση του πολιτικού τόξου.
Ψηφοφόροι όλων των κομμάτων είναι αντίθετοι στην παγκοσμιοποίηση, βλέπουν αρνητικά την λαθρομετανάστευση, αντιδρούν στις εθνικές υποχωρήσεις και αντιμετωπίζουν με συγκατάβαση την «προοδευτική» ιντελιγκέντσια που απαιτεί όλα τα παραπάνω.
Κάθονται πάνω σε μία πυριτιδαποθήκη και το ξέρουν. Γι' αυτό κι αυτός ο «ολοκληρωτισμός». Είναι η τελευταία γραμμή άμυνάς τους και το ξέρουν. Η «τρομοκράτες» δεν είναι οι Έλληνες πατριώτες, αλλά το σύστημα εξουσίας της αριστεράς. Το σύστημα που διαπλέκει πολιτικούς - ΜΜΕ. Μη κυβερνητικές παραφυάδες και «βασιλικότερες του βασιλέως» αριστεριστικές οργανώσεις. Όλοι μαζί αυτοί, προσπαθούν να αφαιρέσουν το οξυγόνο από κάθε σπίθα αντίστασης. Το κάνουν γιατί ξέρουν ότι οποιαδήποτε από αυτές τις σπίθες μπορεί να προκαλέσει την έκρηξη της πυριτιδαποθήκης πάνω στην οποία κάθονται. Το ότι πια μας κυνηγούν, μας συλλαμβάνουν, μας κλείνουν στην φυλακή, σημαίνει ότι κάνουμε αυτό που πρέπει, αποτελεσματικότερα, καλύτερα από πριν.

Τίτλος τιμής η πολιτική κράτηση στην πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης
Εδώ υπάρχει και το ζήτημα το προσωπικό. Ως μεν άτομο, ως Δημήτρης, είναι φυσικό να στεναχωριέμαι που έχω φέρει σε πολύ δύσκολη θέση την οικογένειά μου. Από την άλλη όμως, ως άνθρωπος που εδώ και 15 περίπου χρόνια αγωνίζομαι για τα ιδανικά μου, δεν μπορώ παρά να αισθάνομαι έντιμος προς τον εαυτό μου. Παρ' όλο που βρίσκομαι κλεισμένος εδώ μέσα, είμαι χαρούμενος. Χαρούμενος, γιατί ακόμη κοιμάμαι σαν πουλάκι. Δύο ειδών άνθρωποι κοιμούνται σαν τα πουλάκια. Αυτοί που δεν έχουν καθόλου συνείδηση και αυτοί που είναι εντάξει με την συνείδησή τους. Πιστεύω ότι ανήκω στην δεύτερη κατηγορία.
Είμαι πολιτικός κρατούμενος στην πιο διεφθαρμένη χώρα της Ευρώπης. Τι άλλο μπορεί να είναι αυτό παρά τίτλος τιμής. Είμαι πολιτικός κρατούμενος στην μοναδική χώρα της Ευρώπης που έχει ένα ιδιότυπο καθεστώς αριστεροκρατίας. Παρ' όλα αυτά, συνεχίζω να αντιστέκομαι. Το μυαλό μου συνεχίζει να είναι ελεύθερο.
Το μοναδικό που έχω ανάγκη είναι η βεβαιότητα ότι έξω, στην κοινωνία, υπάρχει ένα κίνημα αντίστασης, που γεμίζει σπίθες την καθημερινότητα. Κάποια από αυτές θα βρει στόχο. Είμαι βέβαιος.

Παραμένει προφυλακισμένος ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Μετά την παρέλευση ενός περίπου μηνός από την 1η Φεβρουαρίου, όταν είχε κατατεθεί και η σχετική αίτηση αποφυλακίσεως, ο εισαγγελέας κ. Βούλγαρης και ο ανακριτής κ. Ζαγοριανός αποφάσισαν ομόφωνα την συνέχιση της προφυλακίσεως του αρχισυντάκτη του «ΕΚ», Δημήτρη Παπαγεωργίου.
Τα προμηνύματα για την απόφαση αυτή δόθηκαν την περασμένη εβδομάδα, με την σύλληψη διαμαρτυρομένων κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα, μαζί με την περιφερειάρχη της ΝΔ Χριστίνα Σιδέρη και τον εκδότη του «Στόχου» Σάββα Χατζηπαρασκευά, ο οποίος εξακολουθεί να κρατείται. Το λέμε αυτό, διότι σε καμμία περίπτωση δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι οι εισηγήσεις των δύο δικαστικών λειτουργών βασίζονταν σε νομικά κριτήρια, πολλώ δε μάλλον όταν ο κ. Ζαγοριανός είναι όμηρος της εμπλοκής του στο σκάνδαλο SIEMENS και της παραπομπής του στην Επιτροπή της βουλής που διερευνά το ζήτημα.
Εν όψει και της ψηφίσεως του νομοσχεδίου για την ιθαγένεια, το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. έχουν συγκεκριμένο σχέδιο, ώστε να αποτρέψουν ή τουλάχιστον να περιορίσουν τις μεγάλες αντιδράσεις που αναμένεται να προκύψουν. Είναι δε περισσότερο από οφθαλμοφανές, ότι στόχος του κ. Χρυσοχοΐδη αλλά και της ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης είναι αφενός να φοβίσουν τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ. να διοργανώσει ένα συλλαλητήριο κατά του νομοσχεδίου, κάτι που αν τελικά συμβεί αναμένεται να ξεπεράσει σε προσέλευση ακόμη και τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου προ δεκαετίας για τις ταυτότητες. Αφετέρου, ο υπουργός ΠΡΟ.ΠΟ. επιθυμεί να τρομοκρατήσει τους πολίτες, στέλνοντάς τους το μήνυμα ότι ανά πάσα στιγμή και χωρίς κανέναν λόγο μπορούν να βρεθούν πίσω απ' τα σίδερα.
Η χρονοτριβή του κ. Ζαγοριανού, ο οποίος είχε λάβει την απορριπτική εισήγηση του κ. Βούλγαρη εδώ και πάνω από δύο εβδομάδες, δεν μπορεί παρά να εκληφθεί ως εξάντληση κάθε χρονικού περιθωρίου παραμονής του Δημήτρη Παπαγεωργίου στην φυλακή, καθώς μόνο με την έκδοση και της δικής του εισηγήσεως μπορεί να κατατεθεί νέα αίτηση.

Μάρτυρες κατηγορίας για τον Δημήτρη Παπαγεωργίου…

Οι μάρτυρες ή «μάρτυρες» των επεισοδίων της Πανόρμου, θα απολογηθούν στη Δικαιοσύνη

«Αναγνωρίζουν» και καταστρέφουν ζωές και δη ανηλίκων, αλλά και των οικογενειών τους. Το έκαναν πολύ συντονισμένα, στη ΓΑΔΑ, μετά τα επεισόδια στην Πανόρμου. Δε ξέρουμε αν την ώρα που το έκαναν, φορούσαν κουκούλα ή όχι. Αυτή η ιστορία κάτι μας θύμισε, από το παρελθόν... Θα μάθουμε όμως. Είναι παντού οι μάρτυρες ή «μάρτυρες» αυτοί, έχουν δει τα πάντα, «συνεργάζονται» αρμονικά με τις αρχές, αν και κατά τα άλλα είναι αριστεροί, αριστεριστές και αντιεξουσιαστές.
Κόβανε μάλιστα βόλτες στη ΓΑΔΑ, με την άνεση που το κάνουν σε χώρο κομματική εκδήλωσης του ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιας συνιστώσας του. Ποιοι είναι; Θα τους δείτε και στη δίκη, που είναι εξάλλου ανοικτή διαδικασία. Και εκεί, με τη συνδρομή των δικηγόρων υπεράσπισης, θα αποκαλυφθεί ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα, ποιος εκτελεί πολιτική εργολαβία και ποιος είδε όντως παράνομες πράξεις και μπορεί με τα λεγόμενά του να το αποδείξει. Αλλά, εμείς, στο πλαίσιο του λειτουργήματός μας, που είναι η ενημέρωσή σας, σας παραθέτουμε τα ονόματα, των εκλεκτών μας αυτών συμπολιτών, που έσπευσαν πρόθυμα να συνδράμουν την ασφάλεια στο έργο της: την καταστολή των δραστηριοτήτων που δεν είναι αρεστές στο σύστημα.

Οι πρόθυμοι συμπολίτες μας και ο «πολύς» Χαρατσόγλου
Βαγενάς Χρήστος, ένας κατά δήλωσή του δημόσιος υπάλληλος (ελπίζουμε στην υπηρεσία του πολίτη), αναγνωρίζει (ή «αναγνωρίζει», θα δείξει) δύο άτομα. Το ίδιο και ο κατά δήλωση ιδιωτικός υπάλληλος Νικόλαος Κούτσης. Καλώς την, την Ασπασία Παπαδάκη, δικαστική υπάλληλο, η οποία αναγνωρίζει (ή «αναγνωρίζει», θα δείξει) τρία άτομα.
Στην κατηγορία όσων αναγνώρισαν (ή «αναγνώρισαν», θα δείξει) τρία άτομα, είναι και ο Στέφανος Χαρατσόγλου, κατά δήλωσή του «επαγγελματίας» (δηλαδή εμείς τι είμαστε;). Ο κύριος αυτός, τυγχάνει Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 16ου Λυκείου, στους Αμπελόκηπους. Βγήκε και στο «προοδευτικό» ραδιόφωνο και μίλησε... Στο «κόκκινο 105,5»... «Καλημέρα Στέφανε» και κάτι τέτοια! Κατήγγειλε τα παιδιά που συνελήφθησαν, ότι «καλλιεργούσαν μια έντονη βία», «μια νοοτροπία ότι χτυπάμε, δέρνουμε», ότι κρατούν στάση «πονηρή θα την έλεγα», στο «ευρέως δημοκρατικό», όπως το αποκάλεσε, σχολείο, που είναι σε «δημοκρατική γειτονιά». Υπάρχουν άλλες που δεν είναι φαίνεται... Στο ερώτημα για «κυρώσεις» κατά των παιδιών, τα «μάσησε»... Τι έγινε; Φοβήθηκε τη «λεπτή γραμμή»... Υπάρχουν αυτά στο διαδίκτυο, μπορείτε να τα ακούσετε. Θα περιμέναμε βέβαια όταν αυτά συμπλέκονται με εξωσχολικούς, να μην υποστηρίζει τους τελευταίους, βοηθώντας τους μάλιστα να εξοντώσουν ποινικά τα παιδιά, υποθηκεύοντας το μέλλον τους. Οι γονείς στο σχολείο, τι λένε για όλα αυτά; Θα σας πούμε εμείς: είναι έξαλλοι στην κυριολεξία! Ειδικά για τις «αναγνωρίσεις»...
Αλλά, περί δογματισμού, μισαλλοδοξίας και προθέσεως... «Διεκδικούμε μια γειτονιά ελεύθερη», είπε ο Χαρατσόγλου. Φυσικά, ο «προοδευτικός» αυτός άνθρωπος δεν εννοούσε μια γειτονιά ελεύθερη από τις επιδρομές της συμμορίας antifa (που διώκεται σε Γερμανία και Δανία για βαρύτατα ποινικά αδικήματα) του Σόρος, που τρομοκρατεί τους πιτσιρικάδες.

Και άλλοι μάρτυρες (ή «μάρτυρες», θα δείξει)...
Συνεχίζουμε για τους άλλους πρόθυμους πολίτες, που έσπευσαν να «συνδράμουν» τις κατά τα άλλα «δυνάμεις καταστολής». Αλέξανδρος Πραντούνας, κατά δήλωση ιδιωτικός υπάλληλος, αναγνωρίζει (ή «αναγνωρίζει», θα δείξει) έξι άτομα. Έναν περισσότερο, αναγνωρίζει (ή «αναγνωρίζει», θα δείξει), ο φοιτητής τη ΑΣΟΕΕ, Αθανάσιος Λυκουργιάς. Εύγε τέκνον μας... Να και μια φοιτήτρια, στα ΤΕΦΑΑ, η Σωτηρία Τσέτσου, αναγνωρίζει (ή «αναγνωρίζει») επτά άτομα. Εύγε κυρία, εύγε! Κλείσε τους στη φυλακή, στέρησέ τους την ελευθερία τους και κοίτα μετά την οικογένειά τους στα μάτια. Τι κοπέλες τους, τους φίλους τους, τις μητέρες τους, τους πατεράδες τους... Σε κέρασαν καφέ, εκεί που αναγνώρισες, κοπελιά; Πως ήταν η συνεργασία σου με τους «μπάτσους» στην Ασφάλεια; Καλή;

Πρωταθλητές αναγνωρίσεων! Μπράβο!
And the winner is... Ναι, φτιάξαμε βάθρο για αυτούς! Το χρυσό μετάλλιο πάει στον κατά δήλωσή του τεχνικό, Πέτρο Τζομάκα. Στην κυριολεξία, χάσαμε τον λογαριασμό πόσους αναγνώρισε (ή «αναγνώρισε», θα δείξει). Το αργυρό μετάλλιο αναγνώρισης (ή «αναγνώρισης», θα δείξει), πάει στους Γεράσιμο Κατσανά, κατά δήλωσή του δημοσιογράφο, που υπέδειξε εννέα άτομα (μιλάμε για απίστευτη μνήμη, δεν ξέραμε ότι υπάρχουν τέτοιοι στο επάγγελμα!) και τον Χρήστο Γιαμπουράνη, κατά δήλωσή του ιδιωτικό υπάλληλο, ο οποίος υπέδειξε τον ίδιο αριθμό ατόμων. Α, και ο γιατρός της παρέας, ο Αντώνιος Καραβάς. Εννέα άτομα... Δεκάδες λοιπόν οι ανήλικοι «κακούργοι»... Για δες!

Μηνύθηκαν όλοι, θα λογοδοτήσουν
Όσοι είπαν αψήφιστα ψέματα (κάποιοι είπαν και μάλιστα χοντρά, καθ' υπόδειξη ή κατόπιν δικής τους πρωτοβουλίας), έχουν ήδη μηνυθεί από τους πολιτικά και ποινικά διωκόμενους και τους γονείς τους. Αν νομίζουν ότι δεν θα έχουν ποινικές επιπτώσεις, πλανώνται πλάνη οικτρά. Οι μηνύσεις υποβλήθηκαν, μετά τις αθωώσεις, ακολουθούν και οι αγωγές. Για να τους δούμε τότε...
Όταν η κοινωνία θα τους βλέπει και θα γυρίζει την πλάτη της. Φυσικά, οι μάρτυρες (ή «μάρτυρες» αυτοί, θα δείξει), εν άκουσαν τίποτα για τις επισκέψεις της antifa στο σχολείο και τις απειλές της κατά μαθητών. Μήπως ακούσατε εσείς τίποτα κύριε Χαρατσόγλου;

Νέες δηλώσεις συμπαράστασης για τον Δημήτρη

040210-zour-xatz-naxΗ κοινωνία αντιδρά με αποτροπιασμό στην σύλληψη και αναίτια προφυλάκιση του αρχισυντάκτη του ΕΚ

Την εν γένει ανακολουθία και δομική αναξιοπιστία των διωκτικών και δικαστικών αρχών της χώρας, την διαπίστωσα ήδη προσωπικά, όταν υπήρξα μάρτυρας υπεράσπισης για τον Αλέκο Γιωτόπουλο στην δίκη της 17Ν. Την διαπίστωσα, επίσης, επί επταετίας, στο Βραχάτι Κρήτης, όπου η κατευθυνόμενη Αστυνομία και Δικαιοσύνη έχριζε ως παρόντες δράστες, αθώους αγρότες, οι οποίοι βρίσκονταν δεκάδες χιλιομέτρων από τα γεγονότα. Κατά λογικήν και πολιτικήν συνεπαγωγήν, κρίνω ότι είναι εντελώς αναξιόπιστη η σύλληψη ενός επαγγελματία δημοσιογράφου, στον τόπο και χρόνο ασκήσεως του λειτουργήματός του και απαιτώ ως κατ' εξακολούθηση διωκόμενος πολίτης αυτού του ψευδοκαθεστώτος της χώρας μου την άμεση αποφυλάκιση του κρατούμενου δημοσιογράφου.

Κώστας Ζουράρις Καθηγητής Πανεπιστημίου


Όταν στην Ελλάδα τα κανάλια και οι δημοσιογράφοι προωθούν με άνωθεν εντολές τις εθνομηδενιστικές γραμμές της Δραγώνα και της Ρεπούση, κάθε άλλη φωνή στον τόπο πρέπει να γίνει προσπάθεια να τρομοκρατηθεί και να σβήσει. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, όμως, δεν τρομοκρατήθηκε και η δίωξη και φυλάκισή του γίνεται μπούμερανγκ στα κεφάλια των εθνομηδενιστών Χρυσοχοΐδη και Βούγια. Με νέα παιδιά, πατριώτες σαν τον Δημήτρη Παπαγεωργίου μπορεί ακόμη να ελπίζει.

Αντώνης Ναξάκης Αρχιπλοίαρχος ε.α



O Δημήτρης Παπαγεωργίου βρίσκεται στην φυλακή με εντολή των χορηγών του indymedia στον κύριο υπουργό Προ-Πο.Προφυλακίστηκε επειδή είναι εθνικιστής και δεξιός. Δηλαδή, για τις ιδέες του και όχι για τις πράξεις του.Είναι επομένως ,πολιτικός κρατούμενος της Πράσινης Διακυβέρνησης. Είναι ντροπή ,που η Συριζοκρατούμενη ΕΣΗΕΑ ,δεν έχει κηρύξει απεργία σε όλα τα Μέσα, με αίτημα την άμεση απελευθέρωση του. Έχουμε δημοσιογράφο πολιτικό κρατούμενο και ο Νταβανέλος με την Νταουντάκη και τον Μουλόπουλο ασχολούνται πώς θα φάνε τα λεφτά των δημοσιογραφικών Ταμείων.

Σπύρος Χατζάρας Δημοσιογράφος

Τα σκαλιά της βουλής αξίζουν πιο πολύ από το σπίτι του Παλαμά!

γράφει ο Δημήτρης Παπαγεωργίου

Mε... ανακούφιση μάθαμε, την εβδομάδα που πέρασε, ότι η Ελληνική Βουλή ενέκρινε δαπάνη 200.000 ευρώ, για να αντικατασταθούν τα μάρμαρα που βρίσκονται στην είσοδο της Βουλής. Κανονικά, για τα μάρμαρα αυτά θα έπρεπε να δημιουργηθεί ένα μικρό ηρώο, αφού τόσα άντεξαν, τόσα άκουσαν και τόσα είδαν κατά την διάρκεια της "κοινοβουλευτικής" τους θητείας.
Οπότε θα χαραχθούν κάτι σαν διάδρομοι ώστε οι βουλευτές και ιδίως οι βουλευτίνες να μην κινδυνεύουν να βρεθούν στο έδαφος χωρίς τη γόβα τους. Αφορμή από ότι καταλαβαίνουμε, ήταν διάφορα "ατυχήματα" τα οποία είχαν βουλευτίνες με ψηλές γόβες αλλά και "υπερτραφείς" βουλευτές. Μια τέτοια άτυχη στιγμή είχε μια μέρα και ο Θόδωρος Πάγκαλος, όχι προς Θεού δεν έχασε την γόβα του... αλλά το έδαφος κάτω από τα πόδια του, με αποτέλεσμα να σωριαστεί λίγο πριν ανέβει τα σκαλιά της Βουλής. Φυσικά σίγουρα θα υπάρχουν και άλλες τέτοιες περιπτώσεις καθώς, δεν είναι λίγοι οι βουλευτές που έχουν κάποια... παραπάνω κιλά!

Αλλά για τον Παλαμά, δεν έχουν λεφτά
Και ενώ χρήματα για τον... εξωραϊσμό του περιβάλλοντος της Βουλής - που πέρα από τα αστεία μια χαρά μας φαίνεται ήδη - υπάρχουν, όπως υπάρχουν και για διάφορες πολυπολιτισμικές φιέστες, δεν υπάρχουν χρήματα για την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας. Αυτό αποδεικνύεται από επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσαν οι βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ. Άδωνις Γεωργιάδης, Ηλίας Πολατίδης και Αθανάσιος Πλεύρης στην Βουλή, σχετικά με το σπίτι του Κωστή Παλαμά στην Αθήνα. Ρώτησαν οι τρεις βουλευτές του ΛΑΟΣ, τον κύριο Γερουλάνο: κατ' αρχάς, για ποιους λόγους δεν έχει γίνει η αναπαλαίωση και η συντήρηση της οικίας του Κωστή Παλαμά στην Πλάκα; Αλλά και το τι προτίθεται να πράξει το Υπουργείο σας για την αποτροπή της κατάρρευσης του κτηρίου όπου έζησε τα τελευταία χρόνια της ζωής του ο μέγιστος Εθνικός μας ποιητής;
Η απάντηση του Γερουλάνου είναι αλήθεια ότι είναι κάπως... διφορούμενη. Κατ' αρχάς, ο υπουργός, επιβεβαιώνει το «στάτους» του σπιτιού στο οποίο πέθανε ο Κωστής Παλαμάς, αναφερόμενος στον χαρακτηρισμό του ως «ιστορικό διατηρητέο μνημείο, και την προστασία του από τις διατάξεις του νόμου. Αμέσως μετά αναφέρεται στο αίτημα της «φερόμενης ιδιοκτήτριας» Μαρίας Γεωργίου, η οποία ζήτησε την άρση χαρακτηρισμού του κτηρίου. Και η οποία απορρίφθηκε το 2004.
Αμέσως μετά όμως, ο κ. Γερουλάνος, σε μια δήλωση η οποία δεν τιμά καθόλου την χώρα που ανέδειξε τον Πολιτισμό, αλλά ούτε και το υπουργείο του οποίου ηγείται, μας λέει ότι «μετά από σχετική έρευνα των υπηρεσιών του Υπουργείου Πολιτισμού, η απαλλοτρίωση ή απευθείας εξαγορά του κτιρίου κρίθηκε ασύμφορη».
Προσπαθεί βέβαια, αμέσως μετά, να «χρυσώσει το χάπι» αναφερόμενος στην νομοθεσία, η οποία λέει ότι «ο κύριος ή ο νομέας μνημείου υποχρεούται να μεριμνά για την άμεση εκτέλεση των εργασιών συντήρησης, στερέωσης ή προστασίας ετοιμόρροπου μνημείου χωρίς υπαίτια καθυστέρηση, με δική του δαπάνη και υπό την εποπτεία και τις υποδείξεις της αρμόδιας Υπηρεσίας». Βέβαια δεν μας λέει, ποια υπηρεσία του Υπουργείου... ελέγχει την εφαρμογή αυτού του νόμου...
Αλλά φυσικά το βάρος της διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας μας, δεν μπορεί να αφήνεται στα χέρια του κάθε ιδιώτη, που μπορεί να έχει ή να μην έχει την οικονομική ιδιότητα να διατηρήσει σε καλή κατάσταση τα εθνικά μας μνημεία. Επί της ουσίας ο υπουργός Πολιτισμού, αποφεύγει να απαντήσει στο τι σκοπεύει να κάνει το κράτος, επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Εκτός και αν δεν σκοπεύει να κάνει τίποτε. Ίσως οι προτεραιότητες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, είναι διαφορετικές. Και οι διάφορες «πολιτιστικές» φιέστες στις οποίες ξοδεύονται εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ή οι παχυλοί μισθοί κάποιων χρυσοκανθάρων, έχουν μεγαλύτερη σημασία, από την διατήρηση των εθνικών μας μνημείων. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης, το σπίτι του Εθνικού ποιητή, σίγουρα θα είχε αναδειχθεί. Αντ' αυτού, εμείς το εγκαταλείπουμε.
Ας ελπίσουμε, ότι κάποια δραματική αλλαγή θα λάβει χώρα στο άμεσο μέλλον. Αλλιώς θα δούμε και αυτό το σπίτι, να γίνεται... μεζονέτα, ή μονοκατοικία με πισίνες, όπως έχει γίνει και με άλλους χώρους, ακόμη και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος στην Πλάκα.

«Φυλακισμένες» σκέψεις

Του Δημήτρη Παπαγεωργίου (γραφή από τον Κορυδαλλό)

Το πιο δύσκολο στην φυλακή δεν είναι όπως αρχικά φοβόμουν η μοναξιά. Αυτήν είχα ετοιμαστεί να αντιμετωπίσω. Αντίθετα, στην δική μου κατάσταση τουλάχιστον, το πρόβλημα είναι η συμπιεστική συνύπαρξη πολλών διαφορετικών προσωπικοτήτων. Ευτυχώς γι’ αυτό, με προετοίμασαν άλλοι.

Από την μια το αυστηρό ιδιωτικό σχολείο με το ακριβές πρόγραμμά του και από την άλλη ο στρατός. Αν το σκεφθεί κανείς με απλή λογική, οι τριτοκοσμικές ελληνικές φυλακές δεν είναι παρά μια ακραία έκφραση του αστικού τρόπου ζωής.
Το μόνο που αλλάζει είναι η κλίμακα.

Αντί να στριμώχνονται 1.500 ψυχές σε 4-5-10 οικοδομικά τετράγωνα, στριμώχνονται σε 1. Αντί του διαμερίσματος, υπάρχει ο θάλαμος, με τις διθέσιες κουκέτες του, που στο μυαλό – και ξέρω γιατί – μου φέρνει εικόνες από μεσαιωνικό αμπάρι πλοίου. Κάπως έτσι αισθάνομαι κι εγώ, όπως και οι περισσότεροι από τους συγκρατούμενούς μου.

Η ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές είναι ίσως η πιο γαλήνια. 23.24 για την ακρίβεια. Οι πρώτοι – οι πιο τυχεροί – έχουν ήδη κοιμηθεί. Οι υπόλοιποι παρακολουθούν τηλεόραση.

Οι μισοί το κάνουν γιατί τους αρέσει το έργο. Οι άλλοι μισοί, με άδεια μάτια, προσποιούνται ότι παρακολουθούν, ενώ οι σκέψεις τους τρέχουν, λίγο πιο πέρα, ξεπερνώντας ίσως τα κάγκελα που φράζουν το παράθυρο, το συρματόπλεγμα πάνω στον τοίχο, με τα χιλιάδες αγκάθια, τα οποία απειλούν όχι μόνον αυτόν που θέλει να το πηδήξει αλλά ακόμη και το βλέμμα αυτού που επιχειρεί να κοιτάξει απέναντι.

Παρ’ όλα αυτά, χτες, όλοι κοιτούσαν έξω. Πανσέληνος είπε κάποιος και για 20 περίπου λεπτά όλοι το συζητούσαν. Δεν νομίζω ότι εκτός της Φυλακής κάποιος θα αφιέρωνε 20 λεπτά παρατηρώντας το φεγγάρι και κουβεντιάζοντας γι’ αυτό. Τελικά αποδείχτηκε από ένα ημερολόγιο ότι δεν ήταν πανσέληνος. Κανέναν όμως δεν νομίζω ότι ένοιαξε αυτό. Η στιγμή ανήκε σε όλους.

Διάβασα κάπου – διαβάζω ασταμάτητα – ότι όταν ένας άνδρας είναι στην φυλακή, το μυαλό του ξεπερνά τον εαυτό του και ταξιδεύει. Και το πρώτο που κάνει δικό του είναι το παρελθόν του. Δεν ξέρω αν ισχύει, μετά από κάποια συγκεκριμένη χρονική περίοδο στην φυλακή.

Πάντως εγώ προσωπικά – αλλά το ίδιο διακρίνω και στους περισσότερους συγκρατούμενούς μου – διαισθάνομαι περισσότερο μια σισύφειο καθημερινότητα. Όχι τόσο για την έννοια του μαρτυρίου όσο της αέναης επανάληψης της καθημερινότητας.

Κάθε μέρα που περνά είναι αβάστακτα όμοια με την προηγούμενη. Και εάν εγώ σε 8 μέρες κρατούμενος μπορώ να το αντιληφθώ, δεν ξέρω τι συμβαίνει στα μυαλά άλλων. Δεν μπορώ να πω ότι η κατάσταση δεν αντέχεται. Αντέχεται και μάλιστα συνηθίζεις αρκετά εύκολα.

Το δύσκολο είναι ότι αντιλαμβάνεσαι ότι η συνήθεια αυτή – υποχρεωτική για να επιβιώσεις – σου ροκανίζει μέρα με την ημέρα, την ουσία της ανθρωπιάς σου.

Βρίσκεσαι παγιδευμένος, σαν χρυσοκάνθαρος, σαν τζιτζίκι μέσα σε ένα σπιρτόκουτο. Συνήθιζα να το κάνω αυτό μικρός μαζί με τον πρωτοξάδελφό μου, τον Σπύρο. Να κλείνω τζιτζίκια, μέσα σε σπιρτόκουτα.

Δεν θα το ξαναέκανα, όμως, ποτέ πια.
Αυτή η συμπίεση προσωπικοτήτων από την άλλη, δημιουργεί ένα «ατσάλωμα» χαρακτήρων. Ολοι «περπατούν» προσεκτικά. Εξω από την άλλη προσπαθώ να ζω «εντός nirvana». Το να μπεις σε «nirvana», σε μια αδιατάρακτη ύπαρξη στο παρών, είναι το πιο εύκολο.

Προσπαθώ να δημιουργήσω την δική μου ρουτίνα.
Σηκώνομαι το πρωί, περπατάω με τεντώματα, για 15 περίπου λεπτά. Αμέσως μετά διάβασμα για 1-2 ώρες. Το καλό είναι ότι έκοψα τον έναν από τους δύο εθισμούς μου. Τον καφέ. Μένουν τα τσιγάρα. Θέλω να κόψω και αυτά, όχι για λόγους υγείας μόνον αλλά και για οικονομία. Δεν θέλω να αισθάνομαι βάρος στους απ’ έξω.

Εδώ πρέπει να κάνω μια παρένθεση. Αύριο περιμένω το πρώτο επισκεπτήριο. Η μάνα μου. Με δυσκολεύει αρκετά η ιδέα. Δεν ξέρω αν το θέλω. Για εμένα θα είναι μεγάλη ευχαρίστηση. Δεν ξέρω γι’ αυτήν, ιδιαίτερα την στιγμή του αποχωρισμού.

Το σημαντικό είναι άλλο. Παραμένω ελεύθερος. Το πνεύμα και η ψυχή, τα δύο από τα τρία συστατικά του ανθρώπου, δεν σταματιούνται από τοίχους και συρματοπλέγματα! Και επίσης πλέον έχω στυλό και χαρτί. Ο περιορισμός που υπάρχει είναι αντίστοιχος του να είχα σπάσει το πόδι μου και να μην μπορούσα να μετακινηθώ.

Δεν είναι κάτι παραπάνω! Η μεγαλύτερη ανησυχία μου είναι η οικογένειά μου. Όλα τα άλλα αντιμετωπίζονται. Τι διάολο, άντρες είμαστε. Και αν πρέπει να κάτσουμε και λίγο μέσα για να έχουμε το δικαίωμα να είμαστε εντάξει με τον ίδιο τον εαυτό μας, θα το αντέξουμε.

Γεννηθήκαμε άλλωστε στην χώρα που έριξε άλλους και άλλους στην φυλακή, στο όνομα της «πολιτικής βούλησης». Αντρες μακράν ανωτέρους από τον μέσο όρο.

Γράφω σχεδόν μια ώρα, με τα φώτα μόνο από την τηλεόραση. Μην στραβωθούμε κιόλας! Το αύριο μας περιμένει και εμείς πρέπει να το βρούμε πιο δυνατοί από ό,τι ήμασταν σήμερα! Τόσο στο πνεύμα, το μυαλό όσο και στο σώμα

Χωρίς κορδόνια

του Δημήτρη Παπαγεωργίου από τις φυλακές Κορυδαλλού

Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου ομιλητής σε παλαιότερη εκδήλωση του περιοδικού Patria.

Θα μπορούσα στις πρώτες αυτές γραμμές που καταφέρνω να γράψω να αναφερθώ σε πολλά από όσα έλαβαν χώρα τις ημέρες αυτές που πέρασαν. Στις «αδικίες», τις ξεκάθαρα πολιτικές αποφάσεις και την προσωπική μου στοχοποίηση. Γι’ αυτά όμως έχουμε χρόνο. Ούτε και θα αναφερθώ στα όσα συνέβησαν το πρωί του περασμένου Σαββάτου στην πλατεία της οδού Πανόρμου, ούτε και στην στάση των διαφόρων μεγαλοστελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που παρήλαυναν από την ΓΑΔΑ, διευθύνοντας κατ’ ουσία τις κινήσεις των αστυνομικών. Θα πω απλά ότι έχει περάσει ήδη μία εβδομάδα και ακόμη δεν έχω πάει σε ιατροδικαστή για το δολοφονικό κτύπημα που δέχτηκα στο κεφάλι. Δεν γνωρίζω αν αυτό γίνεται για να προστατευθούν οι «αντιρατσιστές».

Αντί όλων αυτών θα αναφερθώ στην έννοια της Ελευθερίας, όπως την βιώνω την τελευταία εβδομάδα. Έγκλειστος αυτήν την στιγμή στο Κορυδαλλό και αφού πέρασα τέσσερις ημέρες στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, η ελευθερία είναι το κύριο θέμα που κλωθογυρίζει στο μυαλό μου. Και αρχίζω σιγά-σιγά να συνειδητοποιώ ότι χρειάστηκε να πληρώσω αυτό το τίμημα για να επιβεβαιώσω την πραγματική έννοια της ελευθερίας.

Βρίσκομαι εδώ μέσα περιτριγυρισμένος από τοίχους, λουκέτα, κάμερες και ανθρώπους, οι οποίοι ως σκοπό έχουν το να περιορίζουν την κίνησή μου. Παρ’ όλα αυτά όμως, αισθάνομαι πραγματικά ελεύθερος. Γιατί ελευθερία δεν είναι το «laissez faire - laissez passer» του οικονομικού φιλελευθερισμού. Ελευθερία είναι το να μένεις σταθερός στις δικές σου αρχές, στα δικά σου πιστεύω, στα δικά σου ιδανικά, ακόμη κι αν κάποιες φορές πρέπει να το πληρώσεις. Η ελευθερία δεν μπορεί να σου χαρισθεί μακροπρόθεσμα. Πρέπει να την κατακτήσεις.

Δεν γνωρίζω πόσο θα κρατήσει αυτή η δοκιμασία. Δεν γνωρίζω για πόσο καιρό θα συνεχίσω να στερούμαι την παρουσία προσφιλών μου ατόμων και της οικογένειάς μου. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι απέτυχαν και θα συνεχίσουν να αποτυγχάνουν στο να με μετατρέψουν σε ένα ανελεύθερο άτομο. Πιστεύω όσα πίστευα και όπως πριν θα συνεχίσω να τα λέω δυνατά.

* Μία μικρή επεξήγηση: Το χωρίς κορδόνια που είναι ο τίτλος τόσο αυτού του κειμένου όσο και του blog που θα προσπαθήσω να ενημερώνω, προέρχεται από την στιγμή στην οποία όταν εισέρχεσαι στα κρατητήρια της ΓΑΔΑ, εκτός από όλα τα υπόλοιπα προσωπικά σου αντικείμενα, σου αφαιρούν και τα κορδόνια των παπουτσιών σου, δήθεν για να μην μπορείς να αυτοκτονήσεις. Αποτυγχάνουν όμως να σου στερήσουν το πνεύμα σου.

Νέες δηλώσεις συμπαράστασης για τον Δημήτρη Παπαγεωργίου

Αγωνιστές του Εθνικιστικού χώρου, όπως ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, γνωρίζουν ότι είναι προγραμμένοι από τους υποστηρικτές (έμμισθους και μη) της παρακμιακής παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας, μα δεν δειλιάζουν.
Μαχητές ιδεών, όπως ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, δεν κάμπτονται από συκοφαντίες και προφυλακίσεις. Αντιθέτως! Κάνουν τρόπο ζωής το "ότι δεν μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατους". Ελεύθερα πνεύματα, όπως ο Δημήτρης Παπαγεωργίου, που τολμά και υπογράφει τα κείμενα στήριξης των ιδεών του, δεν θα μπορούσαν ποτέ να κρύβουν το βλέμμα της ψυχής τους πίσω από μια κουκούλα, "εν ώρα καθήκοντος".
Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου διώκεται για τις ιδέες του. Διώκεται για τις ιδέες μας. Διώκεται γιατί τους είναι εμπόδιο.
Να δείξουμε την συμπαράστασή μας, εξαντλώντας τον ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΣΜΟ από τα περίπτερα και πλημμυρίζοντάς τον με άρθρα και θέματα που θα καλύψουν το κενό της απουσίας "του πιο φέρελπη πατριώτη δημοσιογράφου.

Πολύδωρος Δάκογλου

Με κατάπληξη πληροφορηθήκαμε την ανήκουστη προφυλάκιση του Δημήτρη Παπαγεωργίου, ενός συντάκτη μίας ημερήσιας εφημερίδος όπως είναι η «Ελεύθερη Ώρα», αλλά και του «Ελεύθερου Κόσμου» και του περιοδικού Patria. Ενός δημοσιογράφου, ο οποίος κάλυπτε δημοσιογραφικώς την συγκεκριμένη εκδήλωση για την Ε.Ω. και βρέθηκε τελικώς προφυλακισμένος, με χαλκευμένες κατηγορίες. Την ίδια ώρα που οι αριστεροί τρομοκράτες κάνουν πάρτυ στην Ελλάδα, μετατρέποντας την πατρίδα μας σε εμπόλεμη ζώνη. Αν ο υπουργός του ΠΑΣΟΚ αποσκοπεί στο πρόσωπο του Δημήτρη Παπαγεωργίου να φυλακίσει τις εθνικές ιδέες, νομίζω ότι ανοίγει μία πολύ επικίνδυνη ατραπό. Ο πατριωτικός χώρος θα πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων, υπερασπιζόμενος τους ανθρώπους και τις ιδέες του.

Χρήστος Χαρίτος

Τα πρόσφατα γεγονότα στην Πανόρμου, με συρράξεις μεταξύ Ελλήνων και μεταναστών-εποίκων, καταδεικνύουν την αναγκαιότητα ενός Δημοψηφίσματος για το θέμα της παροχής ή μη της ελληνικής ιθαγένειας σε αλλογενείς.
Η φίμωση της ελεύθερης και δημοκρατικής αυτής έκφρασης του ελληνικού λαού, για ένα τόσο λεπτό και ευαίσθητο θέμα, θα αυξήσει τις εντάσεις και θα ενσπείρει το μίσος σε μια κοινωνία που αντιμετωπίζει προβλήματα βιολογικής επιβίωσης και ψυχικής ευστάθειας.
Είναι στιγμή που ο καθένας μας θα πρέπει να αναλογιστεί τις ευθύνες του, αλλά και τις υποχρεώσεις του, έναντι της πατρίδος μας.

Χρίστος Γούδης
προέδρος του Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών«Ίων Δραγούμης»

Η «ανθελληνική δράση» της ΜΚΟ «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου»

Ερώτηση υπέβαλε προς τον Υπουργό Εσωτερικών κ. Γ. Ραγκούση, ο Βουλευτής Σερρών του ΛΑ.Ο.Σ., κ. Ηλίας Πολατίδης σχετικά με τον νέο κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας τον οποίον ετοιμάζεται να εφαρμόσει η νέα κυβέρνηση.

Στην ερώτησή του, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ αναφέρεται κυρίως στις σχέσεις μίας συγκεκριμένης Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης, που αυτοτιτλοφορείται ως «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου». Όπως αναφέρει στην ερώτησή του ο βουλευτής Σερρών: «Η συγκεκριμένη Μ.Κ.Ο. εκπροσωπείται από άτομα όπως ο κ. Νίκος Αλιβιζάτος και ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος, γνωστοί για την πολυετή ανθελληνική τους δράσι (ανακοίνωση της Μ.Κ.Ο. στις 10/04/08 για το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού μειονοτικών σωματείων στην Θράκη ως «τουρκικών», αλλά όχι «πομακικών» ή «μουσουλμανικών» όπως προβλέπουν οι Διεθνείς Συνθήκες, για «μακεδονικές» μειονότητες στην Δυτική Μακεδονία, ανακοίνωση της Μ.Κ.Ο. στις 30/01/07 για το ότι «Η τέλεση θρησκευτικών τελετών με μέριμνα πολιτειακών φορέων παραβιάζει την θρησκευτική ελευθερία των πολιτών» όταν αφορά Χριστιανικές Ορθόδοξες τελετές την στιγμή που καλεί τούς πολιτειακούς φορείς με ανακοίνωση στις 26/05/09 να μεριμνήσουν για ανέγερση τζαμιού και κατασκευή μουσουλμανικού νεκροταφείου στην Αθήνα κ.λπ.).
Και αφού τελειώνει την αναφορά του, στις «ευγενείς δραστηριότητες» της παραπάνω ΜΚΟ, ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, αναφέρεται στην σχέση που προφανώς αυτή έχει καλλιεργήσει με τις εξουσιαστικές δομές της χώρας – όχι μόνο την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά και αυτήν της Νέας Δημοκρατίας.

Όπως γίνεται αντιληπτό, η εν λόγω Ένωση που αυτοαποκαλείται Ελληνική ασχολείται αποκλειστικώς με τα «δικαιώματα» μόνον του αλλοδαπού «ανθρώπου» και όχι του Έλληνος, ο οποίος σάς ψήφισε στις τελευταίες εκλογές και σας εξουσιοδότησε να τον κυβερνήσετε. Η ανωτέρω Μ.Κ.Ο. στις 26/3/2009 παρουσία του τότε Υπουργού Εσωτερικών, κ. Προκόπη Παυλόπουλου και του πολιτικού εκπροσώπου Εσωτερικών του ΠΑΣΟΚ, κ. Χάρη Καστανίδη παρουσίασε επισήμως ένα σχέδιο με τίτλο «Για έναν νέο Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας».
Βέβαια, είναι γνωστό ότι οι περισσότερες από τις ελληνικές «ΜΚΟ» ουδεμία σχέση έχουν με τον «τίτλο» τους, καθώς διατηρούν άμεσες επαφές με κυβερνητικά σχήματα. Έτσι ο βουλευτής του ΛΑΟΣ, αναλυτικά αναφέρεται, στην διαδρομή την οποία χρησιμοποιείται, για να διασπασθεί πλήρως ο κοινωνικός ιστός της χώρας.

Στις 16/11/2009 απεστάλη προς το Υπουργείο σας μία επιστολή από την Ένωσι στην οποία παρατίθεται μία σειρά θεμάτων αρμοδιότητός σας, διευκρινίζοντας ότι είναι στην διάθεσή σας ώστε να συμβάλει στην κατεύθυνση υλοποιήσεως των αλλαγών των υπαρχόντων νομοθετικών και οργανωτικών πλαισίων για τα ζητήματα μεταναστεύσεως και ιθαγένειας. Η επιστολή αυτή η οποία είναι στην ουσία το προαναφερθέν σχέδιο για έναν νέο κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας ασχολείται με ζητήματα τα οποία αφορούν: Την ιθαγένεια. Την συμμετοχή επί μακρόν διαμενόντων αλλοδαπών στις τοπικές εκλογές. Τις ταξινομήσεις του αλλοδαπού πληθυσμού ως εστίες παραβιάσεων δικαιωμάτων. Τις διαδικασίες εισόδου-παραμονής: μετάβαση σε καθεστώς νομιμότητος. Τους «δίχως χαρτιά» μετανάστες. Προσφάτως διαπιστώσαμε την πρόθεση της κυβερνήσεώς σας να προχωρήσει σε έναν νέο «Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας».

Ρωτά λοιπόν, ο Ηλίας Πολατίδης τον αρμόδιο υπουργό:
Είναι σύμπτωση η απόλυτη ταύτιση του νέου «Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας» της κυβερνήσεώς σας με τον «Κώδικα Ελληνικής Ιθαγένειας» της ψευδεπίγραφης Μ.Κ.Ο. «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου»;
Πώς εξηγείται το γεγονός της κατ’ ουσίαν παραχωρήσεως νομοθετικής πρωτοβουλίας σε Μ.Κ.Ο.;
Στο πρώτο θέμα της επιστολής της Μ.Κ.Ο. προς εσάς αναφέρεται εκτός των άλλων ότι «οι προτεινόμενοι κανόνες είναι κοινωνικά επιβεβλημένοι». «Κοινωνικά επιβεβλημένοι», όμως, κανόνες δίχως να ερωτηθεί η κοινωνία είναι οι κανόνες που επιβάλλονται από δικτατορικά καθεστώτα. Συμφωνείτε με την άποψη της εν λόγω Μ.Κ.Ο. και ποιο είναι για το Υπουργείο το περιεχόμενο του όρου «κοινωνικά επιβεβλημένοι»;
Είναι στις προθέσεις της κυβερνήσεως να ρωτήσει γι’ αυτά τα θέματα την κοινωνία, δηλαδή τον ελληνικό λαό, όπως επιβάλλεται στις δημοκρατικές κοινωνίες;

Εμείς θα επιχειρήσουμε να δώσουμε μία πρώτη απάντηση στον Ηλία Πολατίδη. Καθόλου τυχαίες δεν είναι αυτές οι συμπτώσεις. Τυχαία δεν είναι ούτε η πλημμύρα, των διαφόρων ΜΚΟ. Όλα από την αρχή νομίζουμε ότι ήταν σχεδιασμένα. Σχεδιασμένα για να πραγματοποιηθούν όλα όσα βλέπουμε σιγά σιγά να γίνονται σήμερα. Και φυσικά με την ευγενή αρωγή των διαφόρων.

Δημήτρης Παπαγεωργίου
http://www.elora.gr

Ο λαός και ο ΛΑΟΣ ζητούν δημοψήφισμα για το μεταναστευτικό

Στην εβδομάδα ανάμεσα στα Χριστούγεννα και στην πρωτοχρονιά, είναι αλήθεια ότι ακόμη και οι πολιτικοί επιλέγουν να περάσουν περισσότερο χρόνο με τις οικογένειές τους. Έτσι συνήθως οι δημοσιογράφοι, απουσία των πολιτικών, έχουν πολύ λιγότερα θέματα με τα οποία μπορούν να ασχοληθούν, καθώς η "παραγωγή νέων" είναι αν μη τι άλλο ισχνή. Φέτος όμως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, δυστυχώς για την πατρίδα μας. Θέλετε λίγο το πρόσφατο της ανάληψης της διακυβέρνησης της χώρας από το ΠΑΣΟΚ, θέλετε η σπουδή την οποία οι σύντροφοι σοσιαλιστές, έχουν για να κάνουν πράξη όλα όσα είχαν στο μυαλό τους, φέτος είναι πολλοί αυτοί που τρέχουν και δεν φτάνουν. Ας δούμε τα δεδομένα. Η κυβέρνηση έχει ήδη αναγγείλει την πρόθεση της να φέρει στο κοινοβούλιο ένα νομοσχέδιο το οποίο θα δίνει σε έναν μεγάλο αριθμό μεταναστών πολιτικά δικαιώματα αλλά και ιθαγένεια.
Με το νομοσχέδιο αυτό, το οποίο από το πρωί της Δευτέρας έχει αναρτηθεί και στον ιστότοπο www.opengov.gr/ypes (όπου υπάρχει η δυνατότητα και να σχολιαστεί από πολίτες) αυτό που ουσιαστικά γίνεται είναι η πλήρης απλοποίηση των διαδικασιών και ουσιαστικά η άρση όλων παρά κάποιων ελαχίστων προϋποθέσεων, για την λήψη της ελληνικής ιθαγένειας από κάποιον μετανάστη ανεξάρτητα του αν αυτός εισήλθε στην χώρα μας λαθραία ή νόμιμα. Ήδη δεν είναι λίγοι, αυτοί που αναρτούν σχόλια στην συγκεκριμένη κυβερνητική ιστοσελίδα, ζητώντας την διενέργεια δημοψηφίσματος, για το μεταναστευτικό.

Το δημοψήφισμα ως λαϊκό αίτημα
Οι προθέσεις αυτές της κυβερνήσεως του ΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι έχουν ήδη κινητοποιήσει ένα αρκετά μεγάλο μέρος του πατριωτικού χώρου και ήδη έχουν δημιουργηθεί οι πρώτες "κινήσεις πολιτών" και "επιτροπές", οι οποίες κατευθύνονται προς την συλλογή υπογραφών, ώστε αυτές να κατατεθούν και να ζητηθεί η διενέργεια δημοψηφίσματος. Μία από τις πρώτες τέτοιες προσπάθειες, είναι η "Επιτροπή Εθνικής Σωτηρίας" με κυριότερο εκπρόσωπο τον Σπύρο Χατζάρα, γνωστό από την τηλεοπτική του εκπομπή στο Blue Sky η οποία αυτοπροσδιορίζεται ως εξής: "δεν είναι κόμμα, δεν είναι σύλλογος, δεν είναι ΜΚΟ. Είναι μια ενωτική κίνηση από τα κάτω, όλων των Ελλήνων, αριστερών, δεξιών, πασόκων, για τον σεβασμό της συνταγματικής νομιμότητας, της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής Ανεξαρτησίας. Η Επιτροπή θα δίνει σταδιακά ονόματα των μελών της, όταν είναι αναγκαίο. Βασική μας αρχή, είναι η προστασία των αγωνιστών και όχι η προβολή τους." Την συγκεκριμένη προσπάθεια στηρίζουν αρκετά ιστολόγια και ιστοσελίδες, που κινούνται στον πατριωτικό χώρο, ενώ είναι εμφανής η προσπάθεια των οργανωτών, να μην "κομματικοποιηθεί" το συγκεκριμένο ζήτημα.
Την ίδια στιγμή από όσα μαθαίνουμε - δίχως ιδιαίτερο κόπο καθώς τα στελέχη του ΛΑΟΣ δεν κρύβουν τις προθέσεις τους - στην οδό Καλλιρρόης έχουν ξεκινήσει οι διαδικασίες για τη δημιουργία ενός μηχανισμού, ο οποίος θα λειτουργήσει προς την ίδια ακριβώς κατεύθυνση: δηλαδή, την συλλογή υπογραφών και την κατάθεση τους στην Βουλή, έτσι ώστε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου - που τόσο πολύ έχει ρητορικά επενδύσει στην "ανοιχτή διακυβέρνηση - να αναγκαστεί να προχωρήσει στην διενέργεια δημοψηφίσματος. Αυτές τις ημέρες, εν μέσω εορτών, οι συσκέψεις στην Καλλιρόης είναι συνεχείς.
Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης έχει συνειδητοποιήσει - επηρεασμένος προφανώς και από το ελβετικό παράδειγμα - ότι έχει μπροστά του μια τεράστια ευκαιρία να αναδειχθεί στον μοναδικό εκπρόσωπο του ελληνικού λαού που θα φέρει ουσιαστικές αντιρρήσεις σε αυτή την εξέλιξη. Ήδη πολλά από τα "πρωτοκλασσάτα" στελέχη του "ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους" για την επαρχία, με σκοπό να δημιουργηθεί "κινητικότητα" και εκτός Αθηνών. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι όπως μαθαίνουμε, ο ΛΑΟΣ θέλει να στηρίξει και τις ανεξάρτητες προσπάθειες για συλλογή υπογραφών, καθώς δεν θέλει να φανεί ότι συμμετέχει για ψηφοθηρικούς λόγους σε αυτή την προσπάθεια.
Παράλληλα με αυτές τις κινήσεις, ο ΛΑΟΣ ετοιμάζει μία ακόμη κίνηση "νομικής μορφής" στην Ευρώπη, καθώς δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι η απόδοση ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες αποτελεί κατά κάποιον τρόπο ένα "εισιτήριο" για άλλες χώρες της Ε.Ε. Και οι συνέταιροί μας στην Ε.Ε., ίσως έχουν αντιρρήσεις προς αυτό.

Ρίζες στην κοινωνία
Είναι αλήθεια ότι ο ΛΑΟΣ σήμερα διαθέτει πολύ περισσότερες βάσεις, από αυτές τις οποίες είχε πριν από κάποια χρόνια. Η μαχητική παρουσία των βουλευτών του στα μέσα ενημέρωσης αλλά και στο κοινοβούλιο, του έχει προσφέρει πολλά. Αυτό όμως, το οποίο δεν έχει, είναι η ισχυρή κοινωνική παρουσία. Κάτι που του δίνεται η ευκαιρία να αποκτήσει αυτή την στιγμή, με το αίτημα για δημοψήφισμα. Φαίνεται ότι ο Γιώργος Καρατζαφέρης το έχει αντιληφθεί. Οι συνθήκες είναι ιδανικές. Μέσω αυτού του δημοκρατικού αιτήματος για δημοψήφισμα, ο Γιώργος Καρατζαφέρης θέλει να φέρει το κόμμα του δίπλα στον Έλληνα πολίτη, ο οποίος όπως αποδεικνύεται από τις δημοσκοπήσεις αντιδρά έντονα στην προοπτική απόδοσης ιθαγένειας στους μετανάστες. Επιπρόσθετα "σβήνει" με την κίνηση του αυτή, το ρεύμα του Σαμαρά, ο οποίος από ό,τι φαίνεται δεν θα στηρίξει την προσπάθεια αυτή, δεσμευμένος από τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το κομματικό κράτος στην χώρα μας.

Δημήτρης Παπαγεωργίου
dpapageorgiou@elkosmos.gr

Μεταναστευτικό και δημογραφικό η αχίλλειος πτέρνα της χώρας

Εδώ και περίπου ενάμισι χρόνο, από την στιγμή, που οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα ξεκίνησαν τις κινητοποιήσεις στην περιοχή τους, ζητώντας την παρέμβαση του κράτους για την ανυπόφορη κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, το μεταναστευτικό έχει έλθει στα χείλια όλων των Ελλήνων, πολλοί από τους οποίους μέχρι τότε αρνούνταν να το αγγίξουν. Η τηλεόραση και τα ΜΜΕ, αναλόγως με πολλές και διάφορες καταστάσεις, άλλοτε το παίζουν και άλλοτε όχι. Πάντως ως θέμα συζήτησης υπάρχει πλέον σε κάθε σχεδόν ελληνικό σπίτι. Η χώρα μας κατά πάσα πιθανότητα έχει έναν αριθμό μεταναστών κάπου ανάμεσα στο 15 και το 20% του συνολικού πληθυσμού. Το 8,1% που δίνει η Eurostat ως αριθμό των μεταναστών στην χώρα μας, πολύ λίγη σχέση έχει με την πραγματικότητα. Μάλλον όση σχέση έχουν και οι αριθμοί που έδινε στην αρχή της θητείας του ο Προκόπης Παυλόπουλος κάτι ανάμεσα σε 200 και 300 χιλιάδες.

Η κυβέρνηση της ΝΔ επέδειξε μια πλήρη ανικανότητα να χειριστεί το θέμα, παγιδευμένη ανάμεσα σε έναν αριστερόστροφο λόγο περί «δικαιωμάτων» που εξέφραζε ο Προκόπης Παυλόπουλος και μια πίεση εκ των κάτω, την οποία αντιλαμβανόντουσαν οι τότε κυβερνώντες. Ανικανότητα επέδειξε η προηγούμενη κυβέρνηση και σε άλλα θέματα, με αποτέλεσμα την εκλογική συντριβή της, τον Οκτώβρη που πέρασε.
Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, προεκλογικά δεν έκρυψε τις προθέσεις της, σχετικά με το τι πρόκειται να κάνει με τους μετανάστες. Βέβαια δεν τις διαφήμισε κιόλας. Παρόλα αυτά, θυμόμαστε όλοι τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ στους τηλεοπτικούς διαύλους να επιτίθενται κατά της τότε κυβέρνησης, για την ανασφάλεια, την εγκληματικότητα και όλα τα συνεπακόλουθα της μαζικής και ανεξέλεγκτης παρουσίας (λαθρο)μεταναστών στην χώρα, υπονοώντας σαφώς ότι αυτή θα χειριζόταν το θέμα καλύτερα.

Και ποια είναι η κατάσταση σήμερα, δυόμισυ μήνες μετά την εκλογή της. Έχουμε μια πρωτοφανή έξαρση της εγκληματικότητας, με νεκρούς, ληστείες και ξυλοδαρμούς. Έχουμε ομάδες μεταναστών, οι οποίοι πλέον υπό κρατική χορηγία πραγματοποιούν τις διάφορες εκδηλώσεις τους στο κέντρο της Αθήνας.

Και ερχόμαστε αντιμέτωποι για την πρώτη ουσιαστικά πληθυσμιακή αλλαγή στην χώρα μας, από την εποχή της σύστασης του νεοελληνικού κράτους. Αντιμετωπίζουμε το ενδεχόμενο παραχώρησης ιθαγένειας και πολιτικών δικαιωμάτων σε περίπου ένα εκατομμύριο αλλοδαπούς, δίχως ουσιαστικά την παραμικρή πρόνοια, για το αν αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν σε αυτή την χώρα. Ακόμη και αρνούμενοι πλήρως την φυλετική υπόσταση του ζητήματος, κάτι το οποίο δεν κάνουμε, και αντιμετωπίζοντας την κατάσταση με ένα καθαρά «παγκοσμιοποιητικό» μάτι, θα απορούσαμε με την προχειρότητα των κινήσεων της κυβέρνησης.

Μια κυβέρνηση η οποία θέλει να εφαρμόσει στην πράξη τις αποδομητικές θεωρίες της … Ρεπούσιας Σχολής, που θέλουν τους πολίτες ενός κράτους ως … υπηκόους, με δεσμούς που χτίζονται εκ των υστέρων και όχι επί της ουσίας συμπολίτες.
Ίσως στόχος του ΠΑΣΟΚ να είναι η δημιουργία ενός στρατού μισθοφόρων. Ίσως πάλι να είναι η ιδεολογική δικαίωση μιας γενιάς, η οποία έφερε την χώρα μας στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Ίσως ο «δικαιωματικός» υπερκερασμός του ΣΥΡΙΖΑ, που βλέπει τις απόψεις του να γίνονται από «άκρο» επίσημη κυβερνητική πολιτική.

Αν είναι αυτοί Έλληνες, εμείς τι είμαστε;

Τα τελευταία έτη, η χώρα μας έχει κυριολεκτικά γίνει στόχος μιας εισβολής αλλοεθνών. Αρχικά αυτοί έφτασαν από όμορες χώρες, του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού. Αυτό ήταν το πρώτο σοκ. Τελευταία όμως, όλο και πιο συχνά, άνθρωποι από τα βάθη της Ασίας, από ένα εντελώς διαφορετικό πολιτικό και πολιτισμικό σύμπαν φτάνουν στην χώρα μας κατά δεκάδες χιλιάδες.

Αυτοί οι άνθρωποι, σύμφωνα με το νέο νομοσχέδιο του ΠΑΣΟΚ αποκτούν μερίδιο στην διαχείριση της χώρας μας, αρκεί να … πάνε σχολείο για τρία χρόνια. Σε τι μας οδηγεί αυτό; Μας οδηγεί σε ένα κακέκτυπο της κοινωνίας των ΗΠΑ, όπου οι … αμερικανοί πολίτες, ψηφίζουν με βάση όχι τα συμφέροντα της χώρας τους, αλλά τα διάφορα λόμπυ ή οι φυλετικές ομάδες. Στις επόμενες εκλογές λοιπόν το διακύβευμα δεν θα είναι το ποιος έχει την σωστή άποψη για το μέλλον της πατρίδας.

Αλλά το ποιόν θα ψηφίσουν οι … Αλβανοί, οι Γεωργιανοί ή οι Πακιστανοί. Η όψη της πατρίδας μας θα αλλάξει. Αυτό που θεωρούσαμε ως φυσιολογικό οι περισσότεροι Έλληνες (και αναχρονιστικό οι «διανοούμενοι» της αριστεράς), την κοινότητα δηλαδή των Ελλήνων στην καταγωγή και στην συνείδηση θα ανήκει στο παρελθόν. Αυτό στο οποίο οδηγούμαστε είναι μια καθ’ όλα Οργουελιανή κατάσταση.

Το μεταναστευτικό δεν είναι απλά ένα ζήτημα. Συνδυαζόμενο με το δημογραφικό πρόβλημα, αποτελεί το νούμερο ένα, πρόβλημα στην Ελλάδα. Απειλεί την εθνική μας ταυτότητα. Κάτι που μέχρι τώρα θεωρούσαμε δεδομένο. Τα οικονομικά προβλήματα υπάρχουν. Άλλοτε λύνονται, άλλοτε επιδεινώνονται. Η αλλοίωση όμως της σύστασης του ελληνικού πληθυσμού είναι κάτι που από την στιγμή που έγινε, δεν θα αλλάξει.

8,1% του πληθυσμού της Ελλάδος οι «νόμιμοι» μετανάστες

Λίγους μήνες πριν, όταν βρισκόμασταν προ των θυρών των ευροεκλογών του 2009, στην χώρα μας, ήλθε για πρώτη φορά στον δημόσιο διάλογο το μεταναστευτικό ζήτημα. Για πρώτη φορά - υπό την πίεση των κατοίκων διαφόρων περιοχών της χώρας, αλλά και των βουλευτών του ΛΑΟΣ - είδαμε στην τηλεόραση να γίνεται μια σχετική συζήτηση, όσο και αν αυτή περιοριζόταν και εκτρεπόταν από την ουσία, λόγω της "πολιτικής ορθότητας" που θέλει τους μετανάστες ως τις... ιερές αγελάδες της νέας εποχής. Τότε ακούσαμε διάφορα ευτράπελα, όπως ισχυρισμούς ότι οι μετανάστες στην χώρας μας είναι κάτι λιγότερο από 300.000 που αναδείκνυαν την γύμνια του ελληνικού κράτους.
Την εβδομάδα που πέρασε δόθηκαν στην δημοσιότητα τα στοιχεία της Κοινοτικής Στατιστικής Υπηρεσίας, γνωστής και ως Eurostat σχετικά με τον αριθμό των μεταναστών στην χώρα μας. Και τα νούμερα αυτά σόκαραν! Σύμφωνα λοιπόν με αυτά ο αριθμός των επίσημα καταγεγραμμένων αλλοδαπών, ανερχόταν τον Ιανουάριο του 2008 στα 906.000 άτομα, δηλαδή στο 8,1% του ελληνικού πληθυσμού.
Άγνωστος όμως παραμένει ο αριθμός των "μη καταγεγραμμένων" μεταναστών και οι 140.000 για τις οποίες μιλάει η Εurostat είναι ένας μη ρεαλιστικός αριθμός, καθώς μάλλον βασίζεται στο ποσοστό καταγεγραμμένων - μη καταγεγραμμένων, άλλων χωρών. Φαίνεται όμως απλά ότι μια τέτοια σχέση δεν μπορεί να ισχύει για την Ελλάδα, καθώς ως δεύτερη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα μετά τους Αλβανούς, εμφανίζει τους ... Ουκρανούς. Είναι γνωστό, ότι Αφρικανοί και Ασιάτες βρίσκονται σε τεράστιους αριθμούς σε όλη την Ελλάδα και πληθαίνουν μέρα με την ημέρα.

Κυκλώματα δουλεμπορίας
Δεν είναι λίγοι οι επίσημοι παράγοντες, που κάνουν λόγο για 2.000.000 και παραπάνω ίσως αλλοδαπούς στην χώρα μας αυτή την στιγμή, αριθμός που παραμένει σταθερός παρόλη την έξοδο κάποιων προς άλλες χώρες, λόγω της ανικανότητας του ελληνικού κράτους να φυλάξει επαρκώς τα σύνορα του.
Οι χιλιάδες δε, αλλοδαποί που βρίσκονται ήδη στην χώρα μας, δημιουργούν συστήματα "υποδοχής" νέων συμπατριωτών τους, συμμετέχοντας ενεργά στα κυκλώματα δουλεμπορίας. Κάτι που φυσικά αποδεικνύεται και από την αποκάλυψη κυκλωμάτων παραγωγής πλαστών εγγράφων. Για αυτά τα κυκλώματα, αλλοδαποί φέρνουν από το εξωτερικό ακόμη και σφραγίδες υπηρεσιών από την χώρα τους, προκειμένου να... στηθούν αποτελεσματικά εργαστήρια πλαστογράφησης.
Παραθέτουμε από ανακοίνωση της ΓΑΔΑ: "η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής ανακοίνωσε ότι στο αεροδρόμιο των Σπάτων εντοπίστηκαν δύο δράστες από το Μπαγκλαντές να έχουν στις αποσκευές τους 18 υπηρεσιακές σφραγίδες, με σκοπό να τις χρησιμοποιήσουν για τη μαζική παραγωγή πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων".
Όπως αναφέρεται και σε ειδησεογραφική σελίδα (www.zougla.gr), η πλαστογράφηση ενός διαβατηρίου κοστίζει ακριβά, αφού απαιτούνται περισσότερα από 2.000 ευρώ , γι' αυτό και το κύκλωμα έχει φροντίσει να παραποιεί άδειες παραμονής ή ακόμη και βεβαιώσεις για έκδοση ή για ανανέωση των αδειών παραμονής. Τους τελευταίους μήνες, όμως, εξίσου διαδεδομένο είναι να πλαστογραφούνται τα «Δελτία Αιτήσαντος Ασύλου Αλλοδαπού». Πρόκειται για τα περιβόητα... ροζ χαρτάκια, για τη γνησιότητα των οποίων συνωστίζονται και ποδοπατούνται στο Τμήμα Αλλοδαπών της Πέτρου Ράλλη οι εκατοντάδες αλλοδαποί.

Θα ψηφίζουν κιόλας;
Και αν για τους πραγματικούς αριθμούς των μεταναστών δεν μπορούμε να είμαστε 100% σίγουροι, λόγω της μη θέλησης του ελληνικού κράτους να πράξει ο,τιδήποτε προς αυτή την κατεύθυνση, αυτό για το οποίο είμαστε σίγουροι είναι η επερχόμενη νόθευση του εκλογικού σώματος, με νόμο που είχε φέρει η ΝΔ. Τον σχετικό νόμο είχε τότε προωθήσει ο Προκόπης Παυλόπουλος, αλλά ιδιαίτερη δυναμική του έδωσε η απόφαση της ΚΕΔΚΕ (προεδρος ο Νικήτας Κακλαμάνης). Αυτόν τον νόμο δεσμεύεται ότι θα εφαρμόσει το ΠΑΣΟΚ: δίνει δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες από τις επερχόμενες δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου του 2010. Το οποίο επιβεβαίωσε σε δηλώσεις του και ο Ραγκούσης, επ' αφορμής της "μέρας του μετανάστη", την περασμένη Παρασκευή. Και μάλιστα υποσχέθηκε ότι πολύ σύντομα θα... ρυθμιστεί και το ζήτημα της ιθαγένειας για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς.
Το τι σημαίνει αυτό, θα το δούμε πολύ σύντομα, καθώς πλεόν είναι πιθανό λειτουργώντας ως "block" ιδιαίτερα οι μεγάλες κοινότητες μεταναστών να ψηφίσουν μαζικά κάποιο συγκεκριμένο κόμμα. Φαίνεται βέβαια ότι αυτό ήδη υπήρχε ως δεδομένο στα μυαλά αυτών που έκαναν τον πολιτικό σχεδιασμό των κομμάτων, καθώς θυμόμαστε τις διαφημίσεις κομμάτων σε ξενόγλωσσες εφημερίδες, εδώ και πολλά χρόνια.
Φαίνεται ότι οι δεσμεύσεις του Ραγκούση για την απαραίτητη πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής, πάνε πια περίπατο και οι μετανάστες αποκτούν σιγά - σιγά μερίδιο στην συνδιαχείριση της χώρας. Χωρίς όμως να υπάρχει η εξασφάλιση ότι νοιάζονται για το... μέλλον αυτής της χώρας την οποία έκτισαν με αίμα οι παππούδες μας, και όχι για την προώθηση των - συντεχνιακής, φυλετικής μορφής - συμφερόντων τους!Περαστικά μας, λοιπόν! Αναρωτιόμαστε τώρα, ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα αν ο κ. Ραγκούσης επέλεγε να κάνει ένα δημοψήφισμα για την απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων στους (λαθρο) μετανάστες! Τι θα έλεγε ο ελληνικός λαός; Αλλά έχει καμία σημασία αυτό;

Δημήτρης Παπαγεωργίου

dpapageorgiou@elkosmos.gr

Υπουλες μεθοδεύσεις στην... Α' Δημοτικού!

Το ότι το… πολυπολιτισμικό σύστημα που μας κυβερνά είναι άκρως ύπουλο και προσπαθεί με κάθε τρόπο να αλλάξει την νοοτροπία των Ελλήνων, πάνω σε μια σειρά από βασικά ζητήματα, είναι γνωστό σε όλους. Το ότι έχει φτάσει όμως σε σημείο, να προσπαθεί να διαφθείρει τα μυαλά των παιδιών της πρώτης δημοτικού, και να τα στρέψει προς τις κατευθύνσεις της παγκοσμιοποίησης, είναι κάτι που μας βγάζει από τα ρούχα μας.

Ακούστε θέμα που υπάρχει στο αναγνωστικό της Α΄ Δημοτικού, για τους μετανάστες! Βάζουν τους μικρούς μαθητές να συντάξουν επιστολή προς τον Δήμο, ζητώντας να «κλείσει ένα στρατόπεδο μεταναστών», να εξηγήσουν στον Δήμαρχο το γιατί, πρέπει να «αγκαλιάσουμε» τους μετανάστες και πολλά άλλα ωραία. Το καλύτερο όμως, είναι ότι σαν δεύτερη εργασία, τους αναθέτουν να συντάξουν μια επιστολή σε μια εφημερίδα, γιατί ο Δήμαρχος, δεν τους άκουσε.

Και για να είμαστε συγκεκριμένοι. Η εργασία καλεί τους μαθητές, να γράψουν: «Πώς ζούν τώρα οι «πρόσφυγες» στον καταυλισμό», «γιατί δεν πρέπει να τους διώξουν», γιατί είναι σωστό να τους βοηθήσουμε να φτιάξουν την ζωή τους». Τους ζητούν βέβαια, να χρησιμοποιήσουν… σκέψεις και φράσεις που θα συγκινήσουν τον δήμαρχο.

Το συμπέρασμα; Οι «αντιρατσιστές» και οι αριστεριστές, κάνουν ό,τι θέλουν στην Παιδεία.

Πόσο πληρώσαμε την "αντιρατσιστική φιέστα" της κυρίας Τζάκρη;

Την Παρασκευή 18 Δεκεβρίου, έγινε η "1η γιορτή μετανατστών" την οποία διοργάνωσε το υπουργείο Εσωτερικών, και χαιρετήσε η υφυπουργός κ. Τζάκρη. Η «γιορτή» αυτή,έλαβε χώρα στην πλατεία Κουμουνδούρου, συμβολικά ίσως απέναντι από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ και παράλασε η «αφάν γκατέ» της ελληνικής «κουλτούρας». Θα μπορούσαμε να γράψουμε της ελληνικής κοινωνίας. Είναι όμως πλέον προφανές, ότι όλοι αυτοί οι τύποι, οι ποριζόμενοι από τις διάφορες φιέστες, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ή τις πλουσιοπάροχα αμοιβόμενες θέσεις στο δημόσιο, ουδεμία σχέση έχουν με την ελληνική κοινωνία. Αλλά δεν είναι η ώρα ή ο τόπος, για να ασχοληθούμε με αυτήν την μειοψηφία, η οποία ζει παρασιτικά, εις βάρος μιας χώρας χρεωμένης με πάνω από 900 δις ευρώ.
Το ζήτημά μας είναι η «γιορτή» αυτή, την οποία αποφάσισε να διοργανώσει η κ. Τζακρή, ασφαλώς υπό τα χειροκροτήματα και την επιδοκιμασία, των υπολοίπων στελεχών της κυβέρνησης, οι οποίοι θεωρούν ότι στο ζήτημα των μεταναστών, μπορούν να πετύχουν με ένα σμπάρο δύο ή και περισσότερα ίσως τριγώνια. Με έξοδα του ελληνικού λαού, πλέον, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει ένα «άνοιγμα» προς τους μετανάστες. Τι πετυχαίνει με αυτό; Κατ' αρχήν «ισχυροποιεί» το αριστερό άλλοθι, της διεθνιστικότητας, των «ανοιχτών κοινωνιών», της «πολυπολιτισμικότητας». Κατά δεύτερο λόγο, αλλά ίσως πολύ σημαντικότερο, στα μυαλά των στρατηγιστών της Ιπποκράτους (πρ. Χαριλάου Τρικούπη), εξασφαλίζει άμεση διασύνδεση με μία επερχόμενη, τεράστια, δεξαμενή ψηφοφόρων, που στο οριακό δικομματικό σύστημα, θα τους εξασφαλίσει την απρόσκοπτη παραμονή στην εξουσία.
Κεντρικό σύνθημα της γιορτής αυτής θα είναι το «Feel like gome» το οποίο ελληνιστί μεταφράζεται σε «νοιώστε σαν στο σπίτι σας». Προφανώς όμως η κ. Τζακρή, δεν έχει καταλάβει ότι οι ορδές των λαθρομεταναστών στα πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου, ήδη νοιώθουν σαν στο σπίτι τους, αφού έχουν καταφέρει να μετατρέψουν ολόκληρες γειτονιές στο κέντρο της Αθήνας σε τριτοκοσμικά γκέτο, όπου ανθούν η πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών και όπου «αντίπαλες φυλές» συγκρούονται μεταξύ τους με σπαθιά, μαχαίρια και λοιπά μεσαιωνικά όπλα. Ή για να είμαστε ειλικρινείς, νομίζουμε ότι το έχει καταλάβει. Απλά δεν το έχει συνειδητοποιήσει, ούτε αυτή ούτε και οι διάφοροι «μάνατζερς» και «πηαρίστες» (εκ του P.R. - public relations) που κάθε νεοφώτιστος υπουργός έχει στο πλάι του. Γιατί η κ. Τζάκρη και το συνάφι της, δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να περπατήσουν δίχως αστυνομική προστασία, στα στενά πίσω από την Ομόνοια και την Πλ. Κουμουνδούρου. Γιατί η κ. Τζάκρη και οι ακόλουθοί της, ξέρουν το μεταναστευτικό ως συζήτηση σε κοσμικά γκαλά.

Οι «αριστερές ελίτ» στο προσκήνιο
Μία από τις κύριες ρητορικές της άκρας αριστεράς - από κάποιες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και πέρα - είναι αυτή της δυναμικής πρωτοπορίας, η οποία αναλαμβάνει να μετασχηματίσει «από τα κάτω» την κοινωνία. Αυτό βέβαια δεν τους βγαίνει πάντα.
Ακόμη και όταν αναλαμβάνουν «από τα πάνω» από τις θέσεις δηλαδή της εξουσίας, να μετασχηματίσουν την κοινωνία, νοιώθουν την ανάγκη να φαίνεται ότι αυτό γίνεται υπό κοινωνική πίεση. Η στάση της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό, ξεκαθάρισε από την ίδια κιόλας στιγμή της ίδρυσης διαφόρων οργανώσεων όπως η «Κίνηση ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή», λίγες μόλις εβδομάδες πριν την προκήρυξη των εκλογών και ενώ όλα έδειχναν ότι οδηγούμασταν σε αυτές. Εργολαβικά, οι συγκεκριμένες ομάδες, «φράξιες» του ΠΑΣΟΚ στην άκρα αριστερά, χρηματοδοτούμενες από αυτό, ανέλαβαν να δημιουργήσουν κάποιου είδους «κίνηση» στο μεταναστευτικό. Οι αντισυγκεντρώσεις στον Άγιο Παντελεήμονα, οι συνεχείς ... καταγγελίες για ρατσιστικές επιθέσεις (ακόμη και όταν αυτές αποδεικνύονταν μετά από διερεύνηση απολύτως ψευδείς), ήταν μέρος αυτής της στρατηγικής. Της - έστω φαινομενικής - δημιουργίας μιας «πρωτοπορίας».
Και πλέον αυτή η ... πρωτοπορία, σχηματισμένη κάποιους μόλις μήνες πριν τις εκλογές, βρίσκει τον εκπρόσωπό της, στο πρόσωπο της κ. Τζάκρη. Η οποία αναλαμβάνει να μετατρέψει τις πρακτικές της άκρας αριστεράς και τις διάφορες «γιορτές μεταναστών» σε επίσημη πολιτική πρακτική του ελληνικού κράτους, δικαιώνοντας τον δήθεν «αγώνα» κάποιων παρακρατικών, όπως αποδεικνύεται, οργανώσεων.
Η κ. Τζάκρη, στα πλαίσια της επικοινωνιακής τακτικής του ΠΑΣΟΚ θα ξοδέψει μόνο και μόνο για αυτήν την συγκεκριμένη γιορτή δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Την στιγμή μάλιστα που άλλα στελέχη της κυβέρνησης μιλούν για ανάγκη να γίνουν θυσίες. Η κ. Τζάκρη, που φαίνεται ότι ξανάνιωσε, μετά την τοποθέτησή της σε υπουργικό θώκο, θα προσπαθήσει να συνδυάσει το lifestyle μίας κοσμικής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (φιλανθρωπίες μπροστά στα κανάλια κ.ο.κ.) με την επίσημη πολιτική ενός κράτους στο μεταναστευτικό. Ένα καταστροφικό ενδεχόμενο.

Το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο
Η μετατροπή των ακραίων ιδεολογημάτων και τακτικών του ΣΥΡΙΖΑ και των διαφόρων εξωκοινοβουλευτικών ομάδων - παραομάδων της αριστεράς, σε επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους, σηματοδοτεί κάτι πολύ συγκεκριμένο. Την «δικαίωση» της τακτικής τους αυτής, καθώς πια γίνεται κομμάτι της εξουσιαστικής πρακτικής.
Με βάση αυτό, οι περαιτέρω κινήσεις του, θα περάσουν σε ένα ακόμη πιο ακραίο στάδιο, με τους κυρίους της αριστεράς να συνεχίζουν να δημιουργούν προβοκάτσιες, και να πρωτοστατούν στην δημιουργία επεισοδίων ή πογκρόμ αν θέλετε κατά όλων όσων διαφωνούν μαζί τους. Η επίθεση της αστυνομίας κατά των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα είναι χαρακτηριστική.
Εάν αύριο - μεθαύριο κάποιοι αριστεριστές σε συνεργασία με μετανάστες επιτίθενται κατά ανθρώπων που τολμούν να φέρουν αντιδράσεις, ποιός θα μπορεί να πει το ο,τιδήποτε; Αν το κάνει, θα είναι ένας «ρατσιστής», εύκολο θύμα των κυνηγών κεφαλών της «προόδου».

Δημήτρης Παπαγεωργίου
dpapageorgiou@elkosmos.gr

Πόσο πληρώσαμε την "αντιρατσιστική φιέστα" της κυρίας Τζάκρη;

201209-tzakriΤην Παρασκευή 18 Δεκεβρίου, έγινε η "1η γιορτή μετανατστών" την οποία διοργάνωσε το υπουργείο Εσωτερικών, και χαιρετήσε η υφυπουργός κ. Τζάκρη. Η «γιορτή» αυτή,έλαβε χώρα στην πλατεία Κουμουνδούρου, συμβολικά ίσως απέναντι από τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ και παράλασε η «αφάν γκατέ» της ελληνικής «κουλτούρας». Θα μπορούσαμε να γράψουμε της ελληνικής κοινωνίας. Είναι όμως πλέον προφανές, ότι όλοι αυτοί οι τύποι, οι ποριζόμενοι από τις διάφορες φιέστες, τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ή τις πλουσιοπάροχα αμοιβόμενες θέσεις στο δημόσιο, ουδεμία σχέση έχουν με την ελληνική κοινωνία. Αλλά δεν είναι η ώρα ή ο τόπος, για να ασχοληθούμε με αυτήν την μειοψηφία, η οποία ζει παρασιτικά, εις βάρος μιας χώρας χρεωμένης με πάνω από 900 δις ευρώ.
Το ζήτημά μας είναι η «γιορτή» αυτή, την οποία αποφάσισε να διοργανώσει η κ. Τζακρή, ασφαλώς υπό τα χειροκροτήματα και την επιδοκιμασία, των υπολοίπων στελεχών της κυβέρνησης, οι οποίοι θεωρούν ότι στο ζήτημα των μεταναστών, μπορούν να πετύχουν με ένα σμπάρο δύο ή και περισσότερα ίσως τριγώνια. Με έξοδα του ελληνικού λαού, πλέον, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ κάνει ένα «άνοιγμα» προς τους μετανάστες. Τι πετυχαίνει με αυτό; Κατ' αρχήν «ισχυροποιεί» το αριστερό άλλοθι, της διεθνιστικότητας, των «ανοιχτών κοινωνιών», της «πολυπολιτισμικότητας». Κατά δεύτερο λόγο, αλλά ίσως πολύ σημαντικότερο, στα μυαλά των στρατηγιστών της Ιπποκράτους (πρ. Χαριλάου Τρικούπη), εξασφαλίζει άμεση διασύνδεση με μία επερχόμενη, τεράστια, δεξαμενή ψηφοφόρων, που στο οριακό δικομματικό σύστημα, θα τους εξασφαλίσει την απρόσκοπτη παραμονή στην εξουσία.
Κεντρικό σύνθημα της γιορτής αυτής θα είναι το «Feel like gome» το οποίο ελληνιστί μεταφράζεται σε «νοιώστε σαν στο σπίτι σας». Προφανώς όμως η κ. Τζακρή, δεν έχει καταλάβει ότι οι ορδές των λαθρομεταναστών στα πέριξ της πλατείας Κουμουνδούρου, ήδη νοιώθουν σαν στο σπίτι τους, αφού έχουν καταφέρει να μετατρέψουν ολόκληρες γειτονιές στο κέντρο της Αθήνας σε τριτοκοσμικά γκέτο, όπου ανθούν η πορνεία και το εμπόριο ναρκωτικών και όπου «αντίπαλες φυλές» συγκρούονται μεταξύ τους με σπαθιά, μαχαίρια και λοιπά μεσαιωνικά όπλα. Ή για να είμαστε ειλικρινείς, νομίζουμε ότι το έχει καταλάβει. Απλά δεν το έχει συνειδητοποιήσει, ούτε αυτή ούτε και οι διάφοροι «μάνατζερς» και «πηαρίστες» (εκ του P.R. - public relations) που κάθε νεοφώτιστος υπουργός έχει στο πλάι του. Γιατί η κ. Τζάκρη και το συνάφι της, δεν βρέθηκαν ποτέ στην ανάγκη να περπατήσουν δίχως αστυνομική προστασία, στα στενά πίσω από την Ομόνοια και την Πλ. Κουμουνδούρου. Γιατί η κ. Τζάκρη και οι ακόλουθοί της, ξέρουν το μεταναστευτικό ως συζήτηση σε κοσμικά γκαλά.

Οι «αριστερές ελίτ» στο προσκήνιο
Μία από τις κύριες ρητορικές της άκρας αριστεράς - από κάποιες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ και πέρα - είναι αυτή της δυναμικής πρωτοπορίας, η οποία αναλαμβάνει να μετασχηματίσει «από τα κάτω» την κοινωνία. Αυτό βέβαια δεν τους βγαίνει πάντα.
Ακόμη και όταν αναλαμβάνουν «από τα πάνω» από τις θέσεις δηλαδή της εξουσίας, να μετασχηματίσουν την κοινωνία, νοιώθουν την ανάγκη να φαίνεται ότι αυτό γίνεται υπό κοινωνική πίεση. Η στάση της κυβέρνησης στο μεταναστευτικό, ξεκαθάρισε από την ίδια κιόλας στιγμή της ίδρυσης διαφόρων οργανώσεων όπως η «Κίνηση ενάντια στον ρατσισμό και την φασιστική απειλή», λίγες μόλις εβδομάδες πριν την προκήρυξη των εκλογών και ενώ όλα έδειχναν ότι οδηγούμασταν σε αυτές. Εργολαβικά, οι συγκεκριμένες ομάδες, «φράξιες» του ΠΑΣΟΚ στην άκρα αριστερά, χρηματοδοτούμενες από αυτό, ανέλαβαν να δημιουργήσουν κάποιου είδους «κίνηση» στο μεταναστευτικό. Οι αντισυγκεντρώσεις στον Άγιο Παντελεήμονα, οι συνεχείς ... καταγγελίες για ρατσιστικές επιθέσεις (ακόμη και όταν αυτές αποδεικνύονταν μετά από διερεύνηση απολύτως ψευδείς), ήταν μέρος αυτής της στρατηγικής. Της - έστω φαινομενικής - δημιουργίας μιας «πρωτοπορίας».
Και πλέον αυτή η ... πρωτοπορία, σχηματισμένη κάποιους μόλις μήνες πριν τις εκλογές, βρίσκει τον εκπρόσωπό της, στο πρόσωπο της κ. Τζάκρη. Η οποία αναλαμβάνει να μετατρέψει τις πρακτικές της άκρας αριστεράς και τις διάφορες «γιορτές μεταναστών» σε επίσημη πολιτική πρακτική του ελληνικού κράτους, δικαιώνοντας τον δήθεν «αγώνα» κάποιων παρακρατικών, όπως αποδεικνύεται, οργανώσεων.
Η κ. Τζάκρη, στα πλαίσια της επικοινωνιακής τακτικής του ΠΑΣΟΚ θα ξοδέψει μόνο και μόνο για αυτήν την συγκεκριμένη γιορτή δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Την στιγμή μάλιστα που άλλα στελέχη της κυβέρνησης μιλούν για ανάγκη να γίνουν θυσίες. Η κ. Τζάκρη, που φαίνεται ότι ξανάνιωσε, μετά την τοποθέτησή της σε υπουργικό θώκο, θα προσπαθήσει να συνδυάσει το lifestyle μίας κοσμικής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται (φιλανθρωπίες μπροστά στα κανάλια κ.ο.κ.) με την επίσημη πολιτική ενός κράτους στο μεταναστευτικό. Ένα καταστροφικό ενδεχόμενο.

Το μέλλον προδιαγράφεται δυσοίωνο
Η μετατροπή των ακραίων ιδεολογημάτων και τακτικών του ΣΥΡΙΖΑ και των διαφόρων εξωκοινοβουλευτικών ομάδων - παραομάδων της αριστεράς, σε επίσημη πολιτική του ελληνικού κράτους, σηματοδοτεί κάτι πολύ συγκεκριμένο. Την «δικαίωση» της τακτικής τους αυτής, καθώς πια γίνεται κομμάτι της εξουσιαστικής πρακτικής.
Με βάση αυτό, οι περαιτέρω κινήσεις του, θα περάσουν σε ένα ακόμη πιο ακραίο στάδιο, με τους κυρίους της αριστεράς να συνεχίζουν να δημιουργούν προβοκάτσιες, και να πρωτοστατούν στην δημιουργία επεισοδίων ή πογκρόμ αν θέλετε κατά όλων όσων διαφωνούν μαζί τους. Η επίθεση της αστυνομίας κατά των κατοίκων του Αγίου Παντελεήμονα είναι χαρακτηριστική.
Εάν αύριο - μεθαύριο κάποιοι αριστεριστές σε συνεργασία με μετανάστες επιτίθενται κατά ανθρώπων που τολμούν να φέρουν αντιδράσεις, ποιός θα μπορεί να πει το ο,τιδήποτε; Αν το κάνει, θα είναι ένας «ρατσιστής», εύκολο θύμα των κυνηγών κεφαλών της «προόδου».

Δημήτρης Παπαγεωργίου
dpapageorgiou@elkosmos.gr

Άγιος Παντελεήμονας: Η λάθος κίνηση της αριστεράς

Τα όσα έχουν λάβει χώρα στον Άγιο Παντελεήμονα, από τους τελευταίους μήνες του παρελθόντος έτους, μέχρι και την προχθεσινή Πέμπτη, είναι κάτι που κάποια στιγμή θα πρέπει να συζητηθεί εκτεταμένα, και ίσως να γίνει αντικείμενο μελέτης, από κοινωνιολόγους, πολιτικούς επιστήμονες και σίγουρα πολιτικούς. Πρόκειται για μια ιστορία βέβαια, που ακόμη εκτυλίσσεται. Ή όπως το έθεσε ένας φίλος, για ένα μεγάλο κοινωνικό πείραμα που λαμβάνει χώρα μπροστά στα μάτια μας. Η κάποτε αστική γειτονιά του Άγιου Παντελεήμονα, μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1990 άρχισε να δέχεται ισχυρά πλήγματα, λόγω της λαθρομετανάστευσης. Μετατράπηκε τα τελευταία χρόνια σε ένα γκέτο, λαθρομεταναστών, ασιατικής κυρίως καταγωγής. Δεν διαφέρει σε πολλά από άλλες περιοχές της Αθήνας, που είχαν την αντίστοιχη πορεία, όπως η Πλατεία Βάθης λίγο πιο κάτω, ή μεγάλες περιοχές της Κυψέλης και των Πατησίων.

Τους τελευταίους όμως μήνες κάτι άλλαξε. Η περιοχή ήλθε στο επίκεντρο της συζήτησης σχετικά με το μεταναστευτικό, από την στιγμή που οι κάτοικοι της περιοχής, αυτοοργανώθηκαν και αποφάσισαν να αντιδράσουν σε αυτό, το οποίο οι περισσότεροι έβλεπαν ως την αναπόφευκτη αντικατάστασή τους, από την νέα «γενιά» των Αθηναίων, με καταγωγή από την Ασία και την Αφρική…

Οι «τολμηρές» εκδηλώσεις τους, στα τέλη του προηγούμενου χρόνου, δεν θα είχαν ιδιαίτερης τύχης, αν απλά τους άφηναν να τις κάνουν. Είναι περισσότερο από σίγουρο, ότι η αντίδραση θα … «εξατμιζόταν», όπως άλλωστε γίνεται τις περισσότερες φορές στις νεοελληνικές κοινωνίες.

Η Αριστερά όμως, δεν μπορούσε, απλά να αφήσει το θέμα να … πέσει κάτω. Δεν μπορούσε, μέσα στην αλαζονεία της, να επιτρέψει απλά, στους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα, να διαδηλώνουν ενάντια σε αυτά, που εδώ και τόσο καιρό προσπαθεί να προβάλλει ως … δεδομένα. Και έτσι είχαμε το πρωτοφανές, για την χώρα μας τουλάχιστον φαινόμενο, της διοργανώσεως αντιδιαδηλώσεων από συλλογικότητες και κόμματα της … «αριστεράς» εναντίον των εκδηλώσεων των κατοίκων.

Και δεν ήταν μόνο οι αντιδιαδηλώσεις. Υπήρξαν και άλλα γεγονότα, τα οποία όμως δεν είδαν το φως της δημοσιότητας. Υπήρξαν ολόκληρες εκστρατείες, διοργανωμένες από καταλήψεις αναρχικών της περιοχής (βλ. Βίλλα Αμαλίας), με μοναδικό σκοπό την κατατρομοκράτηση των κατοίκων. Ανώνυμες απειλητικές επιστολές στάλθηκαν σε κατοίκους, που πρωτοστατούσαν. Υπήρξαν τηλεφωνήματα, και ευθείες απειλές στην μέση του δρόμου, προπηλακισμοί, ακόμη και γυναικών, που συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες των κατοίκων.

Ταυτόχρονα το «συστηματικό» κομμάτι της αριστεράς, ξεκινούσε μια διαδικασία «φασιστοποίησης» όλων των κατοίκων, θέλοντας να τους παρουσιάσει ως «υποκινούμενους» και «υπηρέτες» ακραίων.
Δεν πρέπει δε, να παραλείψουμε και τις δύο «καταδρομικές» επιδρομές των αναρχικών στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα, που και πάλι μοναδικό σκοπό είχαν να τρομοκρατήσουν τους κατοίκους.

Τους στρίμωξαν πάρα πολύ

Αυτό που δεν είχαν λάβει υπ΄ όψιν, στους σχεδιασμούς τους, οι διάφορες «συνιστώσες» της ακροαριστεράς όμως, όπως δεν κάνουν συνήθως, επειδή δεν συνάδει με την υλιστική ψυχολογία τους, ήταν η ανθρώπινη φύση. Δεν μπόρεσαν να καταλάβουν ότι οι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονα ήταν πραγματικά απελπισμένοι. Γιατί όσοι είχαν την δυνατότητα, είχαν ήδη φύγει από την περιοχή. Αυτοί που έμειναν εκεί ήταν αυτοί που δεν είχαν πουθενά αλλού να πάνε. Και η ολοκληρωτική επίθεση, την οποία δέχτηκαν από την αρχή, τους στρίμωξε σε μια γωνία. Έχασαν από την αρχή το «ένδυμα» της πολιτικής ορθότητας. Οπότε από εκεί και πέρα τα πράγματα μπορούσαν να πάνε μόνο καλύτερα. Περικυκλωμένοι από λαθρομετανάστες, εγκληματίες, με τις δολοφονίες στην Αχαρνών καθημερινό φαινόμενο και καταδικασμένοι από τα ΜΜΕ και τους πολιτικά ορθούς κύκλους, οι κάτοικοι κατάλαβαν ότι απέμειναν μόνοι τους να υπερασπιστούν τις συνθήκες ζωής τους, αν όχι την ίδια την ζωή τους.

Επίκεντρο της διαμάχης

Ήταν δεδομένο ότι αργά ή γρήγορα, το μεταναστευτικό θα γινόταν πρώτο θέμα στην επικαιρότητα. Τα ΜΜΕ το κράτησαν κάτω από το χαλί, όσο περισσότερο μπορούσαν. Αλλά πλέον η αγανάκτηση ήταν τέτοια, που δεν μπορούσε να γίνει τίποτε. Οι ακρότητες της αριστεράς τον Δεκέμβρη, της ίδιας αριστεράς, που καταφερόταν κατά των κατοίκων, άνοιξαν ένα παραθυράκι για τους τελευταίους, καθώς έγινε κατανοητό, ότι δεν ήταν αυτοί που προσπαθούσαν να επιβάλλουν με βίαιο τρόπο τις απόψεις τους. Αν δει κανείς την κάλυψη των δραστηριοτήτων τους, πριν και μετά τον Δεκέμβρη, θα παρατηρήσει δύο εντελώς διαφορετικές εικόνες.

Στο πλευρό των κατοίκων, τέθηκαν από την αρχή των δραστηριοτήτων τους, όλοι οι φορείς και κόμματα που υποστήριζαν τον έλεγχο στην μετανάστευση. Βουλευτές του ΛΑΟΣ, περιόδευσαν στην περιοχή, ενώ και μικρότερα κόμματα, έκαναν τις δικές τους επαφές με τους κατοίκους.

Και ενώ η ένταση γύρω από την πλατεία ανέβαινε, τόσο στρεφόταν σε αυτή το βλέμμα του κόσμου. Ξαφνικά ο Άγιος Παντελεήμονας και η μικρή παιδική χαρά του, την οποία κλείδωσαν οι κάτοικοι, άνοιξαν οι αναρχικοί, ξανακλείδωσαν οι κάτοικοι, ξαναάνοιξαν οι αριστερές οργανώσεις, ξανακλείδωσαν οι κάτοικοι, έγινε το επίκεντρο του νούμερο ένα (για κάποιο καιρό τουλάχιστον) θέματος της επικαιρότητας. Όταν οι «αντι-ρατσιστικές» πορείες έφτασαν με συγκρουσιακή διάθεση στον Άγιο Παντελεήμονα, την Τρίτη, αντιμετώπισαν την οργή των κατοίκων και όσων τους συμπαραστέκονταν. Την Πέμπτη, που ξαναυπήρχε αντιρατσιστική πορεία, από νωρίς το απόγευμα, δεκάδες νέοι στην πλειοψηφία τους, ήταν μαζεμένοι στην Πλατεία, για να βοηθήσουν τους κατοίκους. Η εικόνα που αντίκριζε κανείς φτάνοντας μπροστά στην Πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα ήταν εντυπωσιακή.

Το πείραμα συνεχίζεται

Οι εκλογές και τα ποσοστά που απέσπασαν στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα, οι σχηματισμοί που αντιτίθενται στην άνευ όρων μετανάστευση ήταν ενδεικτικοί της νοοτροπίας των κατοίκων. Και έπαιξαν καταλυτικό ρόλο, ως μία μίνι – δημοσκόπηση, δίχως την ενδιάμεση παρουσία «δακτύλων», του τι θα μπορούσε να γίνει σε ολόκληρη την χώρα, αν το μεταναστευτικό αφεθεί στα χέρια της αριστεράς και των «υπάκουων» σε αυτήν υπουργών της κυβέρνησης. Τα αποτελέσματα, σίγουρα προβλημάτισαν πολλούς.
Το πείραμα συνεχίζεται, με την κυβέρνηση να δίνει σημεία «Σαρκοζί», αλλά και τον κόσμο να θέλει περισσότερα. Ίσως το καλοκαίρι να είναι ήσυχο στην Πλατεία. Από τον Σεπτέμβρη όμως, σίγουρα θα έχουμε εξελίξεις.

Εθνικισμός ή βαρβαρότητα

Τις τελευταίες ημέρες η πολιτική ατζέντα έχει επικεντρωθεί γύρω από το σύνθημα που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Παπανδρέου «Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα» και την κατηγορία που του απεύθυνε ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής ότι προσβάλλει τους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας. Η κουβέντα όπως συνήθως αποπροσανατολίστηκε από τους «κουκουλοκονδυλοφόρους» των ελληνικών ΜΜΕ οι οποίοι προσπάθησαν να μας πείσουν ότι τέτοιου είδους αριστερίστικα συνθήματα είναι «διαχρονικά» και απαραίτητα για την πρόοδο της κοινωνίας μας.
Εμείς αντί άλλου θα τους προτείναμε να περάσουν μία βόλτα από τα στενά και τις πλατείες της Αθήνας, γύρω από την Πλατεία Ομονοίας. Εκεί που η βαρβαρότητα έχει γίνει πλέον καθεστώς, εκεί που στην πράξη καταργείται κάθε είδους αποδεκτή κοινωνική συμπεριφορά από ομάδες αλλοδαπών, που πιστεύουν ότι η Πειραιώς είναι η νέα Καμπούλ. Θα τους προτείναμε να περιδιαβούν λίγο την Γερανίου, για να καταλάβουν τι σημαίνει εκβαρβαρισμός των κοινωνικών σχέσεων. Θα τους προτείναμε να φύγουν λίγο από τα καφέ του Ψυρρή και της Βαλαωρίτου, γνωστά στέκια αριστερόστροφων δημοσιογράφων και να περπατήσουν λίγο τους δρόμους των συγχρόνων γκέτο όπου συντελείται μία εντυπωσιακότατη οπισθοδρόμηση της κοινωνικής συνοχής.
Αν κάποιος σήμερα αντιστρέψει το σύνθημα που χρησιμοποίησε ο Γιώργος Παπανδρέου σε «εθνικισμός ή βαρβαρότητα» δεν θα εκφράζει κάποια φιλοσοφική ανησυχία, δεν θα προβάλλει ένα σύνθημα σε πολιτικό επίπεδο, αλλά θα παρουσιάζει την ωμή πραγματικότητα, όπως αυτή τουλάχιστον αποτυπώνεται στις μη «in» περιοχές της Αθήνας.
Γιατί τελικά αυτό συμβαίνει σήμερα στην κοινωνία μας ως αποτέλεσμα της συστηματικής εισβολής τριτοκοσμικών, οι οποίοι μεταβάλλουν σιγά - σιγά σε Τρίτο κόσμο και την ίδια την πατρίδα μας, η οποία όσα ελαττώματα και αν έχει είναι σαφώς προτιμότερη ως κοινωνική δομή από τις αντίστοιχες πακιστανικές ή αφγανικές.
Και αυτή ακριβώς είναι η αγωνία των κατοίκων από κάθε περιοχή της Αθήνας, που φωνάζουν διαρκώς για το πρόβλημα της μετανάστευσης, το οποίο ευτυχώς πλέον δεν αποτελεί πια ταμπού παρά μόνο στα μυαλά κάποιων «συνασπισμένων» οι οποίοι έχουν χάσει την επαφή της με τα μαζικά στρώματα της κοινωνίας, αποκομμένοι και εγκλωβισμένοι σε μια «επαναστατική θολούρα».
Δεν είναι μόνο η εγκληματικότητα, δεν είναι μόνο η πλήρης περιφρόνηση των βασικών κανόνων υγιεινής, δεν είναι μόνο η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων. Είναι πολλά ακόμη απλά πράγματα. Είναι η πλήρης καταστροφή κάθε πολιτισμικού στοιχείου, που οι Έλληνες θεωρούν ως δεδομένο. Και αν αυτή την στιγμή στην Μ. Βρετανία έχει ανοίξει η κουβέντα περί ισλαμικών δικαστηριών με βάση τον νόμο της Σαρία, στα στενά της Αθήνας ήδη αυτή εφαρμόζεται στον ολοένα και αυξανόμενο αριθμό παρανόμων τζαμιών.
Και αντί το ελληνικό κράτος να σταθεί δίπλα στους πολίτες του, προσπαθώντας να τους βοηθήσει, επιδεικνύει μια ολοένα και αυξανόμενη ανοχή στον σταδιακό εκβαρβαρισμό της πατρίδας μας. Γιατί αυτό συμβαίνει. Η εθνολογική και πολιτισμική αλλοίωση των ευρωπαϊκών πληθυσμών, που υποκαθίστανται από τα πλήθη Ασιατών και Αφρικανών μεταναστών δεν μπορεί παρά να οδηγήσει ολόκληρη την Ευρώπη και μαζί τη χώρα μας σε ένα νέο μεσαίωνα. Από τον οποίο δεν ξέρουμε αν ποτέ θα βγούμε.
Γι' αυτό αν υπάρχει μία επιλογή ως προς το «ή βαρβαρότητα» αυτή δεν μπορεί παρά να είναι ο εθνικισμός και η προάσπιση του κοινωνικού μας ιστού.

Δημήτρης Παπαγεωργίου