Ο Γιάννης Κουριαννίδης στην ΕΓΝΑΤΙΑ

Την Πέμπτη 21 Ιανουαρίου στις 10:30 μ.μ. ο Γιάννης Κουριαννίδης, δημοτικός σύμβουλος του ΛΑ.Ο.Σ. στον Δήμο Θεσσαλονίκης, θα είναι καλεσμένος στην εκπομπή «Βόρειο Σέλας» του δημοσιογράφου Γιώργου Γεωργιάδη στον τηλεοπτικό σταθμό ΕΓΝΑΤΙΑ της Θεσσαλονίκης, με θέμα συζήτησης τα προβλήματα της πόλεως, αλλά και το νέο νομοσχέδιο για την απόδοση της ελληνικής ιθαγένειας στους μετανάστες.

---

Ελληνικές Γραμμές
Πλατεία Αργεντινής Δημοκρατίας 2 - 11472 Αθήνα - τηλ: 211 7109128, fax: 210 3219181, email: webmaster@e-grammes.gr - http://www.e-grammes.gr

Τώρα ή ποτέ!

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης του ΛΑ.Ο.Σ.

Η Αριστερά στην Ελλάδα, αν και υπέστη συντριπτική ήττα στο πεδίο των στρατιωτικών μαχών πριν 60 χρόνια, ηγεμονεύει δυστυχώς αδιάκοπα στον χώρο της σκέψης και της τέχνης. Δεν είναι άμοιρες ευθυνών, φυσικά, οι κυβερνήσεις όλων αυτών των ετών, οι οποίες της εκχώρησαν αυτό το δικαίωμα, είτε από ιδεολογική συνάφεια, είτε από δειλία.

Η ηγεμονία της αυτή είχε ως αποτέλεσμα να καταφέρει να επιβάλει σταδιακά μία φαινομενική απαξίωση των εθνικών ιδανικών και αξιών στην συνείδηση των πολιτών, αν και αυτά δεν έπαψαν ποτέ να αποτελούν τον πυλώνα των κριτηρίων και των επιλογών τής καθημερινότητάς τους. Φτάσαμε έτσι στο σχιζοφρενικού τύπου φαινόμενο, να ψηφίζονται κόμματα «προοδευτικά», από τα οποία όμως οι ψηφοφόροι απαιτούσαν «συντηρητικές» πρακτικές!

Παράλληλα, στον χώρο της Αριστεράς διαμορφώθηκε μία καθεστωτικού τύπου αντίδραση απέναντι σε φαινόμενα ακόμη και εσωτερικού αντιλόγου, πολύ δε περισσότερο απέναντι στον αντίλογο των αντιπάλων της. Αυτή η αντίδραση, παράλληλα με την εμμονή της στην προσκόλληση σε στερεότυπα του παρελθόντος και σε ιδεοληψίες καταδικασμένες από την ιστορία και την καθημερινότητα, είχε ως αποτέλεσμα να αποξενωθεί από την λαϊκή της βάση. Οι πολίτες βρίσκουν πλέον αποκούμπι σ’ αυτούς που αφουγκράζονται τις ανησυχίες και τις αγωνίες τους.

Κι αυτοί δεν είναι άλλοι από τους εκπροσώπους του ογκούμενου Πατριωτικού Κινήματος στην πατρίδα μας, όπως αυτό εκφράζεται μέσα από τις τάξεις του ΛΑ.Ο.Σ., που αντιστέκεται στην ανεξέλεγκτη μετανάστευση, στην καταλήστευση του λαϊκού μόχθου και στην προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος και των εθνικών μας συμφερόντων.

Αυτό δεν είναι ένα φαινόμενο αποκλειστικά ελληνικό. Εκφράστηκε (ίσως και με μεγαλύτερο δυναμισμό) σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Και είναι λογικό. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες έχουν να υπερασπίσουν ιστορία και κοινωνικές κατακτήσεις αιώνων, που σήμερα διακυβεύονται. Και η Αριστερά είναι ανίκανη να το εγγυηθεί και πολύ περισσότερο να το πράξει. Οι περισσότερες «βαθυστόχαστες» αναλύσεις για τα αίτια της ήττας της, αποφεύγουν να προσεγγίσουν, έστω, αυτήν την πραγματικότητα. Κι αυτό είναι κάτι που την απομακρύνει ακόμη περισσότερο από την εκλογική της βάση.

Γι’ αυτό και η πρόκληση για τα ευρωπαϊκά Πατριωτικά Κινήματα, πρωτίστως για την χώρα μας μάλιστα, προβάλλει πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά δελεαστική και πρόσφορη. Και δεν έχουν περιθώρια και δικαίωμα να αποτύχουν. Ίσως να μην υπάρξουν άλλες ευκαιρίες.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 18ης Ιουνίου 2009 της εφημερίδας Στόχος.

Η επόμενη μέρα

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ

Συνηθίζεται μετά από εκλογές να μην υπάρχουν ηττημένοι. Όλοι προσπαθούν να δουν τα πράγματα από τη σκοπιά τους, με τρόπο τέτοιο που να εμφανίζουν το κόμμα ή την παράταξή τους ως κερδισμένα. Δεν μπορεί να πει κανείς ότι συνέβη το ίδιο και σ’ αυτές τις εκλογές.

Η πανωλεθρία της ΝΔ δεν έχει προηγούμενο. Περίπου 1.000.000 ψηφοφόροι την εγκατέλειψαν από τις προηγούμενες ευρωεκλογές! Αλλά και το ΠΑΣΟΚ δεν δικαιούται να θριαμβολογεί. Πάνω από 200.000 ψηφοφόροι τού 2004 προτίμησαν τις παραλίες ή άλλα κόμματα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ προσγειώθηκε ανώμαλα μετά την δημοσκοπική ευφορία πριν από λίγους μήνες, χάνοντας πάνω από 15.000 ψηφοφόρους, ενώ και το ΚΚΕ μετράει απώλειες άνω των 150.000 ψηφοφόρων και μία έδρα λιγότερη και είναι απορίας άξιον γιατί δηλώνει ικανοποιημένο και πανηγυρίζει, θυμίζοντας το γνωστό ανέκδοτο που καταλήγει με τη φράση «πανηγυρίζουμε επειδή δεν μας πνίγηκε κάποιος παίκτης αυτή τη φορά»!

Όσον αφορά τους «Οικολόγους» του Τρεμόπουλου, δικαιούνται απλώς να ευγνωμονούν τους δημοσκόπους που τους φούσκωσαν ως επιλογή διαμαρτυρίας εδώ και μήνες. Δυστυχώς δεν προβλήθηκε όσο θα έπρεπε η αντεθνική χυδαιότητα του Τρεμόπουλου στην παρουσία του στο «μακεδονικό αλφαβητάρι», που του κόστισε μεν σε ποσοστά, αλλά δεν του απέτρεψε τελικώς την εκλογή.

Οι μόνοι που δικαιούνται αναμφίβολα να πανηγυρίζουν είναι οι οπαδοί του Λαϊκού Ορθοδόξου Συναγερμού, που είδαν το κόμμα τους όχι μόνο να ανεβάζει εντυπωσιακά τα ποσοστά του σε όλες τις περιφέρειες της Ελλάδος, αλλά και να κερδίζει συνολικά την προτίμηση άνω των 110.000 νέων ψηφοφόρων και διπλασιάζοντας τις έδρες του στο Ευρωκοινοβούλιο! Η τεράστια αυτή επιτυχία ανήκει αναμφίβολα στον πρόεδρό του Γιώργο Καρατζαφέρη, που για άλλη μια φορά μπόρεσε να αφουγκραστεί τον παλμό και την βούληση του εκλογικού σώματος και να την μετουσιώσει σε ένα ιδιαίτερα ευχάριστο αποτέλεσμα. Ανέτρεψε έτσι το γνωστό ρητό ότι «η νίκη έχει πολλούς πατεράδες», δηλώνοντας ότι αυτή η νίκη έχει έναν και μόνο: τον ίδιο!

Νίκη Τζαβέλλα και Θάνος Πλεύρης καλούνται τώρα να παλέψουν για τα εθνικά μας συμφέροντα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, βαδίζοντας στα χνάρια των προκατόχων τους και γράφοντας νέες σελίδες εθνικής αξιοπρέπειας εκεί που εκπρόσωποι άλλων κομμάτων αποδείχτηκαν από ανεπαρκείς έως μειοδότες.

Αυτές, όμως, οι εκλογές έδειξαν και κάτι ακόμη: Ότι ο λαός είναι πλέον αηδιασμένος από το δίπολο της εξουσίας και τα θλιβερά δεκανίκια του. Δεν είναι μάλιστα τυχαίο, ότι και μικρότεροι κομματικοί σχηματισμοί απέσπασαν όχι ευκαταφρόνητο αριθμό ψηφοφόρων.

Η ευθύνη είναι πραγματικά πολύ μεγάλη για το Πατριωτικό Κίνημα που δείχνει να εδραιώνεται στη χώρα μας στις τάξεις του ΛΑ.Ο.Σ. Γι’ αυτό και ο πρόεδρός του, αμέσως μετά το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, ζήτησε από όλους σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Το χρέος όλων μας είναι πλέον να μιλήσουμε σε όλους αυτούς τους ανθρώπους, που έκαναν την υπέρβασή τους και εμπιστεύθηκαν την ψήφο τους στον ΛΑ.Ο.Σ., με τρόπο, έργα και πράξεις τέτοια, που να μη μετανιώσουν ποτέ για την επιλογή τους αυτή. Ο εναγκαλισμός τους με το ελληνικό Πατριωτικό Κίνημα πρέπει να αποβεί ζωογόνος, γόνιμος και παραγωγικός για την περαιτέρω ανάπτυξή του. Γιατί μόνον έτσι είναι δυνατή η ανατροπή του εθνοκτόνου και αντικοινωνικού σκηνικού που έχουν στήσει στην πατρίδα μας τα ενεργούμενα ξένων κέντρων και επιδιώξεων.

Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΧΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΚΟΥΡΙΑΝΝΙΔΗΣ VS ΣΑΧΙΝΙΔΗ

Χαμός την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2009 στο Δημοτικό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης. Η αντιπαράθεση του νέου δημοτικού συμβούλου του ΛΑΟΣ, Γιάννη Κουριαννίδη, με τον σύμβουλο του ΚΚΕ, Αγάπιο Σαχίνη, σίγουρα θα μείνει για πολύ καιρό χαραγμένη στη μνήμη όλων όσοι την έζησαν! Όλα ξεκίνησαν όταν ο Κουριαννίδης κατέθεσε πρόταση στο Δημοτικό Συμβούλιο, να δώσει σε δρόμο της Θεσσαλονίκης το όνομα του στρατιωτικού και μετέπειτα πολιτικού ηγέτη της ΕΟΚΑ, του στρατηγού Γεωργίου Γρίβα – Διγενή. «Είναι ντροπή», είπε ο Κουριαννίδης, «μία πόλη όπως η Θεσσαλονίκη, να μην τιμά τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα της σύγχρονης ιστορίας του Ελληνισμού, που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανεξαρτησία της μεγαλονήσου. Μάλιστα, υπάρχει η πληροφορία ότι ο Γρίβας ήταν γραμμένος στα μητρώα του Δήμου Θεσσαλονίκης, κατόπιν επιθυμίας του ιδίου εν ζωή. Σε ανάλογο παλαιότερο αίτημα της Κυπριακής Εστίας Θεσσαλονίκης (επί θητείας ακόμη του πρώην δημάρχου κ. Κοσμόπουλου), οι άνθρωποί της είχαν λάβει την υπόσχεση ότι το αίτημά τους θα υλοποιηθεί, αλλά ακόμη ... περιμένουν». Η τοποθέτηση αυτή του Κουριαννίδη προκάλεσε την αντίδραση τόσο του Σαχίνη όσο και του κ. Μηταφίδη (ΣΥΡΙΖΑ), που τον διέκοψαν με φωνές, αλλά ο Κουριαννίδης τους απάντησε ότι πρέπει επιτέλους να αρχίσουν να ακούν και διαφορετικές φωνές στο Δ.Σ. Η κατάσταση οξύνθηκε περαιτέρω, όταν ο Κουριαννίδης καυτηρίασε τη στάση του Αγ. Σαχίνη, που αντί να περιοριστεί στην ουσία συζήτησης σχετικά με την μετακίνηση ενός παρεκκλησίου του ναού της Παναγούδας, που εμπόδιζε την κίνηση των πεζών, άρχισε να αναλίσκεται σε «ηθικολογίες», που αφορούσαν «την τακτική της Εκκλησίας να στήνει παντού παγκάρια», λέγοντας ότι «καμμία βυζαντινή εκκλησία της Θεσσαλονίκης δεν είχε παγκάρι», ενώ έφτασε στο σημείο μίας πρωτοφανούς αήθους επιθέσεως προσωπικά προς τον μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο! Ο Κουριαννίδης επεσήμανε ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι δεν πρέπει να χρησιμοποιούν το αξίωμα και τη θέση τους για φτηνή προπαγάνδα και στείρα επίθεση σε θεσμούς και πρόσωπα και εσωτερική κομματική κατανάλωση. «Την Εκκλησία θα την κρίνουν οι πιστοί της», τόνισε. «Εξάλλου, ο οβολός στο παγκάρι είναι προαιρετικός, σε αντίθεση με την αφαίμαξη που υφίσταται ο ελληνικός λαός από τα χρήματα των φόρων που πληρώνει για την χρηματοδότηση των κομμάτων. Γι’ αυτό κανείς δεν τον ρώτησε. Τουλάχιστον, ας ακολουθούσαν όλοι το παράδειγμα του Γιώργου Καρατζαφέρη, που μεσούσης της οικονομικής κρίσης, κατέθεσε 1.000.000 ευρώ στο ταμείο κατά της φτώχειας. Και πρώτ’ από όλους αυτοί που αρνούνται πεισματικά εδώ και χρόνια έλεγχο των οικονομικών του κόμματός τους». Ο Σαχίνης εξεμάνη και άρχισε ένα παραλήρημα: «Αυτό θέλεις, να κλείσουν τα κόμματα. Να βάλετε την Ελλάδα στο γύψο! Τα ζήσαμε αυτά. Γι’ αυτό θέλεις οδό Γρίβα (!!!)». Η απάντηση του Κουριαννίδη πληρωμένη: «Δεν δέχομαι μαθήματα δημοκρατίας από εσένα κύριε Σαχίνη, που εκφράζεις μια ιδεολογία που έβαλε στον γύψο για πολλές δεκαετίες τη μισή ανθρωπότητα. Η εξαθλίωση των χωρών αυτών έχει τα αποτελέσματα που όλοι μας βιώνουμε σήμερα». «Εμείς αγωνιστήκαμε για να μιλάτε ελεύθερα σήμερα και να λέτε ό,τι θέλετε», συνέχισε ο Σαχίνης, για να εισπράξει τη νέα απάντηση του Κουριαννίδη: «Ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, κ. Σαχίνη. Κάποιοι άλλοι φροντίζουν να τον καταντήσουν σκλάβο με τις ιδέες και τις πρακτικές τους». Κάπου εκεί ο Σαχίνης αποχώρησε ... κατακόκκινος! Απολαυστικές στιγμές, που η παρουσία του Γιάννη Κουριαννίδη στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης υπόσχεται ότι θα συνεχιστούν!...

Γιάννης Κουριαννίδης: Η Θεσσαλονίκη, είναι πόλη Ελληνική

Ο Γιάννης Κουριαννίδης, προέρχεται από τη σχολή εκείνη των πατριωτών και αγωνιστών, που στο πέρασμα των χρόνων, δεν έβαλαν νερό στο κρασί τους και αρνήθηκαν πεισματικά να ρίξουν νερό στο μύλο του δικομματισμού. Επίσης, ο νυν δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, αποτελεί την καλύτερη απόδειξη ότι οι αγώνες, όταν χαρακτηρίζονται από συνέπεια και μαχητικότητα, δικαιώνονται. Στη συνέντευξή του, ο κ. Κουριαννίδης δεσμεύεται για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των συμπατριωτών μας, επισημαίνοντας τον σοβαρότατο κίνδυνο για κοινωνικές εκρήξεις, που προκύπτει από την πληθυσμιακή αλλοίωση της Θεσσαλονίκης. Επίσης, καλεί το Δήμο Θεσσαλονίκης να θεσπίσει μία ρήτρα στις συμβάσεις που συνάπτει με ιδιώτες εργολάβους για την υλοποίηση δημοτικών έργων, ώστε να εξαντλούν όλα τα μέσα για την απασχόληση σε αυτά Ελλήνων εργατών.

συνέντευξη στον Δημήτρη Ζαφειρόπουλο


Ποιες είναι οι προτεραιότητές σας ως νέου δημοτικού συμβούλου και ποια θέματα σκοπεύετε να αναδείξετε;
Πρόθεσή μου είναι να ακουστούν στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης πράγματα που δεν έχουν ακουστεί μέχρι σήμερα και να δώσω τη μάχη ώστε αυτά να υλοποιηθούν προς όφελος των Ελλήνων κατοίκων της. Το τονίζω αυτό: «των Ελλήνων κατοίκων της». Η διαφύλαξη των συμφερόντων των συμπατριωτών μας, είναι η πρώτη μου προτεραιότητα. Οι πρόγονοί τους ελευθέρωσαν αυτήν την πόλη, αυτοί και οι ίδιοι αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για να διατηρήσει την ελληνική της φυσιογνωμία, αλλά και για εργασιακή αξιοπρέπεια μέσα από κοινωνικούς αγώνες. Τα όσα κερδήθηκαν στους τομείς αυτούς όλα αυτά τα χρόνια δεν πρέπει να αποτελέσουν διακύβευμα στα επόμενα, κάτι που διαφαίνεται ως σοβαρότατος κίνδυνος εξαιτίας της πληθυσμιακής αλλοίωσης της Θεσσαλονίκης και των κοινωνικών εκρήξεων που αυτή προκαλεί.

Ποια είναι πλέον η σύνθεση του πληθυσμού της Θεσσαλονίκης;
Η Θεσσαλονίκη είναι μία πόλη που βιώνει με δραματικό τρόπο τον δημογραφικό αφελληνισμό της. Ήδη οι περιφερειακοί Δήμοι του πολεοδομικού συγκροτήματος, αλλά και οι βόρειες συνοικίες του Δήμου Θεσσαλονίκης, έχουν καταληφθεί από μετανάστες και υπάρχουν πια συνοικίες ολόκληρες από Αλβανούς, Ρώσους, Ρουμάνους και εσχάτως Βουλγάρους. Οι τελευταίοι, με το ευρωπαϊκό διαβατήριο πλέον στο τσεπάκι τους, πρόκειται να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο τα αμέσως επόμενα χρόνια, αφού όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι θα υπάρξει ουσιαστικά μία επέλασή τους προς το Νότο, με ό,τι κι αν συνεπάγεται αυτό. Επίσης, η παροικία των Κινέζων αριθμεί ήδη άνω των 4000 μελών και κρατά στα χέρια της ένα αξιοσέβαστο ποσοστό του παρανόμου και «ημινόμιμου» λιανικού εμπορίου.

Πως θα τιθασευτεί η λαθρομετανάστευση προς την πόλη σας;
Αυτό είναι κάτι για το οποίο την αποκλειστική ευθύνη και τα μέσα για την υλοποίησή του έχει η κεντρική εξουσία. Αυτή πρέπει να αναλάβει κατ' αρχή την αποτελεσματική φύλαξη των συνόρων, την επαναπροώθηση των παρανόμως εισελθόντων στη χώρα, την επανεξέταση όλων των περιπτώσεων χορήγησης της ελληνικής υπηκοότητας, αδειών παραμονής, αλλά και πολιτικού ασύλου κ.λπ. Ο Δήμος, όμως, μπορεί να λάβει κάποια επιμέρους μέτρα, ώστε να υποβοηθήσει το κράτος στην προσπάθεια αυτή. Λ.χ., θα μπορούσε να θεσπίσει μία ρήτρα στις συμβάσεις που συνάπτει με ιδιώτες εργολάβους για την υλοποίηση δημοτικών έργων, να εξαντλούν όλα τα μέσα για την απασχόληση σε αυτά Ελλήνων εργατών, πριν προχωρήσουν στην πρόσληψη αλλοδαπών, επί ποινή μάλιστα ακυρώσεως της συμβάσεως. Αυτό είναι κάτι που σαφώς θα αποθάρρυνε αλλοδαπούς στο να προτιμούν τη χώρα μας για ανεύρεση εργασίας. Ακόμη, το Συμβούλιο Πρόληψης Εγκληματικότητας θα πρέπει να αποκτήσει ουσιαστικές αρμοδιότητες και κύρος, ώστε να συμβάλει αποτελεσματικά στη δημιουργία αισθήματος ασφάλειας στους δημότες.

Τι δυνατότητες παρέμβασης θεωρείτε ότι υπάρχουν από το Δήμο Θεσσαλονίκης για το θέμα του ονόματος των Σκοπίων; Έχει αναλάβει ο Δήμος τις ευθύνες του σε αυτό το επίπεδο έναντι της τοπικής αλλά και της ελληνικής κοινωνίας;
Στα περίφημα συλλαλητήρια για το Σκοπιανό πριν από δύο περίπου δεκαετίες, ο Δήμος Θεσσαλονίκης διαδραμάτισε έναν ηγετικό και συντονιστικό ρόλο, συνεισφέροντας τα μέγιστα στην επιτυχία τους και όλοι γνωρίζουμε τι μεγάλο όπλο αποτέλεσαν αυτά τα συλλαλητήρια στα χέρια της ελληνικής διπλωματίας. Αυτό το ρόλο φαίνεται πως τον ξέχασε η σημερινή Διοίκηση του Δήμου. Οι ενέργειες και οι δράσεις της περιορίζονται απλά σε ένα «δημοσιοσχεσίστικο» πλαίσιο, με αποδόσεις τιμής σε προσωπικότητες που στηρίζουν τις ελληνικές θέσεις διεθνώς, σε κάποια ψηφίσματα που κανείς δεν υπολογίζει πια κ.α. Καλή πρόθεση μπορεί να υπάρχει, αλλά στην πράξη έχει κυριαρχήσει η θέση ότι «ο Δήμος δεν ασκεί εξωτερική πολιτική». Αυτό είναι μία λάθος προσέγγιση στο θέμα, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, λόγω του μεγέθους, της ιστορίας και της τεράστιας γεωπολιτικής σημασίας του, επιβάλλεται να πιέζει ενεργά προς την κατεύθυνση της υλοποίησης εθνικών δράσεων στο θέμα αυτό.


«Ο Τρεμόπουλος είναι επικοινωνιακή φούσκα»

Τους τελευταίους μήνες, η πόλη σας έχει αποτελέσει πεδίο δράσης αριστεριστών και αντιεξουσιαστών, που δεν δίστασαν μάλιστα να βεβηλώσουν εκκλησίες και προσκυνήματα. Γιατί ανέχονται οι τοπικές αρχές ασφαλείας αυτό το φαινόμενο;
Το φαινόμενο είναι γενικότερο και έχει εξαπλωθεί πλέον σε πολλές μεγάλες περιφερειακές πόλεις της πατρίδας μας. Η «αμυνόμενη αστυνομία» του κ. Παυλόπουλου είναι δυστυχώς ακόμη μία πραγματικότητα, που μας προσβάλλει ως πολίτες και ως Έλληνες. Η οχύρωση των ανθρώπων, που είναι εντεταλμένοι για την προστασία του πολίτη και τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, μέσα στα σιδερόφρακτα τμήματα, αποτελεί μία οδυνηρή εικόνα και επιτείνει καθημερινώς το αίσθημα της ανασφάλειας του πολίτη. Ακόμη, αποθρασύνει όλους αυτούς τους χρήσιμους ηλίθιους, που ως ενεργούμενα ξένων συμφερόντων τα έχουν βάλει με κάθε θεσμό που θεωρούν ότι ενσαρκώνει κομμάτι της κρατικής εξουσίας. Και η Εκκλησία φαίνεται πως θεωρείται ένας από αυτούς. Όσο δεν υπάρχει μία σαφής εντολή από την πολιτική ηγεσία της ΕΛΑΣ για την αντιμετώπιση αυτής της βαρβαρότητας, το φαινόμενο αυτό όλο και θα διογκώνεται.

Στη Θεσσαλονίκη κυκλοφορούν διάφοροι... Τρεμόπουλοι, που τους αβαντάρουν μάλιστα διάφοροι και δημοσκοπικά! Αλήθεια, τι απήχηση έχουν όλοι αυτοί στην τοπική κοινωνία;
Ο Τρεμόπουλος είναι στη συνείδηση του Θεσσαλονικιού μία γραφική προσωπικότητα και ως τέτοια καταγράφεται μέχρι τώρα και στα εκλογικά αποτελέσματα. Το φαινόμενο της δημοσκοπικής έκρηξης των ποσοστών των «Οικολόγων», οφείλεται στην άγνοια των Ελλήνων για το τι πραγματικά πιστεύει και για το τι αγωνίζεται ο Τρεμόπουλος, αλλά και στην απογοήτευσή τους από το κομματικό σκηνικό στην πατρίδα μας. Δεν αποκλείεται βέβαια, όλο αυτό να είναι μία επικοινωνιακή φούσκα και τίποτε παραπάνω (ως γνωστό, «δεν ξέρω αν οι δημοσκοπήσεις εκφράζουν την κοινή γνώμη, αλλά σίγουρα εκφράζουν μία γνώμη μέχρι να γίνει κοινή!»).


Για ένα Eλληνικό αύριο

Το 2002 υπήρξατε επικεφαλής του ψηφοδελτίου «Θεσσαλονίκη Πόλη Ελληνική», αποσπώντας ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό. Το 2006 συμμετείχατε στον Δημοτικό Συνδυασμό του Γιώργου Καρατζαφέρη. Στις επόμενες δημοτικές εκλογές θα υπάρξει ένα ισχυρό εθνικό ψηφοδέλτιο στην πόλη της Θεσσαλονίκης;
Η Θεσσαλονίκη έχει πολίτες με έντονα ανεπτυγμένη την εθνική τους ευαισθησία. Έχει επανειλημμένως αποδειχθεί αυτό στο πέρασμα των δεκαετιών και έχει αποτυπωθεί και ως εκλογικό αποτέλεσμα. Επομένως, θεωρώ αδιανόητο το να μην υπάρξει πολιτική έκφραση αυτής της βούλησης των Ελλήνων πολιτών της και στις επόμενες δημοτικές εκλογές. Ο Έλληνας ψηφοφόρος γνωρίζει πια ποιοι αναγνωρίζουν και τιμούν τα οράματα και τις φιλοδοξίες του για ένα αξιοπρεπές ελληνικό αύριο της πόλης του. Και αυτή τη φορά πιστεύω ότι η επιλογή του θα διαμορφωθεί με κριτήρια όχι μόνο γενικότερα πολιτικά, αλλά και ειδικότερα προσωπικά και υποκειμενικά.

Ορκωμοσία Γιάννη Κουριαννίδη ως δημοτικού συμβούλου Θεσσαλονίκης

Την Πέμπτη 21 Μαΐου, ορκίστηκε ως δημοτικός σύμβουλος, ενώπιον του δημάρχου Θεσσαλονίκης Βασίλειου Παπαγεωργόπουλου, ο Γιάννης Κουριαννίδης. Ο νέος δημοτικός σύμβουλος, γνωστός από την πολυετή παρουσία του και αγωνιστική πορεία του σε πατριωτικούς πολιτικούς σχηματισμούς, είχε συμμετάσχει στο ψηφοδέλτιο του Γιώργου Καρατζαφέρη, τον Οκτώβριο του 2006, ενώ είχε διεκδικήσει τον Δήμο Θεσσαλονίκης το 2002, ως επικεφαλής του συνδυασμού «Μέτωπο για τη Θεσσαλονίκη – Θεσσαλονίκη πόλη ελληνική». Ο κ. Κουριαννίδης κατέλαβε στο Δημοτικό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης την θέση του αποχωρήσαντος Ορέστη Αγγελίδη.

Μετά την ορκωμοσία του, ο κ. Κουριαννίδης έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Θα ήθελα να ευχαριστήσω όσους με οδήγησαν σήμερα σ’ αυτή τη θέση. Πρώτα απ’ όλους τον πρόεδρο του ΛΑ.Ο.Σ. κ. Καρατζαφέρη, που μου έδωσε τη δυνατότητα να συμμετάσχω στο ψηφοδέλτιο της παρατάξεώς του, κατόπιν όσους με ψήφισαν, αλλά και τον προκάτοχό μου στο Δήμο, κ. Αγγελίδη. Πρόθεσή μου είναι να αγωνιστώ για το δικαίωμα σε μία εθνικά και κοινωνικά αξιοπρεπή ζωή των Ελλήνων κατοίκων της πόλης μας. Δηλαδή των ανθρώπων που οι πρόγονοί τους απελευθέρωσαν αυτήν την πόλη και σήμερα αγωνίζονται όπως κι εκείνοι, για να μην χάσει τον ελληνικό χαρακτήρα της, αλλά και για να μη διακυβευθούν περαιτέρω οι κοινωνικές κατακτήσεις τους που με μόχθο και θυσίες, ειδικά στην περιοχή μας, κερδήθηκαν».

Η «μοίρα» των πρωτοπόρων

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.



Βρισκόμουν προχθές το βράδυ στην Κομοτηνή, όπου είχε προγραμματιστεί μία εκδήλωση, από αυτές που ονομάζουμε «χαμηλού επικοινωνιακού προφίλ», στη μνήμη της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Αρκετοί οι παρευρεθέντες, άναψαν εκατοντάδες κεριά στη μνήμη των θυμάτων της τουρκικής βαρβαρότητας, μέσα από μία καθιστική και σιωπηλή διαμαρτυρία για το έγκλημα. Γυρνώντας στο σπίτι μου είδα έκπληκτος στον «Αθέατο Κόσμο» του Χαρδαβέλλα, τόσο τον ίδιο όσο και τους καλεσμένους του να αναπτύσσουν τις αγωνίες τους για το φαινόμενο της μετανάστευσης, που «έχει λάβει πια ανησυχητικές διαστάσεις».

Στο μυαλό μου έφερα τους δύο ανθρώπους που, με διαφορετικές προσλαμβάνουσες, με διαφορετικές πολιτικές καταβολές, έθεσαν πριν αρκετά χρόνια τις παραμέτρους των προβλημάτων αυτών ενώπιον του ελληνικού λαού, διατυπώνοντας τις θέσεις τους για την ανάδειξη και την αντιμετώπισή τους μέσα από έναν γόνιμο διάλογο με την κοινωνία και πιέζοντας τις ηγεσίες του τόπου για την υιοθέτησή τους.

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης ήταν ο πρώτος που ανέδειξε τις σημερινές πολιτικές διαστάσεις ενός ιστορικού γεγονότος, της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, και διατύπωσε ρεαλιστικές προτάσεις για την αξιοποίησή του, τόσο στο εσωτερικό της χώρας, όσο και διεθνώς. Αγωνίστηκε μάλιστα μέσα από τις τάξεις του ΠΑΣΟΚ, ενός συστημικού δηλαδή κόμματος, άρα φύσει εχθρικό προς την ανάπτυξη και υιοθέτηση τέτοιων απόψεων στο εσωτερικό του, και το οποίο σχετικά σύντομα αναγκάστηκε να εγκαταλείψει.

Ο Μάκης Βορίδης επέλεξε τη μοναξιά ενός μικρού πολιτικού σχηματισμού, του Ελληνικού Μετώπου, διατυπώνοντας μία σειρά προτάσεων και θέσεων για την αντιμετώπιση της επικείμενης πλημμυρίδας των αλλοδαπών στη χώρα μας, μακρυά από στερεότυπα του παρελθόντος, και από τοποθετήσεις που θα μπορούσαν να επισύρουν εύκολους αφορισμούς περί ρατσισμού και ξενοφοβίας, αν και δεν τις απέφυγε τελικά από τους γνωστούς εκπροσώπους της σύγχρονης «αστυνομίας της σκέψης».

Σήμερα, δυο δεκαετίες σχεδόν μετά από τότε που τα θέματα αυτά τέθηκαν προς κοινωνικό και πολιτικό διάλογο, ακούει κανείς παντού για την «ανάγκη της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας των Ποντίων» και για την «άμεση αντιμετώπιση του φαινομένου της μετανάστευσης». Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί, εκφραστές διαφόρων ιδεολογιών, συγκλίνουν τις απόψεις τους προβληματιζόμενοι επί αυτών των θεμάτων. Λίγοι θυμούνται πια τους πρωτοπόρους εκφραστές τους, ενώ όσοι χρησιμοποιούν σήμερα τις απόψεις τους για πολιτική ή άλλη εκμετάλλευση, αποσιωπούν έντεχνα τους εμπνευστές τους.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι ο αγώνας τους δικαιώθηκε. Κάθε άλλο. Ο καθηγητής Κώστας Φωτιάδης ακόμη περιμένει (και προφανώς επί ματαίω!) να υλοποιήσει η Βουλή σχετική δέσμευσή της για την έκδοση του 16τομου έργου του για την Γενοκτονία, ενώ οι δειλές ελλαδικές κυβερνήσεις δεν σκέφτονται καν να θέσουν το θέμα της διεθνούς αναγνώρισης και καταδίκης του νεοτουρκικού αυτού εγκλήματος.

Από την άλλη, αν και οι συνέπειες της μετανάστευσης πλήττουν πλέον καίρια τον Έλληνα στην καθημερινότητά του, διαψεύδοντας όσους υποστήριζαν πριν λίγο μόλις καιρό, ότι η μόνη επίπτωσή της θα είναι η ανεργία που θα αυξανόταν τάχα μόνο στους ανειδίκευτους εργάτες (!), η πολιτεία δείχνει ανίκανη, αν όχι απρόθυμη, να λάβει αποφασιστικά μέτρα. Κι όλα αυτά, πλησιάζοντας, αν δεν έχουμε ήδη φτάσει, στο σημείο απ’ όπου δεν θα υπάρχει πια επιστροφή.

Το παρήγορο βεβαίως είναι, ότι σήμερα πια έχουν υιοθετηθεί από πολύ περισσότερους οι θέσεις και οι προτάσεις αυτών των πρωτοπόρων. Μεγάλωσαν βεβαίως και οι απαιτήσεις. Ο κατάλληλος και αποτελεσματικός συντονισμός των ενεργειών τους είναι το ζητούμενο. Κι εδώ, θα μετρήσει τόσο η εμπειρία των παλαιοτέρων, όσο και ο ενθουσιασμός των νεωτέρων.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 21ης Μαΐου 2009 της εφημερίδας Στόχος.

Παρουσίαση βιβλίου στην Ξάνθη

Την Δευτέρα 4 Μαΐου στις 8 μ.μ. το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, ο Όμιλος Κοινωνικού Προβληματισμού Ξάνθης, ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Eνδοχώρα» και οι εκδόσεις «Γόρδιος» διοργανώνουν στην αίθουσα εκδηλώσεων «Π» (Καπνεργατών 9, Ξάνθη) παρουσίαση του βιβλίου της Ελένης Λουκάτου – Αποστολίδου «Θράκη: ιστορική ιχνηλασία». Για το βιβλίο θα ομιλήσουν:

* Αθανάσιος Τσακνάκης, φιλόλογος, συγγραφέας
* Χρήστος Καρολίδης, δικηγόρος, πρόεδρος του Ομίλου Κοινωνικού Προβληματισμού Ξάνθης
* Γιάννης Κουριαννίδης, εκδότης του περιοδικού «Ενδοχώρα»
* Σεμπαϊδίν Καραχότζα, εκδότης της εφημερίδας «Νατπρες»
* η συγγραφέας

Εκδήλωση στην Θεσσαλονίκη για την σύγκρουση των πολιτισμών

Την Τετάρτη 29 Απριλίου στις 7:00 μ.μ. ο Πολιτιστικός Σύλλογος «Eνδοχώρα» διοργανώνει στο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης (Αγίας Σοφίας 3) ομιλία του οικονομολόγου – συγγραφέα Σωτηρίου Σπύρου με τίτλο «Θα έχουμε τα επόμενα χρόνια γενικευμένη σύγκρουση πολιτισμών;» Για τον συγγραφέα και το έργο του θα μιλήσει ο εκδότης του περιοδικού «Ενδοχώρα» Γιάννης Κουριαννίδης. Την εκδήλωση θα συντονίσει ο οικονομολόγος Θεοδόσιος Αθανασάς.

Ο σιωπηλός γίγαντας

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ.




Δεν νομίζω ότι θα υπήρξε Έλληνας που να μην προσεβλήθη από τα όσα είπε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα, κατά την διάρκεια της επισκέψεώς του στην Τουρκία. Δικαιολογημένες, λοιπόν, και οι αντιδράσεις όσων ένοιωσαν την ανάγκη να διαμαρτυρηθούν με την δημόσια κατάθεση της γνώμης τους. Αυτοί που δεν είναι δικαιολογημένοι με τίποτε, είναι όσοι είχαν αναλάβει εργολαβικά να μας πείσουν κατά την προεκλογική περίοδο στις ΗΠΑ, ότι η εκλογή Ομπάμα θα κόμιζε μύρια όσα οφέλη για την πατρίδα μας.

Η εθελοτύφλωση αυτή, προϊόν μακροχρόνιας βλακείας ορισμένων «ειδημόνων» (αν όχι και σκόπιμη ωραιοποίηση της κατάστασης), παραβλέπει μία σκληρή πραγματικότητα: η Ελλάδα (αλλά και η Κύπρος μετά την εκλογή Χριστόφια) έχει εδώ και χρόνια αποποιηθεί των αυτονόητων δικαιωμάτων της στο Αιγαίο, στην Κύπρο, αλλά και στην Θράκη. Δέχεται σχεδόν αδιαμαρτύρητα και σίγουρα χωρίς ουσιαστική αντίδραση, την τουρκική ωμή προκλητικότητα, έχει πετάξει στα σκουπίδια το «Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα», χάνει (ακόμη και με ψήφους Ελλήνων!) τις προσφυγές των εχθρών μας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και υποστηρίζει αναφανδόν την είσοδο της Τουρκίας στην ... Ευρώπη!

Την ανεπάρκεια αυτή της ελλαδικής πολιτείας καλούνται πλέον να την αναπληρώσουν οι ελληνικές συλλογικότητες, τόσο στο εσωτερικό όσο και, κυρίως, στο εξωτερικό. Γι’ αυτό και δεν είναι δυνατόν να μην επαινέσουμε την πρωτοβουλία της Πανθρακικής Ένωσης Αμερικής «Ορφεύς», του Φιλανθρωπικού Ελληνοαμερικανικού Οργανισμού και της Ελληνικής Ένωσης Αμερικής (HLA), που απαρτίζονται κυρίως από νέους Ελληνοαμερικανούς, που οργάνωσαν εκδήλωση με τίτλο «Σταματήστε τον κύκλο της άρνησης», για να τιμήσουν την 6η Απριλίου, ως ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ελληνισμού της Ανατολικής Θράκης. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε έξω από το κτήριο του ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη και, όπως γνωστοποίησε στην στήλη μας ο λέκτορας του Δ.Π.Θ. Θεοφάνης Μαλκίδης, που παρέστη στην εκδήλωση, στην πρώτη αυτή συμβολική συγκέντρωση συμμετείχαν αρκετοί νέοι και νέες, που έδωσαν το παρών έστω και κάτω από καταρρακτώδη βροχή.

Ο κ. Μαλκίδης τόνισε μεταξύ των άλλων και τα παρακάτω, τα οποία προσυπογράφουμε απολύτως, με την ελπίδα ότι σύντομα αυτός ο σιωπηλός γίγαντας Ελληνισμός θα συμπαρασύρει με την δράση του τον μακαρίως κοιμώμενο πολιτικό κόσμο της χώρας μας: «Η εκδήλωση με την παρουσία ατόμων που έδιναν μήνυμα δύναμης, μαχητικότητας, ορμής και πάθους για την Πατρίδα και τα εθνικά απαράγραπτα δίκαια της, άνοιξε έναν δρόμο. Παιδιά Ελλήνων μεταναστών δεύτερης και τρίτης γενιάς έδωσαν ένα μοναδικό μάθημα ευπρέπειας, αγώνα και δράσης με λόγο υπεύθυνο οργανώνοντας μια συμβολική ενέργεια που δεν πέρασε απαρατήρητη από αυτούς που πρέπει. Παιδιά και γόνοι μια τίμιας κουρασμένης πια γενιάς Ελλήνων οικονομικών μεταναστών, που κυνήγησαν το όνειρο μακριά από την ρημαγμένη από τον πόλεμο και τον εμφύλιο Ελλάδα, χτίζοντας μια άλλη Ελλάδα στην καρδιά της Αμερικής, έδωσαν ένα μάθημα εθνικής συμπεριφοράς. Μιας γενιάς που έχτισε με τον ιδρώτα της σχολεία, εκκλησίες, ιδρύματα, συλλόγους, μεγάλες και μικρές οργανώσεις, δημιουργώντας την ανεξάντλητη ελληνική δύναμη της Αμερικής. Αυτά τα παιδιά σε μία ημέρα μια γεμάτη εθνικά διδάγματα και μεγάλα νοήματα μέρα όχι μόνο για τον Ελληνισμό, αλλά για ολόκληρη την ανθρωπότητα, ξεκίνησαν μια μεγάλη εθνική προσπάθεια. Οφείλουμε να τους υποστηρίξουμε. Να τους σταθούμε. Να είμαστε δίπλα τους. Έδωσαν μια ζωντανή μαρτυρία ότι όσο υπάρχουν νέοι άνθρωποι υπάρχει ελπίδα. Υπάρχει δύναμη. Υπάρχει προοπτική. Μια χούφτα νέων ανθρώπων που διδάσκονται από τα μεγάλα ιδανικά και οράματα της πατρίδας και της γεμάτης λαμπρές αλλά και μαύρες σελίδες γεμάτες θυσίες και αίμα, των ηρώων του έθνους μας έκαμαν μια αρχή για ένα ακόμα εθνικό μας θέμα. Στην Νέα Υόρκη, την σημερινή πρωτεύουσα του κόσμου, νέοι άνθρωποι έδωσαν ένα μάθημα σε όλους μας. Μάθημα συντονισμού δράσης και αγώνα. Ας τους ακολουθήσουμε. Ας τους στηρίξουμε».

Στην Θράκη σήμερα

του Γιάννη Κουριαννίδη
εκδότη του περιοδικού «Ενδοχώρα»
μέλους της Κεντρικής Επιτροπής του ΛΑ.Ο.Σ

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Τουρκία είναι ένας απειλητικός γείτονας, με υπερεκτιμημένη ίσως από πλευράς μας την στρατιωτική αποτελεσματικότητά του, αλλά σίγουρα προκλητικός και επικίνδυνος για την ειρήνη στην περιοχή μας. Η επιβουλή της προς εδάφη της πατρίδας μας είναι διαρκής και απροκάλυπτη, με κυριώτερο χώρο δράσης της το Αιγαίο, όπου εξαιτίας τής ανεύθυνης πολιτικής και της ηττοπαθούς διαχειρίσεως των κρίσεων από την πλευρά της Ελλάδος, είναι αλήθεια ότι έχει καταγάγει σημαντικές διπλωματικές νίκες.

Δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι ο πρωτεύων στόχος της δεν είναι το Αιγαίο, αλλά η Θράκη μας. Δεν χωρά βεβαίως αμφιβολία ότι η προκλητική παρεμβατικότητά της στον χώρο της ελλαδικής Θράκης πολλές φορές ξεπερνά τα «επιτρεπτά» όρια. Δεν είναι όμως η προτεραιότητά της η Θράκη. Η Άγκυρα γνωρίζει πολύ καλά ότι σε επίπεδο διπλωματίας δεν μπορεί να διεκδικήσει ―και πολύ περισσότερο να κερδίσει― κάτι ουσιώδες στην περιοχή αυτή. Γνωρίζει επίσης ότι μία στρατιωτική επέμβαση στην ελλαδική Θράκη θα αποβεί ολέθρια γι’ αυτήν. Στρέφει λοιπόν το κύριο ενδιαφέρον της στον χώρο του Αιγαίου, όπου έχει ήδη επιτύχει να περάσει διεθνώς τον όρο «γκρίζες ζώνες», ενώ είναι υπαρκτά τόσο το θέμα της οριοθετήσεως της υφαλοκρηπίδας, όσο και η απειλή του casus belli, στην περίπτωση που η χώρα μας ασκήσει το διεθνώς κατοχυρωμένο δικαίωμά της για επέκταση των χωρικών υδάτων της στα 12 μίλια.

Στην Θράκη, το μεγάλο της όπλο είναι οι μουσουλμάνοι που ζουν εκεί και στους οποίους δυστυχώς, εξαιτίας της ελλαδικής αβελτηρίας, έχει κατορθώσει σε μεγάλο βαθμό να εμφυσήσει τουρκική συνείδηση ή, τουλάχιστον, να τους γοητεύσει ως η κρατική οντότητα που ενδιαφέρεται πραγματικά γι’ αυτούς! Το εθνοτικό μωσαϊκό που συνθέτει τον μουσουλμανικό πληθυσμό της Θράκης (Πομάκοι, Τσιγγάνοι, Τσερκέζοι, διάφορα τουρκογενή φύλα, εξισλαμισμένες μικρές πληθυσμιακές ομάδες που κατοίκησαν στην περιοχή κατά την βυζαντινή περίοδο, ακόμη και μαύροι από την Αφρική!), ουδόλως δείχνει να ενδιαφέρει την προπαγάνδα και τον σχεδιασμό της Άγκυρας. Γι’ αυτήν είναι όλοι ... Τούρκοι!

Υπό την θεώρηση αυτή η παρέμβαση της Άγκυρας στην Θράκη κινείται σ’ ένα πλαίσιο διαφυλάξεως «των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Τούρκων της Δυτικής Θράκης». Στόχος της, στην παρούσα φάση τουλάχιστον, δεν είναι η απόσχιση της Θράκης μας από την Ελλάδα. Φρόντισαν εξάλλου να μας διαβεβαιώσουν γι’ αυτό στο πρόσφατο 3ο συνέδριο του «Κέντρου Σπουδών Τούρκων της Δυτικής Θράκης», που πραγματοποιήθηκε στο Μόναχο (31/1-1/2/2009), όπου διά στόματος του προέδρου του, Οζκιάν Χουσεΐν, ακούστηκε ότι «εμείς δεν θέλουμε Θράκη χώρια από την Ελλάδα». Αυτό όμως που επιδιώκει να επιτύχει η Άγκυρα είναι η συνδιοίκηση στην περιοχή της Θράκης μας. Γνωρίζοντας τις αδυναμίες της ελλαδικής πλευράς, αλλά και την διαρκώς και ποικιλοτρόπως εκδηλωμένη υποχωρητικότητά της απέναντι σε κάθε πίεση και διεκδίκηση από πλευράς της, κινείται συστηματικά προς την κατεύθυνση αυτή.

Αυτό φυσικά δεν είναι ένας απλός στόχος. Χρειάζεται και μακροχρόνιο σχεδιασμό και τμηματική αποδόμηση των μηχανισμών του ελληνικού κράτους στην περιοχή, με παράλληλο χτίσιμο «τουρκικών» υποδομών και μηχανισμών. Στο πλαίσιο αυτό, έχει συγκροτηθεί και λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια η άτυπη «Συμβουλευτική Επιτροπή των Τούρκων της Δυτικής Θράκης», που δεν είναι τίποτε άλλο από μία λανθάνουσα μορφή «κοινοβουλίου». Σ’ αυτή συμμετέχουν όλοι οι επιφανείς τουρκόφρονες εκπρόσωποι της πολιτικής, θρησκευτικής, επιστημονικής και επαγγελματικής κοινωνίας των μουσουλμάνων της Θράκης μας.

Η πολιτική εκπροσώπηση των τουρκοφρόνων στοιχείων στον χώρο της Θράκης φυσικά δεν απουσιάζει. Εκτός από αυτούς που βρίσκονται μέσα στο πλήθος των μουσουλμάνων δημάρχων και δημοτικών και νομαρχιακών συμβούλων που εκλέγονται εδώ και δεκαετίες, τα τελευταία χρόνια είχαμε και την εκλογή ανεξάρτητων βουλευτών στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Το «πλαφόν» του 3% που θεσπίστηκε αργότερα, τάχα για να εμποδίσει την εκλογή ακραίων εξτρεμιστικών τουρκοφρόνων στοιχείων στην Βουλή, αποδείχθηκε προσχηματικό, αφού τα κόμματα εξουσίας (και όχι μόνο) διαγκωνίζονταν για να συμπεριλάβουν στους συνδυασμούς τους τα ίδια ακριβώς φανατισμένα και ακραία τουρκόφρονα άτομα! Όλα δηλαδή έγιναν, όχι για το συμφέρον της πατρίδας, αλλά για να μη τυχόν τους ξεφύγει καμία ψήφος!

Η διαχείριση της βακουφικής περιουσίας, των κληροδοτημάτων δηλαδή ευσεβών μουσουλμάνων σε τεμένη, σχολεία κ.λπ., αποτελούσε μέχρι πρότινος σοβαρότατο εμπόδιο στην υλοποίηση των τουρκικών σχεδιασμών στην περιοχή. Πάγιο αίτημα επί σειράν ετών της Άγκυρας και των εδώ εκφραστών της γραμμής της, ήταν οι διαχειριστικές επιτροπές των βακουφιών να μη διορίζονται από το ελληνικό κράτος, αλλά να εκλέγονται. Διά στόματος της κας Ντόρας Μπακογιάννη, στα τέλη του 2007, ανακοινώθηκε ότι ικανοποιείται η απαίτηση αυτή και λίγους μήνες αργότερα απετέλεσε νόμο του «κράτους»! Σήμερα, η διαχείριση της βακουφικής περιουσίας πέρασε σχεδόν απόλυτα στον έλεγχο των τουρκοφρόνων στοιχείων και όπου αυτό δεν έχει επιτευχθεί ακόμη, ασκούνται ισχυρές πιέσεις από τρίτους φορείς, που στόχο έχουν όσους μουσουλμάνους εξακολουθούν να αντιστέκονται στους τουρκικούς σχεδιασμούς. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη περίπτωση της μετατροπής του Οικοτροφείου του Μειονοτικού Γυμνασίου Κομοτηνής, σε Οικοτροφείο και Διαπολιτισμικό Κέντρο, όπως απαίτησε από την αρμόδια Διαχειριστική Επιτροπή κάποια «Πολιτιστική Εκπαιδευτική Εταιρεία της Μειονότητας της Δυτικής Θράκης». Επειδή το αίτημά της δεν έγινε δεκτό, ασκήθηκαν απίστευτες πιέσεις και «τρομοκρατία» σε βάρος των μελών της Δ.Ε., με σκοπό να ανατραπεί η απόφασή τους.

Ο διορισμός των μουφτήδων, των θρησκευτικών ηγετών δηλαδή των μουσουλμάνων, από την ελληνική πολιτεία, όπως δηλαδή συμβαίνει σε όλες τις χώρες του κόσμου, μηδέ της Τουρκίας εξαιρουμένης, είναι ακόμη ένα εμπόδιο στην υλοποίηση των σχεδιασμών της Άγκυρας. Για να το ξεπεράσει προσωρινά, οι άνθρωποί της προχωρούν εδώ και μερικά χρόνια στην εκλογή «μουφτήδων – μαϊμού», διά ανατάσεως της χειρός σε τεμένη της Θράκης. Οι «μουφτήδες» αυτοί είναι οι μόνοι που αναγνωρίζονται επίσημα από την Άγκυρα ως τέτοιοι και φυσικά έχουν τον τρόπο να «δελεάζουν» τους μέχρι πρότινος άμισθους ιμάμηδες που πλαισίωναν τον νόμιμο μουφτή, ώστε να αποκτήσουν και «ιερατείο». Το ελληνικό κράτος μέχρι σήμερα δεν αναγνωρίζει τους «μουφτήδες» αυτούς, στο παρελθόν μάλιστα είχε σύρει στα δικαστήρια κάποιους από αυτούς, με την κατηγορία της αντιποίησης αρχής, τακτική που έχει όμως εγκαταλείψει τελευταία.

Τον τελευταίο καιρό, οι νόμιμοι μουφτήδες δέχονται έναν ύπουλο πόλεμο από διάφορους «εκσυγχρονιστές», που ουσιαστικά αλείφουν βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων, κατακρίνοντας την πολιτεία που επιτρέπει στους νόμιμους μουφτήδες να εφαρμόζουν διατάξεις της «σαρίας», του ισλαμικού νόμου δηλαδή, σε υποθέσεις οικογενειακού δικαίου. «Αυτό», λένε, «δεν ταιριάζει σε μία πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα». Το ότι οι ίδιοι άνθρωποι υπεραμύνονται του «δικαιώματος» των εκατομμυρίων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών να υψώνουν τεμένη στις χώρες που επέλεξαν με το «έτσι θέλω» να εγκατασταθούν, προφανώς θεωρούν ότι αρμόζει σε «πολιτισμένες ευρωπαϊκές χώρες»! Δυστυχώς, η θέση αυτή δείχνει να υιοθετείται και από κάποιους εκπροσώπους του πατριωτικού χώρου. Αυτό, όμως, που δεν γνωρίζουν ίσως, είναι ότι το μοναδικό επιχείρημα που έχει να αντιπαραβάλει η χώρα μας στα διάφορα διεθνή φόρα, όπου με αυθάδεια καλείται να δώσει εξηγήσεις, για ποιόν λόγο δεν επιτρέπει την εκλογή των μουφτήδων, είναι το ότι ένας άνθρωπος που έχει δικαστικές αρμοδιότητες δεν μπορεί να είναι αιρετός! Κι όμως, υπάρχουν βάσιμες πληροφορίες ότι η κυβέρνηση προτίθεται σύντομα να καταργήσει τις δικαστικές αρμοδιότητες των μουφτήδων, με αποτέλεσμα να ανοίξει διάπλατα ο δρόμος για την εκλογή τους!

Η δημιουργία συλλόγων και άλλων νομικών προσώπων, τόσο στην Θράκη όσο και σε άλλες περιοχές της πατρίδας μας, που να περιέχουν στην ονομασία τους τον όρο «τουρκικός» είναι από τις βασικές προτεραιότητες και επιδιώξεις της Τουρκίας. Η κατ’ αρχήν μη αναγνώρισή τους από το ελληνικό κράτος τους οδήγησε στα ευρωπαϊκά δικαστήρια, όπου «δικαιώθηκαν», και με την ψήφο Ελλήνων μάλιστα! Σήμερα έχουν ήδη αναβιώσει αρκετοί από τους συλλόγους αυτούς, ενώ μετά και την επικείμενη αναγνώρισή τους και από το ελληνικό κράτος (το εγχώριο δίκαιο κάμπτεται μπροστά στο ευρωπαϊκό!) είναι βέβαιο ότι θα υπάρξει μία πλημμυρίδα αναλόγων νέων συλλογικοτήτων. Με τον τρόπο αυτό θα επιχειρηθεί η πλήρης ποδηγέτηση του πολιτισμικού και κοινωνικού γίγνεσθαι των Ελλήνων μουσουλμάνων.

Στον χώρο της Εκπαίδευσης είναι ιδιαιτέρως στραμμένη η προσοχή της Άγκυρας. Οι διατάξεις της Συνθήκης της Λωζάνης αφορούν ουσιαστικά μόνο την Πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Γι’ αυτό και είναι διαρκείς και πολυετείς οι πιέσεις της Τουρκίας για ίδρυση «μειονοτικών» νηπιαγωγείων και γυμνασίων – λυκείων στην Θράκη. Στον τομέα αυτό δεν θα λέγαμε ότι έχουν να παρουσιάσουν μέχρι σήμερα κάποιες αξιόλογες επιτυχίες. Η παρουσία μάλιστα στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας του Θρακιώτη Ευριπίδη Στυλιανίδη, αλλά κυρίως του Άγγελου Συρίγου ως Γ.Γ. Μειονοτικής Εκπαίδευσης μόνο αισιόδοξες προοπτικές δημιουργούσε μέχρι πρότινος, αφού το έργο που επιτελούσαν ήταν προς την σωστή κατεύθυνση. Δυστυχώς, μικροκομματικές σκοπιμότητες έκοψαν απότομα το έργο αυτό στην μέση αφήνοντάς το ημιτελές.

Η δημιουργία μιας αξιόλογης επιχειρηματικής τάξης στον χώρο των μουσουλμάνων της Θράκης αποτελεί επίσης σημαντική προτεραιότητα για την Άγκυρα. Προς την κατεύθυνση αυτή αναμένεται να παίξει καταλυτικό ρόλο η δραστηριότητα της κρατικής τουρκικής Τράπεζας Ziraat, που ήδη λειτουργεί στην Κομοτηνή. Εν τω μεταξύ είναι κοινό μυστικό ότι συγκεκριμένοι μουσουλμάνοι επιχειρηματίες παρουσίασαν μία ξαφνική και απότομη διόγκωση του κύκλου εργασιών τους και διεύρυνση των τομέων δραστηριοποιήσεώς των, που δεν δικαιολογείται με τίποτε από την οικονομική επιφάνεια και δυνατότητά τους. Κι εδώ φυσικά το κράτος με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς του είναι επιδεικτικά απόν.

Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό και με την χρηματοδότηση αθλητικών σωματείων, την ίδρυση ραδιοφωνικών σταθμών, την έκδοση εφημερίδων και περιοδικών, ακόμη και την ανάπτυξη φιλανθρωπικών δράσεων και παρεμβάσεων, δομούν και σφυρηλατούν το συνολικό πλαίσιο της κοινωνικής και οικονομικής παρέμβασης της Άγκυρας στην Θράκη. Οι μουσουλμάνοι της περιοχής χρησιμοποιούνται ως μοχλός πιέσεως από την Άγκυρα και ως φόβητρο προς τις συνήθως δειλές ελληνικές κυβερνήσεις, για να καταγάγει σημαντικές διπλωματικές νίκες τόσο στον χώρο του Αιγαίου όσο και της Θράκης.

Η αποφασιστική στάση της ελληνικής διοικήσεως, που πρέπει επιτέλους να μάθει να λειτουργεί ως κυρίαρχη και όχι ως υποτελής, αποτελεί μονόδρομο για την αντιμετώπιση των προκλήσεων. Ως δικός μας μοχλός αντιστάσεως θα πρέπει να είναι η υποβοήθηση των νέων κυρίως εκπροσώπων των διαφόρων συνιστωσών των μουσουλμάνων της Θράκης (Πομάκοι κ.λπ.), να αναδείξουν την πολιτισμική τους ιδιαιτερότητα και διαφοροποίηση από αυτό που συνιστά την «τουρκική ταυτότητα». Για να μας εμπιστευθούν όμως οι καλοπροαίρετοι μουσουλμάνοι συμπατριώτες μας, πρέπει εμείς πρώτοι να δείξουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.