Ο υποψήφιος της νεολαίας στην Α' Θεσ/νίκης

Την Κυριακή οι Έλληνες έχουμε φωνή!
Την Κυριακή ψηφίζουμε ΛΑ.Ο.Σ. και στην Α' Θεσσαλονίκης τον Καράμπελα Παναγιώτη!
Τόπο στους Νέους!


Σας ευχαριστώ πολύ,

Παναγιώτης Α. Καράμπελας
Επίτιμος πρόεδρος ΝΕ.Ο.Σ.

Εκλεγμένο μέλος της Κ.Ε. ΛΑ.Ο.Σ.

Υποψήφιος Βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης

Ποιος είναι ο Παναγιώτης Καράμπελας;

Είναι 33 ετών και μεγάλωσε στην Καλαμαριά της Θεσσαλονίκης. Από νωρίς, στα 18 του χρόνια, ξεκίνησε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να συμμετέχει ενεργά σε πολιτικές και εθνικές δράσεις εντός και εκτός της Ελλάδος, σε Συνέδρια, Διεθνείς Συναντήσεις αλλά και σε διεθνείς αποστολές, μεταξύ των οποίων η αποστολή του ΛΑ.Ο.Σ. στο Λίβανο κατά τον πόλεμο του 2006 και της ΝΕ.Ο.Σ. στη Κύπρο το 2009.

· Επίτιμος πρόεδρος της Νεολαίας Ορθόδοξου Συναγερμού (ΝΕ.Ο.Σ).

· Εκλεγμένο μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.

· Μέλος των Ο.Κ.Ε. Εξωτερικών, Αμύνης, Παιδείας και Δημοσίας Τάξεως.

· Αναπληρωτής Εκπρόσωπος του ΛΑ.Ο.Σ. στο Συμβούλιο Ανώτατης Τεχνολογικής Εκπαίδευσης (Σ.Α.Τ.Ε.) του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (Ε.ΣΥ.Π.).

· Υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ΛΑ.Ο.Σ. στις Ευρωεκλογές του 2009.

· Υποψήφιος Βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με το ΛΑ.Ο.Σ. το 2007 όπου έλαβε 2.375 σταυρούς.

· Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος το 2006 με τον συνδυασμό του Γ. Καρατζαφέρη «Λαϊκός Δημοτικός Συναγερμός Θεσσαλονίκης».

· Υπεύθυνος Ύλης του περιοδικού της ΝΕ.Ο.Σ «ΑΠΟΔΡΑΣΗ».

· Ιδρυτικό μέλος του Ινστιτούτου Εθνικών και Κοινωνικών Μελετών «ΊΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ» και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου.

· Διατέλεσε μέλος του Συμβουλίου Πολιτικού Σχεδιασμού του ΛΑ.Ο.Σ.

· Διατέλεσε δύο φορές Επικεφαλής της Ο.Κ.Ε. Υπουργείου Εξωτερικών του Τομέα Εξωτερικών & Άμυνας του ΛΑ.Ο.Σ. και Γραμματέας της Ο.Κ.Ε. Τουρισμού.

· Καθηγητής στη Ακαδημία Σπουδών Επικοινωνίας στα αντικείμενα «Άμυνα και Στρατηγική» και «Συγκριτική Ανάλυση Επικαιρότητας».

· Πολιτικός Αναλυτής και Αρθρογράφος.

· Ασχολείται επιχειρηματικά με τον χώρο των Μέσων Ατομικής Προστασίας Εργαζομένων.

· Κάτοχος Μεταπτυχιακού Τίτλου στις Στρατηγικές Σπουδές από το University of Hull (Αγγλία), όπου εξειδικεύτηκε στην Πρόληψη και Διαχείριση Κρίσεων.

· Ολοκλήρωσε την πρακτική του στο Υπουργείο Εξωτερικών - Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας - Hellenic Aid.

· Πτυχιούχος στα Μ.Μ.Ε. και στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, University of East Anglia (Αγγλία).

· Απόφοιτος του Αρσακείου Λυκείου Θεσσαλονίκης.

· Υπηρέτησε στις Ειδικές Δυνάμεις ως υπαξιωματικός.

· Είναι μέλος της Λέσχης Ελλήνων Καταδρομέων Θεσσαλονίκης (Λ.Ε.Κ.) - Ειδικής Διασωστικής Ομάδας Πολλαπλών Αποστολών (Ε.Δ.Ο.Π.Α.) της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, Νομαρχίας Θεσσαλονίκης.

Παναγιώτης Α. Καράμπελας.

Ελευθερία ή ψήφοι;

του Παναγιώτη Καράμπελα
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.
επίτιμου προέδρου της ΝΕ.Ο.Σ.

Ποιος μπορεί να πει ότι εξεπλάγη από την τελευταία απόφαση του ΚΥΣΕΑ; Μείωση της θητείας στους 9 μήνες. «Χαμένος χρόνος» λένε στα παιδιά. Κι αυτά τους πιστεύουν! Χαράς ευαγγέλια, λοιπόν, για όσους πρόκειται να πάνε σύντομα στο Στρατό. Χαράς ευαγγέλια, για όσους ψάχνουν έναν εύκολο, και κυρίως γρήγορο, τρόπο να περάσει αυτή η υποχρέωση. Εκεί τελειώνει όμως το θέμα;

Η έννοια της θητείας είναι συνυφασμένη με την ελάχιστη υποχρέωση των ενεργών πολιτών απέναντι στη πατρίδα τους. Είναι το λιθαράκι που καλείται να βάλει ο καθένας στα υποστυλώματα της ελευθερίας του. Μιας ελευθερίας που την θεωρούμε δεδομένη, αλλά η Ιστορία μας έχει μάθει ότι κάθε άλλο παρά δεδομένη είναι, ειδικά στη γειτονιά μας. Την κατακτούμε καθημερινά, κάτι που μας υπενθυμίζουν με την θυσία τους αφανείς ήρωες σαν τον Ηλιάκη.

Με αυτό το τόσο ιερό και απαραίτητο θεσμό αποφάσισαν να ξαναπαίξουν οι κυβερνώντες της ΝΔ, σε μια ακόμα φθηνή προσπάθεια να κερδίσουν την συμπάθεια της νεαρής κυρίως μερίδας των ψηφοφόρων και την επιδοκιμασία (;) της Αριστεράς. Έτσι λοιπόν, για μερικά ψηφουλάκια, μονάδες πρώτης γραμμής που ήδη μαστίζονται από λειψανδρία, καθώς διανύουμε την χειρότερη περίοδο ετοιμότητας και όχι μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις από την Μεταπολίτευση, θα στερηθούν κι από μερικές χιλιάδες στρατεύσιμους ακόμα.

Είναι αλήθεια ότι έτσι όπως είναι η θητεία στις ημέρες μας, δεν ανταποκρίνεται επαρκώς ούτε στις προσδοκίες του Έθνους για την άμυνα αυτού, ούτε στον νεανικό ενθουσιασμό του νέου που ελπίζει σε μια διαφορετική και (γιατί όχι;) ηρωική εμπειρία. Σκοπιές, αγγαρείες, απειρο-ελάχιστες βολές και τεχνικές γνώσεις, καμία πραγματική εξήγηση ή απλή ενημέρωση για το γιατί γίνεται ότι γίνεται.

Αυτό λοιπόν, που λείπει είναι η πραγματική, εντατική εκπαίδευση, όπου ο εκπαιδευόμενος ξέρει τι κάνει και κυρίως, γιατί! Η τεχνολογία μας παρέχει πλέον ότι χρειαζόμαστε για την σωστή φύλαξη εγκαταστάσεων. Τρόποι για την κάλυψη «αγγαρειών» του στυλ, καθαριότητες, μαγειρεία κ.τ.λ. έχουν ανακαλυφθεί χρόνια τώρα από άλλους στρατούς.

Όμως, αυτή η εκπαίδευση χρειάζεται και κάποιο χρόνο. Δεν μπορείς να χτίσεις έναν μαχητή σε λιγότερο από 12 μήνες. Είναι διεθνώς αποδεδειγμένα αδύνατον! Πόσο μάλιστα, με τα σημερινά Ελληνικά δεδομένα όπου η εκπαίδευση είναι η ίδια που ήταν πριν από 50 (κυριολεκτικά) χρόνια.

Όσο για τις φαεινές ιδέες διαφόρων αυτοαποκαλούμενων «ειδικών» περί «μικρών και ευέλικτων μονάδων» και περί «ποιότητας εναντίων ποσότητας», απλά αποτελούν αποσπασματικές παπαγαλίστικες επαναλήψεις ολοκληρωμένων και δοκιμασμένων δογμάτων σοβαρών χωρών. Κακά τα ψέματα: και ο καλύτερος καταδρομέας-Ράμπο δεν μπορεί παρά να αντιμετωπίσει μέχρι έναν λογικό-πεπερασμένο αριθμό αντιπάλων. Πέρα από εκεί μπαίνουμε σε ... χολιγουντιανές καταστάσεις. Οι αριθμοί δεν είναι αμελητέος παράγοντας σε ένα οριακό και εύθραυστο σύστημα ισορροπιών, όπως αυτό των ελληνοτουρκικών συσχετισμών ισχύος.

Κακά λοιπόν τα ψέματα, η μείωση αυτή δεν βοηθάει τον νεαρό Έλληνα έφεδρο σε τίποτα και δεν έχει και καμία απολύτως επιχειρησιακή χρησιμότητα ή ορθολογιστική σκέψη από πίσω της. Μόνο φαντασιώσεις εκλογικών θριάμβων! Έτσι καταλήγουμε στο ασφαλές συμπέρασμα, ότι κανένα μήνυμα δεν πήραν οι φωστήρες μας από το τελευταίο εκλογικό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με τους Τούρκους που το πήραν το «μήνυμά» μας μια χαρά και προετοιμάζονται κατάλληλα.

Η αχίλλειος πτέρνα του συστήματος

του Παναγιώτη Καράμπελα
υποψήφιου ευρωβουλευτή του ΛΑ.Ο.Σ.
πρώην προέδρου της ΝΕ.Ο.Σ.

Αποτελεί γεγονός ότι οι Έλληνες πολίτες που θα κληθούν να ψηφίσουν στις Ευρωεκλογές, λίγη έως καθόλου ενημέρωση έχουν για το τι συμβαίνει στο κέντρο αποφάσεων της Ε.Ε. Η εδώ προεκλογική περίοδος πέρασε κυνηγώντας πότε παπαγαλάκια, πότε «ιπτάμενους» επιχειρηματίες και πότε ... βαρβάρους. Σε τίποτα δεν έγινε σοφότερος ο Έλληνας και καμία νέα γνώση δεν απεκόμισε περί του τι συμβαίνει και πως συμβαίνει η όποια αλλαγή στη ζωή του μέσω Βρυξελλών. Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που εκτός από οργή για τα σκάνδαλα, οι Έλληνες νοιώθουν και ως χάσιμο χρόνου την συμμετοχή τους στις Ευρωεκλογές.

Βεβαίως, συμφέρει το δικομματισμό η απαξίωση της όλης διαδικασίας, γιατί κατ’ αυτόν τον τρόπο ασχολούνται -και ψηφίζουν- μόνο τα ... δικά τους παιδιά. Η προσπάθειά τους, όμως, να αφεθεί στο σκοτάδι ο Ελληνικός λαός και να μας σύρουν στην αποχή, έχει σαν ουσιαστική αφετηρία την ίσως κυριότερη και πιο πηγαία ανεπάρκειά τους:

Το σύστημα δεν μπορεί να παράξει ηγέτες. Δεν μπορεί να φτιάξει ανθρώπους που θα εμπνεύσουν και θα πείσουν τον Ελληνικό λαό να τους ακολουθήσει, σχεδόν όπου τους πάνε! Το σύστημα δεν έχει εκείνη τη προσωπικότητα, όπως ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο Καποδίστριας ή ακόμα και ο Γέρος της Δημοκρατίας, που θα ελκύει τα πλήθη σε τέτοιο βαθμό που να μην χρειάζονται οι σχεδόν συνωμοσιολογικές πρακτικές απενεργοποίησης του λαού. Δεν μπορούν να μας πείσουν και γι’ αυτό μας διώχνουν από τις κάλπες. Μας φοβούνται γιατί δεν μας ελέγχουν. Τόσο ποταποί είναι.

Πως θα μπορούσαν, όμως, να βγάλουν ηγέτες, όταν «χτίζουν» τους ανθρώπους τους χωρίς τον κοινό παρονομαστή μεταξύ των Ελλήνων, εκείνη την δύναμη που μας καθοδηγούσε πάντα έστω και την τελευταία στιγμή στο να πάρουμε τη σωστή απόφαση: την Φιλοπατρία; Πως να καταλάβουν τις κινήσεις του Γιώργου Καρατζαφέρη και ποια κινητήριος δύναμη τον φέρνει πάντα ένα βήμα εμπρός απ' αυτούς; Πως να καταλάβουν την απήχηση των απόψεών του με κλάσμα μόνο της προβολής τους;

Εκεί, λοιπόν, καταδικασμένοι υποσημείωση της Ιστορίας θα παραμείνουν και οι τωρινοί «διαχειριστές» της χώρας μας να απορούν, πώς τα Έθνη προοδεύουν με ηγέτες που μνημονεύονται και πως αυτοκρατορίες καταρρέουν και εξαφανίζονται μπροστά στο ξέσπασμα των περιφρονημένων υπηκόων τους!