ΝΑ ΤΟΥΣ ΚΟΠΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΖΑ...
Οι επαναστάτες "της πορδής"οι τρομοκράτες, που κυκλοφορούν όμως με harley (Χριστόφορος Κορτέσης)που μπορεί να μην εργάζονται αλλά διαθέτουν αρκετά (κλεμμένα) χρήματα καθώς και κλεμμένες μηχανές και αυτοκίνητα και φυσικά αρκετά νοικιασμένα διαμερίσματα και μονοκατοικίεςαυτοί που αφήνουν βόμβες "ξέμπαρκες" και μετά "κάνουν και την πλάκα" τους όταν τις ανοησίες τους πληρώνουν με τη ζωή τους ανήλικα φτωχαδάκια από το Αφγανιστάναυτοί που όταν συλλαμβάνονται "κλαίγονται" μαζί με συνοδοιπόρους τους και ζητάνε "καλές συνθήκες κράτησης"αυτοί οι 6 συλληφθέντες μέλη της οργάνωσης Επαναστατικός Αγώνας και ένας ακόμη μαλλιάς που είναι προφυλακισμένος εδώ και λίγο καιρό στάθηκαν αφορμή για να ξεσπάσουν ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ φορά τα θρασύδειλα "σκουπίδια".
Χθές 15/4/2010, στη Θεσσαλονίκη, σε προγραμματισμένη πορεία για την απελευθέρωση των παραπάνω "λουλουδιών" και προκλητικά ΑΠΟΥΣΗΣ της Ελληνικής Αστυνομίας (οι πορείες των αναρχικών ξανάρχισαν να θυμίζουν εποχές Παυλόπουλου με εντολές στα ΜΑΤ: ΜΗΝ εμφανίζεστε, ΜΗΝ προκαλείτε) ΒΕΒΗΛΩΣΑΝ μία ακόμη φορά το παρεκκλήσι του Αγ. Αθανασίου στην οδό Εγνατία.
Διαβάστε http://antiparakmi.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.html
Σάββατο 17 Απριλίου 2010
Κατύν, τα εγκλήματα του Στάλιν στο προσκήνιο
Με αφορμή το τραγικό αεροπορικό ατύχημα κατά το οποίο έχασε την ζωή του ο Πολωνός πρωθυπουργός ταξιδεύοντας με προορισμό το Κατύν, σήμερα το βράδυ στις 12.00 προβάλλεται από την τηλεόραση του ANT1 η συγκλονιστική ταινία «Κατύν» του μεγάλου Πολωνού σκηνοθέτη Αντρέι Βάιντα για την σφαγή χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών από τους Σοβιετικούς την άνοιξη του 1940. Διαβάστε ένα... προφητικό κείμενο που δημοσιεύθηκε στην "Ελεύθερη Ωρα" της περασμένης Κυριακής.
Μνημόσυνο στο Κατίν
«Κανένα άτομο ή κοινωνία δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει χωρίς αναφορές στην ιστορία. Τα σύγχρονα γεγονότα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το παρελθόν. Δε μπορεί κανείς να ατενίσει το μέλλον χωρίς να αποδώσει τιμές σε όσους έχουν φύγει».
Αντρέι Βάιντα
Η μαζική δολοφονία 22.500 Πολωνών, στρατιωτικών κυρίως, αλλά και διανοουμένων αιχμαλώτων πολέμου στο Κατίν από τη μυστική αστυνομία NKVD των Σοβιετικών την άνοιξη του 1940, ένα έγκλημα πολέμου με χαρακτηριστικά γενοκτονίας, αποτελεί τροχοπέδη ακόμη και σήμερα στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Οι Σοβιετικοί είχαν αρχικά ρίξει την ευθύνη στους Ναζί.
Η παραδοχή όμως εκ μέρους των Ρώσων το 1990 της ευθύνης για το μαζικό αυτό έγκλημα, μπορεί να καταλάγιασε τα πάθη, όμως οι Πολωνοί δυσκολεύονται να ξεχάσουν την αιματηρή «κατάτμηση» της χώρας τους από τους κομμουνιστές και τους Ναζί συγχρόνως, αλλά και το τι ακολούθησε επί δεκαετίες στην Πολωνία, με ευθύνη της Μόσχας («για παπαγαλία των συκοφαντιών του Γκέμπελς» έκανε λόγο πέρσι ο «Ριζοσπάστης», αναφερόμενος στη ρωσική παραδοχή για τις μαζικές εκτελέσεις, ενώ αποκάλεσε τον Πολωνό πρέσβη που παρέστη στην πρώτη προβολή της ταινίας «Κατίν» στον κινηματογράφο Ιντεάλ τον Ιανουάριο του 2009 «θλιβερή σκιά», λέγοντας ότι ήταν «σε διατεταγμένη υπηρεσία» και «εκτελούσε σημαδεμένη αποστολή»).
Η ΕΣΣΔ, που συνεργάστηκε με τους Ναζί στην Πολωνία (εισέβαλαν συγχρόνως και χάραξαν μαζί τα σύνορα μόλις κατελήφθη όλη η χώρα) κατηγορούσε ψευδώς όπως αποδείχθηκε και για δεκαετίες τους Γερμανούς για τη σφαγή, πριν τελικά αναλάβει την ευθύνη η ρωσική κυβέρνηση. Όμως, το Κρεμλίνο ακόμα αρνείται να χαρακτηρίσει τη σφαγή «γενοκτονία», παρά τις σχετικές πολωνικές πιέσεις, παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη ρωσική ευθύνη, έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. «Επί δεκαετίες ολόκληρες οι συμπατριώτες μου ήταν αναγκασμένοι να ζουν μέσα στο ψέμα» («Βήμα», 8 Φεβρουαρίου 2009), είχε δηλώσει στο Βερολίνο ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, λέγοντας επίσης αργότερα ότι «το ψέμα αυτό μας το δίδασκαν στα σχολεία, το ακούγαμε παντού», αλλά «σιγά- σιγά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορεί να τους σκότωσαν οι Γερμανοί, ότι έπρεπε να είναι οι Σοβιετικοί».
Στο δάσος του Κατίν, στη Δυτική Ρωσία (κοντά στο Σμολένσκ), όπου έχει ανεγερθεί μνημείο, υπάρχουν και οι τάφοι χιλιάδων Ρώσων, που έχασαν τη ζωή τους την εποχή του Μεγάλου Τρόμου, στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30. Εκεί, στο σημείο όπου οι μαζικοί τάφοι ανακαλύφθηκαν από γερμανικά στρατεύματα το 1943, πριν από τρεις ημέρες οι πρωθυπουργοί της Ρωσίας και της Πολωνίας, Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τασκ αντίστοιχα, κατέθεσαν στέφανα στη μνήμη των Ρώσων και Πολωνών που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις πολιτικές του Στάλιν και κάλεσαν τους λαούς τους να ξεπεράσουν τις τραυματικές εμπειρίες που στοιχειώνουν ακόμα τις διμερείς σχέσεις, σε ένα κοινό μνημόσυνο που έγραψε ιστορία.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός κάλεσε τους Πολωνούς να μην κατηγορούν τους συμπατριώτες του και να κοιτάξουν στο μέλλον: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να κατοχυρώσουμε και να διαφυλάξουμε την αλήθεια και αυτό αποκαθιστά την ιστορική Δικαιοσύνη. Πολωνοί και Ρώσοι ιστορικοί εργάζονται τώρα για να αποκαλύψουν την αλήθεια και να επιτρέψουν ένα άνοιγμα μεταξύ των χωρών μας».
Ο κ. Πούτιν μπορεί να μην απολογήθηκε για το μαζικό αυτό έγκλημα, αλλά έδωσε έμφαση στα κοινά βάσανα των Ρώσων και των Πολωνών αλλά και άλλων εθνοτικών ομάδων, υπό το καθεστώς του Στάλιν: «Επί δεκαετίες και με κυνικά ψέματα, προσπάθησαν να αμαυρώσουν την αλήθεια για τις εκτελέσεις στο Κατίν. Θα ήταν μια παρόμοιου είδους ψευδολογία να καταστήσουμε υπεύθυνο για αυτά τα εγκλήματα το ρωσικό λαό. Όσο δύσκολο και να είναι, πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβιβαστούμε με την κοινή ιστορική αλήθεια και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μόνο με το παρελθόν».
Από την πλευρά του ο Ντόναλντ Τασκ απευθυνόμενος στο Ρώσο ομόλογό του είπε «ότι οι κόγχες των ματιών όσων δολοφονήθηκαν εδώ με μια σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής μας κοιτούν σήμερα και περιμένουν να δουν αν είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε αυτό το θέμα σε συμφιλίωση». Ο πραγματιστής Πολωνός πολιτικός, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για τη βελτίωση των σχέσεων με τη Μόσχα, παρά τα προβλήματα στις διμερείς επαφές λόγω διαφορών για το φυσικό αέριο, την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση της Συμμαχίας προς Ανατολάς.
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της τελετής, όπου τελέστηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις από ορθόδοξους και ρωμαιοκαθολικούς ιερείς, ραβίνους και μουσουλμάνους κληρικούς, οι δύο πρωθυπουργοί φορούσαν μαύρες γραβάτες. Επίσης, μεταξύ των παριστάμενων ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας και ηγέτης της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα, πρωτεργάτης της ανατροπής του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα του, το 1989, αλλά και ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, η πασίγνωστη ταινία του οποίου με τίτλο «Κατίν», βασισμένη στο βιβλίο του Αντρέι Μίλαρτσικ, με τίτλο «Post Mortem», προβλήθηκε πρόσφατα και στη ρωσική τηλεόραση. Ο Βάιντα, σε ηλικία 12 ετών, έχασε τον αξιωματικό πατέρα του στη σφαγή, κάτι που δεν συγχώρησε ποτέ στους «κόκκινους», καθώς κατάλαβε από νωρίς την αλήθεια. Δεν σίγησε ποτέ και γύρισε ταινίες όπως ο «Άνθρωπος από μάρμαρο» και ο «Δαντόν», στηλιτεύοντας τα φρικτά εγκλήματα του «πατερούλη» Στάλιν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πολωνικός Τύπος, που έχει στο παρελθόν στηλιτεύσει τις προσπάθειες ηρωοποίησης του εγκληματία Στάλιν από ρωσικούς κύκλους, χαιρέτισε τις δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν, κάνοντας λόγο για μια νέα αρχή στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Όπως έγινε πέρσι γνωστό, μια επιτροπή Ρώσων και Πολωνών ιστορικών αναμένεται να εκδώσει μέσα στο 2010 ένα βιβλίο που θα περιλαμβάνει μια κοινή τοποθέτηση για τα αιματηρά συμβάντα στο Κατίν. Επίσης, οι πολωνικές αρχές θα δημιουργήσουν ένα μουσείο στη Βαρσοβία αφιερωμένο στο Κατίν, που θα εγκαινιαστεί το 2012. Για να διαπιστώσετε το εθνικό ενδιαφέρον στην Πολωνία για τη σφαγή του Κατίν, αναφέρουμε ότι η ταινία του Βάιντα έκοψε 3.000.000 εισιτήρια στη χώρα, προκαλώντας παράλληλα σωρεία αντικομουνιστικών αναφορών στον τοπικό και διεθνή Τύπο.
Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος για την προεδρία της Πολωνίας Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι, μιλώντας στη ρωσική τηλεόραση μίλησε για «βήμα στη σωστή κατεύθυνση» εκ μέρους του Βλαντιμίρ Πούτιν, προσθέτοντας ότι «ελπίζω τα λόγια του πρωθυπουργού Πούτιν για τους Ρώσους που έπεσαν θύματα στο Κατίν να σημάνουν ότι η Ρωσία παραδέχεται το σταλινικό της παρελθόν. Αυτό θα βοηθούσε στον εκδημοκρατισμό της Ρωσίας και επίσης, θα βοηθούσε το διμερείς σχέσεις».
Νίκος Χιδίρογλου
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ
Μνημόσυνο στο Κατίν
«Κανένα άτομο ή κοινωνία δεν μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει χωρίς αναφορές στην ιστορία. Τα σύγχρονα γεγονότα είναι άμεσα συνδεδεμένα με το παρελθόν. Δε μπορεί κανείς να ατενίσει το μέλλον χωρίς να αποδώσει τιμές σε όσους έχουν φύγει».
Αντρέι Βάιντα
Η μαζική δολοφονία 22.500 Πολωνών, στρατιωτικών κυρίως, αλλά και διανοουμένων αιχμαλώτων πολέμου στο Κατίν από τη μυστική αστυνομία NKVD των Σοβιετικών την άνοιξη του 1940, ένα έγκλημα πολέμου με χαρακτηριστικά γενοκτονίας, αποτελεί τροχοπέδη ακόμη και σήμερα στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Οι Σοβιετικοί είχαν αρχικά ρίξει την ευθύνη στους Ναζί.
Η παραδοχή όμως εκ μέρους των Ρώσων το 1990 της ευθύνης για το μαζικό αυτό έγκλημα, μπορεί να καταλάγιασε τα πάθη, όμως οι Πολωνοί δυσκολεύονται να ξεχάσουν την αιματηρή «κατάτμηση» της χώρας τους από τους κομμουνιστές και τους Ναζί συγχρόνως, αλλά και το τι ακολούθησε επί δεκαετίες στην Πολωνία, με ευθύνη της Μόσχας («για παπαγαλία των συκοφαντιών του Γκέμπελς» έκανε λόγο πέρσι ο «Ριζοσπάστης», αναφερόμενος στη ρωσική παραδοχή για τις μαζικές εκτελέσεις, ενώ αποκάλεσε τον Πολωνό πρέσβη που παρέστη στην πρώτη προβολή της ταινίας «Κατίν» στον κινηματογράφο Ιντεάλ τον Ιανουάριο του 2009 «θλιβερή σκιά», λέγοντας ότι ήταν «σε διατεταγμένη υπηρεσία» και «εκτελούσε σημαδεμένη αποστολή»).
Η ΕΣΣΔ, που συνεργάστηκε με τους Ναζί στην Πολωνία (εισέβαλαν συγχρόνως και χάραξαν μαζί τα σύνορα μόλις κατελήφθη όλη η χώρα) κατηγορούσε ψευδώς όπως αποδείχθηκε και για δεκαετίες τους Γερμανούς για τη σφαγή, πριν τελικά αναλάβει την ευθύνη η ρωσική κυβέρνηση. Όμως, το Κρεμλίνο ακόμα αρνείται να χαρακτηρίσει τη σφαγή «γενοκτονία», παρά τις σχετικές πολωνικές πιέσεις, παρά το γεγονός ότι τα έγγραφα που αποδεικνύουν τη ρωσική ευθύνη, έχουν δοθεί στη δημοσιότητα. «Επί δεκαετίες ολόκληρες οι συμπατριώτες μου ήταν αναγκασμένοι να ζουν μέσα στο ψέμα» («Βήμα», 8 Φεβρουαρίου 2009), είχε δηλώσει στο Βερολίνο ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, λέγοντας επίσης αργότερα ότι «το ψέμα αυτό μας το δίδασκαν στα σχολεία, το ακούγαμε παντού», αλλά «σιγά- σιγά αρχίσαμε να σκεφτόμαστε ότι δεν μπορεί να τους σκότωσαν οι Γερμανοί, ότι έπρεπε να είναι οι Σοβιετικοί».
Στο δάσος του Κατίν, στη Δυτική Ρωσία (κοντά στο Σμολένσκ), όπου έχει ανεγερθεί μνημείο, υπάρχουν και οι τάφοι χιλιάδων Ρώσων, που έχασαν τη ζωή τους την εποχή του Μεγάλου Τρόμου, στη διάρκεια της δεκαετίας του ’30. Εκεί, στο σημείο όπου οι μαζικοί τάφοι ανακαλύφθηκαν από γερμανικά στρατεύματα το 1943, πριν από τρεις ημέρες οι πρωθυπουργοί της Ρωσίας και της Πολωνίας, Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τασκ αντίστοιχα, κατέθεσαν στέφανα στη μνήμη των Ρώσων και Πολωνών που πλήρωσαν με τη ζωή τους τις πολιτικές του Στάλιν και κάλεσαν τους λαούς τους να ξεπεράσουν τις τραυματικές εμπειρίες που στοιχειώνουν ακόμα τις διμερείς σχέσεις, σε ένα κοινό μνημόσυνο που έγραψε ιστορία.
Ο Ρώσος πρωθυπουργός κάλεσε τους Πολωνούς να μην κατηγορούν τους συμπατριώτες του και να κοιτάξουν στο μέλλον: «Δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να κατοχυρώσουμε και να διαφυλάξουμε την αλήθεια και αυτό αποκαθιστά την ιστορική Δικαιοσύνη. Πολωνοί και Ρώσοι ιστορικοί εργάζονται τώρα για να αποκαλύψουν την αλήθεια και να επιτρέψουν ένα άνοιγμα μεταξύ των χωρών μας».
Ο κ. Πούτιν μπορεί να μην απολογήθηκε για το μαζικό αυτό έγκλημα, αλλά έδωσε έμφαση στα κοινά βάσανα των Ρώσων και των Πολωνών αλλά και άλλων εθνοτικών ομάδων, υπό το καθεστώς του Στάλιν: «Επί δεκαετίες και με κυνικά ψέματα, προσπάθησαν να αμαυρώσουν την αλήθεια για τις εκτελέσεις στο Κατίν. Θα ήταν μια παρόμοιου είδους ψευδολογία να καταστήσουμε υπεύθυνο για αυτά τα εγκλήματα το ρωσικό λαό. Όσο δύσκολο και να είναι, πρέπει να προσπαθήσουμε να συμβιβαστούμε με την κοινή ιστορική αλήθεια και να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε μόνο με το παρελθόν».
Από την πλευρά του ο Ντόναλντ Τασκ απευθυνόμενος στο Ρώσο ομόλογό του είπε «ότι οι κόγχες των ματιών όσων δολοφονήθηκαν εδώ με μια σφαίρα στο πίσω μέρος της κεφαλής μας κοιτούν σήμερα και περιμένουν να δουν αν είμαστε έτοιμοι να μετατρέψουμε αυτό το θέμα σε συμφιλίωση». Ο πραγματιστής Πολωνός πολιτικός, έχει καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια για τη βελτίωση των σχέσεων με τη Μόσχα, παρά τα προβλήματα στις διμερείς επαφές λόγω διαφορών για το φυσικό αέριο, την αντιπυραυλική ασπίδα του ΝΑΤΟ και τη διεύρυνση της Συμμαχίας προς Ανατολάς.
Σημειωτέον ότι στη διάρκεια της τελετής, όπου τελέστηκαν επιμνημόσυνες δεήσεις από ορθόδοξους και ρωμαιοκαθολικούς ιερείς, ραβίνους και μουσουλμάνους κληρικούς, οι δύο πρωθυπουργοί φορούσαν μαύρες γραβάτες. Επίσης, μεταξύ των παριστάμενων ήταν και ο πρώην πρωθυπουργός της Πολωνίας και ηγέτης της Αλληλεγγύης, Λεχ Βαλέσα, πρωτεργάτης της ανατροπής του κομμουνιστικού καθεστώτος στη χώρα του, το 1989, αλλά και ο Πολωνός σκηνοθέτης Αντρέι Βάιντα, η πασίγνωστη ταινία του οποίου με τίτλο «Κατίν», βασισμένη στο βιβλίο του Αντρέι Μίλαρτσικ, με τίτλο «Post Mortem», προβλήθηκε πρόσφατα και στη ρωσική τηλεόραση. Ο Βάιντα, σε ηλικία 12 ετών, έχασε τον αξιωματικό πατέρα του στη σφαγή, κάτι που δεν συγχώρησε ποτέ στους «κόκκινους», καθώς κατάλαβε από νωρίς την αλήθεια. Δεν σίγησε ποτέ και γύρισε ταινίες όπως ο «Άνθρωπος από μάρμαρο» και ο «Δαντόν», στηλιτεύοντας τα φρικτά εγκλήματα του «πατερούλη» Στάλιν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο πολωνικός Τύπος, που έχει στο παρελθόν στηλιτεύσει τις προσπάθειες ηρωοποίησης του εγκληματία Στάλιν από ρωσικούς κύκλους, χαιρέτισε τις δηλώσεις του Βλαντιμίρ Πούτιν, κάνοντας λόγο για μια νέα αρχή στις σχέσεις Μόσχας-Βαρσοβίας. Όπως έγινε πέρσι γνωστό, μια επιτροπή Ρώσων και Πολωνών ιστορικών αναμένεται να εκδώσει μέσα στο 2010 ένα βιβλίο που θα περιλαμβάνει μια κοινή τοποθέτηση για τα αιματηρά συμβάντα στο Κατίν. Επίσης, οι πολωνικές αρχές θα δημιουργήσουν ένα μουσείο στη Βαρσοβία αφιερωμένο στο Κατίν, που θα εγκαινιαστεί το 2012. Για να διαπιστώσετε το εθνικό ενδιαφέρον στην Πολωνία για τη σφαγή του Κατίν, αναφέρουμε ότι η ταινία του Βάιντα έκοψε 3.000.000 εισιτήρια στη χώρα, προκαλώντας παράλληλα σωρεία αντικομουνιστικών αναφορών στον τοπικό και διεθνή Τύπο.
Ο υποψήφιος του κυβερνώντος κόμματος για την προεδρία της Πολωνίας Μπρόνισλαβ Κομορόφσκι, μιλώντας στη ρωσική τηλεόραση μίλησε για «βήμα στη σωστή κατεύθυνση» εκ μέρους του Βλαντιμίρ Πούτιν, προσθέτοντας ότι «ελπίζω τα λόγια του πρωθυπουργού Πούτιν για τους Ρώσους που έπεσαν θύματα στο Κατίν να σημάνουν ότι η Ρωσία παραδέχεται το σταλινικό της παρελθόν. Αυτό θα βοηθούσε στον εκδημοκρατισμό της Ρωσίας και επίσης, θα βοηθούσε το διμερείς σχέσεις».
Νίκος Χιδίρογλου
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ
Η αλήθεια για τα γεγονότα του περασμένου Σαββάτου στην Ερμού.
Μια εβδομάδα μετά τα γεγονότα της Ερμού, με την ομάδα «Παρεμπόριο Stop» να δέχεται την επίθεση των Αφρικανών μικροπωλητών οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Η ομάδα, καλά οργανωμένη επικοινωνιακά, διοχέτευσε στον Τύπο φωτογραφίες και πλάνα από τα όσα συνέβησαν. Αυτό βέβαια, δεν εμπόδισε τα κατεστημένα μέσα και ιδιαίτερα κάποια που έχουν ουσιαστικά καταληφθεί από αριστερούς του ΣΥΡΙΖΑ και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, να δώσουν μία εντελώς διαφορετική εικόνα για τα όσα συνέβησαν και να παρουσιάσουν το γεγονός ως ρατσιστική επίθεση. Για άλλη μια φορά, το Indymedia λειτούργησε ως πρακτορείο ειδήσεων, από το οποίο άντλησαν τις προκατασκευασμένες πληροφορίες τους.
Την Δευτέρα το πρωί, ο επικεφαλής του «Παρεμπόριο STOP!», Παναγιώτης Δούμας εκλήθη από τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπακωνσταντίνου να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την ομάδα και τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί. Ο Παναγιώτης Δούμας συναντήθηκε με τον εν λόγω δημοσιογράφο και απήντησε σε αρκετά ερωτήματα, τα οποία, όπως ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έλεγε θα μονταρισθούν σε ένα βιντεάκι ενός περίπου λεπτού, από το οποίο θα έβγαινε η ουσία. Του εξήγησε ότι τα μέλη της ομάδος είναι έμποροι, του εξήγησε ότι από μέρους τους δεν ασκήθηκε βία και ότι το μόνο που κρατούσαν στα χέρια τους κατά την διάρκεια των επεισοδίων ήταν κάμερες και τον βεβαίωσε ότι έχουν τραυματισθεί πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων ένας εβδομηνταδυάχρονος.
Αίσχος παραπληροφόρησης
Το ίδιο βράδυ, το δελτίο ειδήσεων του σταθμού ξεκινώντας από τον παρουσιαστή Γιάννη Παπαδόπουλο επιδόθηκε σε ένα αίσχος παραπληροφόρησης και αλλοίωσης όσων είχαν ειπωθεί. Με τον τίτλο «Νταήδες ανέλαβαν να βάλουν τάξη στο εμπορικό κέντρο» ο Παπαδόπουλος προλόγισε το ανεκδιήγητο ρεπορτάζ λέγοντας ότι «Κυνηγοί των μεταναστών πήραν τον νόμο στα χέρια τους».
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είπε στο ρεπορτάζ του ότι «ομάδα νταήδων αποφάσισε να κάνει επιχείρηση σκούπα για να καθαρίσει την οδό Ερμού από τους παράνομους μικροπωλητές». Καμμία κουβέντα για την ομάδα, καμμία κουβέντα για την μήνυση, καμμία κουβέντα για τα φυλλάδια, ενώ η βιντεοσκόπηση ήταν γι' αυτόν... «πρόφαση». Είχε, βλέπετε, άλλες πιο έγκυρες πηγές, όπως έναν Σενεγαλέζο μικροπωλητή, που δεν διστάζει, ενώ παρανομεί, να βγαίνει με το όνομά του στις κάμερες. Είχε και τον επαγγελματία μεταναστοπατέρα, Πέτρο Κωνσταντίνου, γνωστό από την συμμετοχή του στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΓΕΝΟΒΑ 2000, Αντικαπιταλιστική Συμμαχία κλπ., ο οποίος καταδίκασε τον ρατσισμό.
Την ώρα που ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έλεγε ότι «οι εικόνες» τις οποίες παρεμπιπτόντως το ίδιο το «Παρεμπόριο STOP!» είχε διοχετεύσει, «κατέγραψαν την δίωξη των μεταναστών με καδρόνια και καρέκλες» στην οθόνη μας βλέπαμε έναν Αφρικανό να σηκώνει ένα μαδέρι και να απειλεί αυτούς που τον βιντεοσκοπούσαν. Αποθέωση του αίσχους ήταν η συρραφή των δηλώσεων του Παναγιώτη Δούμα, ο οποίος φέρεται να είπε: «...Δεν είναι δική μας δουλειά να τους διώξουμε. Ακριβώς αυτό ήρθαμε να κάνουμε...».
Οι έμποροι απέναντι στα ΜΜΕ
Στο επίσημο στρατόπεδο των εμπόρων της Αθήνας, τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο Σύλλογος εξέδωσε την περασμένη Δευτέρα δελτίο τύπου, όπου ουσιαστικά έλεγε ότι «τα επεισόδια είναι το αποτέλεσμα της αγανάκτησης όλων εκείνων που πληρώνουν φόρους, που καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές, που παρέχουν με πλήρη απασχόληση εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους, που πληρώνουν υψηλά ενοίκια, που είναι τα μόνιμα θύματα κάθε προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης», ενώ ζητούσε την ενεργοποίηση της ειδικής νομοθεσίας της Ολυμπιακής περιόδου. Στην Γενική Συνέλευση της περασμένης Τετάρτης, ο Παναγιώτης Δούμας καταχειροκροτήθηκε στην παρέμβασή του, ενώ εκλήθη και ο πρώην έμπορος Απόστολος Κοκκινόπουλος, θύμα των επιθέσεων των Αφρικανών, να καταθέσει την μαρτυρία του.
Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Την Δευτέρα το πρωί, ο επικεφαλής του «Παρεμπόριο STOP!», Παναγιώτης Δούμας εκλήθη από τον δημοσιογράφο Γιώργο Παπακωνσταντίνου να απαντήσει σε ερωτήσεις σχετικά με την ομάδα και τα γεγονότα που είχαν προηγηθεί. Ο Παναγιώτης Δούμας συναντήθηκε με τον εν λόγω δημοσιογράφο και απήντησε σε αρκετά ερωτήματα, τα οποία, όπως ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έλεγε θα μονταρισθούν σε ένα βιντεάκι ενός περίπου λεπτού, από το οποίο θα έβγαινε η ουσία. Του εξήγησε ότι τα μέλη της ομάδος είναι έμποροι, του εξήγησε ότι από μέρους τους δεν ασκήθηκε βία και ότι το μόνο που κρατούσαν στα χέρια τους κατά την διάρκεια των επεισοδίων ήταν κάμερες και τον βεβαίωσε ότι έχουν τραυματισθεί πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων ένας εβδομηνταδυάχρονος.
Αίσχος παραπληροφόρησης
Το ίδιο βράδυ, το δελτίο ειδήσεων του σταθμού ξεκινώντας από τον παρουσιαστή Γιάννη Παπαδόπουλο επιδόθηκε σε ένα αίσχος παραπληροφόρησης και αλλοίωσης όσων είχαν ειπωθεί. Με τον τίτλο «Νταήδες ανέλαβαν να βάλουν τάξη στο εμπορικό κέντρο» ο Παπαδόπουλος προλόγισε το ανεκδιήγητο ρεπορτάζ λέγοντας ότι «Κυνηγοί των μεταναστών πήραν τον νόμο στα χέρια τους».
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είπε στο ρεπορτάζ του ότι «ομάδα νταήδων αποφάσισε να κάνει επιχείρηση σκούπα για να καθαρίσει την οδό Ερμού από τους παράνομους μικροπωλητές». Καμμία κουβέντα για την ομάδα, καμμία κουβέντα για την μήνυση, καμμία κουβέντα για τα φυλλάδια, ενώ η βιντεοσκόπηση ήταν γι' αυτόν... «πρόφαση». Είχε, βλέπετε, άλλες πιο έγκυρες πηγές, όπως έναν Σενεγαλέζο μικροπωλητή, που δεν διστάζει, ενώ παρανομεί, να βγαίνει με το όνομά του στις κάμερες. Είχε και τον επαγγελματία μεταναστοπατέρα, Πέτρο Κωνσταντίνου, γνωστό από την συμμετοχή του στον ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΕΚ, ΓΕΝΟΒΑ 2000, Αντικαπιταλιστική Συμμαχία κλπ., ο οποίος καταδίκασε τον ρατσισμό.
Την ώρα που ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου έλεγε ότι «οι εικόνες» τις οποίες παρεμπιπτόντως το ίδιο το «Παρεμπόριο STOP!» είχε διοχετεύσει, «κατέγραψαν την δίωξη των μεταναστών με καδρόνια και καρέκλες» στην οθόνη μας βλέπαμε έναν Αφρικανό να σηκώνει ένα μαδέρι και να απειλεί αυτούς που τον βιντεοσκοπούσαν. Αποθέωση του αίσχους ήταν η συρραφή των δηλώσεων του Παναγιώτη Δούμα, ο οποίος φέρεται να είπε: «...Δεν είναι δική μας δουλειά να τους διώξουμε. Ακριβώς αυτό ήρθαμε να κάνουμε...».
Οι έμποροι απέναντι στα ΜΜΕ
Στο επίσημο στρατόπεδο των εμπόρων της Αθήνας, τον Εμπορικό Σύλλογο Αθηνών, τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Ο Σύλλογος εξέδωσε την περασμένη Δευτέρα δελτίο τύπου, όπου ουσιαστικά έλεγε ότι «τα επεισόδια είναι το αποτέλεσμα της αγανάκτησης όλων εκείνων που πληρώνουν φόρους, που καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές, που παρέχουν με πλήρη απασχόληση εργασία σε χιλιάδες ανθρώπους, που πληρώνουν υψηλά ενοίκια, που είναι τα μόνιμα θύματα κάθε προγράμματος δημοσιονομικής εξυγίανσης», ενώ ζητούσε την ενεργοποίηση της ειδικής νομοθεσίας της Ολυμπιακής περιόδου. Στην Γενική Συνέλευση της περασμένης Τετάρτης, ο Παναγιώτης Δούμας καταχειροκροτήθηκε στην παρέμβασή του, ενώ εκλήθη και ο πρώην έμπορος Απόστολος Κοκκινόπουλος, θύμα των επιθέσεων των Αφρικανών, να καταθέσει την μαρτυρία του.
Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
Πηγη: ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
Παρασκευή 16 Απριλίου 2010
«300 Σπαρτιάτες»: Μία συμφωνική ροκ όπερα για τις Θερμοπύλες
του Γιώργου Πισσαλίδη *
Την Μεγάλη Δευτέρα, ένα χρόνο σχεδόν μετά την παγκόσμια πρεμιέρα τους στο Ζάππειο, οι «300 Σπαρτιάτες», η συμφωνική ροκ όπερα του Δημήτρη Κατή εμφανίστηκε στο «Θέατρο Πολιτών» του Περιστερίου, μαγεύοντας ένα ποικίλο κοινό. Ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στο συμφωνικό έργο του, που μετρά βραβεύσεις από τον αμερικάνικο Τύπο και το Χόλυγουντ, ενώ παραμένει ελληνοκεντρικό και ευρωκεντρικό.
Σε ηλικία 16 χρονών είχε ηχογραφήσει το πρώτο του δίσκο συμφωνικού ροκ «Δωριείς, Επιστροφή στην Γη». Για αυτόν τον δίσκο είχε βραβευτεί ως ο νεώτερος Έλληνας συνθέτης. Μετά από αυτό, θα δημιουργήσει τους «Εξόριστους», ένα συγκρότημα του επικού μέταλ με ελληνικό στίχο, που ο πρώτος τους ομώνυμος δίσκος σε παραγωγή Μάνου Ξυδούς θα γίνει πλατινένιος (60.000 αντίτυπα). Παράλληλα θα γίνει τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ και θα παρουσιάζει την Metalmania την ΕΤ1 και την ιστορικού περιεχομένου εκπομπή «Ο Χορός των Δαναών» στον νεοϊδρυθέντα 98,4 FM.
Το 2000 έγραψε το έργο «Πύρινη Πορεία, από την Γένεση έως την Ευρώπη», σε στίχους του πατέρα του ποιητή και δημοσιογράφο Κώστα Κατή. Την επόμενη χρονιά θα παρουσιάσει το έργο στην ΕΣΗΕΑ και θα δεχθεί συγχαρητήρια για το θέμα και την μουσική του από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη, τον φιλόσοφο Ευγένιο Μουτσόπουλο και τον νομπελίστα επιστήμονα Χρήστο Ζερεφό.
Τα επόμενα χρόνια θα κυκλοφορήσει τις συλλογές συμφωνικής κινηματογραφικής μουσικής με τίτλους Epic Drama και Orchestral 1. Το 2004 συνεργάσθηκε με τον διάσημο αφηγητή Τζο Λαμάτσια (ABC, CNN, HBO, Miramax) και τον Άγγλο τενόρο Τζέημς Έντουαρντς της «Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου» για να εκδώσει το μουσικό έργο «Εurope, Hymn and Duty» (Ευρώπη: Ύμνος και Καθήκον) σε στίχους του πατέρα του Κώστα Κατή, «μια μικρή συνεισφορά στην ιστορική πορεία της Ηνωμένης Ευρώπης». Σε αυτό το έργο ο Κωνσταντίνος και παράλληλα ο Δημήτρης Κατής θεωρούν ότι: «Όλα τα καλά πράγματα γεννήθηκαν και ξεκίνησαν εδώ και μεταφέρθηκαν -από την Ευρώπη- παντού: η Φιλοσοφία, η Επιστήμη , η Δημοκρατία και η Άμιλλα. Και τώρα καθώς ο 21ος αιώνας καλπάζει προς το σημείο ακμής του, η Ευρώπη έχει ένα μεγάλο καθήκον προς όλους τους λαούς του πλανήτη: να σφυρηλατήσει μια ενότητα ανάμεσα στα έθνη της, να έλξει δύναμη από την ένδοξη Ιστορία της και από το ρωμαλέο παρόν της, και με το λαμπρό φως των ευγενών της ιδεών να διαλύσει την σκοτεινή καταχνιά που απλώνεται απειλητικά σε όλο το ανθρώπινο είδος». Αντίτυπο του έργου στάλθηκε στον αντιπρόεδρο της Κομισιόν, Γκύντερ Φερχόιγκεν, ο οποίος αφού του απέστειλε τις θερμότερες ευχαριστίες του έγραψε: «Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις κανείς ότι ένα έργο έχει δημιουργηθεί από δική σας πρωτοβουλία αφιερωμένη να υπενθυμίσει και να προωθήσει τις κοινές ευρωπαϊκές ρίζες και αξίες».
Το 2006 η Συμφωνική του Κιέβου ερμήνευσε το έργο του Arrogance and Fear. Ο Δημήτρης Κατής είναι επίσης μέλος του American Composers Forum και ονόματα της μουσικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας, όπως ο Μπαντ Καρ, μουσικός σύμβουλος στις ταινίες του Όλιβερ Στόουν και ο Μπομπ Ράις, ο πολυβραβευμένος μουσικός σύμβουλος στην κλασσική ταινία «Μπεν Χουρ» έχουν πει τα καλύτερα λόγια για την μουσική του. Το 2007 και το 2009 θα βραβευτεί από το διεθνούς φήμης έγκυρο περιοδικό Billboard (το οποίο κάθε εβδομάδα εκδίδει τις διάφορες λίστες επιτυχιών) στις κατηγορίες κλασσικής και κινηματογραφικής μουσικής. Παράλληλα θα αποκτήσει το δικό του αστέρι στην λεωφόρο του Χόλυγουντ. Έτσι ο Δημήτρης Κατής γίνεται ο τρίτος εν ζωή παγκόσμιος Έλληνας συνθέτης μετά τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Όσον αφορά τους «300 Σπαρτιάτες», πρωτοπαρουσιάστηκαν τον Ιούνιο του 2009 στο Ζάππειο υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Ασφάλισης. Για αυτό το έργο του συνεργάσθηκε με τον μπάσο της Λυρικής Σκηνής Χρήστο Αμβρατζή, την ηθοποιό Άννα Ρεζαν- Κριτσέλη, καθώς και την χορογράφο Κατερίνα Λυκούδη με κορυφαία χορεύτρια την Όλγα Πιλιάκη. Το δε συγκρότημα του αποτελείται από τους Αντώνη Χανιώτη (βιολί και φωνή), τους Τάσο Κατσούλη και Νάσο Ζουρνή (κήμπορντς), την Έβελυν Ξιούφα (φωνή και πιάνο), τον Νεζέρη (κιθάρες) και την Καίτη Παντζάρη (τσέλλο). Τέλος ο ίδιος ο Δημήτρης Κατής παίζει κιθάρα (θεωρείται από τους καλύτερους στην Ελλάδα) και ηλεκτρικό πιάνο, ενώ διευθύνει το συγκρότημα.
Η βραδιά στο «Θέατρο Πολιτών» ξεκίνησε με δύο βιντεοκλίπ του Δημήτρη Κατή, τον «Χρησμό» και το «Όνειρο του Ιππότη», που μας έβαλαν για τα καλά στο πνεύμα της βραδιάς. Το πρώτο κομμάτι ήταν στην ουσία το «Europe: Hymn and Duty», που για μας υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα στους Μηδικούς Πολέμους πολέμαγε για την υπεράσπιση της Ευρώπης. Αξίζει νομίζουμε να αναφέρουμε κάποιους από τους στίχους: «Εσύ που γεννάς τους ήρωες και τους σοφούς / στείλε μακριά το σάλπιγμα της σάλπιγγας / Έτσι που να ακουστεί η φωνή της Αρμονίας / Και να απλωθεί το μήνυμα της ομόνοιας / Ανέβα ψηλά (στους ουρανούς) και στηρίξου στον Ήλιο / Στολισμένη με το χρυσό του στεφάνι / Έτσι που η Θεά της Αγάπης θα λάμπει μακριά / με τον πρώτους κρυφούς πόθους της νεολαίας». Και αφού εξυμνήσει την Ευρώπη για την Λογική, την Επιστήμη, την Φιλοσοφία και την Δημοκρατία της, θα προτείνει την ομόνοια των λαών και θα αναφωνήσει: «Ω Ευρώπη! Μητέρα και Θυγατέρα ένδοξων εθνών».
Όσο για τα υπόλοιπα κομμάτια συμπεριλαμβάνουν τόσο τα επικά συμφωνικά κομμάτια όπως το The Gathering of the Tribes, αλλά και παλιότερες μέταλ μπαλάντες, όπως το «It Hurts Me». Προσωπικά μας άρεσε το συμφωνικό στυλ του Κατή και ειδικά τα κομμάτια, που εμπνέονται από την δημοτική Παράδοση. Τέλος η χορογραφία της Κατερίνας Λυκούδη παρουσίαζε τις γυναίκες της Σπάρτης να φέρνουν την ασπίδα και την στολή στον Λεωνίδα και στο τέλος να νικάει ουσιαστικά τον στρατό των Περσών, αν και ηττημένος. Αν και χρειαζόταν μια μεγαλύτερη σκηνή, όπως του Ζαππείου για να αποδώσει τα μέγιστα.
Γενικά ένα έργο που μας κάνει να νοιώθουμε περήφανοι για την Ιστορία και είναι καιρός, όπως έχει δηλώσει και ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, «να υποκλιθούμε στο καινούργιο που φέρνει ο Δημήτρης Κατής» στο πολιτιστικό όραμα της Ελλάδος.
* Ο Γιώργος Πισσαλίδης έχει σπουδάσει Σκηνοθεσία Κινηματογράφου και είναι κριτικός κινηματογράφου. Κείμενα του για τον κινηματογράφο έχουν δημοσιευθεί στο «Ποπ & Ροκ», την «Ελληνική Αγωγή» την «Τόλμη» (περιοδικό της Αρχιεπισκοπής), το «Τότε» και σε έντυπα του πατριωτικού χώρου.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 10ης Απριλίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
Την Μεγάλη Δευτέρα, ένα χρόνο σχεδόν μετά την παγκόσμια πρεμιέρα τους στο Ζάππειο, οι «300 Σπαρτιάτες», η συμφωνική ροκ όπερα του Δημήτρη Κατή εμφανίστηκε στο «Θέατρο Πολιτών» του Περιστερίου, μαγεύοντας ένα ποικίλο κοινό. Ευκαιρία να ρίξουμε μια ματιά στο συμφωνικό έργο του, που μετρά βραβεύσεις από τον αμερικάνικο Τύπο και το Χόλυγουντ, ενώ παραμένει ελληνοκεντρικό και ευρωκεντρικό.
Σε ηλικία 16 χρονών είχε ηχογραφήσει το πρώτο του δίσκο συμφωνικού ροκ «Δωριείς, Επιστροφή στην Γη». Για αυτόν τον δίσκο είχε βραβευτεί ως ο νεώτερος Έλληνας συνθέτης. Μετά από αυτό, θα δημιουργήσει τους «Εξόριστους», ένα συγκρότημα του επικού μέταλ με ελληνικό στίχο, που ο πρώτος τους ομώνυμος δίσκος σε παραγωγή Μάνου Ξυδούς θα γίνει πλατινένιος (60.000 αντίτυπα). Παράλληλα θα γίνει τακτικό μέλος της ΕΣΗΕΑ και θα παρουσιάζει την Metalmania την ΕΤ1 και την ιστορικού περιεχομένου εκπομπή «Ο Χορός των Δαναών» στον νεοϊδρυθέντα 98,4 FM.
Το 2000 έγραψε το έργο «Πύρινη Πορεία, από την Γένεση έως την Ευρώπη», σε στίχους του πατέρα του ποιητή και δημοσιογράφο Κώστα Κατή. Την επόμενη χρονιά θα παρουσιάσει το έργο στην ΕΣΗΕΑ και θα δεχθεί συγχαρητήρια για το θέμα και την μουσική του από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Βουλής Απόστολο Κακλαμάνη, τον φιλόσοφο Ευγένιο Μουτσόπουλο και τον νομπελίστα επιστήμονα Χρήστο Ζερεφό.
Τα επόμενα χρόνια θα κυκλοφορήσει τις συλλογές συμφωνικής κινηματογραφικής μουσικής με τίτλους Epic Drama και Orchestral 1. Το 2004 συνεργάσθηκε με τον διάσημο αφηγητή Τζο Λαμάτσια (ABC, CNN, HBO, Miramax) και τον Άγγλο τενόρο Τζέημς Έντουαρντς της «Βασιλικής Όπερας του Λονδίνου» για να εκδώσει το μουσικό έργο «Εurope, Hymn and Duty» (Ευρώπη: Ύμνος και Καθήκον) σε στίχους του πατέρα του Κώστα Κατή, «μια μικρή συνεισφορά στην ιστορική πορεία της Ηνωμένης Ευρώπης». Σε αυτό το έργο ο Κωνσταντίνος και παράλληλα ο Δημήτρης Κατής θεωρούν ότι: «Όλα τα καλά πράγματα γεννήθηκαν και ξεκίνησαν εδώ και μεταφέρθηκαν -από την Ευρώπη- παντού: η Φιλοσοφία, η Επιστήμη , η Δημοκρατία και η Άμιλλα. Και τώρα καθώς ο 21ος αιώνας καλπάζει προς το σημείο ακμής του, η Ευρώπη έχει ένα μεγάλο καθήκον προς όλους τους λαούς του πλανήτη: να σφυρηλατήσει μια ενότητα ανάμεσα στα έθνη της, να έλξει δύναμη από την ένδοξη Ιστορία της και από το ρωμαλέο παρόν της, και με το λαμπρό φως των ευγενών της ιδεών να διαλύσει την σκοτεινή καταχνιά που απλώνεται απειλητικά σε όλο το ανθρώπινο είδος». Αντίτυπο του έργου στάλθηκε στον αντιπρόεδρο της Κομισιόν, Γκύντερ Φερχόιγκεν, ο οποίος αφού του απέστειλε τις θερμότερες ευχαριστίες του έγραψε: «Είναι πολύ ενθαρρυντικό να βλέπεις κανείς ότι ένα έργο έχει δημιουργηθεί από δική σας πρωτοβουλία αφιερωμένη να υπενθυμίσει και να προωθήσει τις κοινές ευρωπαϊκές ρίζες και αξίες».
Το 2006 η Συμφωνική του Κιέβου ερμήνευσε το έργο του Arrogance and Fear. Ο Δημήτρης Κατής είναι επίσης μέλος του American Composers Forum και ονόματα της μουσικής και κινηματογραφικής βιομηχανίας, όπως ο Μπαντ Καρ, μουσικός σύμβουλος στις ταινίες του Όλιβερ Στόουν και ο Μπομπ Ράις, ο πολυβραβευμένος μουσικός σύμβουλος στην κλασσική ταινία «Μπεν Χουρ» έχουν πει τα καλύτερα λόγια για την μουσική του. Το 2007 και το 2009 θα βραβευτεί από το διεθνούς φήμης έγκυρο περιοδικό Billboard (το οποίο κάθε εβδομάδα εκδίδει τις διάφορες λίστες επιτυχιών) στις κατηγορίες κλασσικής και κινηματογραφικής μουσικής. Παράλληλα θα αποκτήσει το δικό του αστέρι στην λεωφόρο του Χόλυγουντ. Έτσι ο Δημήτρης Κατής γίνεται ο τρίτος εν ζωή παγκόσμιος Έλληνας συνθέτης μετά τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Όσον αφορά τους «300 Σπαρτιάτες», πρωτοπαρουσιάστηκαν τον Ιούνιο του 2009 στο Ζάππειο υπό την αιγίδα του Υπουργείου Εξωτερικών και του Υπουργείου Απασχόλησης και Κοινωνικής Ασφάλισης. Για αυτό το έργο του συνεργάσθηκε με τον μπάσο της Λυρικής Σκηνής Χρήστο Αμβρατζή, την ηθοποιό Άννα Ρεζαν- Κριτσέλη, καθώς και την χορογράφο Κατερίνα Λυκούδη με κορυφαία χορεύτρια την Όλγα Πιλιάκη. Το δε συγκρότημα του αποτελείται από τους Αντώνη Χανιώτη (βιολί και φωνή), τους Τάσο Κατσούλη και Νάσο Ζουρνή (κήμπορντς), την Έβελυν Ξιούφα (φωνή και πιάνο), τον Νεζέρη (κιθάρες) και την Καίτη Παντζάρη (τσέλλο). Τέλος ο ίδιος ο Δημήτρης Κατής παίζει κιθάρα (θεωρείται από τους καλύτερους στην Ελλάδα) και ηλεκτρικό πιάνο, ενώ διευθύνει το συγκρότημα.
Η βραδιά στο «Θέατρο Πολιτών» ξεκίνησε με δύο βιντεοκλίπ του Δημήτρη Κατή, τον «Χρησμό» και το «Όνειρο του Ιππότη», που μας έβαλαν για τα καλά στο πνεύμα της βραδιάς. Το πρώτο κομμάτι ήταν στην ουσία το «Europe: Hymn and Duty», που για μας υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα στους Μηδικούς Πολέμους πολέμαγε για την υπεράσπιση της Ευρώπης. Αξίζει νομίζουμε να αναφέρουμε κάποιους από τους στίχους: «Εσύ που γεννάς τους ήρωες και τους σοφούς / στείλε μακριά το σάλπιγμα της σάλπιγγας / Έτσι που να ακουστεί η φωνή της Αρμονίας / Και να απλωθεί το μήνυμα της ομόνοιας / Ανέβα ψηλά (στους ουρανούς) και στηρίξου στον Ήλιο / Στολισμένη με το χρυσό του στεφάνι / Έτσι που η Θεά της Αγάπης θα λάμπει μακριά / με τον πρώτους κρυφούς πόθους της νεολαίας». Και αφού εξυμνήσει την Ευρώπη για την Λογική, την Επιστήμη, την Φιλοσοφία και την Δημοκρατία της, θα προτείνει την ομόνοια των λαών και θα αναφωνήσει: «Ω Ευρώπη! Μητέρα και Θυγατέρα ένδοξων εθνών».
Όσο για τα υπόλοιπα κομμάτια συμπεριλαμβάνουν τόσο τα επικά συμφωνικά κομμάτια όπως το The Gathering of the Tribes, αλλά και παλιότερες μέταλ μπαλάντες, όπως το «It Hurts Me». Προσωπικά μας άρεσε το συμφωνικό στυλ του Κατή και ειδικά τα κομμάτια, που εμπνέονται από την δημοτική Παράδοση. Τέλος η χορογραφία της Κατερίνας Λυκούδη παρουσίαζε τις γυναίκες της Σπάρτης να φέρνουν την ασπίδα και την στολή στον Λεωνίδα και στο τέλος να νικάει ουσιαστικά τον στρατό των Περσών, αν και ηττημένος. Αν και χρειαζόταν μια μεγαλύτερη σκηνή, όπως του Ζαππείου για να αποδώσει τα μέγιστα.
Γενικά ένα έργο που μας κάνει να νοιώθουμε περήφανοι για την Ιστορία και είναι καιρός, όπως έχει δηλώσει και ο Δημήτρης Ιατρόπουλος, «να υποκλιθούμε στο καινούργιο που φέρνει ο Δημήτρης Κατής» στο πολιτιστικό όραμα της Ελλάδος.
* Ο Γιώργος Πισσαλίδης έχει σπουδάσει Σκηνοθεσία Κινηματογράφου και είναι κριτικός κινηματογράφου. Κείμενα του για τον κινηματογράφο έχουν δημοσιευθεί στο «Ποπ & Ροκ», την «Ελληνική Αγωγή» την «Τόλμη» (περιοδικό της Αρχιεπισκοπής), το «Τότε» και σε έντυπα του πατριωτικού χώρου.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 10ης Απριλίου 2010 της εφημερίδας Ελεύθερος Κόσμος.
Πέμπτη 15 Απριλίου 2010
Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι και ο εβραίος με την τρομοκρατία;
Ο πανικός ορισμένων, τώρα που το κράτος εξαρθρώνει βραχίονες του παρακράτους καθώς η χρησιμότητα των τελευταίων έληξε, τους οδηγεί σε γελοιότητες. Μία από αυτές, είναι μια «επιστολή» που είδε το φως της δημοσιότητας, που αλλού, στην παρακρατική ιστοσελίδα athens.indymedia.org. Απαντώντας στα περί «διανοούμενου» από την ευρύτερη περιοχή της Μαγνησίας, ένας τύπος εν ονόματι Μανώλης Μπεραχάς (όνομα που επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του Νίκου Κουνταρδά, αλλά και τις γενικότερες υπόνοιες για το ποιοι καθοδηγούν την καθ' όλα «ανατρεπτική» φάση και τις σχέσεις με μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ), μας πληροφορεί ότι είναι «ο πατέρας της γυναίκας του Κώστα Γουρνά».
Και αφού σπεύδει να δώσει στίγμα για ξεκάρφωμα και για να κάψει το χαρτί των αστυνομικών αρχών, μιλώντας παράλληλα για «κατασκευές προφίλ» και παραθέτοντας τη διεύθυνσή του, αυτοπροσδιοριζόμενος και ως «αντιεξουσιαστής» (έλα!), ο Μπεραχάς ομολογεί τα κάτωθι «κουφά»:
«Συμμετείχα και συμμετέχω, ενεργά, στο "συντονιστικό αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες", σε κινήσεις αλληλεγγύης στους εξεγερμένους Ζαπατίστας του Μεξικού, σε κινήσεις αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, στη "συνέλευση αλληλεγγύης στην Κούνεβα", στη "Λαϊκή Συνέλευση κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου" και στην "κατάληψη του ΠΙΚΠΑ"». Εθνοπρεπής δραστηριότητα! Δικά του τα προβλήματα και τα «μπλεξίματα» τώρα. Αλλά, ας μην είναι τόσο αυθάδης... Γιατί έχει παρελθόν το σινάφι του σε αντεθνικές και υπονομευτικές ενέργειες, που στοίχισαν στον Ελληνισμό.
Το όνομα του παραπάνω τύπου, μας παραπέμπει στις συγκεκριμένες εβραϊκές καταβολές του. Μέχρι εδώ και πάλι δικό του το πρόβλημα. Τι Μπεράχας, τι Μπεραχάς, από Μαγνησία. Μπεράχα - Μπεραχάς, Βεραχάς... Εξάλλου, το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, είναι πλούσιο σε ανάλογα ονόματα, όπως και το Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου. Η προαναφερόμενη πόλη εξάλλου, είχε ισχυρό «στοιχείο»... Για να μη νομίζουν κάποιοι ότι τρώμε κουτόχορτο. Η Ιστορία είναι εκεί.
Επομένως, ας θυμίσουμε μερικά πράγματα από το παρελθόν. Αβραάμ Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ, λέγονταν οι πρώτοι κομμουνιστές βουλευτές στη χώρα μας. Ο πρώτος, τροτσκιστής, μπροστάρης στην ταραχή και στην προβοκάτσια, τόσο που τον ελληνικό κράτος τον ξαπέστειλε στο Ισραήλ για να γλιτώσει, στερώντας του την ελληνική υπηκοότητα. Τροτσκιστής ο τύπος και υπέρμαχος της «διαρκούς επανάστασης»... «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι...», λέει ο πρώην ΓΓ του ΚΚΕ Σταυρίδης, στο βιβλίο του «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ». Μια ζωή υπονόμευση από αυτούς τους τύπους, τους Δούρειους Ίππους του διεθνισμού και του κοσμοπολιτισμού, που αποτελούσαν (και αποτελούν ακόμη;) έναν αισχρό εσωτερικό στρατό...
«Η υπονόμευση και η αποσταθεροποίηση που οδήγησε στην πτώση του ηθικού του στρατού μας, παράγοντας ο οποίος συνετέλεσε καθοριστικά στη μετέπειτα Μικρασιατική τραγωδία, υπήρξε έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, εβραϊκής καταγωγής», διαβάζουμε και παρακάτω μια ακόμα αναφορά σε «ρόλους»: «Ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Κοέν και ο Κουν Βεντούρα, άπαντες εβραίοι, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της εποχής, δηλητηρίαζαν κατά το χειρότερο τρόπο την Ελληνική προσπάθεια, μέσω πικρόχολων κειμένων που δημοσίευαν στην εβραϊκή εφημερίδα "Avanti" της Θεσσαλονίκης».
Οι παραλληλισμοί με το χθες, είναι αναμφισβήτητα σημαντικοί. Υπονόμευση, αποσταθεροποίηση, τρομοκρατία, ανθελληνισμός... Είναι να απορεί κανείς: κάνουν τίποτα άλλο αυτοί οι άνθρωποι; Οι μάσκες όμως, σιγά-σιγά πέφτουν...
Και αφού σπεύδει να δώσει στίγμα για ξεκάρφωμα και για να κάψει το χαρτί των αστυνομικών αρχών, μιλώντας παράλληλα για «κατασκευές προφίλ» και παραθέτοντας τη διεύθυνσή του, αυτοπροσδιοριζόμενος και ως «αντιεξουσιαστής» (έλα!), ο Μπεραχάς ομολογεί τα κάτωθι «κουφά»:
«Συμμετείχα και συμμετέχω, ενεργά, στο "συντονιστικό αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και μετανάστες", σε κινήσεις αλληλεγγύης στους εξεγερμένους Ζαπατίστας του Μεξικού, σε κινήσεις αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, στη "συνέλευση αλληλεγγύης στην Κούνεβα", στη "Λαϊκή Συνέλευση κατοίκων Πετραλώνων-Θησείου-Κουκακίου" και στην "κατάληψη του ΠΙΚΠΑ"». Εθνοπρεπής δραστηριότητα! Δικά του τα προβλήματα και τα «μπλεξίματα» τώρα. Αλλά, ας μην είναι τόσο αυθάδης... Γιατί έχει παρελθόν το σινάφι του σε αντεθνικές και υπονομευτικές ενέργειες, που στοίχισαν στον Ελληνισμό.
Το όνομα του παραπάνω τύπου, μας παραπέμπει στις συγκεκριμένες εβραϊκές καταβολές του. Μέχρι εδώ και πάλι δικό του το πρόβλημα. Τι Μπεράχας, τι Μπεραχάς, από Μαγνησία. Μπεράχα - Μπεραχάς, Βεραχάς... Εξάλλου, το Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο, είναι πλούσιο σε ανάλογα ονόματα, όπως και το Δημοτικό Κέντρο Ιστορίας και Τεκμηρίωσης Βόλου. Η προαναφερόμενη πόλη εξάλλου, είχε ισχυρό «στοιχείο»... Για να μη νομίζουν κάποιοι ότι τρώμε κουτόχορτο. Η Ιστορία είναι εκεί.
Επομένως, ας θυμίσουμε μερικά πράγματα από το παρελθόν. Αβραάμ Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ, λέγονταν οι πρώτοι κομμουνιστές βουλευτές στη χώρα μας. Ο πρώτος, τροτσκιστής, μπροστάρης στην ταραχή και στην προβοκάτσια, τόσο που τον ελληνικό κράτος τον ξαπέστειλε στο Ισραήλ για να γλιτώσει, στερώντας του την ελληνική υπηκοότητα. Τροτσκιστής ο τύπος και υπέρμαχος της «διαρκούς επανάστασης»... «Ιδρυταί του ΚΚΕ, τόσον εις τας Αθήνας, όσον και εις την Θεσσαλονίκην, ήσαν Ισραηλίται ή κρυπτοεβραίοι...», λέει ο πρώην ΓΓ του ΚΚΕ Σταυρίδης, στο βιβλίο του «Τα παρασκήνια του ΚΚΕ». Μια ζωή υπονόμευση από αυτούς τους τύπους, τους Δούρειους Ίππους του διεθνισμού και του κοσμοπολιτισμού, που αποτελούσαν (και αποτελούν ακόμη;) έναν αισχρό εσωτερικό στρατό...
«Η υπονόμευση και η αποσταθεροποίηση που οδήγησε στην πτώση του ηθικού του στρατού μας, παράγοντας ο οποίος συνετέλεσε καθοριστικά στη μετέπειτα Μικρασιατική τραγωδία, υπήρξε έργο του Αβραάμ Μπεναρόγια, ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, εβραϊκής καταγωγής», διαβάζουμε και παρακάτω μια ακόμα αναφορά σε «ρόλους»: «Ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ο Κοέν και ο Κουν Βεντούρα, άπαντες εβραίοι, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία της εποχής, δηλητηρίαζαν κατά το χειρότερο τρόπο την Ελληνική προσπάθεια, μέσω πικρόχολων κειμένων που δημοσίευαν στην εβραϊκή εφημερίδα "Avanti" της Θεσσαλονίκης».
Οι παραλληλισμοί με το χθες, είναι αναμφισβήτητα σημαντικοί. Υπονόμευση, αποσταθεροποίηση, τρομοκρατία, ανθελληνισμός... Είναι να απορεί κανείς: κάνουν τίποτα άλλο αυτοί οι άνθρωποι; Οι μάσκες όμως, σιγά-σιγά πέφτουν...
Δευτέρα 12 Απριλίου 2010
Θρίαμβος για τους Ούγγρους εθνικιστές
Με περίπου 26 έδρες στη Βουλή, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, μια εξαιρετική καταγραφή της τάξης του 17% και μια ανάσα πίσω από τους Σοσιαλιστές (19%-μόλις 28 έδρες) που κυβέρνησαν άσχημα επί οκτώ χρόνια, το εθνικιστικό Jobbik συγκαταλέγεται στους θριαμβευτές της εκλογικής αναμέτρησης στην Ουγγαρία, εισερχόμενο μάλιστα για πρώτη φορά στο κοινοβούλιο. Πρώτο στην προτίμηση των Ούγγρων ψηφοφόρων ήρθε το κεντροδεξιό κόμμα Fidesz, με ποσοστό 52,8% και 206 (σύμφωνα με τους πρώτους υπολογισμούς) από τις 386 έδρες στο Κοινοβούλιο, πλησιάζοντας πολύ το στόχο του για πλειοψηφία δύο τρίτων στη Βουλή. Ο τελικός αριθμός των εδρών θα αποφασιστεί στο δεύτερο γύρο των εκλογών, στις 25 Απριλίου. Σε μια ευρωπαϊκή χώρα που πλήρωσε άσχημα την οικονομική κρίση και αναγκάστηκε να δανειστεί 20 δις ευρώ από το ΔΝΤ, την Παγκόσμια Τράπεζα και την ΕΕ για να αποφύγει την πτώχευση, οι πολίτες ζήτησαν πατριωτική πολιτική και επέμειναν σε δεξιά στροφή. Η συμμετοχή ανήλθε στο 64% και ήταν μεγαλύτερη από την αναμενόμενη, εξαναγκάζοντας την κεντρική εφορευτική επιτροπή να επιμηκύνει την ψηφοφορία σε όσα τμήματα υπήρχαν ουρές.
Κυριακή 11 Απριλίου 2010
Χάιντς Στράχε: Η Ευρώπη των Πατρίδων ξυπνάει
Στις αυστριακές προεδρικές εκλογές που πραγματοποιούνται την Κυριακή, 11 Απριλίου το πατριωτικό κόμμα των Ελευθέρων, το FPO διεκδικεί την προεδρία της χώρας με μία γυναίκα υποψήφιο, την νοικοκυρά και μητέρα δέκα παιδιών, Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς. Ο πρόεδρος του κόμματος Χάιντς Κρίστιαν Στράχε δείχνει πεπεισμένος ότι το κόμμα του μπορεί να συγκεντρώσει πολύ πάνω από 20% των ψήφων, αφού ανταγωνισμός από τον αυστριακό πατριωτικό χώρο δεν υπάρχει. Ας μην ξεχνάμε ότι μία από τις δημοσκοπήσεις του Μαρτίου έδειχνε την Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς να συγκεντρώνει 26% των ψήφων, με τον δημοφιλή νυν πρόεδρο, Χάιντς Φίσερ να πέφτει από το 85% στο 74% και την αποχή να φλερτάρει με το 50% του εκλογικού σώματος. Ο «ΕΚ» είχε για άλλη μια φορά την ευκαιρία να μιλήσει με τον Χάιντς Κρίστιαν Στράχε, τόσο για τις εκλογές όσο και για τις απόψεις του στις νέες προκλήσεις των καιρών.
συνέντευξη στον Παναγιώτη Δούμα
Το κόμμα σας επέλεξε ως υποψήφια για την προεδρεία της χώρας την κ. Ρόζενκραντς. Πιστεύετε ότι την Κυριακή θα μπορέσει να μας εκπλήξει θετικά;
Σε μια δημοκρατία όλα είναι πιθανά. Η Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς είναι μία καταπληκτική υποψήφια και είμαι πεπεισμένος ότι εξίσου καταπληκτικό θα είναι και το αποτέλεσμα που θα επιτύχει.
Διαβάσαμε ότι γίνεται μία εκστρατεία για να συνδεθείτε με την περίοδο του εθνικοσιαλισμού. Αληθεύει ότι δωροδοκήθηκαν κάποιοι για να χαιρετήσουν ναζιστικά σε εκδήλωσή σας;
Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας αντίπαλοι και κάποια ΜΜΕ χρησιμοποιούν συχνά απαράδεκτες μεθόδους, προσπαθώντας να επιτύχουν κτυπήματα κάτω απ' τη ζώνη. Γεγονός είναι ότι ένας δημοσιογράφος του ORF δωροδόκησε δύο σκίνχεντς, μεταφέροντάς τους μάλιστα με το ίδιο το βανάκι της κρατικής τηλεοράσεως σε μία προεκλογική εκδήλωση, όπου ήμουν ομιλητής, με σκοπό να με στριμώξουν στην «ναζιστική γωνία» του ρινγκ. Η περίπτωση αυτή έχει πάρει πλέον τον δρόμο της δικαιοσύνης και καταδεικνύει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται εις βάρος μας.
Η Ελλάδα άλλαξε πρόσφατα τον νόμο περί ιθαγενείας. Υπό πολύ ελαστικές προϋποθέσεις πλέον, πολλοί μετανάστες θα μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα και να ταξιδέψουν ή και να μεταναστεύσουν στις άλλες χώρες της Ε.Ε...
Είμαι απολύτως ενάντιος σε τέτοιου είδους εξελίξεις. Στην Αυστρία υπήρχαν επίσης τέτοιες απόπειρες. Ευτυχώς όμως, δεν μπόρεσαν να βρουν πλειοψηφική ανταπόκριση. Η υπηκοότητα δεν μπορεί να δωρίζεται. Πρέπει να αποδίδεται μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Κανονικά, οι σχετικοί νόμοι πρέπει να γίνονται πιο αυστηροί και όχι να χαλαρώνουν.
Ένα μεγάλο ποσοστό των λαθρομεταναστών της Ευρώπης εισέρχεται από τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδος. Αρκετοί Έλληνες πολιτικοί δηλώνουν ότι το πρόβλημα είναι όλης της Ευρώπης και πρέπει να αντιμετωπισθεί με το FRONTEX.
Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την άποψή τους. Όντως, τα μεταναστευτικά κύματα εκτός Ευρώπης έχουν ξεπεράσει κάθε όριο εδώ και πολύ καιρό. Για τον λόγο αυτό πρέπει και να αντιμετωπισθούν με κάθε τρόπο.
Μπορείτε να φαντασθείτε μία Ευρώπη με την Τουρκία μέλος της;
Όχι! Η Τουρκία δεν αποτελεί ούτε γεωγραφικά ούτε πολιτισμικά ούτε και ιστορικά μέρος της Ευρώπης και γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε. Εμείς, ως κόμμα, επιθυμούμε την άμεση διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Μία προνομιακή συνεργασία θα μπορούσε να είναι ανεκτή αλλά σε καμμία περίπτωση το στάτους του μέλους της Ε.Ε.
Τα ευρωπαϊκά έθνη δείχνουν δημογραφικά να πεθαίνουν. Ποια μέτρα θα έπρεπε να ληφθούν;
Προ παντός πρέπει να ισχυροποιηθούν οι ντόπιες οικογένειες. Πρέπει να επιστρέψουμε στην εποχή που μια οικογένεια μπορούσε να έχει τρία ή περισσότερα παιδιά χωρίς να οδηγηθεί στην φτώχια και την εξαθλίωση. Η πολιτικές που ακολουθούνται σήμερα είναι κατά του θεσμού της οικογενείας. Οι οικογένειες θα έπρεπε να χαίρουν φοροαπαλλαγών και οικονομικών ενισχύσεων.
Ένα από τα συνθήματά σας λέει: «Η πατρίδα χρειάζεται την Μεσαία Τάξη». Γιατί πιστεύετε ότι τα μεσαία στρώματα δέχονται τέτοια επίθεση σε όλη την Ευρώπη;
Η μεσαία τάξη είναι σήμερα το αποπαίδι όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Οι οικονομικές και φορολογικές πολιτικές διαμορφώνονται μόνον προς εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων. Οι τράπεζες μπουκώνονται με δισεκατομμύρια ευρώ, την ώρα που τα μεσαία κοινωνικά στρώματα σύρονται στο περιθώριο.
Η οικονομική κρίση απειλεί να οδηγήσει σε κατάρρευση το ευρωπαϊκό μοντέλο. Επιπλέον, τα προβλήματα που δημιουργούν η μαζική μετανάστευση και η άνοδος του Ισλάμ, σύντομα θα οδηγήσουν και σε κοινωνική έκρηξη. Έχει η Ευρώπη μέλλον;
Η Ευρώπη έχει μόνο ένα μέλλον και αυτό είναι μία Ευρώπη των πατρίδων, όπως κάποτε την περιέγραψε ο Ντε Γκώλ. Αυτό όμως που βιώνουμε σήμερα είναι η μετάλλαξη της Ευρώπης σε ένα συγκεντρωτικό νεοφιλελεύθερο τυραννικό καθεστώς, στο οποίο τα έθνη είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Η Συνθήκη της Λισσαβόνας είναι ένα περαιτέρω βήμα προς την ολοκλήρωση - ενοποίηση της Ευρώπης στα πρότυπα των ΗΠΑ. Αυτό δεν το θέλουμε. Θέλουμε τα έθνη να κρατήσουν την ταυτότητα και την κυριαρχία τους.
Σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία!
Κι εγώ σας ευχαριστώ.
110410-barbara-rosenkranzΤο σιδηρούν ροδοστέφανο της Αυστρίας
Η «σιδηρά κυρία» της Αυστρίας λέγεται Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς. Rosenkranz στα γερμανικά σημαίνει ροδοστέφανο.
Το βλέμμα της ωστόσο, αλλά και η μέχρι σήμερα πορεία της κάθε άλλο παρά ρόδινη κάνει την ζωή των κατεστημένων κομμάτων της Αυστριακής Δημοκρατίας. Η Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς γεννήθηκε το 1958, είναι παντρεμένη με έναν γνωστό αυστριακό εθνικιστή, τον Χορστ Ρόζενκραντς, έχουν μαζί δέκα παιδιά και εκλέγεται βουλευτής από το 1992.
Όταν ο Χάιντερ είχε αποχωρήσει από το FPO με σύσσωμη την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος ήταν η μία από τους δύο βουλευτές που παρέμειναν. Ως επάγγελμά της δηλώνει τα οικιακά, ενώ ιδεολογικά αυτοαποκαλείται εθνικά συντηρητική και πατριώτισσα. Η μέχρι τώρα δράση της κινήθηκε σε ζητήματα όπου η αριστερά έδειχνε να έχει την αποκλειστικότητα. Ζητήματα όπως η ζωοφιλία, το περιβάλλον αλλά και τα δικαιώματα της γυναίκας. «Είναι σαφές, ότι η θέση της γυναίκας στην κοινωνία μας πρέπει να είναι καθ' όλα ισότιμη - εδώ δεν μπορούν να υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές και όρια. Όμως, γεγονός είναι επίσης, ότι η επιτυχημένη θηλυκότητα δεν πρέπει να βάζει στο περιθώριο την επιτυχημένη μητρότητα, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της, κριτικάροντας την σύγχρονη «καριερίστα» σύζυγο.
Αντίθετη με τον ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό, μιλά για μία Ευρώπη αποκεντρωμένη, με τα έθνη κράτη να διατηρούν την εθνική και πολιτισμική τους ταυτότητα και να συνεργάζονται σε αυτήν την βάση. Έκανε μεγάλο αγώνα κατά της διευρύνσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ενώ καταφέρθηκε κατά της Τσεχίας ως προς την στάση της στην εγκατάσταση του αμερικανικού πυρηνικού εργοστασίου. Πολέμια της καταργήσεως των εθνικών κρατών, επέμεινε όσο μπορούσε για την διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με το Ευρωσύνταγμα και την Συνθήκη της Λισσαβόνας, ενώ θεωρεί την μαζική μετανάστευση το μεγαλύτερο πρόβλημα και το πολυπολιτισμικό μοντέλο μία ουτοπία.
Κεντρικοί άξονες της πολιτικής της καμπάνιας για την προεδρεία της Αυστρίας είναι η φτώχεια και η εγκληματικότητα, ζητήματα με τα οποία θέλει να διεμβολίσει το πολιτικό κατεστημένο.
Με την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς της, ο αυστριακός τύπος επεχείρησε να την διαβάλει ως νοσταλγό του εθνικοσοσιαλισμού, λόγω της απόψεώς της ότι η ποινικοποίηση της αρνήσεως του ολοκαυτώματος αποτελεί αντισυνταγματική διάταξη. Σε αυτό βοήθησε και η παλαιότερη εμπλοκή του συζύγου της σε εθνικιστικές οργανώσεις και έντυπα που είχαν τεθεί εκτός νόμου, λόγω υποτιθεμένων συνδέσεων με τον εθνικοσιαλισμό.
συνέντευξη στον Παναγιώτη Δούμα
Το κόμμα σας επέλεξε ως υποψήφια για την προεδρεία της χώρας την κ. Ρόζενκραντς. Πιστεύετε ότι την Κυριακή θα μπορέσει να μας εκπλήξει θετικά;
Σε μια δημοκρατία όλα είναι πιθανά. Η Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς είναι μία καταπληκτική υποψήφια και είμαι πεπεισμένος ότι εξίσου καταπληκτικό θα είναι και το αποτέλεσμα που θα επιτύχει.
Διαβάσαμε ότι γίνεται μία εκστρατεία για να συνδεθείτε με την περίοδο του εθνικοσιαλισμού. Αληθεύει ότι δωροδοκήθηκαν κάποιοι για να χαιρετήσουν ναζιστικά σε εκδήλωσή σας;
Δυστυχώς, οι πολιτικοί μας αντίπαλοι και κάποια ΜΜΕ χρησιμοποιούν συχνά απαράδεκτες μεθόδους, προσπαθώντας να επιτύχουν κτυπήματα κάτω απ' τη ζώνη. Γεγονός είναι ότι ένας δημοσιογράφος του ORF δωροδόκησε δύο σκίνχεντς, μεταφέροντάς τους μάλιστα με το ίδιο το βανάκι της κρατικής τηλεοράσεως σε μία προεκλογική εκδήλωση, όπου ήμουν ομιλητής, με σκοπό να με στριμώξουν στην «ναζιστική γωνία» του ρινγκ. Η περίπτωση αυτή έχει πάρει πλέον τον δρόμο της δικαιοσύνης και καταδεικνύει τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται εις βάρος μας.
Η Ελλάδα άλλαξε πρόσφατα τον νόμο περί ιθαγενείας. Υπό πολύ ελαστικές προϋποθέσεις πλέον, πολλοί μετανάστες θα μπορούν να πάρουν την ελληνική υπηκοότητα και να ταξιδέψουν ή και να μεταναστεύσουν στις άλλες χώρες της Ε.Ε...
Είμαι απολύτως ενάντιος σε τέτοιου είδους εξελίξεις. Στην Αυστρία υπήρχαν επίσης τέτοιες απόπειρες. Ευτυχώς όμως, δεν μπόρεσαν να βρουν πλειοψηφική ανταπόκριση. Η υπηκοότητα δεν μπορεί να δωρίζεται. Πρέπει να αποδίδεται μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Κανονικά, οι σχετικοί νόμοι πρέπει να γίνονται πιο αυστηροί και όχι να χαλαρώνουν.
Ένα μεγάλο ποσοστό των λαθρομεταναστών της Ευρώπης εισέρχεται από τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδος. Αρκετοί Έλληνες πολιτικοί δηλώνουν ότι το πρόβλημα είναι όλης της Ευρώπης και πρέπει να αντιμετωπισθεί με το FRONTEX.
Αντιλαμβάνομαι απόλυτα την άποψή τους. Όντως, τα μεταναστευτικά κύματα εκτός Ευρώπης έχουν ξεπεράσει κάθε όριο εδώ και πολύ καιρό. Για τον λόγο αυτό πρέπει και να αντιμετωπισθούν με κάθε τρόπο.
Μπορείτε να φαντασθείτε μία Ευρώπη με την Τουρκία μέλος της;
Όχι! Η Τουρκία δεν αποτελεί ούτε γεωγραφικά ούτε πολιτισμικά ούτε και ιστορικά μέρος της Ευρώπης και γι' αυτό δεν μπορεί να γίνει μέλος της Ε.Ε. Εμείς, ως κόμμα, επιθυμούμε την άμεση διακοπή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Μία προνομιακή συνεργασία θα μπορούσε να είναι ανεκτή αλλά σε καμμία περίπτωση το στάτους του μέλους της Ε.Ε.
Τα ευρωπαϊκά έθνη δείχνουν δημογραφικά να πεθαίνουν. Ποια μέτρα θα έπρεπε να ληφθούν;
Προ παντός πρέπει να ισχυροποιηθούν οι ντόπιες οικογένειες. Πρέπει να επιστρέψουμε στην εποχή που μια οικογένεια μπορούσε να έχει τρία ή περισσότερα παιδιά χωρίς να οδηγηθεί στην φτώχια και την εξαθλίωση. Η πολιτικές που ακολουθούνται σήμερα είναι κατά του θεσμού της οικογενείας. Οι οικογένειες θα έπρεπε να χαίρουν φοροαπαλλαγών και οικονομικών ενισχύσεων.
Ένα από τα συνθήματά σας λέει: «Η πατρίδα χρειάζεται την Μεσαία Τάξη». Γιατί πιστεύετε ότι τα μεσαία στρώματα δέχονται τέτοια επίθεση σε όλη την Ευρώπη;
Η μεσαία τάξη είναι σήμερα το αποπαίδι όλων των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων. Οι οικονομικές και φορολογικές πολιτικές διαμορφώνονται μόνον προς εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων. Οι τράπεζες μπουκώνονται με δισεκατομμύρια ευρώ, την ώρα που τα μεσαία κοινωνικά στρώματα σύρονται στο περιθώριο.
Η οικονομική κρίση απειλεί να οδηγήσει σε κατάρρευση το ευρωπαϊκό μοντέλο. Επιπλέον, τα προβλήματα που δημιουργούν η μαζική μετανάστευση και η άνοδος του Ισλάμ, σύντομα θα οδηγήσουν και σε κοινωνική έκρηξη. Έχει η Ευρώπη μέλλον;
Η Ευρώπη έχει μόνο ένα μέλλον και αυτό είναι μία Ευρώπη των πατρίδων, όπως κάποτε την περιέγραψε ο Ντε Γκώλ. Αυτό όμως που βιώνουμε σήμερα είναι η μετάλλαξη της Ευρώπης σε ένα συγκεντρωτικό νεοφιλελεύθερο τυραννικό καθεστώς, στο οποίο τα έθνη είναι οι μεγάλοι χαμένοι. Η Συνθήκη της Λισσαβόνας είναι ένα περαιτέρω βήμα προς την ολοκλήρωση - ενοποίηση της Ευρώπης στα πρότυπα των ΗΠΑ. Αυτό δεν το θέλουμε. Θέλουμε τα έθνη να κρατήσουν την ταυτότητα και την κυριαρχία τους.
Σας ευχαριστούμε πολύ και σας ευχόμαστε καλή επιτυχία!
Κι εγώ σας ευχαριστώ.
110410-barbara-rosenkranzΤο σιδηρούν ροδοστέφανο της Αυστρίας
Η «σιδηρά κυρία» της Αυστρίας λέγεται Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς. Rosenkranz στα γερμανικά σημαίνει ροδοστέφανο.
Το βλέμμα της ωστόσο, αλλά και η μέχρι σήμερα πορεία της κάθε άλλο παρά ρόδινη κάνει την ζωή των κατεστημένων κομμάτων της Αυστριακής Δημοκρατίας. Η Μπάρμπαρα Ρόζενκραντς γεννήθηκε το 1958, είναι παντρεμένη με έναν γνωστό αυστριακό εθνικιστή, τον Χορστ Ρόζενκραντς, έχουν μαζί δέκα παιδιά και εκλέγεται βουλευτής από το 1992.
Όταν ο Χάιντερ είχε αποχωρήσει από το FPO με σύσσωμη την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος ήταν η μία από τους δύο βουλευτές που παρέμειναν. Ως επάγγελμά της δηλώνει τα οικιακά, ενώ ιδεολογικά αυτοαποκαλείται εθνικά συντηρητική και πατριώτισσα. Η μέχρι τώρα δράση της κινήθηκε σε ζητήματα όπου η αριστερά έδειχνε να έχει την αποκλειστικότητα. Ζητήματα όπως η ζωοφιλία, το περιβάλλον αλλά και τα δικαιώματα της γυναίκας. «Είναι σαφές, ότι η θέση της γυναίκας στην κοινωνία μας πρέπει να είναι καθ' όλα ισότιμη - εδώ δεν μπορούν να υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές και όρια. Όμως, γεγονός είναι επίσης, ότι η επιτυχημένη θηλυκότητα δεν πρέπει να βάζει στο περιθώριο την επιτυχημένη μητρότητα, αν θέλουμε να έχουμε μέλλον», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της, κριτικάροντας την σύγχρονη «καριερίστα» σύζυγο.
Αντίθετη με τον ευρωπαϊκό ολοκληρωτισμό, μιλά για μία Ευρώπη αποκεντρωμένη, με τα έθνη κράτη να διατηρούν την εθνική και πολιτισμική τους ταυτότητα και να συνεργάζονται σε αυτήν την βάση. Έκανε μεγάλο αγώνα κατά της διευρύνσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ενώ καταφέρθηκε κατά της Τσεχίας ως προς την στάση της στην εγκατάσταση του αμερικανικού πυρηνικού εργοστασίου. Πολέμια της καταργήσεως των εθνικών κρατών, επέμεινε όσο μπορούσε για την διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με το Ευρωσύνταγμα και την Συνθήκη της Λισσαβόνας, ενώ θεωρεί την μαζική μετανάστευση το μεγαλύτερο πρόβλημα και το πολυπολιτισμικό μοντέλο μία ουτοπία.
Κεντρικοί άξονες της πολιτικής της καμπάνιας για την προεδρεία της Αυστρίας είναι η φτώχεια και η εγκληματικότητα, ζητήματα με τα οποία θέλει να διεμβολίσει το πολιτικό κατεστημένο.
Με την ανακοίνωση της υποψηφιότητάς της, ο αυστριακός τύπος επεχείρησε να την διαβάλει ως νοσταλγό του εθνικοσοσιαλισμού, λόγω της απόψεώς της ότι η ποινικοποίηση της αρνήσεως του ολοκαυτώματος αποτελεί αντισυνταγματική διάταξη. Σε αυτό βοήθησε και η παλαιότερη εμπλοκή του συζύγου της σε εθνικιστικές οργανώσεις και έντυπα που είχαν τεθεί εκτός νόμου, λόγω υποτιθεμένων συνδέσεων με τον εθνικοσιαλισμό.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
