Η 23η Αυγούστου έχει καθιερωθεί ως Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων. Φυσικά, μην περιμένετε να διαβάσετε κάτι σχετικό στα ελληνικά μέσα μαζικής επικοινωνίας, τα οποία «αριστεροκρατούνται». Η είδηση θα «πνιγεί», δεν θα φτάσει καν ως «υπόμνηση» στους αρχισυντάκτες. Ποιος θα τολμήσει άλλωστε, «να μπει στο μάτι» του («προοδευτικού») συστήματος, να υποστεί διώξεις; Ο εν Ελλάδι κομμουνισμός (κατά τον Νίκο Καζαντζάκη «πνευματική ψώρα»), παρά τα αναρίθμητα και διαπιστωμένα εγκλήματά του, εξακολουθεί να παραμένει «αποδεκτή» από το σύστημα ιδεολογικοπολιτική θεώρηση και πρακτική (βλέπε ενέργειες ΠΑΜΕ). Στους κόλπους της αστικής (και «καθωσπρέπει» και καθ’ όλα «φιλελεύθερης») Δεξιάς, υπάρχουν πολλοί που «ξέχασαν» τα εγκλήματα των κομμουνιστών την περίοδο 1942-49, που ξέχασαν τον Φενεό, τον Μελιγαλά, το Κιλκίς, που ξέχασαν τις επετείους στο Γράμμο & Βίτσι και στο Μακρυγιάννη, που ξέχασαν όλους όσους δολοφονήθηκαν από τα πιστόλια της ΟΠΛΑ, όλους όσους έπεσαν μαχόμενοι κατά της ΣΝΟΦ και των Ελλήνων συνοδοιπόρων της, για να παραμείνει ελεύθερη και ελληνική η Μακεδονία μας.
Όμως, κάποιοι από εμάς δεν ξεχνούν. Ίσως να είναι η μνήμη του αδικοχαμένου Κίτσου Μαλτέζου, ίσως να είναι η μνήμη του συνταγματάρχη Ψαρρού ή η μνήμη του μικρού Μαραθέα, ίσως να είναι η μνήμη των δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων που σφαγιάστηκαν την περίοδο 1942-49 από τους κομμουνιστές, ίσως να είναι η μνήμη των δεκάδων χιλιάδων θυμάτων του παιδομαζώματος (που καταδίκασε η διεθνής κοινότητα), ίσως να είναι η μνήμη των χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών που δολοφονήθηκαν στο Κατίν, ή των δεκάδων εκατομμυρίων πολιτών της ΕΣΣΔ, μεταξύ τους και πολλών Ελλήνων, που έχασαν τη ζωή τους στα γκουλάγκ της Σιβηρίας (που έστησε ο «πατερούλης» της ελληνικής αριστεράς Στάλιν), ή η μνήμη των θυμάτων των Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη, ή των εκατομμυρίων θυμάτων του Μάο Τσε Τουνγκ.
Ίσως να είναι η συνεχής ανεύρεση ομαδικών τάφων στη Ρωσία, μία στην Αγία Πετρούπολη, μια στο Βλαδιβοστόκ, ή αλλού. Ίσως να είναι η μνήμη όσων έπεσαν προσπαθώντας να διαβούν το Τείχος του Βερολίνου προς την ελευθερία (το τραγούδι του David Bowie «Heroes», θα μας θυμίζει πάντα τους ήρωες εκείνους). Ίσως να είναι ακόμα και η μνήμη των «εσωτερικών» εχθρών (τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών) που έπεσαν από τα χέρια «συντρόφων» τους στο Μπούλκες...
Χωρίς φόβο, με πάθος για το έθνος και την ελευθερία
Αλλά κάποιοι από εμάς δεν ξεχνούμε, αλλά ούτε σκοπεύουμε να το κάνουμε. Και ας κόβουν βόλτες αριστεροί με κουμπούρια... εν έτει 2010! Αμετανόητοι... Βέβαια και στην Κατοχή έκοβαν βόλτες οι «κόκκινοι» δήμιοι. Όμως, ο Κίτσος Μαλτέζος και οι συναγωνιστές του δεν φοβήθηκαν τις «ερυθρές» ύαινες. Ούτε φοβήθηκαν όλοι όσοι όρθωσαν το ανάστημά τους στου Μακρυγιάννη τον Δεκέμβρη του ‘44, προστατεύοντας τα ιερά και όσια του έθνους και την ελευθερία. Ούτε οι νεαροί χωροφύλακες, οι Ιερολοχίτες που πολέμησαν κατά του Ναζισμού, του δίδυμου αδερφού του κομμουνισμού, στο Ελ Αλαμέιν και στο Ρίμινι, φοβήθηκαν.
Ο φόβος έχει παραλυτικά αποτελέσματα. Η λενινιστική αριστερά το γνωρίζει και γι’ αυτό χρησιμοποιεί την τρομοκρατία ως κύριο μέσο για την επίτευξη των στόχων της. Και επιμένει πεισματικά, παρά το γεγονός ότι από το 1949 και μετά, αποτυγχάνει συνεχώς στη συστηματική προσπάθειά της να κερδίσει την καρδιά και την ψυχή των Ελλήνων (τζάμπα οι «υπερωρίες» των στρατευμένων ιστοριογράφων). Η βία, είναι το κυρίαρχο στοιχείο στην κομμουνιστική θεώρηση, που δεν έχει κανένα ουμανιστικό υπόβαθρο. Οι «εχθροί του λαού» και οι «αντιδραστικοί», απλά εξοντώνονται.
Η «καθυστέρηση»
Κι όμως, στην εποχή του ελληνικού παραλόγου, τύποι ευτραφείς στα βόρεια προάστια της Αθήνας αναλαμβάνουν την πολιτική ευθύνη για δολοφονίες, αποδεικνύοντας με τη στάση τους ότι δεν σέβονται ούτε σκοπεύουν να σεβαστούν στο μέλλον την ανθρώπινη ζωή. Κάποιοι αιμοδιψείς και βίαιοι «ερυθροί», ακόμα και σήμερα, θέτουν ευατούς εκτός ευρωπαϊκού πολιτισμικού πλαισίου. Κι όμως, εν έτει 2010, υπάρχουν Έλληνες (αλλά όχι και τόσο «Ευρωπαίοι) που «υπερασπίζονται» δολοφόνους, που υπερασπίζονται αυτούς που επιβουλεύονται την ελευθερία μας, υπάρχουν «ακτιβιστές» που ζητούν τη ρεβάνς, που γράφουν στους τοίχους «Βάρκιζα τέλος». Είμαστε η μόνη χώρα όπου έγινε διαδήλωση υπέρ τρομοκρατών, με τη συμμετοχή ομάδων της άκρας αριστεράς.Στην Ελλάδα, ευδοκιμούν αμετανόητοι θιασώτες της κομμουνιστικής θηριωδίας και απανθρωπιάς, θιασώτες των γκουλάγκ, οι οποίοι αρνούνται να αποδεχθούν την ήττα τους (που τους επιβλήθηκε από το λαό), που μιλούν συνέχεια για τη Μακρόνησο και τη Γυάρο αλλά ποτέ για το Μπούλκες ή το Φενεό και φυσικά, αρνούνται πεισματικά να ωριμάσουν.
Ψήφισμα-σταθμός
Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 2ας Απριλίου 2009 σχετικά με την ευρωπαϊκή συνείδηση και τον ολοκληρωτισμό, καταδικάζει απερίφραστα τα εγκλήματα του κομμουνισμού, δηλώνοντας «πεπεισμένο ότι απώτερος στόχος της αποκάλυψης και της αποτίμησης των εγκλημάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα είναι η συμφιλίωση, η οποία μπορεί να επιτευχθεί αν υπάρξει αποδοχή της ευθύνης, ζητηθεί συγγνώμη και προωθηθεί η ηθική ανάκαμψη». Αναθέτει δε στον Πρόεδρό του «να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των υποψήφιων χωρών, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των χωρών που έχουν συμφωνία σύνδεσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης».
Δεν σας κρύβω ότι όταν πρωτοσυζητήθηκε η υπόθεση, ήμουν επιφυλακτικός (και αντίθετος). Θεώρησα (λαθεμένα ή όχι) ότι στο βάθος κρύβεται η απειλή της απόπειρας χειραγώγησης κάθε ριζοσπαστικής πολιτικής ροπής, κάθε κόμματος, τάσης ή κίνησης που «αποκλίνει» από την ιδεολογικοπολιτική και όζουσα σούμα του «μεσαίου χώρου», ιδεοληψία που μας έχουν επιβάλλει τα νεοφιλελεύθερα αλλά και τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Ευρώπης. Τα αστικά κόμματα που φοβούνται τον πατριωτισμό, τον προστατευτισμό και πολλά «άλλα» που θα διακόψουν την... απρόσκοπτη διακίνηση του κεφαλαίου και θα πονοκεφαλιάσουν την πλουτοκρατία και τις σάπιες ελίτ-υποχείρια του κεφαλαίου. Στις εποχές που ζούμε, οφείλουμε άλλωστε να είμαστε υποψιασμένοι, να διαβάζουμε πίσω από τις γραμμές, να αναγνωρίζουμε ανομολόγητες προθέσεις.
Όμως, η συνέχιση στη χώρα μας (είμαστε πλέον οι μόνοι στην Ευρώπη) της τρομοκρατίας της οπισθοδρομικής εγχώριας άκρας αριστεράς που σκοτώνει αδιάκριτα και τυφλά όποιον θεωρεί ότι στέκεται εμπόδιο στο δρόμο της (παιδιά μεταναστών, μεροκαματιάρηδες αστυφύλακες, μεταξύ άλλων), προβληματίζει. Όπως προβληματίζει και η εξόφθαλμη ανοχή που επιδεικνύει απέναντί της το σύστημα, όπως προβληματίζει και η στάση κάποιων «αριστερών», που έβαλαν κοστούμια και το γύρισαν στο διεθνισμό του κεφαλαίου, το νεοφιλελευθερισμό. Από την πίσω πόρτα που λέμε, στο δρόμο για την υιοθέτηση του «σοσιαλισμού» της Νέας Τάξης και της παγκόσμιας διακυβέρνησης...
Όμως, δεν θα τους περάσει ούτε αυτή τη φορά. Οι διάφοροι αριστεριστές, θιασώτες της δικτατορίας του προλεταριάτου (αλλά και οι θιασώτες της δικτατορίας του κεφαλαίου, που δεν διαφέρουν από τους προηγούμενους), οι οποίοι επιβουλεύονται τις ελευθερίες μας, θα μας βρουν μπροστά τους. Τα όσα τράβηξαν οι ποδοσφαιριστές και ο προπονητής της εθνικής ομάδας της Βόρειας Κορέας, οι οποίοι διασύρθηκαν δημόσια στην πατρίδα τους λόγω της ανεπιτυχούς παρουσίας τους στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, ελπίζουμε να αποτελέσουν άλλη μια ιστορία κομμουνιστικού παραλογισμού, που απλά δεν θα επαναληφθεί...
Νίκος Χιδίρογλου
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΙΚΟΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΝΙΚΟΣ ΧΙΔΙΡΟΓΛΟΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Κατύν, τα εγκλήματα του Στάλιν στο προσκήνιο
Με αφορμή το τραγικό αεροπορικό ατύχημα κατά το οποίο έχασε την ζωή του ο Πολωνός πρωθυπουργός ταξιδεύοντας με προορισμό το Κατύν, σήμερα το βράδυ στις 12.00 προβάλλεται από την τηλεόραση του ANT1 η συγκλονιστική ταινία «Κατύν» του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα για την σφαγή χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών από τους Σοβιετικούς την άνοιξη του 1940. Διαβάστε ένα... προφητικό κείμενο που δημοσιεύθηκε στην "Ελεύθερη Ωρα" της περασμένης Κυριακής.
Μνημόσυνο στο Κατίν
«Κανένα άτομο ή κοινωνία δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει χωρίς αναφορές στην ιστορία. Τα σύγχρονα γεγονότα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το παρελθόν. Δε μπορεί κανείς να ατενίσει το μέλλον χωρίς να αποδώσει τιμές σε όσους έχουν φύγει».
Αντρέι Βάιντα
Η μαζική δολοφονία 22.500 Πολωνών, στρατιωτικών κυρίως, αλλά και διανοουμένων αιχμαλώτων πολέμου στο Κατίν από τη μυστική αστυνομία NKVD των Σοβιετικών την άνοιξη του 1940, ένα έγκλημα πολέμου με χαρακτηριστικά γενοκτονίας, αποτελεί τροχοπέδη ακόμη και σήμερα στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Οι Σοβιετικοί είχαν αρχικά ρίξει την ευθύνη στους Ναζί.
Η παραδοχή όμως εκ μέρους των Ρώσων το 1990 της ευθύνης για το μαζικό αυτό έγκλημα, μπορεί να καταλάγιασε τα πάθη, όμως οι Πολωνοί δυσκολεύονται να ξεχάσουν την αιματηρή «κατάτμηση» της χώρας τους από τους κομμουνιστές και τους Ναζί συγχρόνως, αλλά και το τι ακολούθησε επί δεκαετίες στην Πολωνία, με ευθύνη της Μόσχας («για παπαγαλία των συκοφαντιών του Γκέμπελς» έκανε λόγο πέρσι ο «Ριζοσπάστης», αναφερόμενος στη ρωσική παραδοχή για τις μαζικές εκτελέσεις, ενώ αποκάλεσε τον Πολωνό πρέσβη που παρέστη στην πρώτη προβολή της ταινίας «Κατίν» στον κινηματογράφο Ιντεάλ τον Ιανουάριο του 2009 «θλιβερή σκιά», λέγοντας ότι ήταν «σε διατεταγμένη υπηρεσία» και «εκτελούσε σημαδεμένη αποστολή»).
Η ΕΣΣΔ, που συνεργάστηκε με τους Ναζί στην Πολωνία (εισέβαλαν συγχρόνως και χάραξαν μαζί τα σύνορα μόλις κατελήφθη όλη η χώρα) κατηγορούσε ψευδώς όπως αποδείχθηκε και για δεκαετίες τους Γερμανούς για τη σφαγή, πριν τελικά αναλάβει την ευθύνη η ρωσική κυβέρνηση. Όμως, το Κρεμλίνο ακόμα αρνείται να χαρακτηρίσει τη σφαγή «γενοκτονία», παρά τις σχετικές πολωνικές πιέσεις, παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη ρωσική ευθύνη, έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. «Επί δεκαετίες ολόκληρες οι συμπατριώτες μου ήταν αναγκασμένοι να ζουν μέσα στο ψέμα» («Βήμα», 8 Φεβρουαρίου 2009), είχε δηλώσει στο Βερολίνο ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, λέγοντας επίσης αργότερα ότι «το ψέμα αυτό μας το δίδασκαν στα σχολεία, το ακούγαμε παντού», αλλά «σιγά- σιγά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορεί να τους σκότωσαν οι Γερμανοί, ότι έπρεπε να είναι οι Σοβιετικοί».
Στο δάσος του Κατίν, στη Δυτική Ρωσία (κοντά στο Σμολένσκ), όπου έχει ανεγερθεί μνημείο, υπάρχουν και οι τάφοι χιλιάδων Ρώσων, που έχασαν τη ζωή τους την εποχή του Μεγάλου Τρόμου, στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30. Εκεί, στο σημείο όπου οι μαζικοί τάφοι ανακαλύφθηκαν από γερμανικά στρατεύματα το 1943, πριν από τρεις ημέρες οι πρωθυπουργοί της Ρωσίας και της Πολωνίας, Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τασκ αντίστοιχα, κατέθεσαν στέφανα στη μνήμη των Ρώσων και Πολωνών που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις πολιτικές του Στάλιν και κάλεσαν τους λαούς τους να ξεπεράσουν τις τραυματικές εμπειρίες που στοιχειώνουν ακόμα τις διμερείς σχέσεις, σε ένα κοινό μνημόσυνο που έγραψε ιστορία.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός κάλεσε τους Πολωνούς να μην κατηγορούν τους συμπατριώτες του και να κοιτάξουν στο μέλλον: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να κατοχυρώσουμε και να διαφυλάξουμε την αλήθεια και αυτό αποκαθιστά την ιστορική Δικαιοσύνη. Πολωνοί και Ρώσοι ιστορικοί εργάζονται τώρα για να αποκαλύψουν την αλήθεια και να επιτρέψουν ένα άνοιγμα μεταξύ των χωρών μας».
Ο κ. Πούτιν μπορεί να μην απολογήθηκε για το μαζικό αυτό έγκλημα, αλλά έδωσε έμφαση στα κοινά βάσανα των Ρώσων και των Πολωνών αλλά και άλλων εθνοτικών ομάδων, υπό το καθεστώς του Στάλιν: «Επί δεκαετίες και με κυνικά ψέματα, προσπάθησαν να αμαυρώσουν την αλήθεια για τις εκτελέσεις στο Κατίν. Θα ήταν μια παρόμοιου είδους ψευδολογία να καταστήσουμε υπεύθυνο για αυτά τα εγκλήματα το ρωσικό λαό. Όσο δύσκολο και να είναι, πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβιβαστούμε με την κοινή ιστορική αλήθεια και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μόνο με το παρελθόν».
Από την πλευρά του ο Ντόναλντ Τασκ απευθυνόμενος στο Ρώσο ομόλογό του είπε «ότι οι κόγχες των ματιών όσων δολοφονήθηκαν εδώ με μια σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής μας κοιτούν σήμερα και περιμένουν να δουν αν είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε αυτό το θέμα σε συμφιλίωση». Ο πραγματιστής Πολωνός πολιτικός, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για τη βελτίωση των σχέσεων με τη Μόσχα, παρά τα προβλήματα στις διμερείς επαφές λόγω διαφορών για το φυσικό αέριο, την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση της Συμμαχίας προς Ανατολάς.
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της τελετής, όπου τελέστηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις από ορθόδοξους και ρωμαιοκαθολικούς ιερείς, ραβίνους και μουσουλμάνους κληρικούς, οι δύο πρωθυπουργοί φορούσαν μαύρες γραβάτες. Επίσης, μεταξύ των παριστάμενων ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας και ηγέτης της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα, πρωτεργάτης της ανατροπής του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα του, το 1989, αλλά και ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, η πασίγνωστη ταινία του οποίου με τίτλο «Κατίν», βασισμένη στο βιβλίο του Αντρέι Μίλαρτσικ, με τίτλο «Post Mortem», προβλήθηκε πρόσφατα και στη ρωσική τηλεόραση. Ο Βάιντα, σε ηλικία 12 ετών, έχασε τον αξιωματικό πατέρα του στη σφαγή, κάτι που δεν συγχώρησε ποτέ στους «κόκκινους», καθώς κατάλαβε από νωρίς την αλήθεια. Δεν σίγησε ποτέ και γύρισε ταινίες όπως ο «Άνθρωπος από μάρμαρο» και ο «Δαντόν», στηλιτεύοντας τα φρικτά εγκλήματα του «πατερούλη» Στάλιν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πολωνικός Τύπος, που έχει στο παρελθόν στηλιτεύσει τις προσπάθειες ηρωοποίησης του εγκληματία Στάλιν από ρωσικούς κύκλους, χαιρέτισε τις δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν, κάνοντας λόγο για μια νέα αρχή στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Όπως έγινε πέρσι γνωστό, μια επιτροπή Ρώσων και Πολωνών ιστορικών αναμένεται να εκδώσει μέσα στο 2010 ένα βιβλίο που θα περιλαμβάνει μια κοινή τοποθέτηση για τα αιματηρά συμβάντα στο Κατίν. Επίσης, οι πολωνικές αρχές θα δημιουργήσουν ένα μουσείο στη Βαρσοβία αφιερωμένο στο Κατίν, που θα εγκαινιαστεί το 2012. Για να διαπιστώσετε το εθνικό ενδιαφέρον στην Πολωνία για τη σφαγή του Κατίν, αναφέρουμε ότι η ταινία του Βάιντα έκοψε 3.000.000 εισιτήρια στη χώρα, προκαλώντας παράλληλα σωρεία αντικομουνιστικών αναφορών στον τοπικό και διεθνή Τύπο.
Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος για την προεδρία της Πολωνίας Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι, μιλώντας στη ρωσική τηλεόραση μίλησε για «βήμα στη σωστή κατεύθυνση» εκ μέρους του Βλαντιμίρ Πούτιν, προσθέτοντας ότι «ελπίζω τα λόγια του πρωθυπουργού Πούτιν για τους Ρώσους που έπεσαν θύματα στο Κατίν να σημάνουν ότι η Ρωσία παραδέχεται το σταλινικό της παρελθόν. Αυτό θα βοηθούσε στον εκδημοκρατισμό της Ρωσίας και επίσης, θα βοηθούσε το διμερείς σχέσεις».
Νίκος Χιδίρογλου
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ
Μνημόσυνο στο Κατίν
«Κανένα άτομο ή κοινωνία δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει χωρίς αναφορές στην ιστορία. Τα σύγχρονα γεγονότα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το παρελθόν. Δε μπορεί κανείς να ατενίσει το μέλλον χωρίς να αποδώσει τιμές σε όσους έχουν φύγει».
Αντρέι Βάιντα
Η μαζική δολοφονία 22.500 Πολωνών, στρατιωτικών κυρίως, αλλά και διανοουμένων αιχμαλώτων πολέμου στο Κατίν από τη μυστική αστυνομία NKVD των Σοβιετικών την άνοιξη του 1940, ένα έγκλημα πολέμου με χαρακτηριστικά γενοκτονίας, αποτελεί τροχοπέδη ακόμη και σήμερα στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Οι Σοβιετικοί είχαν αρχικά ρίξει την ευθύνη στους Ναζί.
Η παραδοχή όμως εκ μέρους των Ρώσων το 1990 της ευθύνης για το μαζικό αυτό έγκλημα, μπορεί να καταλάγιασε τα πάθη, όμως οι Πολωνοί δυσκολεύονται να ξεχάσουν την αιματηρή «κατάτμηση» της χώρας τους από τους κομμουνιστές και τους Ναζί συγχρόνως, αλλά και το τι ακολούθησε επί δεκαετίες στην Πολωνία, με ευθύνη της Μόσχας («για παπαγαλία των συκοφαντιών του Γκέμπελς» έκανε λόγο πέρσι ο «Ριζοσπάστης», αναφερόμενος στη ρωσική παραδοχή για τις μαζικές εκτελέσεις, ενώ αποκάλεσε τον Πολωνό πρέσβη που παρέστη στην πρώτη προβολή της ταινίας «Κατίν» στον κινηματογράφο Ιντεάλ τον Ιανουάριο του 2009 «θλιβερή σκιά», λέγοντας ότι ήταν «σε διατεταγμένη υπηρεσία» και «εκτελούσε σημαδεμένη αποστολή»).
Η ΕΣΣΔ, που συνεργάστηκε με τους Ναζί στην Πολωνία (εισέβαλαν συγχρόνως και χάραξαν μαζί τα σύνορα μόλις κατελήφθη όλη η χώρα) κατηγορούσε ψευδώς όπως αποδείχθηκε και για δεκαετίες τους Γερμανούς για τη σφαγή, πριν τελικά αναλάβει την ευθύνη η ρωσική κυβέρνηση. Όμως, το Κρεμλίνο ακόμα αρνείται να χαρακτηρίσει τη σφαγή «γενοκτονία», παρά τις σχετικές πολωνικές πιέσεις, παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη ρωσική ευθύνη, έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. «Επί δεκαετίες ολόκληρες οι συμπατριώτες μου ήταν αναγκασμένοι να ζουν μέσα στο ψέμα» («Βήμα», 8 Φεβρουαρίου 2009), είχε δηλώσει στο Βερολίνο ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, λέγοντας επίσης αργότερα ότι «το ψέμα αυτό μας το δίδασκαν στα σχολεία, το ακούγαμε παντού», αλλά «σιγά- σιγά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορεί να τους σκότωσαν οι Γερμανοί, ότι έπρεπε να είναι οι Σοβιετικοί».
Στο δάσος του Κατίν, στη Δυτική Ρωσία (κοντά στο Σμολένσκ), όπου έχει ανεγερθεί μνημείο, υπάρχουν και οι τάφοι χιλιάδων Ρώσων, που έχασαν τη ζωή τους την εποχή του Μεγάλου Τρόμου, στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30. Εκεί, στο σημείο όπου οι μαζικοί τάφοι ανακαλύφθηκαν από γερμανικά στρατεύματα το 1943, πριν από τρεις ημέρες οι πρωθυπουργοί της Ρωσίας και της Πολωνίας, Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τασκ αντίστοιχα, κατέθεσαν στέφανα στη μνήμη των Ρώσων και Πολωνών που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις πολιτικές του Στάλιν και κάλεσαν τους λαούς τους να ξεπεράσουν τις τραυματικές εμπειρίες που στοιχειώνουν ακόμα τις διμερείς σχέσεις, σε ένα κοινό μνημόσυνο που έγραψε ιστορία.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός κάλεσε τους Πολωνούς να μην κατηγορούν τους συμπατριώτες του και να κοιτάξουν στο μέλλον: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να κατοχυρώσουμε και να διαφυλάξουμε την αλήθεια και αυτό αποκαθιστά την ιστορική Δικαιοσύνη. Πολωνοί και Ρώσοι ιστορικοί εργάζονται τώρα για να αποκαλύψουν την αλήθεια και να επιτρέψουν ένα άνοιγμα μεταξύ των χωρών μας».
Ο κ. Πούτιν μπορεί να μην απολογήθηκε για το μαζικό αυτό έγκλημα, αλλά έδωσε έμφαση στα κοινά βάσανα των Ρώσων και των Πολωνών αλλά και άλλων εθνοτικών ομάδων, υπό το καθεστώς του Στάλιν: «Επί δεκαετίες και με κυνικά ψέματα, προσπάθησαν να αμαυρώσουν την αλήθεια για τις εκτελέσεις στο Κατίν. Θα ήταν μια παρόμοιου είδους ψευδολογία να καταστήσουμε υπεύθυνο για αυτά τα εγκλήματα το ρωσικό λαό. Όσο δύσκολο και να είναι, πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβιβαστούμε με την κοινή ιστορική αλήθεια και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μόνο με το παρελθόν».
Από την πλευρά του ο Ντόναλντ Τασκ απευθυνόμενος στο Ρώσο ομόλογό του είπε «ότι οι κόγχες των ματιών όσων δολοφονήθηκαν εδώ με μια σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής μας κοιτούν σήμερα και περιμένουν να δουν αν είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε αυτό το θέμα σε συμφιλίωση». Ο πραγματιστής Πολωνός πολιτικός, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για τη βελτίωση των σχέσεων με τη Μόσχα, παρά τα προβλήματα στις διμερείς επαφές λόγω διαφορών για το φυσικό αέριο, την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση της Συμμαχίας προς Ανατολάς.
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της τελετής, όπου τελέστηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις από ορθόδοξους και ρωμαιοκαθολικούς ιερείς, ραβίνους και μουσουλμάνους κληρικούς, οι δύο πρωθυπουργοί φορούσαν μαύρες γραβάτες. Επίσης, μεταξύ των παριστάμενων ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας και ηγέτης της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα, πρωτεργάτης της ανατροπής του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα του, το 1989, αλλά και ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, η πασίγνωστη ταινία του οποίου με τίτλο «Κατίν», βασισμένη στο βιβλίο του Αντρέι Μίλαρτσικ, με τίτλο «Post Mortem», προβλήθηκε πρόσφατα και στη ρωσική τηλεόραση. Ο Βάιντα, σε ηλικία 12 ετών, έχασε τον αξιωματικό πατέρα του στη σφαγή, κάτι που δεν συγχώρησε ποτέ στους «κόκκινους», καθώς κατάλαβε από νωρίς την αλήθεια. Δεν σίγησε ποτέ και γύρισε ταινίες όπως ο «Άνθρωπος από μάρμαρο» και ο «Δαντόν», στηλιτεύοντας τα φρικτά εγκλήματα του «πατερούλη» Στάλιν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πολωνικός Τύπος, που έχει στο παρελθόν στηλιτεύσει τις προσπάθειες ηρωοποίησης του εγκληματία Στάλιν από ρωσικούς κύκλους, χαιρέτισε τις δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν, κάνοντας λόγο για μια νέα αρχή στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Όπως έγινε πέρσι γνωστό, μια επιτροπή Ρώσων και Πολωνών ιστορικών αναμένεται να εκδώσει μέσα στο 2010 ένα βιβλίο που θα περιλαμβάνει μια κοινή τοποθέτηση για τα αιματηρά συμβάντα στο Κατίν. Επίσης, οι πολωνικές αρχές θα δημιουργήσουν ένα μουσείο στη Βαρσοβία αφιερωμένο στο Κατίν, που θα εγκαινιαστεί το 2012. Για να διαπιστώσετε το εθνικό ενδιαφέρον στην Πολωνία για τη σφαγή του Κατίν, αναφέρουμε ότι η ταινία του Βάιντα έκοψε 3.000.000 εισιτήρια στη χώρα, προκαλώντας παράλληλα σωρεία αντικομουνιστικών αναφορών στον τοπικό και διεθνή Τύπο.
Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος για την προεδρία της Πολωνίας Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι, μιλώντας στη ρωσική τηλεόραση μίλησε για «βήμα στη σωστή κατεύθυνση» εκ μέρους του Βλαντιμίρ Πούτιν, προσθέτοντας ότι «ελπίζω τα λόγια του πρωθυπουργού Πούτιν για τους Ρώσους που έπεσαν θύματα στο Κατίν να σημάνουν ότι η Ρωσία παραδέχεται το σταλινικό της παρελθόν. Αυτό θα βοηθούσε στον εκδημοκρατισμό της Ρωσίας και επίσης, θα βοηθούσε το διμερείς σχέσεις».
Νίκος Χιδίρογλου
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ
Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010
Θα πέσουν τίτλοι τέλους; Από εμάς εξαρτάται!
Αργά την περασμένη Παρασκευή το απόγευμα, κατέθεσε φοβούμενος τις λαϊκές αντιδράσεις, το νομοσχέδιο για τη χορήγηση ελληνικής «ιθαγένειας» ο υπουργός Εσωτερικών Γιάννης Ραγκούσης, που ψηφίστηκε τελικά σήμερα επί της αρχής του στην αρμόδια επιτροπή της βουλής. Φυσικά, χωρίς πρότερη ενημέρωση, όπως συνηθίζεται.
Νέοι καιροί, νέα ήθη, αν και όχι τόσο κοινοβουλευτικά και δημοκρατικά, από την κατά τα άλλα «δημοκρατική παράταξη». Ο σκοπός για το ΠΑΣΟΚ, αγιάζει τα μέσα. Έτσι ήταν πάντα… Εντελώς. Για να δούμε όμως, τι μέλλει γενέσθαι.
Πόσοι δικαιούνται ελληνική «ιθαγένεια»; Περίπου 530.000, στην συντριπτική τους πλειοψηφία Αλβανοί (υπολογίζονται σε σχεδόν 400.000). όλοι μαζί, αποτελούν το 6% του εκλογικού σώματος (άσχετα αν στο ΠΑΣΟΚ λένε πολύ μικρά νούμερα, για να μη φανεί σε όλο της το «μεγαλείο» η μεθόδευση για την τρομακτική –και είναι μόνο η αρχή-αλλοίωση του εκλογικού σώματος). Νέος κομματικός στρατός, που δεν καταλαβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ ότι θα ζητήσει σύντομα πολλά και κυρίως, την «προσαρμογή» της κοινωνίας μας στα μέτρα και στα σταθμά τους…
Και αυτό θα το ζητήσουν οι υπόλοιποι, οι προερχόμενοι από χώρες του Τρίτου Κόσμου (Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Σομαλία), σχεδόν όλοι τους μουσουλμάνοι, πολλοί εκ των οποίων φονταμενταλιστές. Φυσικά, αυτοί όλοι θα «κρυφτούν» από το κυβερνών κόμμα στο χάρτη του Καλλικράτη και κυρίως στα δημοτολόγια και στην ανωνυμία μεγάλων αστικών περιοχών, για να μην προκληθεί βάναυσα το δημόσιο αίσθημα.
Κοινώς, οι μεγάλες πόλεις μας θα μετατραπούν σε επίγειες κολάσεις, λόγω της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας από ανθρώπους που δεν σέβονται στο ελάχιστο τις γυναίκες και την ανθρώπινη ζωή. Καταλαβαίνετε… Στο ΠΑΣΟΚ όμως έχουν άλλα στο μυαλό τους: θα έχουν κρατήσει «καταστάσεις» (θυμάστε το μήνυμα στα αλβανικά στους Βορειοηπειρώτες, παραμονές των εκλογών του 2009;) και την ημέρα των εκλογών, θα διοχετευτούν όλοι εκεί που κατά την Ιπποκράτους, «πρέπει», για να κερδίσει το κυβερνών κόμμα εκείνο το βράδυ τις εντυπώσεις και να μπορούν να λένε τα στελέχη του στα πάνελ της TV, ότι οι πολιτικές τους έχουν τη «λαϊκή έγκριση».
Αυτό τους ενδιαφέρει μόνο στο ΠΑΣΟΚ, η εξουσία. Με έμφαση στην προκειμένη περίπτωση του Νοεμβρίου, σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και Περιστέρι. Φανταστείτε πόσους θα βάλουν σε δημοτολόγια της Αττικής και τι θα σημάνει αυτό στις εκλογές για την οικεία περιφέρεια.
Τουλάχιστον, τώρα ξέρουμε… Το 2000 δεν ξέραμε τίποτα για τις 70.000 παράνομες «ελληνοποιήσεις» και η ΝΔ πιάστηκε τότε στον ύπνο, με αποτέλεσμα να χάσει την εξουσία. Το αποτέλεσμα ήταν ο Κώστας Σημίτης να κάτσει άλλα τέσσερα χρόνια στο σβέρκο μας, «εκσυγχρονίζοντας» τη χώρα, παραπλανώντας την Ευρώπη και διογκώνοντας με τα swap το χρέος της χώρας.
Α, σημειώστε ότι από την κυβέρνηση έδωσαν παράταση τριών μηνών για τις εγγραφές στους εκλογικούς καταλόγους. Πρωτοφανές! Το πιάσατε το υπονοούμενο; Για να μπορέσουν οι άνθρωποι αυτοί να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές των ΟΤΑ, τον ερχόμενο Νοέμβριο. Από 31 Μαρτίου, σε 30 Ιουνίου. Και η μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικό σκουπιδοτενεκέ, μόλις ξεκίνησε.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι κατηγορηματική: ελάτε να γεννήσετε τα παιδιά σας στην Ελλάδα! Βοηθείστε μας αγαπητοί μετανάστες απ’ όλο τον κόσμο, να συνθλίψουμε τον εθνικό κορμό αυτής της χώρας! Κάποιοι εδώ ισχυροί φίλοι του ΠΑΣΟΚ, χρειάζονται φτηνά εργατικά χέρια και χαμηλό κόστος παραγωγής! Κάπου εδώ αγαπητές φίλες και φίλοι, αν δεν αντιδράσουμε άμεσα, θα πέσουν οι τίτλοι τέλους για την πατρίδα μας, όπως τουλάχιστον την ξέραμε. Νίκος Χιδίρογλου
Νέοι καιροί, νέα ήθη, αν και όχι τόσο κοινοβουλευτικά και δημοκρατικά, από την κατά τα άλλα «δημοκρατική παράταξη». Ο σκοπός για το ΠΑΣΟΚ, αγιάζει τα μέσα. Έτσι ήταν πάντα… Εντελώς. Για να δούμε όμως, τι μέλλει γενέσθαι.
Πόσοι δικαιούνται ελληνική «ιθαγένεια»; Περίπου 530.000, στην συντριπτική τους πλειοψηφία Αλβανοί (υπολογίζονται σε σχεδόν 400.000). όλοι μαζί, αποτελούν το 6% του εκλογικού σώματος (άσχετα αν στο ΠΑΣΟΚ λένε πολύ μικρά νούμερα, για να μη φανεί σε όλο της το «μεγαλείο» η μεθόδευση για την τρομακτική –και είναι μόνο η αρχή-αλλοίωση του εκλογικού σώματος). Νέος κομματικός στρατός, που δεν καταλαβαίνουν στο ΠΑΣΟΚ ότι θα ζητήσει σύντομα πολλά και κυρίως, την «προσαρμογή» της κοινωνίας μας στα μέτρα και στα σταθμά τους…
Και αυτό θα το ζητήσουν οι υπόλοιποι, οι προερχόμενοι από χώρες του Τρίτου Κόσμου (Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Σομαλία), σχεδόν όλοι τους μουσουλμάνοι, πολλοί εκ των οποίων φονταμενταλιστές. Φυσικά, αυτοί όλοι θα «κρυφτούν» από το κυβερνών κόμμα στο χάρτη του Καλλικράτη και κυρίως στα δημοτολόγια και στην ανωνυμία μεγάλων αστικών περιοχών, για να μην προκληθεί βάναυσα το δημόσιο αίσθημα.
Κοινώς, οι μεγάλες πόλεις μας θα μετατραπούν σε επίγειες κολάσεις, λόγω της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας από ανθρώπους που δεν σέβονται στο ελάχιστο τις γυναίκες και την ανθρώπινη ζωή. Καταλαβαίνετε… Στο ΠΑΣΟΚ όμως έχουν άλλα στο μυαλό τους: θα έχουν κρατήσει «καταστάσεις» (θυμάστε το μήνυμα στα αλβανικά στους Βορειοηπειρώτες, παραμονές των εκλογών του 2009;) και την ημέρα των εκλογών, θα διοχετευτούν όλοι εκεί που κατά την Ιπποκράτους, «πρέπει», για να κερδίσει το κυβερνών κόμμα εκείνο το βράδυ τις εντυπώσεις και να μπορούν να λένε τα στελέχη του στα πάνελ της TV, ότι οι πολιτικές τους έχουν τη «λαϊκή έγκριση».
Αυτό τους ενδιαφέρει μόνο στο ΠΑΣΟΚ, η εξουσία. Με έμφαση στην προκειμένη περίπτωση του Νοεμβρίου, σε Αθήνα, Πειραιά, Θεσσαλονίκη και Περιστέρι. Φανταστείτε πόσους θα βάλουν σε δημοτολόγια της Αττικής και τι θα σημάνει αυτό στις εκλογές για την οικεία περιφέρεια.
Τουλάχιστον, τώρα ξέρουμε… Το 2000 δεν ξέραμε τίποτα για τις 70.000 παράνομες «ελληνοποιήσεις» και η ΝΔ πιάστηκε τότε στον ύπνο, με αποτέλεσμα να χάσει την εξουσία. Το αποτέλεσμα ήταν ο Κώστας Σημίτης να κάτσει άλλα τέσσερα χρόνια στο σβέρκο μας, «εκσυγχρονίζοντας» τη χώρα, παραπλανώντας την Ευρώπη και διογκώνοντας με τα swap το χρέος της χώρας.
Α, σημειώστε ότι από την κυβέρνηση έδωσαν παράταση τριών μηνών για τις εγγραφές στους εκλογικούς καταλόγους. Πρωτοφανές! Το πιάσατε το υπονοούμενο; Για να μπορέσουν οι άνθρωποι αυτοί να ψηφίσουν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές των ΟΤΑ, τον ερχόμενο Νοέμβριο. Από 31 Μαρτίου, σε 30 Ιουνίου. Και η μετάλλαξη της ελληνικής κοινωνίας σε πολυεθνικό σκουπιδοτενεκέ, μόλις ξεκίνησε.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι κατηγορηματική: ελάτε να γεννήσετε τα παιδιά σας στην Ελλάδα! Βοηθείστε μας αγαπητοί μετανάστες απ’ όλο τον κόσμο, να συνθλίψουμε τον εθνικό κορμό αυτής της χώρας! Κάποιοι εδώ ισχυροί φίλοι του ΠΑΣΟΚ, χρειάζονται φτηνά εργατικά χέρια και χαμηλό κόστος παραγωγής! Κάπου εδώ αγαπητές φίλες και φίλοι, αν δεν αντιδράσουμε άμεσα, θα πέσουν οι τίτλοι τέλους για την πατρίδα μας, όπως τουλάχιστον την ξέραμε. Νίκος Χιδίρογλου
Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2010
Ο Χριστόφιας αποφασίζει για την Κύπρο ερήμην των Ελλήνων!
Τα δίνει όλα στην Άγκυρα, ενώ η Αθήνα στηρίζει τον αφελληνισμό της νήσου, κλείνοντας το μάτι στη Νέα Τάξη Πραγμάτων!
Με μότο τους το ανήθικο «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», η ανθελληνική αυτή παρέα ισοπεδώνει αρχές, αξίες, εθνικές ταυτότητες και την ιστορία.
Τώρα, ανακοίνωσαν την απόφασή τους να συνεχίσουν τις απευθείας διαπραγματεύσεις για την «επίλυση» (αλά Ανάν) του Κυπριακού, ασχέτως του αποτελέσματος στις «προεδρικές εκλογές»-φάρσα στα κατεχόμενα στις 18 Απριλίου!
Οι δύο «σύντροφοι», ο κομμουνιστής Χριστόφιας και ο «αριστερός» Ταλάτ (ο μετέχων σε εκκαθαριστικά τουρκοκυπριακά «αποσπάσματα» το 1974), σε κοινή συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν μετά τη συνάντησή τους με το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ Μπαν Γκι Μουν, μας εξήγησαν μεταξύ άλλων ότι «προχώρησαν» στα θέματα διακυβέρνησης και κατανομής των εξουσιών.
Ωχ... Φυσικά, προσπαθούν να «στήσουν» το παιχνίδι, ερήμην του ελληνοκυπριακού λαού. Με τη βοήθεια του Αυστραλού πρώην ΥΠΕΞ και ανθρώπου της βρετανικής αντικατασκοπίας (του διαίρει και βασίλευε), Αλεξάντερ Ντάουνερ...
Εδώ, το δημοκρατικό και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, πήγαν περίπατο. Θα «συμφωνηθεί» η εκ περιτροπής προεδρία. Αυτό σημαίνει ότι η Κύπρος, με το 82% νόμιμου ελληνικού πληθυσμού, θα έχει σε κάποιες φάσεις και μειονοτικό Πρόεδρο, δηλαδή Τούρκο.
Δηλαδή, το 18% θα κυβερνά το 82%. Πολιτική ορθότητα... Αλήθεια, τι σχέση έχει η εθνότητα; Δεν αποτελεί αυτό «ρατσιστική» διάκριση, για να χρησιμοποιήσουμε εδώ λιγάκι την «αριστερή» λογική;
Απύθμενη υποκρισία! Μόνο οι «άλλοι» δηλαδή θα έχουν το δικαίωμα να δηλώνουν συγκεκριμένη εθνική ταυτότητα; Και που πήγε η «κυπριακή» ταυτότητα που ευαγγελίζεται με τόσο ανθελληνικό πάθος το ΑΚΕΛ; Η απαγόρευση ομολογίας της εθνικής ταυτότητας, ισχύει μόνο για τους Έλληνες... Δηλαδή, θα λαμβάνονται υπόψη από το Σύνταγμα, η... φυλή (!) και το... θρήσκευμα (!) για την εκλογή στην Προεδρία. Δηλαδή, οι εκλογές θα γίνονται σε «φυλετική» βάση! Στην Ευρώπη του 2010!!!
Μίλησε κανείς για ιδεολογικό παραλογισμό και μάλιστα εκ μέρους της αριστεράς, που παραβιάζει εδώ από μόνη της κάθε ιδεολογική αρχή της; Μην τρέφετε αυταπάτες: πρόκειται για καμουφλαρισμένο ανθελληνισμό εκ μέρους του ΑΚΕΛ και των υπόλοιπων συγκυβερνώντων, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ (οι οποίοι, αφού δεν αποχωρούν από την κυβέρνηση, συνηγορούν στην εθνική μειοδοσία)!
Δεν αγωνίστηκαν γι’ αυτό τα παλικάρια της ΕΟΚΑ, που όρθωσαν το ανάστημά τους στο Βρετανό δυνάστη... Δεν αγωνίστηκαν για να δουν τον κάθε τυχάρπαστο να παραδίδει την Κύπρο στα χέρια της Άγκυρας.
Αυτό φυσικά δεν πειράζει τους ιθύνοντες του κομμουνιστικού ΑΚΕΛ, που μισούν ο,τιδήποτε ελληνικό και ερωτοτροπούν εδώ και χρόνια ανοικτά και απροκάλυπτα με τον τουρκικό παράγοντα... Όπως έκαναν παλιότερα, φλερτάροντας με τους αποικιοκράτες.
Οι εθνομηδενιστές κομμουνιστές της Κύπρου, που ψελλίζουν κάτι αηδίες του τύπου «πρέπει να συνεννοηθούμε με τους “Τούρκους προοδευτικούς”». Αυτοί νομίζουν ότι οι Τούρκοι αριστεροί είναι όμοιοί τους και προτάσσουν τη «διεθνιστική αλληλεγγύη». Ένας συνδυασμός δογματισμού, εθνομηδενισμού και... παιδαριώδους (και δυστυχώς διαχρονικής) αφέλειας!
Οι Έλληνες θα κοιμηθούμε όπως στρώσαμε. Το δίδυμο Παπανδρέου-Χριστόφια, είναι άκρως επικίνδυνο για τα εθνικά μας συμφέροντα, απειλώντας να κατακερματίσει τον ενιαίο ελληνικό χώρο. Θυμάμαι τη «μετεκλογική» δήλωση από την Κωνσταντινούπολη του Γιώργου Παπανδρέου για τις «μητέρες πατρίδες» («πρέπει να απελευθερώσουμε την Κύπρο από εξαρτήσεις από τις μητέρες πατρίδες, από στρατεύματα κατοχής, από διαιρέσεις και τείχη», έτσι είπε!) και ανατριχιάζω.
Όποιος προσπαθεί να αποκόψει την Κύπρο από τη μητροπολιτική Ελλάδα, είτε κάνοντάς το από την Αθήνα είτε από τη Λευκωσία, διαπράττει ένα έγκλημα, το οποίο θα στηλιτεύσει η ιστορία.
Όχι αυτήν που λαθεμένα έγραψε ο Φράνσις Φουκιγιάμα και πιστεύουν κάποιοι ότι τελείωσε, αλλά την ιστορία που γράφεται καθημερινά, την αμείλικτη, που εφόσον αποφανθεί, δεν αναθεωρείται και δεν παραγράφεται, όσοι και αν προσπαθήσουν στην αντίθετη κατεύθυνση.
Ιστορία λοιπόν έγραψαν η ΕΟΚΑ και τα παλικάρια της που πέθαναν στην αγχόνη και δεν μπορούν να γράψουν οι εθνομηδενιστές του ΑΚΕΛ.
Νίκος Χιδίρογλου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
