Η ολοκληρωτική δικαίωση του Εθνικιστικού Κινήματος

του Παναγιώτη Δούμα

Ανατρέχοντας στην σύντομη μέχρι σήμερα ιστορία του Εθνικιστικού Κινήματος της μεταπολιτευτικής Ελλάδος, όχι τόσο στην εμβρυακή του ζωή μέσα από τις ζυμώσεις της δεκαετίας του ‘80, αλλά κυρίως στην περίοδο που ξεκίνησε από την γένεσή του μέσα από τις κινητοποιήσεις για το Μακεδονικό στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, η λέξη δικαίωση μπορεί εύκολα να ηχήσει στην συνείδηση ακόμη και του πιο αντικειμενικού και αποστασιοποιημένου ερευνητή.

Μιλώντας για δικαίωση, βέβαια, δεν εννοούμε μόνον τα όποια εκλογικά επιτεύγματα σημειώθηκαν από εθνικιστές μέσα από τις δημοκρατικές διαδικασίες, αλλά προ πάντων την επιβεβαίωση όλων σχεδόν των προβλέψεων και επιφυλάξεων που έκανε το Κίνημα αυτό αναπτύσσοντας την ατζέντα του, όποιες εκφάνσεις κι αν είχε αυτή. Υπήρξαν πολλοί φορείς και πρόσωπα που θέλησαν να ηγηθούν, υπήρξαν αρκετές διαφορές και αποκλίσεις σε επίπεδο αντιμετωπίσεως του παρελθόντος και σ’ αυτό της εκφοράς του πολιτικού λόγου. Στην ουσία όμως, το Εθνικιστικό Κίνημα υπήρξε μέχρι σήμερα μάλλον συμπαγές ως προς την βασική ιδεολογική του δομή και αυτό εντοπίζεται στην σύμπνοια απέναντι σε βασικά ζητήματα, τα οποία για όλους μας, όπου κι αν ανήκαμε, αποτελούσαν την αιχμή κάθε είδους αγώνος.

Τέτοια ζητήματα ήταν πάντοτε η αντίσταση απέναντι στην λαθρομετανάστευση και την πολυπολιτισμική ουτοπία, η αντίθεση στο Μάαστριχ και την Νομισματική Ένωση και η προάσπιση μίας Ευρώπης των εθνικών κρατών, μίας Ευρώπης των πατρίδων και η ανάδειξη των εθνικών μας ζητημάτων ως ζητημάτων προτεραιότητας και τεραστίας σημασίας για την εθνική μας επιβίωση. Σε όλα, μα όλα αυτά τα ζητήματα ο εθνικιστικός λόγος δικαιώθηκε.

Ξεκινώντας από την λαθρομετανάστευση και την πεποίθηση ότι αυτή θα επιφέρει αλλοίωση του εθνικού μας ιστού, δημιουργώντας σοβαρά και πιθανόν μη-αναστρέψιμα προβλήματα στην ελληνική κοινωνία, όχι απλά δικαιωθήκαμε αλλά βιώνουμε σήμερα καταστάσεις που ούτε εμείς δεν μπορούσαμε να φαντασθούμε. Οι «μη-προνομιούχες» ελληνικές γειτονιές έχουν εγκαταλειφθεί από το κράτος στο έλεος μίας μεταναστευτικής ασυδοσίας, προϊόντος της ατιμωρησίας και μίας ιδιάζουσας ασυλίας. Σαν να μην έφτανε δε αυτό, ο κίνδυνος δημιουργίας μειονοτικών θεμάτων από μετανάστες της Αλβανίας, αλλά και ο κίνδυνος της ραγδαίας και αμετάκλητης ισλαμοποίησης ολόκληρων περιοχών, θέτει πια τον Έλληνα στο περιθώριο, ανήμπορο να αντιδράσει στην ταχύτητα και την ορμητικότητα του φαινομένου. Αφίσες σαν κι αυτή του δημοτικού συνδυασμού «Αθήνα Πόλις Ελληνική», του Δημήτρη Ζαφειρόπουλου, με την Ακρόπολη περιστοιχισμένη από μιναρέδες σύντομα θα θεωρούνται κάτι περισσότερο από προφητικές.

Αλλά και στην οικονομία, οι Έλληνες εθνικιστές, προειδοποιούσαν ότι η νομισματική ένωση και η εκχώρηση του κυριαρχικού δικαιώματος της εθνικής οικονομίας σε μη-αιρετούς γραφειοκράτες και τραπεζίτες θα θέσει σε κίνδυνο την εθνική μας ανεξαρτησία. Ο εφιάλτης που η χώρα μας βιώνει σήμερα, με τον ίδιο τον νεοταξίτη πρωθυπουργό μας να ψελλίζει κρυμμένος σ’ ένα ακριτικό νησί τον κίνδυνο απώλειας της εθνικής μας κυριαρχίας, είχε επακριβώς προβλεφθεί από πολλούς από εμάς.

Αρκεί να θυμηθεί κανείς τι έλεγε ο Κώστας Κόλμερ σε γεύμα που είχε παρατεθεί από το «Ελληνικό Μέτωπο», αποδίδοντας την ένταξη της Ελλάδος στην ΟΝΕ σε πολιτικά κίνητρα της Γερμανίας και της Γαλλίας: «Η ΟΝΕ είναι πολύ επικίνδυνο εγχείρημα για μία χώρα με ελλειμματικό ισοζύγιο και αναγκαστικά αυξανόμενες αμυντικές δαπάνες. Η Ελλάδα του 1981-2001 σε καμμία περίπτωση δεν πληροί των προϋποθέσεων που ετέθησαν για την συμμετοχή της σε κοινό νόμισμα. Μία χώρα με υπερβαίνοντα ελλείμματα, με ελάχιστες επενδύσεις ξένων κεφαλαίων, με χαμηλότατους μισθούς και παραγωγικότητα στο 65% του μέσου όρου που αντιστοιχεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υψηλή φορολογία, δαπάνες παιδείας μόλις στο 3% (Μ.Ο. Ε.Ε. πάνω από 5%), με ελάχιστη χρήση του Διαδικτύου, φτώχεια στο 22% (Ε.Ε.: 18%) και το χαμηλότερο κατά κεφαλήν προϊόν, δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί παρασιτική και όχι να εισέλθει στην Νομισματική Ένωση. Μιλάμε για μία Ελλάδα ουραγό στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο».

Τέλος, για τα εθνικά μας θέματα, η κακοδιαχείριση και ο ραγιαδισμός που με κάθε ευκαιρία καταγγέλλαμε, οδήγησε στις σημερινές επονείδιστες υποχωρήσεις, τόσο στο Σκοπιανό όσο και στα Ελληνοτουρκικά, με την αναγνώριση του ονόματος να είναι προ των πυλών και τον Ταγίπ Ερντογάν να καταφθάνει στην Αθήνα για να συνυπογράψει την συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Κι όμως, όταν εμείς τα λέγαμε, 99% του πληθυσμού της χώρας ήταν υπέρ της ΟΝΕ, ενώ τα κοσμητικά επίθετα της «μισαλλοδοξίας», του «φασισμού», του «σοβινισμού» και της «πατριδοκαπηλίας» συνόδευαν κάθε κινητοποίησή μας. Σήμερα, είμαστε πάλι ένα βήμα μπροστά και συνεχίζουμε. Την ώρα που τα εγχώρια παπαγαλάκια των Βρυξελλών γκρινιάζουν για το λάθος της ΟΝΕ αλλά και τις συνέπειες της ελλείψεως μεταναστευτικής πολιτικής, εμείς είμαστε μέσα στην κοινωνία. Δίπλα στους δοκιμαζόμενους συμπατριώτες μας κτίζουμε πάνω στην αυτοργάνωση. Την πραγματική αυτοργάνωση και όχι την επίπλαστη των «ενεργών πολιτών» του Κολωνακίου και των Βορείων Προαστίων. Κτίζουμε την εθνική αντίσταση και θα δικαιωθούμε αργά η γρήγορα...


Πηγη: ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

Γιάννης Μερτίκας: Η μόνη λύση είναι η απέλαση

Πριν δύο εβδομάδες, στον δεύτερο πιο εμπορικό δρόμο της Αθήνας, την Αγίου Μάρκου, λίγα μέτρα από το Α.Τ. Ακροπόλεως, ο Γιάννης Μερτίκας, παλιός έμπορος της περιοχής, ξυλοκοπήθηκε από έναν παράνομο μικροπωλητή, επειδή του ζήτησε να απομακρυνθεί μπροστά από το μαγαζί του. Ο ίδιος, εν αντιθέσει με τους περισσοτέρους συναδέλφους του δεν φοβάται να μιλήσει. Τον βρήκαμε και μας περιέγραψε το περιστατικό, καθώς και το ποια είναι γνώμη του για το πώς πρέπει να επιλυθεί το πρόβλημα.

συνέντευξη στον Παναγιώτη Δούμα

Πόσα χρόνια έχετε κατάστημα στην Αθήνα;
33 χρόνια είναι το μαγαζί αυτό.

Το πρόβλημα με τους παρανόμους μικροπωλητές από πότε έχει ξεκινήσει;
Περίπου δέκα χρόνια. Κάθε χρόνο γίνεται και χειρότερο. Κάποτε είχα οκτώ πωλήτριες. Κι έχω μείνει εγώ με τον γιό μου. Και είμαστε δύο, περισσότερο για ασφάλεια, όχι για τίποτε άλλο. Εκεί μας καταντήσανε. Τα τελευταία τρία χρόνια το πρόβλημα είναι τεράστιο. Δεν ενδιαφέρεται κανείς. Κανείς! Εμείς μέχρι τα τελευταία 4-5 χρόνια δείξαμε ανοχή, γιατί πιάναμε λεφτά και δεν μας ένοιαζε. Ήταν και λίγοι. Τώρα έχουν γίνει χιλιάδες.
Είναι η δεύτερη φορά που τρώω ξύλο. Την πρώτη φορά ήταν από έναν μαύρο. Είμαι διεθνής στο ξύλο. Όσο για το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη είναι για να γελάς. Πήγαμε μαζί με τον αντιπρόεδρο του Εμπορικού Συλλόγου εδώ από πίσω, στο Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως και του διοικητή του φάνθηκε περίεργο ότι πενήντα μέτρα από το Αστυνομικό Τμήμα έφαγα ξύλο. Και δεν μπορούν να μας προστατεύσουν. Όσο για τους φόρους, ξέρουν από πού θα τους πάρουν.


Τεράστια τα διαφυγόντα

Εσείς, απ' ό,τι βλέπω πουλάτε δερμάτινα είδη και ειδικά τσάντες, προϊόντα που κατ' εξοχήν διακινούνται από παρανόμους μικροπωλητές. Έχετε διαπιστώσει κάποιες συνέπειες ως προς τον τζίρο της επιχειρήσεώς σας;
Τεράστιες! Δεν ξέρω αν πρέπει να κινηθούμε και να ζητήσουμε διαφυγόντα κέρδη. Υπάρχουν ολόκληρες κατηγορίες εμπορευμάτων, όπως π.χ. τα πορτοφόλια, τα οποία σκέφτομαι να τα πετάξω. Δεν έχει νόημα να μου πιάνουν χώρο και δεν υπάρχει κάποιος που θα τ' αγόραζε για να τα ξεπουλήσω. Αν πας λίγο πιο κάτω θα δεις να τα πουλάνε αυτοί σε τιμές πολύ μικρότερες από αυτές που τ' αγόρασα. Χωρίς παραστατικά, χωρίς δημοτικά τέλη, χωρίς φορολόγηση, χωρίς καν άδεια παραμονής. Κάποιος πρέπει να μας δώσει πίσω τα λεφτά που χάσαμε...

Από ποιον θα τα ζητήσετε;
Από τον Δήμο κι από κάθε άλλο υπεύθυνο. Όποιος και να ‘ναι. Πρέπει να κινηθεί ο Εμπορικός Σύλλογος και να κάνουμε μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου. Στην Αστυνομία, στην Δημοτική Αστυνομία, στο Υπουργείο Εσωτερικών, στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας. Πρέπει όμως να κινηθούμε μαζί όλοι. Γιατί εγώ μόνος μου δεν μπορώ να τα καταφέρω. Ήταν πρώτα κάτι Κινέζες, οι οποίες, όταν τους έλεγα να φύγουν έφευγαν αμέσως. Τώρα φέρνουν μπράβους μαζί τους. Δικούς τους, Κινέζους, για να τις προστατεύουν. Από τέτοιον το έφαγα το ξύλο. Από έναν τέτοιον μπράβο. Γύρισε και μου είπε: «Φώναξε την Αστυνομία!». Δεν την φοβούνται, διότι ξέρουν ότι δεν λειτουργεί τίποτε.


Οι έμποροι είναι κότες

Για πείτε μας λίγο για το συγκεκριμένο περιστατικό. Πώς ξεκίνησε; Απ' ό,τι ξέρω, ήταν μία κοπέλα, η οποία πουλούσε κούκλες...
Ναι, κι αυτός πουλούσε παιχνίδια. Τους είπα να μην κάτσουν μπροστά στο μαγαζί και να φύγουν. Γύρισε και μου είπε: «Εγώ δεν φεύγω. Φέρε Αστυνομία, αν θες». Μπαίνω μέσα και κάνω την κίνηση αυτή ότι τάχα παίρνω τηλέφωνο, εκεί αυτός. Δεν κουνιόταν. Βλέποντας ότι δεν έφευγε, του λέω: «Αν δεν φύγεις σε τρία λεπτά, θα βγω και θα σου τα κλωτσήσω τα πράγματα». Τίποτε αυτός. Μόλις με είδε που πλησίαζα, μου ‘ριξε μία μ' ένα αεροπλάνο στο κεφάλι και με πέταξε κάτω. Κι έφαγα και μία μπουνιά, τρέχοντας να τον πιάσω μαζί μ' ένα γείτονα. Δυστυχώς, όλοι οι γείτονες έμποροι είναι κότες...

Κρύφτηκαν;
Κρύφτηκαν. Κατάλαβες; Να μην εκτεθούν. Φοβούνται τα μαγαζιά τους, μην τα κάψουν, μην τα σπάσουν. Μη σκοτώσουν τα παιδιά τους. Δεν βλέπουν ότι κάθε μέρα που περνάει κλείνουμε. Πεθαίνουμε. Αργοπεθαίνουμε. Είμαστε στις τράπεζες και παίρνουμε δάνεια για να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας μετά από 33 χρόνια αγώνα. Και δεν μας προστατεύει κανείς.


Υπάρχει σίγουρα χρηματισμός

Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να λυθεί το συγκεκριμένο θέμα;
Δεν υπάρχει πολιτική βούληση για να λυθεί το θέμα.

Δηλαδή, την περασμένη Παρασκευή, που κάποιοι συνάδελφοι κατέθασαμε μία μήνυση κατά του δημάρχου, του αντιδημάρχου και της φυσικής ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. δεν πρέπει να τρέφουμε καμμία ελπίδα;
Όχι βέβαια, εάν δεν υπάρξει απόφαση για να τους καθαρίσουν... Όπως στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Σε δύο μέρες τους μαζέψανε. Και τώρα μας κοροϊδεύουν. Περνάνε και κάνουν τον μπαμπούλα. Δεν λύνεται το θέμα έτσι. Κι από πίσω χρηματίζεται κόσμος. Αλλά δεν μπορούμε να τ' αποδείξουμε. Ούτε εγώ μπορώ να τ' αποδείξω. Χρηματίζονται όλοι!

Εσείς δηλαδή, πώς πιστεύετε ότι μπορεί να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα. Διότι όλοι επικαλούνται το ίδιο επιχείρημα. Ο κύριος Παπαδάκης, π.χ., ο αντιδήμαρχος που είναι υπεύθυνος για την δημοτική αστυνομία λέει ότι είναι πάρα πολλοί...
Να παραιτηθούν! Και η Αστυνομία, και η ηγεσίας της Αστυνομίας και η δημαρχία και το Υπουργείο Οικονομικών έχουν ευθύνη. Αν δεν μπορούν να κάνουν αποτελεσματικά την δουλειά τους να παραιτηθούν. Δεν υπάρχει όμως, όπως σας είπα, η πολιτική βούληση για να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα.

Ωραία, ας πούμε ότι έρχεται κάποιος, ο οποίος έχει την βούληση να το αντιμετωπίσει. Τι πρέπει να κάνει;
Να τους απελάσει. Αφού είναι παράνομοι. Ελάχιστοι από αυτούς έχουν χαρτιά. Σήμερα, έκαναν σκούπα. Απ' ό,τι έμαθα, επειδή έγινε η μήνυση εις βάρος τους, έκανα μήνυση κι εγώ, τις τελευταίες ημέρες τους κυνηγούν περισσότερο. Οι περισσότεροι που πιάνουν δεν έχουν χαρτιά. Τι τους κάνουν αυτούς; Πάντως δεν τους απελαύνουν. Μετά από μια μέρα είναι πάλι στο δρόμο. Αν δεν απελαθούν, δεν έχει νόημα να συζητάμε.

Σας ευχαριστώ πολύ κύριε Μερτίκα.

Δεξί Εξτρέμ

του Παναγιώτη Δούμα

Σκίτσο του Παναγιώτη Δούμα.

* Κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν θα μπορούσε καλύτερα από τον Δημήτρη να μετουσιώσει σε πνευματικό και ηθικό όφελος την στέρηση της ελευθερίας του. Αυτό θα φανεί σύντομα σε πείσμα κάποιων...

* Όταν μιλάμε για διαδικασίες δύο ταχυτήτων σε όλες τις λειτουργίες και τους θεσμούς του κράτους δεν υπερβάλλουμε. Από την μία, κανένας αστυνομικός, δικαστικός λειτουργός, δημοσιογράφος ή «αλαλάζων» πολιτικός δεν θέλει καν να αναρωτηθεί, πώς κάποιος αναγνωρίζεται από μάρτυρες και την ίδια ώρα παραπέμπεται με τον κουκουλονόμο.

* Το διαδικτυακό κανάλι TVXS θα μετονομασθεί σε TVXSEX και θα προβάλλει δύο έργα σεξ την ημέρα. Κι αυτό γιατί επιτέλους ο κ. Κούλογλου επιστρέφει στην ΕΡΤ και μάλιστα στο Δ.Σ.

* Από την άλλη, για την κατάληψη της ΕΡΤ από «αυθόρμητα εξεγερμένους νέους» στις 16/12/08 και την αγαστή συνεργασία των τεχνικών του καναλιού (βλ. μοντάζ και την φωνή του πρωθυπουργού για ηχητικό χαλί) στην τηλεοπτική προβολή της καταλήψεως, ουδείς αναγνωρίζεται εκ των δραστών και των συνεργών τους. Ο μόνος που την πλήρωσε είναι ο υπεύθυνος ασφαλείας της ΕΡΤ. Αυτό, ουσιαστικά, απαντά σε ερώτηση του Μάκη Βορίδη, ο αρμόδιος υπουργός Παύλος Γερουλάνος...

* Η κα Δραγώνα δεν δικαιούται να είναι στην θέση που τοποθετήθηκε. Όχι γιατί ο βασικός τίτλος σπουδών της από το Deree δεν αξίζει. Πιθανότατα, έχει και μεγαλύτερη από ένα πτυχίο δημοσίου ιδρύματος. Όχι γιατί το μεταπτυχιακό της είναι για τον κουβά. Όχι γιατί είναι επισήμως καταδικασμένη ο μόνος αναγνωρισμένος τίτλος σπουδών που φέρει, το διδακτορικό της, να συνοδεύεται από την φράση «η ενδιαφερόμενη στερείται βασικού τίτλου σπουδών». Αλλά, γιατί το σινάφι της είναι που εδώ και χρόνια έχει κάνει την Αθήνα κόλαση για να μην αναγνωριστούν τίτλοι σαν τον δικό της ως ομότιμοι.

* Μπαλ-μασκέ διοργανώνει η Σχολή Ευελπίδων ανήμερα της επετείου της τραγωδίας των Ιμίων. Θα ντυθούν όλοι ... ήρωες!

* Τόσα χρόνια που ασχολούμαι με την πολιτική, μία συγκεκριμένη κατηγορία γραφικών τύπων με ζάλιζαν για την ανάγκη συσπειρώσεως των πατριωτών. Με αποκαλούσαν, μάλιστα, διχαστικό! Τώρα που ο χώρος συσπειρώνεται για πρώτη φορά γύρω από τον προφυλακισμένο Δημήτρη Παπαγεωργίου, αυτοί αποφάσισαν να απέχουν. Ευτυχώς!

---

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 30ης Ιανουαρίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.

Οι ανεξάρτητες διοικητικές αρχές και η απεθνικοποίηση του κράτους

Πόσο ανεξάρτητες είναι οι «ανεξάρτητες αρχές»;

Ο Γεώργιος Καμίνης, Πρόεδρος του Συνηγόρου του Πολίτη, είναι ο εκπρόσωπος των διαφόρων υπερεθνικών οργανισμών στην χώρα μας.

Δούρειο Ίππο για την Ελλάδα στο θέμα της λαθρομετανάστευσης αποτελούν οι διάφορες «ανεξάρτητες αρχές».

Μια από τις εξαγγελίες του νέου πρωθυπουργού που έγινε και επικοινωνιακή πραγματικότητα, για να μη μας μείνει καμιά αμφιβολία για τις προθέσεις του, ήταν και η έμφαση στις ανεξάρτητες διοικητικές αρχές οι οποίες θα βοηθήσουν τον πολίτη απέναντι στις κακές πρακτικές και στην ασυδοσία του κράτους.

Τίποτα από τα παραπάνω δεν είναι κακό και τίποτα δεν ακούγεται άσχημο στα αυτιά του ταλαιπωρημένου και κακοδιοικούμενου Έλληνα που είναι αναγκασμένος να ζει παρέα με το γραικύλο κράτος του κομματικού κοτζαμπασισμού, το οποίο ο ίδιος έφτιαξε. Γιατί τότε η κριτική αφού η διαπίστωση του δυναστευτικού κράτους ταιριάζει με την θεραπεία της «ανεξαρτήτου διοικητικής αρχής», που απαλλαγμένη από τις παθογένειες θα διοικήσει με βάση την αξιοκρατία και τα διδάγματα της διοικητικής επιστήμης και της τεχνοκρατικής ουδετερότητας;

Η ιστορία

Για να απαντήσουμε θα πρέπει να κάνουμε εκτός των άλλων μια μικρή ιστορική αναδρομή στην γένεση των ανεξαρτήτων διοικητικών αρχών τόσο σε πανευρωπαϊκό, όσο και σε ελληνικό επίπεδο.

Οι ανεξάρτητες διοικητικές αρχές είναι γνήσια τέκνα της παγκοσμιοποιήσεως και της δημιουργίας ενιαίων οικονομικών χώρων πέρα και πάνω από εθνικά σύνορα. Η ανάγκη ομογενοποιημένης εφαρμογής του διεθνούς οικονομικού δικαίου χωρίς την ενοχλητική παρεμβολή των εθνικών συμφερόντων δημιούργησε αρχικά την ανάγκη υπερκρατικών ή μετα-εθνικών οργάνων που εφαρμόζουν υβρίδια αναγκαστικών κανόνων και συστάσεων - οι ξακουστές ρυθμίσεις - που έλκουν την καταγωγή τους από διεθνή κείμενα όπως οι ευρωπαϊκές συνθήκες ή οι κανόνες του ΠΟΕ (Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου). Ο οικονομικός φιλελευθερισμός έπρεπε όμως να ακολουθηθεί και από τον κοινωνικό φιλελευθερισμό γιατί αλλιώς το αντεθνικό οικοδόμημα θα έμενε μισό. Έτσι και με την συναίνεση των κρατών και των κρατούντων ελίτ τους και εν αγνοία των εθνών τους άρχισε και η απευθείας εφαρμογή διεθνών συνθηκών κοινωνικού περιεχομένου, όπως αυτές των περίφημων ανθρώπινων δικαιωμάτων η δικαιωμάτων του πολίτη που τόσο λατρεύει ο Yorgo.

Η φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη έπρεπε να συγχρονίσει τα εθνικά κράτη και τις υπερεθνικές οντότητες όπως η ΕΕ, μέχρι να μπορέσει να καταργήσει τα πρώτα ως άχρηστα, αναποτελεσματικά και οιονεί πολεμοκάπηλα, όπως απέδειξαν άλλωστε και δυο παγκόσμιοι πόλεμοι. Η αναγκαιότητα λοιπόν των «ανεξαρτήτων αρχών» έπρεπε να κατοχυρωθεί μέσω αξιών και πρακτικών που το έθνος-κράτος δεν μπορούσε να υπερασπίσει αφού λόγω της φύσης του αναγκαστικά θα έβαζε το εθνικό συμφέρον πάνω από το συμφέρον της παγκοσμιοποιήσεως και έτσι θα υπήρχαν προβλήματα στις υπερεθνικές οντότητες και στα υπερεθνικά συμφέροντά τους.

Η ανεξαρτησία

Πώς όμως θα έπρεπε να λειτουργήσει το μόρφωμα αυτό σε ένα κράτος δικαίου κατοχυρωμένο από εθνικά συντάγματα; Η μαγική λέξη είναι η «ανεξάρτητη» και θα δούμε τι σημαίνει αυτό για την ελληνική εκδοχή των διοικητικών αυτών αρχών.

Η ανεξαρτησία λοιπόν εδράζεται πρώτα στον τρόπο κατοχύρωσης της θεσμικής της ανεξαρτησίας και δεύτερο και - το σημαντικότερο - στο ότι διαθέτει το προνόμιο της αντικειμενικότητας, της τεχνοκρατικής υπεροχής, της διαφάνειας για να ρυθμίσει θέματα που η κεντρική εθνική διοίκηση δεν μπορεί γιατί είναι προκατειλημμένη και δεσμευμένη από το εθνικό συμφέρον που πρέπει να υπηρετεί με βάση τους κανόνες της απευθείας εντολής από τον λαό! Ναι λοιπόν, η δημοκρατία και δη η εθνική είναι προβληματική και γι’ αυτό πρέπει ο ανεξάρτητος «γιατρός» να την θεραπεύσει. Πού πονάει η εθνική δημοκρατία; Μήπως πονάει στο εθνικό οικονομικό συμφέρον; Μήπως πονάει στην κοινωνική συνοχή με βάση τα ατομικά δικαιώματα; Ως γνωστόν τα δικαιώματα και η ελευθερία του ατόμου κατοχυρώνονται από τον νόμο και δεν είναι απεριόριστα. Ο καλός φιλελεύθερος γιατρός θα σου δώσει το γιατρικό της «προστασίας της ελευθερίας και της ισότητας» που δεν μπορεί να σου δώσει το εθνικό κράτος και έτσι όλοι θα είναι ευχαριστημένοι.

Ο χώρος της οικονομίας που πρώτος άνοιξε τον χορό της υπερεθνικής δράσης, αφού έτσι επέβαλαν οι νικητές του Β’ Παγκοσμίου πολέμου ήδη από το 1946, έχει την μαγική λέξη του ανταγωνισμού - φάρμακο γερό στην σωστή δόση, αλλά καταστροφικό στην κατάχρηση - πέρα και χωρίς τα σύνορα. Ο κοινωνικός ακτιβισμός της δεκαετίας του ‘60 μας έφερε επιπροσθέτως και τα «πολιτικώς ορθά» ανθρώπινα δικαιώματα με την ανεξάντλητη γκάμα τους και την καθολική προστασία τους - θεραπεία προληπτική για τους λαούς που ηλιθιωδώς λόγω απαιδευσίας για αιώνες διατηρούσαν κοινωνικές συνθήκες αλληλεγγύης βασισμένα στις δικές τους πολιτιστικές και εθιμικές αξίες.

Έχοντας εντοπίσει τα προβλήματα πρέπει να δούμε και πώς θα επιβάλλουμε κατά τρόπο αποτελεσματικό την λύση, αφού διαφορετικά θα έρθει η καταστροφή, ήτοι η επιστροφή στις εθνικές διακρίσεις και στον εθνικό προστατευτισμό. Η ιεραποστολική και μεσσιανική φύση των ιεροφαντών των ανεξαρτήτων αρχών είναι, σύμφωνα με τους προπαγανδιστές τους, αυταπόδεικτη και καλείται τεχνοκρατική αυθεντία - παλιότερα το έλεγαν ελέω Θεού μοναρχία, αλλά αυτοί ήταν καθυστερημένοι και δεν είχαν τον τεχνολογικό πολιτισμό που έχουμε εμείς σήμερα που δικαιολογεί την ουδέτερη τεχνοκρατική τελειότητα που φέρνει αποτελέσματα. Αν ακούσει και παρακολουθήσει κανείς τον τρόπο αναφοράς σε αυτές από όλους τους κήρυκες της νέας τάξης, ήτοι ΜΜΕ, εξωνημένους πανεπιστημιακούς, ποικίλους διαμορφωτές γνώμης όπως οι «επιστημονικοί δημοσκόποι» κ.ο.κ., θα διαπιστώσει την ανυπαρξία κριτικής επί της φύσης και της ουσίας των θεσμών σε σχέση με την δημοκρατία και τον περιορισμό της κριτικής σε περιπτωσιολογικό επίπεδο.

Τι σημαίνει η ανεξαρτησία μιας αρχής σε ένα διοικητικό σύστημα αφού οι αρχές αυτές έχουν συσταθεί βάσει νόμων (σύνταγμα η κατ’ εξουσιοδότηση) και άρα υπακούουν θεωρητικά στα εθνικά συμφέροντα που αυτά κατοχυρώνουν; Αν είσαι ανεξάρτητος υπακούς στην διάκριση των εξουσιών ή κάνεις ό,τι θες, αφού είσαι πέρα και μακριά από την υπόλοιπη διοίκηση και την οργάνωσή της; Αν είσαι ανεξάρτητος, ποιος σε ελέγχει και ποιος μπορεί να σου επιβάλει κυρώσεις; Αν είσαι ανεξάρτητος, ποιά είναι η σχέση σου με την εκλεγμένη εξουσία; Αν εσύ διαχειρίζεσαι την προστασία των δικαιωμάτων του πολίτη και η δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση κάνει το ίδιο, ποιά η σχέση σας και ποιος νομιμοποιείται πιο πολύ από τον άλλο αν συγκρουσθούν τα συμφέροντα;

Στην Ελλάδα

Η συζήτηση αυτή θα τοποθετηθεί τώρα στο επίπεδο της ελληνικής δημοκρατίας και του τρόπου λειτουργίας της ήδη από τις αρχές του ‘90. Μια ομάδα νομικών και οικονομολόγων που προέρχονταν από την σοσιαλιστική παράταξη της εποχής εκείνης και οι οποίοι έφεραν τον συλλογικό τίτλο «εκσυγχρονιστές» προσπάθησαν να αναμορφώσουν την δημόσια διοίκηση.

Τι ήθελαν να διορθώσουν; Την κρίση αντιπροσώπευσης των κομμάτων, την κομματοκρατία, την κρίση αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας της πολιτικής τάξεως, ενώ κυρίως επιθυμούσαν την απομάκρυνση της δημοσίας διοικήσεως από την κομματική πατρωνία. Η μέθοδος συνίστατο στην αφαίρεση πολιτικής ύλης από τα κόμματα και το πέρασμα ευαίσθητων τομέων της δημοσίας δράσεως σε «ουδετέρους» θεσμούς μέσα στο κοινοβουλευτικό σύστημα, έτσι ώστε οι ανεξάρτητες αρχές να γίνουν το αντίπαλο δέος της πολιτικής τάξεως, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κομματική διαφθορά που παρακωλύει τον εκσυγχρονισμό της δημοσίας διοικήσεως. Αυτά τα στεγανά διαφάνειας και αποτελεσματικότητος θα διασφάλιζαν τα δικαιώματα των πολιτών και θα συνδιαλέγονταν με νέους εταίρους, οικονομικούς και κοινωνικούς, κτυπώντας τον γραφειοκρατικό αυταρχισμό της κεντρικής διοικήσεως. Για όλα αυτά θα υπήρχαν και συνταγματικές εγγυήσεις, ώστε η εκτελεστική και η νομοθετική εξουσία να μην παρεμβαίνουν στο έργο τους.

Τι πέτυχαν;

Η έλλειψη παιδείας σχετικά με την άσκηση δημοσίας πολιτικής και η ξαφνική λαγνεία μίας απολύτου εξουσίας οδήγησαν σε βαριές καταχρήσεις της διακριτικής ευχέρειας, την οποία διαθέτουν άφθονη οι περίφημες αυτές αρχές. Στην Ελλάδα η εξουσία είναι φετίχ που ασκείται συνήθως με όρους αυταρχισμού («ξέρεις ποιός είμαι εγώ ρε;») και οι αρχές αυτές δεν έμειναν έξω από την νοοτροπία αυτή. Μια ματιά στην νομολογία, αλλά και στην σύγκρουση με τις δικαστικές αρχές φανερώνει την προσπάθεια αποδόμησης όχι μόνο του κομματικού κράτους, αλλά και αυτού του ίδιου του κράτους δικαίου όπως έχει καταγραφεί μέσα από κώδικες, όπως ο Αστικός ή ο Ποινικός κώδικας. Νέες ερμηνείες κανόνων συμβίωσης και συναλλαγής, οιονεί νομικές, με βάση τα συμφέροντα ειδικών ομάδων πιέσεως - μπορεί να τις πει κανείς και μειονότητες δικαιωμάτων - και άμεση εφαρμογή τους με τρομερές συνέπειες στην ασφάλεια δικαίου, αλλά και στα θέσφατα της κοινωνικής ζωής, όπως τουλάχιστον τα ασπάζεται η εθνική πλειοψηφία που κατοικεί στις τοπικές γεωγραφικές συντεταγμένες.

Η κοινωνία των πολιτών, συνήθως οργανωμένη σε ΜΚΟ ή σε επιδέξιους λομπίστες, είναι εδώ και επειδή είναι ακτιβιστική και καλά δικτυωμένη με το διαπλεκόμενο κουβάρι των ΜΜΕ και της διαφημίσεως κάνει ότι θέλει και δημιουργεί το νέο δημόσιο συμφέρον. Αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά τον τρόπο διατύπωσης και την εννοιολογική επεξεργασία που υφίστανται οι αποφάσεις τους θα διαπιστώσει πλέον τις εξής αναφορές. Οι διοικούμενοι είναι είτε πολίτες, είτε καταναλωτές, όροι που συναντώνται σε όλες τις έννομες τάξεις και οι οποίοι συμβολίζουν την ομοιόμορφη εφαρμογή της ρύθμισης πέραν των εθνικών ιδιαιτεροτήτων. Κανείς δεν ρώτησε πόσοι και ποιοί είναι αυτοί οι διαχειριστές συμφερόντων και τι νομιμοποίηση έχουν με βάση το Σύνταγμα το οποίο αναφέρεται σε πλειοψηφική βούληση του Ελληνικού Έθνους.

Οι ρυθμιστικές αρχές τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις αγγλοσαξονικές χώρες δεν καθορίζουν το δημόσιο συμφέρον, αλλά το συγκεκριμενοποιούν με βάση είτε κείμενα αναφοράς δημοσίου οικονομικού δικαίου (αν πρόκειται για οικονομικό ρυθμιστή), είτε με βάση ένα σύστημα θεσμικών ισορροπιών όπου οι πολιτικές διαχειρίσεως των δικαιωμάτων έχουν ήδη τύχει ευρύτατης επεξεργασίας στα πλαίσια του κοινωνικού σχεδιασμού.

Η αποτυχία

Η διαφθορά που οι αρχές αυτές, με την απλή ύπαρξή τους, θα καταπολεμούσαν εξακολουθεί να υπάρχει ακόμα και μέσα στις ίδιες – βλ. κουμπάρους και Επιτροπή Ανταγωνισμού - αφού θα ήταν μάλλον ουτοπικό να υποστηρίξει κανείς ότι ξαφνικά δημιουργήθηκε ένα ηθικό στεγανό στην ελληνική κοινωνία που κατέχει ρεκόρ διαφθοράς σε οτιδήποτε έχει σχέση με άσκηση δημοσίας πολιτικής. Η διαφθορά εδώ δεν είναι ακόμα τόσο εμφανής γιατί δεν γνωρίζουμε πόσο καλά έχουν λειτουργήσει οι ασφαλιστικές δικλείδες για την απασχόληση των μελών τους μετά το πέρας της θητείας τους. Εκείνο όμως που γνωρίζουμε είναι η λυσσαλέα προσπάθειά τους να κατοχυρωθεί η απαλλαγή των μελών τους από αστική και ποινική ευθύνη κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, προσπάθεια που έπεσε στο κενό από την προηγούμενη κυβέρνηση.

Η διαφάνεια στην λήψη αποφάσεων είναι αντικείμενο κριτικής από τον νομικό κόσμο αφού συχνά οι αποφάσεις είναι αντιφατικές, αλληλοσυγκρουόμενες και χωρίς ειρμό δημοσίου συμφέροντος, αλλά μόνο αποσπασματικής αντιμετωπίσεως περιστατικών. Πώς θα μπορούσε να είναι αλλιώς; Τα εχέγγυα λήψεως αποφάσεων της υπολοίπου διοικήσεως (ιεραρχίες, αξιολογήσεις, μονιμότητες) έχουν αντικατασταθεί από την προσωπική ανέλεγκτη κρίση μερικών ανθρώπων, αφού η δικαιοσύνη δεν μπορεί να ελέγξει την ευρύτατη διακριτική τους ευχέρεια. Η έντονη αμφισβήτηση της νομιμοποιήσεως των αποφάσεων ως αντικείμενης κανόνες και νομολογία των εθνικών δικαστηρίων επιφέρει άμεση επέμβαση του υπερεθνικού οργάνου που προΐσταται των τοπικών παραρτημάτων.

Οι δηλώσεις Επιτρόπων της ΕΕ για το ρόλο και την ανεξαρτησία των αρχών αυτών φτάνουν μέχρι την αμφισβήτηση της λειτουργίας των εθνικών δικαστηρίων, που δήθεν προκαλούν προσκόμματα στην λειτουργία τους. Πώς να μην γίνει αυτό άλλωστε, όταν οι ίδιοι βλέπουν τον ρόλο τους σαν τοπικό παράρτημα των υπερεθνικών γραφειοκρατιών; Έτσι σε προσφυγές ενώπιον δικαστηρίων που έχουν γίνει για εφαρμογή οδηγιών υπάρχουν κατατεθειμένες απόψεις σύμφωνα με τις οποίες η συνταγματική τάξη υποχωρεί μπροστά στην εφαρμογή των οδηγιών και στην αυθεντική ερμηνεία τους που δίδεται από τις ρυθμιστικές αρχές, που δεν δεσμεύονται από κανένα εθνικό θεσμό στην άσκηση των καθηκόντων τους - η περίφημη ανεξαρτησία στην πράξη.

Επιπλέον, η συχνή αναφορά σε διεθνή κείμενα προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ποικιλώνυμες πρακτικές δημιουργεί ένα καταναγκαστικό ηθικό σκηνικό εισαγομένου ανθρωπισμού και διαρκούς ενοχής από τους επαγγελματίες ρυθμιστές, οι οποίοι για να συνεχίσουν να υπάρχουν πρέπει να ρυθμίζουν καταστάσεις προβληματικές, υπαρκτές ή μη, αφού ως καλοί γραφειοκράτες πρέπει να μεριμνούν για την αναπαραγωγή του έργου τους. Κανένας δεν ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν προβλήματα, οι υπερβολές όμως από πλευράς αυτών των οργάνων της άκρατης φιλελευθεροποίησης των πάντων γίνονται εμφανείς πλέον και στους πιο ανίδεους.

Το παράδειγμα της λαθρομεταναστεύσεως

Ένα καλό παράδειγμα είναι αυτό των δικαιωμάτων των λαθρομεταναστών που βρίσκονται παράνομα στην χώρα και εκτελούν παράνομες πράξεις με καταιγιστικό ρυθμό. Η μορφή της παρακλητικής και ισοπεδωτικής εξισώσεως των δικαιωμάτων τους από τον συνήγορο του Πολίτη με αυτά των γηγενών πολιτών της χώρας, που έχουν θεμελιωθεί με αίμα ανθρώπων που πάλεψαν με βάση το ομόδοξο και το όμαιμο και όχι με βάση αγγλοσαξονικά αυτοκρατορικά πολυπολιτισμικά ιδεώδη, μας δίνει το μέτρο της ουδετεροποίησης των πεδίων κρατικής δράσεως και της κοινωνικής αναλγησίας ενός κοσμοπολίτικου ελιτισμού με υψηλή ηθική καθαρότητα και «απολιτική» προσέγγιση της καθημερινής ζωής του έθνους.

Το υπ’ αριθμό 2915 από 22/11/2007 έγγραφο του συνηγόρου του πολίτη προς τους υπουργούς Ναυτιλίας - Αιγαίου & Νησιωτικής Πολιτικής, αλλά και υπουργού Εσωτερικών είναι μνημείο θεωρητικολογούσας προσεγγίσεως της λαθρομεταναστεύσεως, αλλά και άκρως επικινδύνου και οφθαλμοφανούς στρεβλώσεως της πραγματικότητας, σε σημείο που πλησιάζει την παράβαση καθήκοντος. Μόνον ως τέτοια μπορεί να χαρακτηρίσει κανείς την «αντικειμενικότητά» του. Στο ενδιαφέρον αυτό έγγραφο, που μπορεί ο καθένας να βρει στην ιστοσελίδα του Συνηγόρου, κυκλοφορούν έννοιες όπως «γενική αρμοδιότητα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων», «κοινωνικός έλεγχος της δράσης των αρχών», αλλά και ο απαξιωτικός χαρακτηρισμός προς τους φύλακες των εθνικών συνόρων ότι κάνουν την δουλειά τους (!!!) αφού αντιμετωπίζουν τους παράνομα εισερχόμενους ως «εθνικούς εχθρούς».

Ο ευαίσθητος κάτοχος της θέσεως του Συνηγόρου δεν φαίνεται βέβαια να ενδιαφέρεται από την πλήρη απαξίωσή του από την πρόσφατη δήλωση του Επιτρόπου Ζακ Μπαρό, μετά από την επίσκεψή του στην χώρα μας, ότι η λαθρομετανάστευση απειλεί την κοινωνική συνοχή των χωρών της ΕΕ. Ο οποιοσδήποτε αξιοπρεπής δημόσιος λειτουργός μετά από αυτή την δήλωση, που σαρώνει αυτομάτως τα φληναφήματα και τις επικίνδυνες προσεγγίσεις του «φιλελεύθερου» συνηγόρου, θα παραιτείτο ως τουλάχιστον τεχνοκρατικά ανεπαρκής, αφού δεν κατάλαβε τι γινόταν γύρω του και δεν στάθμισε σωστά τα συμφέροντα των πολιτών που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί. Θα έπρεπε να παραιτηθεί και πολιτικά έκθετος, καθώς δεν τήρησε κανένα πρόσχημα αντικειμενικότητας σε βάρος των εθνικών φυλάκων που ειρωνεύτηκε με τον εθνομηδενιστικό τρόπο του, επειδή μάλλον βλέπουν φαντάσματα κάθε ημέρα μπροστά τους και όχι εθνικά προβλήματα.

Γιατί όμως να παραιτηθεί, αφού ο Yorgo τον καλεί στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου για να τον ακούσει; Αυτός είναι ο αντιπρόσωπος της «κοινωνίας των πολιτών», εφόσον ο πρωθυπουργός εκλέχθηκε με εθνικούς ψήφους μεν, αλλά θέλει να κυβερνήσει με την ιδεοληψία των ομάδων πιέσεως «ανθρωπίνων δικαιωμάτων», χωρίς να δίνει σημασία στην απουσία νομιμοποιήσεώς του σε αυτά που πρεσβεύει, τόσο από την πλειοψηφία των Ελλήνων, αλλά και την ΕΕ.

Θα τον ελέγξει κανείς για αυτά που λέει και κάνει; Τα δικαστήρια είπατε; Σιγά, η πατρίδα κοιμάται, αφού τα μικρότερα δικαστήρια θέλουν, αλλά το ΣτΕ, που έχει το κύρος να ελέγξει σε αίτηση ακυρώσεως τα άκρα όρια της διακριτικής ευχέρειας αυτών των αρχών διστάζει για να μην συγκρουσθεί μετωπικά με την κυριαρχούσα στις ελίτ, ιδεοληπτική παράκρουση της «ανεξαρτησίας» ή της ασυναρτησίας. Το εθνικό κοινοβούλιο είπατε; Εδώ οι τίτλοι τέλους έχουν πέσει εδώ και πολύ καιρό σε αυτό που λέγεται έλεγχος επιτροπών, αφού η εκπροσώπηση του ελληνικού λαού ανατίθεται όλο και περισσότερο σε πρόσωπα που έχουν επικοινωνιακό προφίλ, τηλεοπτική αναγνωρισιμότητα και ... ανύπαρκτες γνώσεις.

Τι μένει λοιπόν; Μένει μια σιωπηλή πλειοψηφία - όσο υπάρχει και αυτή - Ελλήνων που προχωρά στον δρόμο της απώλειας μέσα σε αφόρητο μικροαστισμό, πλήρη υποταγή και τρελή χαρά για το τόσο μικρούλι και γλυκούλι καβούκι που έχει κλειστεί. Η ταινία Matrix, περιγράφει την κατάσταση της εικονικής πραγματικότητας που ζούμε σήμερα κατά τρόπο ουσιαστικό.

Αντί επιλόγου, καληνύχτα και καλή τύχη, γιατί αν κουνηθεί και κανένας οι μηδενιστές κουμπουροφόροι «τρομοκράτες» θα του θυμίσουν τον τρόμο που πρέπει να τον κυριαρχεί.

---

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο τεύχος 20 (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 2009) του διμηνιαίου περιοδικού Patria.

Δημοψήφισμα για τους μιναρέδες στην Ελβετία

του Παναγιώτη Δούμα




* Πρωτοβουλία κατά των μιναρέδων

Στην Ελβετία των 7.739.100 κατοίκων ζουν σήμερα πάνω από 300.000 μουσουλμάνοι. Εκτός από τους 160 χώρους προσευχής που χρησιμοποιούν οι μουσουλμάνοι σε βοηθητικούς χώρους ιδιωτικών οικημάτων, υπάρχουν και 3 τζαμιά με μιναρέ. Ένα βρίσκεται στην Ζυρίχη, ένα στην Γενεύη και ένα στο Βίντερτουρ.

Η αφορμή

Το 2006, κατετέθησαν στην ελβετική πολιτεία αιτήματα για την ανέγερση μιναρέδων σε υπάρχοντες χώρους προσευχής 3 ελβετικών περιφερειών, ενώ δρομολογήθηκαν τα σχέδια για την ανέγερση του Ισλαμικού Κέντρου της Βέρνης, το οποίο θα ήταν το μεγαλύτερο κέντρο για μουσουλμάνους στην Ευρώπη. Οι εξελίξεις αυτές προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις στην ελβετική κοινωνία, αλλά και την πολιτική σκηνή της χώρας.

Η κύρια αφορμή για τις αντιδράσεις προέκυψε όταν ο «Τουρκικός Πολιτιστικός Σύλλογος» στην πόλη Βάνγκεν του Όλτεν, ο οποίος είχε καταθέσει αίτηση για άδεια ανεγέρσεως μιναρέ στο κτίριο-τζαμί του, τοποθέτησε μπροστά στο οίκημα τέσσερις ιστούς με σημαίες. Μία ελβετική, μία τουρκική, μία του καντονιού και ... μία σημαία με έναν γκρίζο λύκο. Αυτό προκάλεσε αρχικά την ανησυχία ότι ο σύλλογος αυτός είχε σχέσεις με περιθωριακές οργανώσεις της Τουρκίας και συγκεκριμένα με αυτήν των «Γκρίζων Λύκων».

Το αίτημα, ωστόσο, απερρίφθη με καθαρά πολεοδομικά κριτήρια, απόφαση για την οποία οι Τούρκοι κατέθεσαν ένσταση. Η ένσταση έγινε δεκτή και εδόθη άδεια στον Σύλλογο να αναγείρει μιναρέ ύψους έξι μέτρων στο κτίριο της έδρας του. Η κοινότητα των κατοίκων του Βάνγκεν κατέθεσε έγγραφη καταγγελία στα διοικητικά δικαστήρια του καντονιού, η οποία δεν έγινε δεκτή και εν συνεχεία προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο της Ελβετίας, το οποίο επίσης δεν δέχθηκε τις αντιρρήσεις της με απόφασή του την 4η Ιουλίου του 2007. Έτσι, στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2007 τα μέλη του Δ.Σ. του Τουρκικού Συλλόγου, πανηγύρισαν τηλεοπτικά στο δελτίο ειδήσεων του ελβετικού κρατικού καναλιού, την έναρξη των εργασιών της ανεγέρσεως του μιναρέ, οι οποίες ολοκληρώθηκαν τον περασμένο Ιανουάριο.

Αντίστοιχες ενέργειες έγιναν από ισλαμικές κοινότητες και σε άλλες περιοχές της Ελβετίας, οι οποίες, ωστόσο, απετράπησαν μετά από τις ενέργειες των κατοίκων. Την ίδια τύχη είχε και το «Ισλαμικό Κέντρο» της Βέρνης. Η οικοδόμησή του απερρίφθη από την πόλη της Βέρνης, επειδή στην περιοχή στην οποία οι μουσουλμάνοι ήθελαν να κτίσουν το αξίας 50 εκ. ευρώ ισλαμικό κέντρο με καταστήματα, ξενοδοχείο 4 αστέρων, μουσείο και τζαμί με μιναρέ, δεν υπήρχε επάρκεια σε θέσεις σταθμεύσεως.

Η Πρωτοβουλία

Οι όποιες κατά τόπους προσπάθειες για την απαγόρευση ανεγέρσεως μιναρέδων έδειχναν να είναι μικρού βεληνεκούς μέχρι που το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε από το «Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα» (SVP) και αναδείχθηκε μέσα από τα ΜΜΕ. Τον Σεπτέμβριο του 2006, το συντηρητικό αυτό κόμμα ξεκίνησε μία κοινοβουλευτική Πρωτοβουλία για την απαγόρευση ανεγέρσεως μιναρέδων στο καντόνι της Ζυρίχης. Στην προσπάθεια αυτή είχε την στήριξη και άλλων δύο κομμάτων, των «Ελβετών Δημοκρατών» (SD) και της «Ομοσπονδιακής Δημοκρατικής Ενώσεως» (EDU). Έτσι επετεύχθη, προσωρινά δυστυχώς, με ισχνή πλειοψηφία η απαγόρευση στην Ζυρίχη, η οποία καταργήθηκε το 2008, με την απώλεια της απαιτουμένης πλειοψηφίας.

Την Πρωτομαγιά του 2007 ιδρύθηκε επισήμως η «Ομοσπονδιακή Λαϊκή Πρωτοβουλία», η οποία αποσκοπεί στην απόρριψη της ανεγέρσεως μιναρέδων. Η Πρωτοβουλία αυτή περιλαμβάνει στην διοικητική επιτροπή της 14 μέλη του SVP και δύο της EDU. Μέχρι τις 8 Ιουλίου του 2008, η Πρωτοβουλία είχε συγκεντρώσει 113.540 υπογραφές, τις οποίες κατέθεσε στην Ομοσπονδιακή Καγκελαρία, η οποία με την σειρά της ανακοίνωσε την συγκέντρωση ικανού αριθμού υπογραφών για την διενέργεια δημοψηφίσματος, το οποίο θα λάβει χώρα την 29η Νοεμβρίου του 2009.

Κατόπιν αυτού η Πρωτοβουλία απαιτεί να προστεθεί μία τρίτη παράγραφος στο άρθρο 72 του ελβετικού συντάγματος που αφορά στις σχέσεις κράτους-εκκλησίας, η οποία θα ορίζει ρητώς ότι απαγορεύεται η ανέγερση μιναρέδων. Έκτοτε, τα αιτήματα για την ανέγερση μιναρέδων εκκρεμούν. Νωρίτερα, η επιτροπή της Πρωτοβουλίας είχε προσπαθήσει να συμπεριλάβει και άλλα στοιχεία στο αίτημά της. Έτσι, τον Νοέμβριο του 2006 είχε ανακοινωθεί ότι «το δημοψήφισμα πρέπει να εξασφαλίσει την κατ’ αρχήν αποτροπή των δια της βίας γάμων, της αυτοδικίας, της μη-αναγνωρίσεως του κρατικού μονοπωλίου στην βία, καθώς και τις ανισότητες μεταξύ των δύο φίλων, όπως αυτές εμφανίζονται στην εξαίρεση κοριτσιών από την υποχρεωτική φοίτηση σε σχολεία».

Καυγάς για μία αφίσα

Η καμπάνια που έχει ξεκινήσει για το δημοψήφισμα έχει οδηγήσει σε περαιτέρω διαφωνίες. Αφορμή, μία αφίσα της Πρωτοβουλίας, η οποία απαγορεύθηκε λόγω υποτιθεμένου «ρατσισμού» από το καντόνι της Πόλεως της Βασιλείας. Την ίδια ώρα, κι άλλες πόλεις, όπως η Ζυρίχη, το Βίντερτουρ και η Λουκέρνη συζητούν μία αντίστοιχη απαγόρευση. Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στο ελβετικό περιοδικό «Die Weltwoche», μεγάλοι εκδοτικοί οργανισμοί της Ελβετίας έχουν ήδη απορρίψει διαφημίσεις της Πρωτοβουλίας. Σε ανακοίνωσή της στις 6 Οκτωβρίου η Πρωτοβουλία αναρωτιέται αν αυτό είναι αποτέλεσμα απειλών από ισλαμικούς κύκλους και δηλώνει ότι θα προσφύγει στα ποινικά δικαστήρια για όλες τις περιπτώσεις λογοκρισίας της.

Ακόμη και το ελεγχόμενο από ισλαμικά κράτη «Συμβούλιο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» του ΟΗΕ έχει καταγγείλει τις αφίσες της Πρωτοβουλίας και έχει επικρίνει έντονα την Ελβετία. Εκπρόσωπος αυτού του οργάνου δήλωσε «αγανακτισμένος» για λογαριασμό του συνόλου της Παγκοσμίου Κοινότητος και χαρακτήρισε τις αφίσες «τρομακτικές». Ένα άλλο μέλος του Συμβουλίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα χαρακτήρισε την Πρωτοβουλία ως αντισυνταγματική, αφού υποτίθεται ότι αντιτίθεται στα ανθρώπινα δικαιώματα, και δήλωσε ότι θα έπρεπε να τεθεί εκτός νόμου από το ελβετικό κράτος.

Ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό ζήτημα

Από την στιγμή που το ζήτημα πολιτικοποιήθηκε, παρ’ ότι η Πρωτοβουλία βρίσκεται μονίμως στο επίκεντρο της επικαιρότητος δεν παύει να είναι δέκτης δριμύτατων επιθέσεων. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που υποστήριξαν ότι η όλη Πρωτοβουλία αποτελούσε προεκλογικό τέχνασμα του Λαϊκού Κόμματος εν’ όψει των εκλογών του 2007. Ωστόσο, οι εξελίξεις απέδειξαν ότι το ζήτημα δεν αφορούσε απλά τις εκλογές, αλλά πήρε μεγάλη έκταση και μάλιστα αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων όχι μόνο σε εθνικό αλλά και διεθνές επίπεδο.

Η κόντρα για τους μιναρέδες στην Ελβετία μοιάζει πολύ με την αντιπαράθεση που υπήρξε σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία και η Γερμανία, για την μαντίλα. Και οι δύο περιπτώσεις αποτελούν προϊόντα του ζητήματος προσαρμογής ή όχι μεταναστών και δη ισλαμικού θρησκεύματος στις δυτικές κοινωνίες. Οι «αντίπαλοι του μιναρέ» ισχυρίζονται ότι η ανέγερση μιναρέδων ως συμβολισμός ισχυροποιεί την συνοχή των μουσουλμάνων και αποτρέπει την προσαρμογή τους στην ελβετική κοινωνία, προωθώντας μία εν μέρει ήδη υπάρχουσα παράλληλη κοινωνία, στην οποία το ισλαμικό δίκαιο υπερέχει του ελβετικού. Το αν εν τέλει θα μπορέσει να ολοκληρωθεί η διαμόρφωση αυτής της παράλληλης κοινωνίας στην Ελβετία θα φανεί εν πολλοίς μέσα από το δημοψήφισμα της 29ης Νοεμβρίου.

Όσο για την λογοκρισία που υφίσταται η Πρωτοβουλία από τα ΜΜΕ μας παραπέμπει σε όσα υπέστη προ διετίας ο Γκέερτ Βίλντερς για την διαδικτυακή ταινία «Φίτνα», όταν ο βρετανικός εξυπηρετητής, στον οποίο είχε αναρτηθεί η ταινία, αναγκάστηκε να την αποσύρει ύστερα από σειρά απειλών που δέχθηκε από φανατικούς ισλαμιστές.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους παράγοντες της Πρωτοβουλίας, ο μιναρές είναι θρησκευτικό και πολιτικό σύμβολο ισχύος του Ισλάμ, που εντυπώνει μία θρησκευτική υπερίσχυση επί κάθε άλλης θρησκείας. Αυτό, λένε τα στελέχη της, είναι αντιδημοκρατικό και θέτει σε κίνδυνο την θρησκευτική ελευθερία στην Ελβετία. Ο μιναρές υπάρχει για να χρησιμοποιείται από τον μουεζίνη, ο οποίος από μεγάλο ύψος καλεί σε προσευχή τους πιστούς. Όποιος με βάση την θρησκευτική ελευθερία επιτρέπει να ανέγερση ενός μιναρέ, αυτομάτως θα πρέπει να επιτρέψει και την χρήση του από μουεζίνη για τον ίδιο λόγο που επιτρέπεται η χρήση σημάντρων στα καμπαναριά των εκκλησιών.

Η Πρωτοβουλία δεν διακρίνει κάποιον περιορισμό της θρησκευτικής ελευθερίας με την απαγόρευση των μιναρέδων, όπως διακηρύσσουν οι αντίπαλοί της. Οι μιναρέδες δεν είναι απαραίτητοι για την άσκηση της θρησκευτικής πίστεως από τους μουσουλμάνους. Αυτό αποδεικνύεται και από την μέχρι σήμερα λειτουργία στην Ελβετία 160 τζαμιών, εκ των οποίων μόνον τρία έχουν μιναρέ. Το αίτημα ενισχύεται και από το γεγονός ότι και άλλες θρησκείες περιορίζονται αναλόγως στην Ελβετία, όπως για παράδειγμα η ιουδαϊκή, στους πιστούς της οποίας απαγορεύτηκε το 1893, και πάλι με δημοψήφισμα (60%), η τελετή της σφαγής ζώων (συνήθως αμνών) με τον παραδοσιακό τρόπο. Συν τοις άλλοις, έχουν αφαιρεθεί όλοι οι καθολικοί σταυροί από δημόσια κτίρια της Ελβετίας για να μην προσβάλλονται οι αλλόθρησκοι.

Ως εκ τούτου, η απαγόρευση των μιναρέδων ενισχύει την επιθυμούμενη προσαρμογή και γίνεται αντιληπτό στις θρησκευτικές μειονότητες ότι πρέπει να κοπιάσουν για την προσαρμογή τους στην ελβετική κουλτούρα. Αξίζει να σημειωθεί ότι παρά την κινητοποίηση πολλών εχθρών της Πρωτοβουλίας, το ελβετικό «Συμβούλιο της Επικρατείας» δεν διέκρινε στο αίτημα της Πρωτοβουλίας κάποια προσβολή ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Επιμένει ο ΟΤΕ για το Indymedia

του Παναγιώτη Δούμα


Όπως προαναγγείλαμε η υπόθεση Indymedia έχει ακόμη πολύ ψωμί. Δεν πρόλαβε ο πρόεδρος του ΕΔΕΤ και φίλος του πρωθυπουργού κ. Τσανάκας να στείλει την επιστολή «αποποιήσεως ευθυνών» προς τον ΟΤΕ και ο τελευταίος απέστειλε νέο εξώδικο, όπου πλέον θέτει τον κ. Τσανάκα προ των ευθυνών του και του ζητά να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες, ώστε να σταματήσει η λειτουργία του Athens Indymedia και οποιασδήποτε άλλης σελίδας φιλοξενείται από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο και δεν εξυπηρετεί ακαδημαϊκούς και εκπαιδευτικούς σκοπούς.

Ο κ. Τσανάκας, ο οποίος εχθές αρνήθηκε ουσιαστικά να εκπληρώσει τους όρους της συμβάσεως που έχει υπογράψει το ΕΔΕΤ με τον ΟΤΕ, χαρακτηρίζοντας «καταχρηστική την ερμηνεία που δίνει ο ΟΤΕ στον όρο της σύμβασης που προβλέπει ότι το δίκτυο οπτικών ινών του ΟΤΕ θα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για εκπαιδευτικούς και ερευνητικούς σκοπούς».

Ωστόσο, ο ΟΤΕ απειλεί ανοικτά πλέον το ΕΔΕΤ ότι εάν ο κ. Τσανάκας δεν ενεργήσει ανάλογα, θα ενεργοποιήσει τα όσα υπαγορεύει το άρθρο 3, παρ. 3 της μεταξύ τους συμβάσεως και «θα αναστείλει την σύνδεση του παραβαίνοντος φορέα του ΕΔΕΤ (σ.σ. του Πολυτεχνείου) έως ότου συμμορφωθεί».

Την ίδια ώρα, σιγή ιχθύος τηρεί το επίσημο κράτος, στο οποίο υπάγεται η υπόλογη επιχείρηση ΕΔΕΤ Α.Ε. Καμία παρέμβαση δεν έχει υπάρξει, τόσο από το Υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών, όσο και από το Υπουργείο Ανάπτυξης. Τα εξώδικα του ΟΤΕ έχουν κοινοποιηθεί και στα δύο υπουργεία. Τόσο αυτό όσο και η πλήρης αποστασιοποίηση του πολιτικού κόσμου, με εξαίρεση του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει ποιος κάνει κουμάντο σ’ αυτόν τον τόπο...

Το νέο εξώδικο του ΟΤΕ

ΕΝΩΠΙΟΝ ΚΑΘΕ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΑΡΧΗΣ

ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.» (ΟΤΕ), που εδρεύει στο Μαρούσι Αττικής (Λεωφ. Κηφισίας 99), όπως εκπροσωπείται νόμιμα.

ΠΡΟΣ

Την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΑΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Α.Ε.» (ΕΔΕΤ), που εδρεύει στην Αθήνα (Λεωφ. Μεσογείων 56, Αμπελόκηποι), όπως εκπροσωπείται νόμιμα.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ

1. Στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΚΟΙΝΩΝΙΑ της ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (Ηλιουπόλεως 2 – 4, Υμηττός), όπως εκπροσωπείται νόμιμα.

2. Στον Υπουργό Ανάπτυξης, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα.

3. Στον Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών, κατοικοεδρεύοντα στην Αθήνα.

Με την με αρ. πρωτ. 2820/ΠΤ/1.7.2009 επιστολής σας, που μας αποστείλατε με τηλεομοιότυπο στις 3.7.2009, σε απάντηση της από 30.6.2009 εξώδικης δήλωσης – πρόσκλησής μας, αναφέρετε επί λέξει ότι: «Διευκρινίζουμε ότι η διαπίστωση της συμβατικά ορθής χρήσης των ινών από την ΕΔΕΤ Α.Ε. αφορά στην πιστοποίηση ότι οι συγκεκριμένες ίνες καταλήγουν σε εκπαιδευτικό-ερευνητικό φορέα, και στην συγκεκριμένη περίπτωση, στον χώρο του ΕΜΠ». Μετά την δήλωσή σας αυτή, ότι δηλ. οι οπτικές ίνες που σας έχουμε παραχωρήσει καταλήγουν στην συγκεκριμένη περίπτωση στο χώρο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, την οποία και αποδεχόμαστε ως αληθή, παρέλκει προς το παρόν ο προβλεπόμενος στο άρθρο 10 παρ. 5 της από 9.6.2008 μεταξύ μας συμβάσεως έλεγχος.

Περαιτέρω, στην ίδια ως άνω επιστολή σας αναφέρετε επί λέξει ότι: «Αναφορικά με την συμβατική υποχρέωση ημών (άρθρο 3 της ως άνω σύμβασης) «να δεσμεύουμε τους φορείς μας με τον πιο πρόσφορο τεχνικά και νομικά τρόπο ότι οι ίνες θα χρησιμοποιούνται για σκοπούς εκπαιδευτικούς και ερευνητικούς», σας ενημερώνουμε ότι: (α) όλοι οι Φορείς ημών έχουν αποδεχθεί σχετικό κανονισμό χρήσης του ακαδημαϊκού και ερευνητικού δικτύου ΕΔΕΤ και (β) οι ιδρυτικοί νόμοι του κάθε Φορέα προσδιορίζουν τον ερευνητικό και εκπαιδευτικό σκοπό τους».

Επειδή στον ως άνω κανονισμό χρήσης του ακαδημαϊκού και ερευνητικού δικτύου ΕΔΕΤ, τον οποίο, όπως μας δηλώνετε, έχουν αποδεχθεί όλοι οι Φορείς που είναι συνδεδεμένοι και επομένως και το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (ΕΜΠ), ορίζεται ότι: «3. Η ακαδημαϊκή – ερευνητική, μη εμπορική φύση του ΕΔΕΤ σημαίνει ότι επιτρέπεται η παροχή δωρεάν υπηρεσιών προς όφελος κυρίως της Ελληνικής Ακαδημαϊκής – Ερευνητικής κοινότητας και ως αποτέλεσμα όλου του Διαδικτύου. Ταυτόχρονα σημαίνει ότι ... δεν επιτρέπεται η χρήση του ΕΔΕΤ για άλλους σκοπούς πέρα των ερευνητικών και εκπαιδευτικών όπως προαναφέρθηκαν. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα ανωτέρω το ΕΔΕΤ έχει δικαίωμα, μετά από κατάλληλη επίσημη προειδοποίηση, να αναστείλει την σύνδεση του παραβαίνοντος φορέα του ΕΔΕΤ έως ότου συμμορφωθεί» (άρθρο 3 παρ. 3).

Επειδή, όπως είναι ευρέως γνωστό, το ΕΜΠ επιτρέπει την πρόσβαση σε τρίτο που εμφανίζεται με την ιστοσελίδα Indymedia Athens, ο οποίος προβαίνει στην χρήση των συγκεκριμένων ινών που σας έχουμε παραχωρήσει και στην χρήση του δικτύου σας για σκοπούς οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την έρευνα και την εκπαίδευση, πράγμα το οποίο συνιστά σαφή παραβίαση εκ μέρους σας των όρων της εν λόγω μεταξύ μας συμβάσεως.

Επειδή, σύμφωνα με τους όρους της ως άνω μεταξύ μας συμβάσεως και της ως άνω διατάξεως του άρθρου 3 παρ. 3 του κανονισμού χρήσης του ακαδημαϊκού και ερευνητικού δικτύου ΕΔΕΤ, έχετε υποχρέωση να αναστείλετε την σύνδεση του ΕΜΠ με το δίκτυό σας, μέχρις ότου το ΕΜΠ συμμορφωθεί με τον εν λόγω κανονισμό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Με την ρητή επιφύλαξη κάθε νομίμου δικαιώματός μας.

ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ

Όπως, εντός πέντε (5) ημερών από την λήψη της παρούσας, προβείτε στις απαραίτητες ενέργειές σας, προκειμένου να αρθούν οι συγκεκριμένες παραβάσεις και μας διαβεβαιώσετε ότι η χρήση των οπτικών ινών που σας έχουμε παραχωρήσει και του συγκεκριμένου δικτύου σας γίνεται από το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο για την συγκεκριμένη περίπτωση, καθώς επίσης και από κάθε άλλο Φορέα σας, για λόγους ερευνητικούς και εκπαιδευτικούς, σύμφωνα με την από 9.6.2008 μεταξύ μας σύμβαση, διαφορετικά,

ΣΑΣ ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ

Ότι μετά την άκαρπη παρέλευση της προθεσμίας αυτής θα προβούμε στην άσκηση κάθε νομίμου δικαιώματός μας σε βάρος σας, συμπεριλαμβανομένης και της καταγγελίας της συγκεκριμένης μεταξύ μας συμβάσεως, καθώς επίσης και στην αποκατάσταση κάθε ζημίας μας εκ του λόγου αυτού.

Αρμόδιος δικαστικός επιμελητής να επιδώσει την παρούσα στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΑΣ & ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ Α.Ε.» (ΕΔΕΤ), που εδρεύει στην Αθήνα (Λεωφ. Μεσογείων 56, Αμπελόκηποι), όπως εκπροσωπείται νόμιμα, για να λάβει γνώση και για τις νόμιμες συνέπειες.

Μαρούσι, 7.7.2009
Για την ΟΤΕ Α.Ε.

Δεξί Εξτρέμ

του Παναγιώτη Δούμα


Κεκλεισμένων των θυρών της βουλής κάποια στελέχη του Περισσού βρήκαν ευκαιρία να συμμετάσχουν στα «μικρά κοινοβούλια» που διάφοροι συνταξιούχοι στήνουν τη συνοδεία φραπέ στα καφενεία. Από ένα τέτοιο διέρρευσε η οργή κάποιου βουλευτού του ΚΚΕ για την Λιάνα και όχι τον Καρατζαφέρη.
Η Λιάνα, έλεγε, και την βουλευτική της αποζημίωση κρατά και την σύνταξή της θα πάρει και το βουλευτικό της αυτοκίνητο χρησιμοποιεί. Αυτοί παίρνουν εφ’ όρου ζωής ένα μισθουλάκο από το «σπίτι του λαού» και δεν έχουν ούτε ποδήλατο για να μετακινούνται...
Ρε Πρόεδρε, δεν τους φωνάζεις κι αυτούς στο κόμμα; Πιο εύκολους τους βλέπω από τον Τατούλη!
Εχθές, στους Καμπουράκη – Οικονομέα, παρενέβη τηλεφωνικώς ο Μαρκογιαννάκης και ζήτησε συγγνώμη από τον ελληνικό λαό, επειδή εδώ και δέκα χρόνια δεν έγινε τίποτε για το πρόβλημα της λαθρομεταναστεύσεως. Ακρότητες! Πάκη, μάζεψε λίγο τον υφυπουργό σου.
Παρών και ο Καμένος, ο οποίος τα φόρτωνε στο ΠΑΣΟΚ και την Ε.Ε. Το πιο απολαυστικό, ωστόσο, ήταν ότι απέναντί τους δεν είχαν τον Άδωνι, αλλά την γνωστή κομμουνίστρια ηθοποιό Άννα Βαγενά.
Ενοχλείται η κυρία, διότι κάποιοι λαθρομετανάστες αφοδεύουν μπροστά στην πόρτα της. Αυτό, βέβαια δεν συντρέχει με προ ενός μηνός δήλωσή της ότι «πρέπει να ενισχυθούν τα μικρότερα κόμματα της Αριστεράς και των Οικολόγων». Ούτε και με το χθεσινό πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη «Μαζί Έλληνες και μετανάστες κατά του κοινού εχθρού».
Κομμουνισμός αλά καρτ, καθ’ ότι αφενός είναι αμετανόητα αριστερή, δίνει παραστάσεις στα φεστιβάλ της ΚΝΕ και η μεγαλύτερη πρόσφατη θεατρική της επιτυχία αφορούσε το δράμα μίας μετανάστριας κι αφετέρου είναι κατά της λαθρομεταναστεύσεως επειδή πέφτει έξω η επένδυσή της στο Μεταξουργείο – το θέατρό της χρωστά 160.000 ευρώ – όπου της είχαν έρθει όλα πολύ φθηνά, ακριβώς λόγω της υποβαθμίσεως της περιοχής από αφοδεύοντα πρεζάκια, πόρνες και μουτζαχεντίν.
Μαζί στον αγώνα, αλλά στη μάσα χώρια. Κι αυτήν Πρόεδρε, κι αυτήν!

Η Βρετανία έδωσε το σύνθημα

του Παναγιώτη Δούμα

Την Κυριακή το βράδυ, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Ευρώπης είχε στραμμένο το βλέμμα του στην Μεγάλη Βρετανία, περιμένοντας να δοθεί το σύνθημα για να ξεκινήσει η καταμέτρηση των ψήφων για τις Ευρωεκλογές, οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί τρεις μέρες νωρίτερα μαζί με τις τοπικές εκλογές. Ήταν ήδη ορατό τι θα συνέβαινε.

Στις τοπικές εκλογές οι Εργατικοί είχαν χάσει 291 συμβούλους, ενώ οι Συντηρητικοί είχαν ενισχυθεί κατά 244. Οι Εργατικοί δεν ελέγχουν πια ούτε μία κοινότητα στην αγγλική επικράτεια. Το UKIP (Κόμμα Ανεξαρτησίας) συγκέντρωσε αρκετές τοπικές έδρες, ενώ το BNP κέρδισε τις πρώτες έδρες στην ιστορία του, από μία στο Λάνκασαϊρ, το Λέστερσαϊρ και το Χέρτφορντσαϊρ.

Ένα ακόμη μικρό κόμμα, οι Άγγλοι Δημοκράτες (English Democrats), που μάχεται για την δημιουργία Αγγλικού Κοινοβουλίου και αντιτίθεται στην πολυπολιτισμικότητα και την μαζική μετανάστευση, εξέλεξε δήμαρχο τον Πίτερ Ντέιβις στο Ντονκάστερ. Αυτός έσπευσε να γίνει πρώτο θέμα, υποσχόμενος ότι θα άρει τις χρηματοδοτήσεις των ομοφυλοφίλων για την διοργάνωση της παρελάσεως «Gay Pride».

Συντριβή της Αριστεράς και πανικός με το BNP

Μία από τις πρώτες και πιο «δραματικές» ανακοινώσεις των Ευρω-αποτελεσμάτων ήταν η ήττα των Εργατικών στην Σκωτία όπου το Σκωτικό Εθνικό Κόμμα αυξάνοντας την δύναμή του κατά 9,4% συγκέντρωσε 29,1% και πήρε 2 έδρες, αφήνοντας τους Εργατικούς δεύτερους με 21%.

Μεσάνυχτα της Κυριακής ο ρεπόρτερ του BBC στην Βορειοδυτική περιφέρεια της Αγγλίας μετέδιδε με τρόμο ότι το BNP (Βρετανικό Εθνικό Κόμμα) του Νικ Γκρίφιν υπήρχε πιθανότητα να στερήσει μία έδρα από το Εργατικό κόμμα και να στείλει και δεύτερο ευρωβουλευτή, τον ίδιο τον Γκρίφιν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι φοβίες του, όπως και όλων των νεοταξικών και αριστερών της Γηραιάς Αλβιόνας επιβεβαιώθηκαν κι έτσι για πρώτη φορά οι Άγγλοι εθνικιστές θα έχουν εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, έχοντας συγκεντρώσει ένα ποσοστό 6,09%.

Οι Εργατικοί, οδηγούμενοι από το ευρωσκεπτικιστικό UKIP στην 3η θέση σε εθνικό επίπεδο, συγκέντρωσαν μόλις 15,31% και αντιμετωπίζουν την μεγαλύτερη συντριβή από το 1910. Υπήρξαν δε περιφέρειες, όπου βρέθηκαν ακόμη και στην 5η θέση. Την επομένη, η γνωστή ηθοποιός και βουλευτής των Εργατικών Γκλέντα Τζάκσον σε άρθρο της στην Independent επιδιδόταν σε ένα παραλήρημα, χαρακτηρίζοντας τον Νικ Γκρίφιν κατακάθι και απειλώντας ότι τα δημοκρατικά κόμματα της Βρετανίας «θα ξεσκίσουν» αυτόν και το κόμμα του... Με «δημοκρατικά όπλα», συμπλήρωνε, που οι εθνικιστές και οι φασίστες δεν χρησιμοποιούν. Λες και το BNP έκανε πραξικόπημα για να μπει στην Ευρωβουλή.

Η ισλαμοποίηση συσπείρωσε τους Ευρωπαίους πατριώτες

Το πρόβλημα της ισλαμοποιήσεως και τα διάφορα φαινόμενα ταραχών με βασικούς υποκινητές μετανάστες και δη μουσουλμάνους αφύπνισε τους Ευρωπαίους. Έτσι, κόμματα και προσωπικότητες που είχαν θέσει ως πρωταρχικό σημείο της ατζέντας τους την άμυνα απέναντι στην ισλαμοποίηση και την αντιμετώπιση της μαζικής μεταναστεύσεως πέτυχαν πολύ υψηλά ποσοστά.

Μία από τις λίγες εξαιρέσεις ήταν την Γερμανία, όπου η CDU της Άνγκελα Μέρκελ κατάφερε με την μέχρι τώρα αυστηρή στάση της απέναντι στην μετανάστευση αλλά και την είσοδο της Τουρκίας στην Ε.Ε., παρά τις απώλειες, να κρατήσει με το μέρος της όσους έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα.

Για τον λόγο αυτό, άλλωστε, δεν συμμετείχαν στις εκλογές οι Εθνικοδημοκράτες της NPD, που επικεντρώθηκαν στις τοπικές εκλογές κάποιων κρατιδίων συγκεντρώνοντας μάλιστα αξιοσημείωτα ποσοστά, ειδικά στην Σαξονία και την Κάτω Σαξονία. Οι Ρεπουμπλικάνοι παρέμειναν σε χαμηλά ποσοστά (1,3%), ενώ η DVU (Γερμανική Λαϊκή Ένωση) καταποντίστηκε στο 0,4%, παρ’ ότι η μη συμμετοχή του NPD είχε γίνει σε συνεννόηση μαζί της.

Αναλυτικά, οι πατριωτικές δυνάμεις που συγκέντρωσαν υψηλά ποσοστά:

Χώρα Κόμμα Περιγραφή Ποσοστό Έδρες Ομάδα
Αυστρία FPO (Κόμμα της Ελευθερίας) Πατριωτικό 13,4% 2
Λίστα Martin Κατά της ισλαμοποίησης, κατά της μαζικής μεταναστεύσεως και υπέρ της αυστηρής αντιμετωπίσεως της εγκληματικότητος 17,74% 3
BZO (Συμμαχία για το Μέλλον της Αυστρίας) Πατριωτικό, το κόμμα του προσφάτως εκλιπόντος Γιοργκ Χάιντερ 4,59%
Βέλγιο Vlaams Belang (Φλαμανδικό Συμφέρον) Φλαμανδοί αυτονομιστές, εθνικιστές 9,85% 2
Λίστα Dedecker Κατά της ισλαμοποίησης 4,51% 1
Βουλγαρία Ataka (Επίθεση) Εθνικιστές 11,96% 2
Γαλλία Front National (Εθνικό Μέτωπο) Εθνικιστικό (Ζαν Μαρί Λεπέν) 6% 4
Libertas Ευρωσκεπτικιστές, συνασπισμός του MPF (Κίνημα για την Γαλλία) και του CPNT (Κυνήγι, Ψάρεμα, Φύση, Παράδοση) 4,8% 1 IND/DEM
Δανία DF (Λαϊκό Κόμμα) Εθνικιστικό 14,8% 2 UEN
Ελλάς ΛΑ.Ο.Σ. Πατριωτικό 7,2% 2 IND/DEM
Ιρλανδία Libertas Ευρωσκεπτικιστές 5,6%
Ιταλία Lega Nord (Λέγκα του Βορρά) Ιταλοί αυτονομιστές της Βορείου Ιταλίας, ευρωσκεπτικιστές με εθνικιστική ατζέντα 10,22% 9 UEN
Μεγάλη Βρετανία UKIP (Κόμμα Ανεξαρτησίας Ηνωμένου Βασιλείου) Πατριωτικό, ευρωσκεπτικιστικό 16,09% 13 IND/DEM
BNP (Βρετανικό Εθνικό Κόμμα) Εθνικιστικό, ευρωσκεπτικιστικό 6,04% 2
Ουγγαρία Jobbik (Κίνημα για μία Καλύτερη Ουγγαρία) Εθνικιστικό 14,77% 3
Ολλανδία PVV (Κόμμα για την Ελευθερία) Κατά της ισλαμοποιήσεως και της μαζικής μεταναστεύσεως (Γκέερτ Βίλντερς) 17% 4
Ρουμανία PRM (Κόμμα της Μεγάλης Ρουμανίας) Εθνικιστικό 8,65% 3
Σλοβακία SNS (Σλοβακικό Εθνικό Κόμμα) Εθνικιστικό, κατά των Ρομά και της ουγγρικής μειονότητας 5,56% 1
Φινλανδία Γνήσιοι Φινλανδοί και Χριστιανοδημοκράτες Πατριωτικός συνασπισμός, οι Γνήσιοι Φινλανδοί είναι ευρωσκεπτικιστές και πατριώτες 14% 1
Σύνολο εδρών 55

Οι δύο ευρωβουλευτές του BNP εξέφρασαν την επιθυμία να συστήσουν μία πατριωτική ομάδα. Υπάρχει όμως ένα βασικό πρόβλημα, όταν γίνονται προσπάθειες δημιουργίας διεθνών εθνικιστικών συμμαχιών σε μία αρχαία και ιστορική ήπειρο, όπου συχνά οι εθνικές επιδιώξεις και τα συμφέροντα έρχονται σε σύγκρουση. Ακόμη και το πώς η πολιτική ορολογία μεταφράζεται από χώρα σε χώρα είναι ένα θέμα, αν σκεφτεί κανείς ότι τα κινήματα και τα κόμματα αυτού του ιδεολογικού προσανατολισμού δεν ενδίδουν εύκολα σε στρογγυλοποιήσεις. Και στην περίπτωση, πάντως, που όλοι καταλήξουν ανεξάρτητοι μέσα στην Ευρωβουλή, οι 55 πατριώτες θα μπορούν ούτως ή άλλως να ασκήσουν ισχυρές πιέσεις απέναντι στους μεγάλους συνασπισμούς που κινούν τα νήματα στην Ε.Ε. Κοινά σημεία, η πίστη σε μία Ευρώπη των εθνών και των πατρίδων, η αντίθεση στην μαζική μετανάστευση και το πολυπολιτισμικό μοντέλο, ο ευρωσκεπτικισμός και η επίγνωση της ισλαμικής απειλής.

Η περασμένη Κυριακή ήταν μία ευχάριστη μέρα για όσους απολαμβάνουν την κατάρρευση του στόμφου και της αλαζονείας. Οι κραυγές υστερίας και αγανάκτησης της ραγδαία συρρικνούμενης Αριστεράς ήταν ιδιαιτέρως διασκεδαστικές. Γι’ αυτούς όμως που αγωνίζονται για την διατήρηση των ταυτοτήτων και των παραδόσεων της Ευρώπης ο δρόμος είναι ακόμη μακρινός, ανηφορικός και βραχώδης.